Vijftig stripbesprekingen (12)

Wat een fantastisch avontuur, gelukzaligheid troef. In snelvaart raast Thompson op een trike door het universum en laat de auteur jou genieten van een doldwaze actiekomedie die op verschillende niveaus rijkelijk gelezen kan worden. Als een Asterix, maar dan op speed. Al lijkt het een kinderstrip, woorden als altruïstisch (Al-tru-wiesties?, gevolgd door uitleg) en weltschmerz (eveneens) liggen in de mond, gereed om geïllustreerd te worden. Het spoor van kruimels die Thompson in de ruimte uitlegt, is een genot om te volgen. Centraal: de familie(waarden). Het koesteren van dat gegeven om een eenheid te vormen, het belang van samen zijn. Dat stukje kinderlijke onschuld waar je op latere leeftijd nog naar hunkert. En dat gaat niet alleen om bloedverwanten, ook externe passanten door verrassende ontmoetingen kunnen het gezin verruimen en adoptief uitbreiden. Hoe vertederend is de scène niet op pagina 134 wanneer troost geboden wordt. Craig Thompsons tekeningen zien er grillig uit, druk, met al dat rondzwervend ruimteschroot. Maar d'r zit zo veel energie en sierlijkheid in, zo veel schwung dat de dynamiek je van de ene naar de volgende pagina stuwt. Ruimtekruimels, een unieke strip, een ode aan de eenvoud met boodschap.
- Ruimtekruimels
- Alleen rond de Wereld
- Big Bill Is Dood
- Blueberry, De Jonge Jaren van 21
- Boerke 8
- Celestine en de Paarden 3

Nob is duidelijk een ervaringsdeskundige. Zijn dagdagelijkse belevenissen zijn zo herkenbaar uit het leven gegrepen, gecombineerd met de dagboeken van een 'loser'. Papa's echte voorgeschiedenis ken je na 48 bladzijden nog niet, Nob houdt extra troeven achter de hand om het verleden van de goede man op termijn verder uit te pluizen. De zachte kleuren en vertederende aanpak geven Papa's schatten de schattige glans nodig om je te vermurwen. Dad is meer dan een vaderdagboek.
- Dad 1
- Democratie, Een kleurrijke ode aan het ontstaan van
- Dode Hoek 1
- Douwe Dabbert 8 HC
- Douwe Dabbert 8 SC
- Down Under 3
- Druuna 0
- Druuna 1
- Elsje Maakt Geschiedenis
- F.C. De Kampioenen 89
- Garfield 87
- Garfield 88
- Garfield dubbelalbum 33

Een bijzonder boek dat mag blijven duren en duren. Je kan er geen staart aan vastknopen welke richting Makyo uit wil. Zelfs al blijft hij trouw de richtlijnen in Michel Folco's roman volgen, de wendingen zijn even verrassend als de verschillende hoofdpersonages die ten tonele verschijnen. Eerst denk je aan de wolvenvanger, wordt hij de drager van het verhaal. Dan staat de klompenmaker recht die geluk en ongeluk dicht bij elkaar samensmelten. Of is het de kroost die zich manifesteert als jonge wolven. Zelfs al kan je er geen touw aan vastknopen, vastgekluisterd geniet je van de frisse ongecompliceerde eenvoud waarbij alles natuurlijk in elkaar overvloeit. Federico Nardo leek de zoveelste nieuweling die Makyo als een verlengstuk gebruikt, een ogenschijnlijke debutant die zijn kans mag wagen. Nardo manifesteert zich met bravoure en sleurt je samen met de inkleurder mee in een gezwind avontuur. Ondanks dat er nergens naar verwezen wordt, moet dit vervolgd worden!
- Jonge Wolven

Wow, wat een fantastische reis biedt Alex Alice je aan. Onwaarschijnlijk en toch zo verwonderlijk mooi en aanvaardbaar. Alsof je teruggekatapulteerd wordt naar de pionierstijd van ontdekkingsreizigers, mee de luchtballon of andere vooruitstrevende machine inkruipend hoog de lucht in. Een mooie symbiose van wetenschap en avontuur, de naïeve kinderlijke onstuimigheid, niet stilstaande bij de te trotseren gevaren. De gelukzaligheid en de detectiveachtervolgingswaan uit het eerste deel is een beetje weggeëbd. Nu staat de reis volledig centraal in de hoop Serafijns moeder terug te vinden. Kiest Alice daadwerkelijk voor de zeemzoete oplossing of blijft het traumatiserende drama overheersen? Sterke karakters, fantastische decors, plausibele wendingen, weergaloze tekeningen en zoals het bij een sprookje hoort, een verhaal met een positieve moraal.
- Kasteel van de Sterren, Het 2
- Kiekeboes, De 145
- Kiekeboes, De 145 LX
- Kiekeboes, De 145 LX velours
- Klein Boekje, Een 1 HC
- Klein Boekje, Een 2 HC

Wat heb je nodig om een goeie, gevarieerde strookjesgagstrip te maken? Een knotsgekke even gevarieerde cast. En die ligt in het opvanghuis voor dieren met psychische problemen voor het rapen. Vermenselijkte beesten zijn het die je absurd weten te entertainen. Bovendien brandt Brandy's verschijning zich voortdurend op het netvlies, ze zet je in vuur en vlam. Schattig, amoureus, flatteus en geschift. Voor pillen en praatjes moet je bij Liberty Meadows zijn. Vaak raak.
- Liberty Meadows 1
- Misty Mission 1

Weer zo een fascinerende invalshoek van Grant Morrison die blijft verrassen. De genialiteit zit hem in de gecompliceerde spielereien, het uitdagen van de lezer door hem/haar in het hemd te zetten. De criticaster bekritiseerd! Wij (de lezers) zijn degenen die het lot van deze helden (mee) bepalen. Vooral wanneer de schrijver terechtgewezen wordt op zijn intellectuele prietpraat. Voor een unieke leeservaring moet je bij Grant Morrison zijn.
- Multiversity 8

Tien delen had Hub nodig om zijn hoogtepunt te bereiken. Dit is het meest beklemmende en inhoudelijk sterkste verhaal dat de scenarist/tekenaar uit de mouw heeft geschud. Vooral de verspringingen in tijd zijn verhelderend met Noshin die via flashbacks aan zijn volgeling het verleden oprakelt en tipjes van de sluier oplicht. En dan is er de uiteindelijke ontknoping rond de steeds in mysterie gehulde identiteit van Noburo. De Leegte is finaal opgevuld. Klasse.
- Okko 10
- Onzichtbare Echo's 1
- Promise 3
- Ravian en Laureline 4
- Ravian en Laureline 5
- Reborn 1 HC
- Reborn 1 SC

Een vingerknip van Dufaux en hij krijgt het voor elkaar om met de grootste artiesten samen te werken. Waarom mag deze middelmatige goeroe-schrijver zich uitleven met talloze talenten terwijl er betere scenaristen rondlopen? De typische, bevooroordeelde vraag die enkel ontkracht kan worden na lezing. Ja, Dufaux kan de hocus pocus niet loslaten in deze Indianen-omgeving. Logisch. Daar waar bepaalde rituelen het dagdagelijkse leven bepalen, kan je dit onmogelijk negeren. Ja, Dufaux is de scherprechter tussen goed en kwaad, al stopt hij er dit keer nadrukkelijk veel nuance in. Terwijl je eerder een Django Unchained zou verwachten, vol haat en tegenstellingen (in plaats van zwart-blank hier rood-wit) verzacht de schrijver gemodereerd met veel begrip en liefde die overheersen. Daar waar de scenarist tekortschiet in Betoveringen (een liefdesdrama in een sprookjesachtig fantasy-jasje), bloeit hij in deze Regenwolf helemaal open. Getemperd zijn de contrasten, geliefd zijn de daden. En dat allemaal versterkt door die sublieme tekeningen en dito inkleuringen van Pellejero. Zelfs al is het na zijn Vrije Vlucht-avonturen een zekere systematiek geworden (niet te vergelijken met de nog subliemere schilderijen in het dossier achterin), een routine, het kleurenspel levert een afzonderlijke gloed vol passie op. Regenwolf, een prachtig boek.
- Regenwolf
- Robbedoes en Kwabbernoot door Franquin 1
- Robbedoes en Kwabbernoot door Franquin 2

Scenarist Di Giorgio heeft via Samoerai een goudader ontdekt. Deze ontgon hij reeds verder via Samoerai Legenden en nu opent hij een andere Oosterse deur via Sensei. En meteen is het raak. Vax staat duidelijk steviger in de schoenen dan Genèt en toont kwalitatief zijn mannetje te staan. Met fijne, summiere lijnen de gezichten afbakenend, in de decors (de natuur) soms zelfs iets te minimalistisch. Bertrand Denoulet is in zijn element om de sfeer in kleur te creëren. Uniformiteit is er alleszins. Toch had het nog iets stijlvoller, esthetischer gekund. Di Giorgio voedt zich voorlopig niet met Japanse sagen en legenden en houdt gelukkig beide voeten netjes op de aardse grond. De school van de eenzame wolven, sterk.
- Senseï 1
- Sherlock Holmes De Kronieken van Moriarty 1
- Storm Dossiereditie 29
- Storm De Kronieken van Roodhaar 2 HC
- Storm De Kronieken van Roodhaar 2 SC
- Urbanus, De Avonturen van 168
- Veertigers 1
- Worstelrepubliek, De LX
- Wunderwaffen 5 HC
- Wunderwaffen 5 SC

Van een ander kaliber dan Charley's War hoewel het een gelijkaardige anti-oorlogswaanzin predikt. Aan de hand van resolute militairen die letterlijk verzet aantekenen tegen de absurde bevelschriften van hogerhand. Hoe buiten schot blijven en zorgen dat je uit handen blijft van de militaire politie wanneer je aan het muiten slaat. Het verhaal van de tien kleine negertjes: zal er uiteindelijk eentje de eindmeet halen? Aangrijpend geschreven met een sterke climax. Tekenaar Babouche komt uit de vluchtige animatie-sector. De figuurtjes zijn rond en hebben meer tekenfilmallures. Soms zelfs oppervlakkig zwak (pagina 63, kader 9). Toch zorgt dat voor een onstuimige viriliteit, nodig om het gezwinde storyboard finaal vooruit te stuwen.
- Zwanenzang 2

Vijftig stripbesprekingen (11)

Net als dat Gibrat genereus is en het beheer van de Eerlijke lui aan Durieux overlaat, zo erkent de schrijver/artiest de sympathieke geste van diens collega in het nawoord. Met lokale dorpspolitiek doe je op zich geen kwaad, de intriges en intermenselijke gebeurtenissen zijn veelal universeel. Wanneer je echter staatsbelang erbij betrekt, wordt het ineens minder persoonlijk en ontgaat er jou als buitenstaander van alles. Met Chirac is de lezende niet-Fransman minder gediend. Voorts kabbelt het sympathieke leven van Philippe verder met allemaal gezellige mensen om zich heen. Eerlijke lui is een ode aan het alledaagse en een openlijke liefdesverklaring voor literatuur (helaas verkracht door een onpersoonlijke, weinig melodieuze lettering op pagina's 43 en 44). Durieux bevestigt met een zeemzoete grafiek en een warme inkleuring. Best de voorgaande delen erbij nemen.
- Bank, De 4
- Betoveringen 4
- Claire DeWitt 2 HC
- Claire DeWitt 2 SC
- Eerlijke Lui 4

Het is zo eenvoudig: op jacht naar de zogezegd onverslaanbare prooi. Soms wordt dat verteld vanuit het perspectief van het wild, soms volg je de meedogenloze of net gewetensvolle jager die een einde wil breien aan een specifieke tirannie. Lang duurt het niet of je weet met wie je moet sympathiseren. Péru vat je bij de kraag en plaatst je in het juiste kamp. De nobele ontplooiing doet ieders hart wegsmelten en toont dat er in het kleinste hoekje nog hoop is. Teder en innemend, uitstekend verbeeld door Bileau. De laatste Schaduw werpt extra licht op de Elfengeschiedenis. Het beste boek uit de reeks tot nu toe.
- Elfen 8 HC
- Elfen 8 SC

Wie dacht dat Bill Willingham volledig uitverteld was met zijn fabeltjes, schuif dat vooroordeel maar netjes opzij. Terwijl je in het begin het gevoel had dat hij niet helemaal wist welke richting uit te gaan, ja, er was die grote oorlog met de uitzetting van de fabelwezens uit hun rijk, vaak bleef hij echter aan de oppervlakte en maakte hij gebruik van zijsprongen om steeds verfrissend over te komen (de Duizend-en-één-nachten). Nu borduurt hij wel voort en schrijft complexer zonder het overzicht te bewaren. Je zou het als doelbewust kunnen bekijken, maar Jim Fern tekent zo houterig De ballade van Rodney en June. Een logische beslissing omdat het eveneens over de andere zonen van Pinokkio's vader gaat? Mark Buckingham terug op post voor Wolven, heerlijk de zoektocht van Mowgli naar Bigby. Een terug naar de natuur. Het avontuur barst volledig open met Nog lang en gelukkig, een groots sprookje waardig. En Assepoester eist de superheldenrol op in Groot en klein, twee tegenstrijdigheden die perfect kunnen samenvloeien. Net als woord en beeld. Een uitstekende bundel, dit zesde deel.
- Fables Deluxe 6
- F.C. de Kampioenen Vertongen en C° Omnibus 1
- Goud onder de Sneeuw 2

Indien Papazoglakis zijn scenario wat extra bijgeschaafd had, was dit een perfecte actie-achtervolgingsstrip. Nu zitten er kleine hiaten in, verspringingen die net dat tikkeltje logica missen om je helemaal in het juiste spoor van Harry Octane te racen. Ongetwijfeld omdat de auteur kiest voor een verrassend en onwaarschijnlijk uitgangspunt: Harry als diender achter een gevaarlijke meid aan. Het spel met de flashbacks is prikkelend en stelt je geduld geslaagd op de proef. Vanop afstand genieten is de boodschap. Papazoglakis blijft vooral een automan. Decors, bolides en actie, het gaat hem goed af. Maar in de personages is hij niet altijd even handvast (pagina 29, Willem Dafoe?). Het verlost hem van de foto-vloek: liever vrij dan statisch tekenen. Daarvoor kan je hem feliciteren, hij toont de nodige guts om op zijn gezicht te gaan. In Mystieke bocht vliegt Papazoglakis niet uit de bocht.
- Harry Octane 2 HC
- Harry Octane 2 SC
- Hermanus 4
- Jodocus de Barbaar 4
- Jommeke 279
- Junior Suske en Wiske 11
Petje af voor John Heijink die gedreven zijn wil doordrijft en die – voor Nederlandse normen – met een unieke stijl een space opera orkestreert. Fanatiek en overdadig elke scène volproppen, de verfijndheid missend van klassebak Geoff Darrow. Petje dus af voor de artiest en de chaos die hij creëert annex tentoonspreidt. Een scenarist zou de auteur kunnen helpen om minder te ontsporen.
- Kapitein Kreiss 5 HC
- Kapitein Kreiss 5 SC
- Kathy's Kat 5
- Kid Lucky naar Morris, De avonturen van 3
- Kiekeboes special, De 7
- Kleine Helden
- Koning van de Ribauds, De 1 SC
- Koralovski 1
- Koralovski 2
- Kroniek der Onsterfelijken 6
- Kuiken I, De avonturen van 2
- Man van het jaar 5

In een ruk uitgelezen. Spannend. Intrigerend. Pijnlijk. Hoopvol. Sophie Campbell wroet in de wereld van jongeren die hun plek op deze aardkloot proberen te vinden. Zich trachten te manifesteren zonder omver geblazen te worden. De lezer weet reeds geruime tijd wie de dader is van de aanslag. Honderdvijftig pagina's drijft Campbell de spanning op en komt dan met een climax op de proppen die meteen vraagt naar meer. Knap.
- Natte Maan 6
- Noortje 14

Hij doet het toch maar: met de gezegende leeftijd van 77 toch nog steeds twee albums per jaar produceren. Vaak een stukje troetelkind (Jeremiah)) gecombineerd met een oneshot. En over het niveau valt veelal niet te klagen. Want zelfs al is het voornamelijk routine, de gedrevenheid waarmee hij sfeer en (on)gezelligheid weergeeft gedipt in een bittere saus verdient respect. Yves Huppen heeft tijd genoeg om te sleutelen aan het scenario. Wat houdt Old Pa Hermann ervan over, is hij de grumpy old man die talloze dialogen en plotwisselingen schrapt? Het ziet er zo naar uit, want voor het eerst sinds lang verdwijnt de voice-over-verteller in de Yves H-systematiek. Old Pa Anderson is directer, suggestiever. Complex gemaakt door Hermanns gelijkende hoofdrolspelers. Niet altijd even duidelijk welke politieman opdraaft, voor de rest een lekkere And justice for all-film waarbij de puntjes volgens het privaatrecht (letterlijk: recht zal geschiede) op de i worden gezet. Grimmig wraakzuchtig.
- Old Pa Anderson
- oorlog van de Sambers, De 8
- Reis van de vaders Tweede cyclus Yona 1
- Rode Ridder 249
- SfinX 1
- Sisters 10
- Skylanders 3

Een uitstekend verhaal dat zelfs geen vervolg behoeft. Een civiele opoffering om een oorlog te ontketenen, een slimme zet van ingenieuze legerbedenkers daarboven in hun ivoren toren. Veel tijd om naar adem te happen krijg je niet, Ordas en Cothias razen door het drama. Ook al ken je de personages maar kort, de sympathie voor de slachtoffers is groot. Daar heb je geen twee uur durend James Cameron Titanic-drama voor nodig. Sterk ook de dialogen, mooi op maat geschreven. Blijft over: Jack Manini. Hij is een dynamischer André Benn in dit historisch kader, heel stijlvol en levendig, ontzettend mooi. Met een inkleuring die voor een extra cachet zorgt.
- S.O.S. Lusitania 2 SC
- Space Sleep Syndrome 1
- Star Wars Luke Skywalker 2

Een goed uitgevoerde product placement, daar hoef je niet vies van te zijn. Integendeel, moedig stripmakers aan om het onderste uit de kan te halen. Studio Vandersteen deed het cultureel reeds eerder in De Raap van Rubens, een gedenkwaardige klassieker. Dit team maakt ge/misbruik van het Bosch-jaar om te schilder te laten figureren in een prominente rol. Heerlijk om zijn gedrochten en vreemde wezens uit diens schilderijen tot leven te zien komen in een andere imaginaire wereld die voor velen toch echt lijkt: het Sus en Wis-universum. De aanzet om naar het verleden te reizen is niet bijster origineel, nogal wreed van je beste vrienden om een cruciale herinnering uit je geheugen te willen wissen. Gelukkig is de omkadering er rond wel van het juiste niveau. D'r had gerust méér Bosch mogen inzitten, méér op zijn persoonlijkheid gefocust zijn. Van Gucht leeft zich lekker uit en slaat de lezer met talloze woordgrapjes om de oren. Bij wijlen lachen geblazen. Ook Luc Morjaeu staat scherp en zet zijn beste tekeningen sinds lang neer. Is het een illusie of daadwerkelijk zo? De inkter van dit album heeft méér présence dan die van het vorige. De bibberende Bosch, mannen, graaf voortdurend in de plaatselijke folklore en vergeet net als Vandersteen af en toe niet op wereldreis te gaan. Mooi.
- Suske en Wiske 333
- Suske en Wiske 333 met dossier
- Suske en Wiske 333 LX (linnen rug)
- Suske en Wiske 333 LX (semileer)
- toorn van Fantomas, De 3

Paul Teng kan tekenen. Paul Teng kan zelfs uitstekend tekenen. Waarom associeert hij zich dan met het doodgebloede Tristan uit het Jacques Martin-universum? Gelukkig dat hij daar onderdak heeft gevonden, een keuze waar de artiest duidelijk veel plezier uit put. De ijzeren poort is immers een uitstekend boek geworden waarbij Cornette en Frissen de teugels strak houden en niet verzanden in de Martin-systematiek. In dit deel staat het avontuur centraal en wordt de zeurderige, beschrijvende geschiedenisles wijs verbannen. De dialogen zorgen immers voor de uitleg, geen onnodige bindteksten die alle actie afremmen. Als surplus spannend en boeiend verteld. Vakman Teng is duidelijk in zijn nopjes in deze historische context. Het zorgt voor een opmerkelijk kwalitatieve upgrade van het Tristan-personage.
- Tristan 15
- Uchronie(s) 17 New Beijing 3
- Willems Wereld 17 HC
- Willems Wereld 17 SC
- Ythaq 13 SC

Vijftig stripbesprekingen (10)

Pagina 40 geeft mooi de essentie van dit derde deel weer. "Uw mannen zijn gestorven op het veld van eer. Ongeacht hun verdienste, ongeacht het resultaat van de actie." Het daaropvolgende antwoord van de korporaal ruikt naar insubordinerende anarchie, echter voor een niet-militair is dat eerder gezond verstand. Kraktervol getekend, doordrenkt met 'mooie' kleuren, voor zover dat kan in deze bloederige context, en een stijlvol subtiel gebruik van zwart om de sfeer nog grauwer te maken (de lucht op pagina 33).
- 14-18 3
- 100 bullets 23
- Aâma 3
- Alexander de Grote 3

Laat de volgende maar komen. Deze bevat heel wat minder actie, nochtans katapulteert de beginscène je meteen naar een James Bond-universum, met de gebruikelijke kwinkslagintro, het duurt driekwart van het boek eer Alex zich helemaal kan uitleven. De tegenstelling werkgever-werknemer zorgt voor extra spanningen, inderdaad onbegrijpelijk dat de organisatie hem niet meteen bijstaat. Horowitz kent zijn klassiekers en put uit de geschiedenis om deze thriller te stofferen. De omzetting naar beeld is gezien de artistieke beperkingen wel geslaagd. Hop naar het volgende avontuur waar Alex zogezegd tegen wil en dank zal moeten aan deelnemen.
- Alex Rider 1
- Alex Rider 2
- Aquaman 3
- Arman & Ilva 3
- Arthus Trivium 1
- Biebel - De stroken 11
- Block 109 7 HC
- Bollie & Billie 33
- Bruno Brazil Integraal 1
- Carthago 4
- Cross Fire 4 SC
- Erik de Rode integrale editie SC

Nury in vorm met een The Firm-drama. De rechter die tot het uiterste wil gaan om de moeder van een onterecht van verraad veroordeelde te helpen rehabiliteren. Alleen is de vraag: hoe ver ben je bereid om te gaan? Het rechtertje van Melun – na al de ontberingen – duidelijk erg ver. Het rechtertje van Melun, een spannende thriller die vooral door het uitgeschreven minimalisme (geen langdradigheid) uitblinkt.
- Er was eens 5
- Er was eens 6

Wat maakt de ene Eugène-bundel beter dan de andere? De keren dat je het lachkolommetje vaker aanvinkt natuurlijk. Zelfs zonder hoofdrolspeler met een knaller openen, wat een inventieve vogeltjes. Over koetjes en kalfjes praten, vrouwen die geen gevoel voor humor hebben, buienradar checken voor het werk, indian versus dutch summer, altijd politieman willen worden, in welke straat bevind ik mij, een zwarte sidekick zou racistisch zijn en veel meer. Als je het zo leest totaal irrelevant en amper betekenisvol. In Lekker bezig bewijst Jan Dirk Barreveld dat hij vooral goed bezig is.
- Eugène 8
- F.C. de Kampioenen presenteert Vertongen & C° 14
- Flatlands - Tieten met haar
- Game of Thrones Kronieken, A - De Hagenridder 6
- Grote Dode, De 6

Wat een aangenaam weerzien. Dupuis gaf het reeds een keer uit in de jaren negentig, uitgever Gorilla rakelt de reeks terug op twintig jaar na datum. Best wel vreemd gezien er voorlopig geen nieuwe verhalen op stapel liggen. Het origineel gemist? Dan ben je met deze licht herwerkte versie beter af. De inkleuring is geactualiseerd (hoewel het origineel ook al de juiste sfeer in zich had), een ander dossiertje werd bijgevoegd en vooral een nettere druk op lichtglanzend papier maken het zeer genietbaar. Wat een warmte straalt dit uit. Wat meteen in het oog springt zijn het vierde en zesde plaatje op de eerste pagina. Een kruising van Patrice - de Havik - Pellerin met François - Gezellen van de Schemering - Bourgeon. Wie niet houdt van tierlantijntjes, heeft ongelijk. Let op de weerspiegelingen in het water, glinsterend vol maagdelijke onschuld. Met twee brutale koppen die de idyllische droomscène doorprikken. En even verderop Jean Tambour die ten tonele verschijnt. Meteen wekt hij je sympathie op. Scenarist Serge Aillery heeft moeite om de informatie die hij put uit de originele dagboeken van de houtvlotter te kanaliseren. Niet alles is even duidelijk. En toch weet hij een goed beeld te schetsen van het zware werk dat deze mannen moesten uitvoeren en de kuiperijen die ermee gepaard gingen. Listen, valsemunterij, verraad. Gelukkig overwint de kameraadschap. Zalig is het om de beweeglijkheid van Jean-Luc Hiettre te herbeleven. Niet beschaamd om veelvuldig te tekenen (14 kadertjes op pagina 18), intelligent om scènes anders voor te stellen (pagina 19, de ronde cirkels). Jean Tambour is zo'n ouderwetse, tijdloze klassieker die altijd uit de kast gehaald kan worden. Eerst wel zorgen dat je hem erin zet!
- Grote Rivier, De 1
- ik Mik 1

Een kankerpatiënt als uitgangspunt, niet meteen het vrolijkste onderwerp om mee uit te pakken. Zidrou vermijdt de clichés en pakt het complexloos aan. Zita ziet het leven door een positievere bril dan de meeste mensen rondom haar. Vol levensenergie vecht zij wél tegen de tegenslagen die haar pad dwarsbomen. Enkel één ding maakt haar moedeloos: de afstand met haar moeder. Hier slaat de scenarist een beetje de bal mis. Hoe gedeprimeerd ook, een mama laat haar kind in de meeste gevallen niet zo maar met haar ellende alleen achter. Al dient het om met een opwekkende climax uit te pakken, de auteur had beter een ander 'slachtoffer' gekozen. Zelfs een vader was meer plausibel. Ernst is geen tekengenie en roeit met de riemen die hij heeft. Toch ontstaat er een magie tussen artiest en schrijver waardoor Werkloos hartje je niet weerloos maakt. Kale kop: lief en gemoedelijk.
- Kale Kop 1
- Lijk en de Bank, Het
- Louca 1
- Magika 4
- Mauro Caldi 6

O neen. Niet het zoveelste heroprakelen van de gedoofde ster van een mythische held. De Incal, De jeugd van John Difool, Na de Incal, Final Incal, De Metabaronnen, De Kaste van de Metabaronnen, Castaka en nu dit. Net omdat de betrokkenheid van Jodorowsky beperkt is (naar een verhaal van) verrast scenarist Jerry Frissen met een nieuwe kijk op deze universele strijder. Met drie invalshoeken: de Meta-Baron zelf die genoeg heeft van het strijdgewoel, de Techno-Paus en al diens machtsbesoignes én Wilhelm-100, de Techno-admiraal die over lijken gaat. Met Tonto als begenadigd verteller die alles observeerde en nu resumeert. Frissen propt er de totale wereldgeschiedenis in, een reflectie van de gevolgen van religieus fanatisme, onmetelijke hebzucht, de menselijke ondoordachte exploitatie van haar belangrijkste energiebronnen: alles weerspiegelt wat er nu op dit moment heden ten dage misloopt op de planeet Aarde. Moet je Valentin Sécher bestempelen als een Giménez-kloon? Neen. Hij begeeft zich in eenzelfde geschilderd vaarwater, door zijn computeraanpak voegt de artiest extra accuraatheid toe en gebruikt technieken die bij Giménez naar het einde toe slordig overkwamen (pagina 34, kader 5: de wazige slag om actie weer te geven). Wilhelm-100, de Techno-Generaal, verrassend goed.
- Meta-Baron 1
- Miauw 2

Heerlijk, de humor van Parker & Badger maar dan in een gagstrookjesnotendop. Vier grappen per pagina gemiddeld, een waar traktaat. De kampioen der luieriken? Michel. De reddende superheldengel? Michel. De trouwe huisgenoot? Michel. Hoewel, al de voorgaande zaken zijn ook op zijn baasje van toepassing. Wie ligt bij wie onder de slof. Sympathiek sla je met een goed gevoel dit boek dicht. Al ga je met deze tweede niet letterlijk uit de bol, je buik komt wel bol te staan van het lachen.
- Michel de trouwe hond 2
- Mickey De cyclus van de magiërs 5
- Mjöllnir Integrale editie SC
- Narcisse 2

Interessant omdat je nu ook kan kennismaken met het Saboteurs-kortverhaal. Ligt in het verlengde van de reguliere reeks, alleen nu minder een band met de protagonisten. Het interessantst is het dossier, niet vanwege de inhoudelijke schrijfsels, wel de zwartwit-uitgave waarin Jules' sterke tekeningen indruk maken. Een vlezige The dirty dozen gemixt met Inglorious bastards, moedige militaire ondernemers die willen vechten voor een vrije wereld. Hun opponent: de Duitsers. Met onderweg de nodige hindernissen. Vlot verteld, spannend gebracht en uitstekend getekend. De inkleuring is oké, maar had Jules' kunnen beter moeten versterken. Je bouwt een band op met de Partizanen-piraten, mannen die in kleine groep opereren om de tegenstander (meestal Duitsers) het leven zuur te maken. Gelukkig weten de centrale hoofdrolspelers de dans des doods op het juiste moment te ontglippen, ze bezorgen ondertussen wel spannend vertier. Jules' stijl heeft wat weg Ribera's Axel Moonshine, zelfde doorleefde blikken. Alleen is Jules' realisme rauwer, accurater. Ook de tweede plot is even voorspelbaar boeiend. De te verwachten man is niet degene die je denkt. De parallelle opvolging doet de wijzer steeds sneller tikken. Een adrenalinekick.
- Partizanen, De integraal 3
- Patience
- Prins Valiant 25

Is dit drieluik daadwerkelijk gedaan? Eigenlijk kan Oscar Martin nog vele pistes bewandelen in deze Mad Maxachtige wereld. Misschien niet op persoonlijk vlak (het terugvinden van zijn familiaal geluk), wel de dreiging van buitenaf in de vorm van de onmenselijke mensheid, die er wel is, maar waartegen geen verzet wordt gepleegd. Toch zeker wanneer ze net ervoor de goegemeente hebben uitgemoord. De traditionele wraakgevoelens volgen niet. Mooi tekenwerk (een prachtige dubbelpagina 54-55), dynamisch weergegeven. De overlevenden van de chaos, sterk in zijn eenvoud.
- Solo 3
- Star Wars Shattered Empire 1
- Star Wars Shattered Empire 2
- Succubus 4 SC
- Suske & Wiske Klassiek Blauwe Reeks Luxe 6
- Suus & Sas 1
- Tomb Raider 6
- Urbanus 167
- wachters van de Maser, De 3
- Wolverine 002
- Ze Jacky Touch 2

Vijftig stripbesprekingen (9)

Ongetwijfeld Marc Legendres beste scenario in jaren. Heerlijk, dat sprook- en spookjesachtige karakter volgepropt met vooroordelen. Prachtige dialogen (pagina 3, kader 1-4): "Niettegenstaande U een bespottelijke parodie lijkt, kan ik me niet van de indruk ontdoen dat U een Schot bent?" Heerlijke oneliners als "Wie hoopt dat dit avontuur eindigt met een levensles heeft het mis" (36-5) en moraliserende kwinkslagen (38-5). "Het fenomeen vrije meningsuiting is razend populair onder dommeriken." Dat alles in een nauwsluitend stripjasje dat perfect past. Wilbert van der Steen levert weer perfectie af. Vloeiend orkestrerend, spelende met de bladspiegel (over de reling reeds het volgende plaatje beschrijvend, pagina 6) of je ontregelend met een onwaarschijnlijke verandering van camerastandpunt (pagina 10, kaders 1-2, een kwartslag in de kamer). Statisch hoort niet in van der Steens vocabularium thuis, alles beweegt, zo vloeiend. Zowel de personages als de pagina-opbouw. Ayak + Por is Hilda minder chaotisch. Uitstekend gecomponeerd.
- Ayak & por 3
- Batman The Dark Knight 3

Petje af voor deze herinterpretatie door Geoff Johns. Bij aanvang denk je meteen: wat voor zin heeft het nog om een verhaal te bedenken over een figuur maar alles al over gezegd is geweest. Mispoes. Johns start terug bij nul, actualiseert (mobiele telefoons bestaan al) maar ontwikkelt een nieuwe plot die zich akelig dicht bij het origineel nestelt van Batman Year One. Bruce Wayne die zich een plaats in de Gothamse misdaadwereld opeist met Alfred die meer militaristische dan opdienersstreekjes heeft. Agent Gordon die de idealen nastreeft en allesbehalve corrupt is. Broer en zus Dent die de stad van het gespuis willen verlossen en grote kuis houden. En de zeer innemende Killer Croc. Johns schrijft hiermee geschiedenis, verrassend en spannend. Gary Frank is soms hoekig, houterig. Toch hebben de figuren volume en dynamiek. Een meer duistere, gestileerdere inkleuring had deze Earth One helemaal afgemaakt. Uitzonderlijk: de verwijzing naar René Magritte. Nochtans, zo surreëel is Earth One niet.
- Batman Earth One Boek 2

Het multimediale project (een theatervoorstelling, de projectie van animatiefilms annex livebegeleiding door de band Yuko) krijgt nu ook een papieren versie. Om het origineel zo dicht mogelijk te benaderen, werd ook de CD van Yuko bij het album gevoegd, lezen op het ritme van de muziek is echter niet vanzelfsprekend. Vooral omdat de woordloze vertellingen sneller vooruit glijden. Extra duiding krijg je via het aanvullende dossier dat je wel de nodige info verschaft over het beschreven (of eerder be'tekende') dier. Het gemis van tekst in de beeld-verhalen laat zich voelen, niet altijd zijn de overgangen klaar en duidelijk en mis je versterkende woorden. Vooral olifant Jenny lijkt daaronder te lijden. De meer rudimentaire tekeningen van Klochkov helpen de geloofwaardigheid ook niet vooruit. Gracia's Jackie wel. Sterke decoupages, indringend zwartwitgebruik en grotendeels goed aanvullende kleuren. Ook het echtheidsgehalte bij Adriaenssens Stubby zit goed. De sfeer zit er volledig in. Cher ami, maak nieuwe a(ni)micalevrienden.
- Cher Ami
- Chlorophyl integraal 2

Een criminele bende waarvan de reputatie onlosmakelijk verbonden is met de cowboy die sneller schiet dan zijn schaduw. De Daltons moeten het voortdurend ontgelden telkens ze het tegen Lucky Luke opnemen. Je zou je voor minder omdraaien in het graf. Trouwens, beroept Morris zich na een dodelijke confrontatie zich niet op de neven van de Daltons! Olivier Visonneau pakt het realistischer aan en geeft de jongens een hart en ziel. Ook hierin moeten de broe(de)rs het ontgelden wanneer het recht dat zij uitdragen niet zegeviert. Onrecht viel hen reeds thuis ten deel. Een zuipende vader met losse handjes. Terwijl de oudste recht wil doen gelden, blijkt ook dat een illusie te zijn. De opvoeding, de omgeving, de maatschappij, alles vormt de voedingsbodem voor het leven dat de broertjes uiteindelijk zullen leiden, psychologisch door Visonneau goed onderbouwd. Atypisch voor een serieuze, realistische western is de vlotte tekenstijl van Jesús Alonso. Schetsmtig, cartoony, alsof het de realiteit ontkracht en verzacht. En toch werkt het, het rauwe, harde en harteloze blijft overeind. De eerste dode, een sterke thriller.
- Daltons, De 1
- Dirkjan 22
- dood van Stalin, De
- Eeuw der schimmen 6
- Elsje 3

De beste kronieken die er rond Excalibur bestaan. Istin neemt de tijd om de legende van het zwaard bewaarheid te zien worden. Vooreerst moet een hele – legendarische – weg afgelegd worden met een tegenstelling tussen de religieuze kerk en het heidens geloof als voedingsbodem. De gezant van God die de traditionele waarden wil uitroeien door machtshebbers tegen elkaar op te zetten. Brion is een uitstekend landschapsschilder. De weidse scènes, de levendige natuur, alleen met de mens die der in rondloopt ziet het er minder natuur-lijk uit. Majestueus en kleurrijk, een mooi gezongen vierde lied.
- Excalibur Kronieken 4 HC
- Excalibur Kronieken 4 SC
- Frontlinies 2 HC
- Frontlinies 2 SC
- Game Over 14
- Garfield Pocket (kleur) 92
- Garfield Pocket (kleur) 93
- Gelukkige tijden
- Hand van Pangboche, De 2

Reynès is volwassen geworden. Qua tekeningen zat het al snor, nu kneedde hij ook het scenario lang genoeg en zet de plot volledig naar zijn hand. Eigenlijk weinig op aan te merken, buiten dat je nieuwsgierigheid verder wordt geprikkeld. Goede karakterontwikkeling, een intrigerend verhaal, sterke tekeningen. Kortom, Harmony is een harmonieus geheel.
- Harmony 2
- Homs – Cabin Fever

Verrassend, een integrale die teruggrijpt naar het origineel, ongedrukte zwartwit-tekenwerk van een artiest in plaats van te kiezen voor de reproductie van de eerste kleurenedities. In deze versie kan je de grootse glorie van Jijé ontdekken en bewonderen. Genieten is het alvast van de inkt'vlakken/lijnen' waarmee de auteur speelt. De reden van deze keuze lees je in het dossier, net als de interessante omkadering rondom Jijé's vrijheid het verhaal te sturen naar eender welke richting where the wind blows. Go with the flow was duidelijk zijn leuze, zich moeilijk kunnen binden aan een vooropgezet plan. Over Golden creek: Jijé duidelijk van alle markten thuis. Na de cartooneske Robbedoes-stijl waagt hij zich ook aan het realisme. Een gestileerd realisme weliswaar. En wat een mooi gebalanceerd zwartwitwerk, zo duidelijk leesbaar in contrast met het groezelige, meer gedetailleerde Blueberry-aspect van Giraud. Jijé ontvoogdt zich van Red Ryder en heeft meteen zijn grip op een eigen western met Mexicaanse roots. Rechtschapen vecht de eervolle Jerry tegen het gespuis dat de gewone mens het gewone dagelijkse leven dwarsboomt. Toch is Spring niet zo naïef dat hij zich voortdurend in de luren laat leggen. Zestig jaar oud en nog steeds zo veel klasse. Te ontdekken. Over Yucca Ranch: je kan de ergernis van scenarist Rosy begrijpen wanneer Jijé zich niet strikt aan het voluit geschreven verhaal houdt en via bochtenwerk de schrijfintenties aan zijn laars lapt. Het plezier van de artiest zit hem in de kijk op Pancho, vooroordelen ten opzichte van deze Mexicaan met Indianenroots voeden de angst en het wantrouwen. Zelfs Spring is er onderhevig aan. (On)Bewust schermt Jijé met (anti)racisme, vooruitstrevend. Yucca Ranch, Jijé te paard in volle galop.
- Jerry Spring, De Complete 1
- Jerry Spring, De Complete 1 lx
- J.Rom 4 LX (linnen rug)
- J.Rom 4 LX (kunstleer)
- Koralovski 3

IJzersterk verhaal van Céka, een piste die een andere kijk op de ontdekking van Amerika geeft. Efficiënt zonder al te veel poeha met een mooie romantische inkleding waarbij de vriendschap het haalt op de veroveringsdrang. Neen, verwacht geen biografie over Columbus, Céka zet dé man van het jaar 1492 centraal, een andere dan die je normaal zou verwachten. Dé ster van dit boek is echter Tandiang. Met een geheel eigen stijl imponeert hij met schilderachtige, natuurlijke taferelen. Soms met hele fijne dunne lijntjes (pagina 14, kader 7), vaak met karaktervolle realistische decors (6-1) en vooral levensecht geportretteerd door die schitterende aanvullende inkleuring. De lucht (18-8 of 19-4), het strand (21-2 en 3), technicolor op papier. Wow.
- Man van het jaar 6
- Middeleeuwse trilogie over Vlaanderen 1
- Middeleeuwse trilogie over Vlaanderen 2
- Operatie overloard 1 HC
- Operatie overloard 1 SC
- Philemon 8

Een afgescheiden verhaal getekend door Peter Snejbjerg, One Man's War, de achtergrond van Starr ontrafeld. Snejbjerg kan heel gestileerd uit de hoek komen (plaat 25, kader 4, het schaduwspel in de wagen), alleen spiegelt hij zich te vaak aan Dillons stijl waardoor alles gereduceerd wordt tot een lijnenspel. Echt doorworstelen (tenzij de massa's taalfouten) moet je niet, Preacher leest als een pulpstrippende trein. Dillon en Ennis overschrijden de grenzen van het fatsoen, totdat je aan de special The story of you-know-who komt, prachtig getekend door Richard Case, met een innemend, sterk, schrijnend portret van een jongen wiens leefwereld niet zo rooskleurig is dat hij geleid wordt tot zelfmoord. Onder impuls van zijn omgeving, vader, moeder, school en zijn zogezegd beste vriend. Ondanks deze indringende, begrijpelijke blik deelt Ennis een extra mokerslag uit met de mening van een nabestaande. Meer dan een doordenkertje is haar reactie. Meer dan een vuistslag aan al degenen die Kurt Cobain wilden imiteren. Een parel van een kortverhaal dat een 9 op 10 verdient. Ook The good old boys wijkt even van het priesterlijke pad af, een Deliverance waarin Ennis lekker kan spotten met de clichés van de stoere held en de femme fatale. Ezquera tekent Europees, Jijé en Gir achterna.
- Preacher 4
- Sam Integraal 1
- Scott Leblanc 4
- Sliert, De 7
- Space Gangsters 1
- Spoedgeval 1
- Sprookjes van Grimm zonder woorden
- Star Trek 1
- Star Wars C-3PO
- Star Wars Chewbacca 1
- Star Wars Chewbacca 2

Designer Howard Chaykin houdt zich in en tekent meer traditioneel volgens de opgelegde regels. In zijn eigen reeksen spat normaal de vernieuwing van de pagina's af. Hier echter een optimale invulling van de stripreconstructie. Roy Thomas volgt zeer getrouw de film en versterkt hier en daar door voice over achtergrondelementen of commentaren toe te voegen, wat in de films niet gedaan wordt (of die je normaliter via de doorlopende actie te zien krijgt). Chaykin bevestigt met fijngevoeligheid. Een pruillip van Prinses Leia, een gorilla-achtige Chewbakka, een jaloerse Luke, een flirtende Han en een zeurende C3PO. Het collectief van personages is even aanstekelijk als in de film. Het recreëren van die opwinding: geslaagd!
- Star Wars Classic Remastered IV HC
- Star Wars Classic Remastered IV SC
- Star Wars Classic Remastered V HC
- Star Wars Classic Remastered V SC
- Star Wars Obi Wan 2
- Star Wars Prinses Leia 2
- Star Wars Rebels 2

Vijftig stripbesprekingen (8)

Frederik Peeters, schitterende tekenaar, wat een talent. Het realisme waarmee hij uitpakt, de vlotte pennenstreek, het heeft wat weg van Jean Giraud. Niet onverwacht dat hij uiteindelijk ook in het westerngenrre belandt. Alleen volgt Peeters een ander pad. Een pad dat dichter aanleunt bij Blueberry de film waarin de Indiaanse intermezzo's geestesverruimend je zintuigen kruiden. Duidelijk het segment Moebius dat in Een beeld van een jongen rondwaart. Dat je spookachtige verschijningen op de gevoelige plaat eventueel registreert, begrijpelijk. De suggestiviteit is aannemelijk. Maar het als waarheid opleggen wordt heel wat moeilijker. Met ectoplasmes en bepaalde krachten om via specifieke kreten met dieren te kunnen communiceren. Dat is een brug te ver. Het ondermijnt de kracht van deze interessante driehoeksverhouding. De goedgekozen titel registreert subtiel de inhoud: de fotografe (het beeld), het vooroordeel met de geheimen (het beeld dat je hebt van de jongen/man), de jongens geklasseerd in verschillende leeftijdscategorieën. Op relationeel vlak zijn Peeters en Phang sterk, het metafysische buiten beschouwing gelaten. De prijsgegeven identiteiten, de onderlinge rangorde en verstandhoudingen, de explorerende, denigrerende koloniale ondertoon. Weggevaagd door een zweem van bovenzintuiglijke waarnemingen. Niet verwonderlijk dan ook dat de inkleuring bij wijlen psychedelisch is.
- Aspis 4
- beeld van een jongen, Een
- Captain America 6
- Champions, The 27
- Chateaux Bordeaux 6
- Comanche Integraal 2
- Comanche Integraal 2 LX
- Dejah Thoris 1
- Diep in de zee 2
- Douwe Dabbert 10 HC
- Douwe Dabbert 10 SC
- Durango 17 HC
- Durango 17 SC

Even leek het weer een zoveelste inhoudsloos avontuur te bevatten, dit vijfde deel van Ekho. Actie met hier en daar een scheut humor. Echter Arleston overtreft zichzelf door de reeks klaar en duidelijk af te ronden. Heel wat onthullingen verklaren waarom Fourmille zich in de Spiegelwereld bevindt. Verhelderend en verrassend met natuurlijk een finaal poortje dat mogelijkheden biedt om Fourmilles finale lot uit te stellen. Zelfs al leest Het geheim van de Preshaunen gezapig en doordeweeks, de tekeningen van Barbucci schitteren en stralen plezier af. Rome door de fantasy-ogen van Barbucci: prachtig. Interessant is de manier waarop Arleston de twee kampen voorstelt. Alsof de mens het land van de Preshaunen even kwam kolonialiseren. Weliswaar met goede bedoelingen.
- Ekho 5 HC
- Ekho 5 SC
Taalkunstenaars De Blouw en Evenboer halen het onderste uit de etymologische kan en spelen met dubbelzinnigheden of laten figuurlijke betekenissen voor wat ze zijn en vatten alles letterlijk op. Resultaat: grappige pointes. Gekoppeld aan de esthetiek van een Lectrr zou Evert Kwok nog bekoorlijker zijn. Het ontbreekt de artiesten aan geraffineerde verfijndheid. Een andere tekengoochelaar zou de kers op de taart bereiken. Een kort geding, de ziekte van lijm, pottenkijkers, de zwangere wiskundelerares. Om van te smullen.

- Evert Kwok 6
- FC De Kampioenen bundel 22
- Floris 2
- Garfield dubbelalbum (A4-kleur) 35

De afsluitende plotlijn rond Raccoon en zijn eventuele soortgenoot in het heelal. Zelfs daarin weet Skottie Young je nog aangenaam te verrassen. Wat een explosieve climax terwijl Raccoon het definitieve huiselijke lesje leert. Gelukkig volgt er nog een vertelseltje uit de mond van... Groot! Hilarisch puzzelt de lezer de stukjes bijeen en mag je Ik ben Groot in elke zin proberen te ontcijferen. Beschouw het als een woordloze strip waarbij je zelf alle associaties moet ontrafelen. De ontknoping is even ontluisterend. Dacht je dat Jake Parker een eendagsvlieg was, ook het laatste verhaaltje is met evenveel ironie en intelligentie gemaakt. Guardians op deze wijze gerealiseerd wil je meer lezen.
- Guardians of the Galaxy 6
- Guus Slim, De Complete 3
- Heroveringen 4
- Iris 1
- J.Rom 5 SC
- J.Rom 5 LX (linnen rug)
- J.Rom 5 LX (kunstleer)

Eindelijk eens een vampierenverhaal dat niet in het zog van Walking Dead, Interview with a Vampire en Zang van de Vampiers (ongelukkige naamskeuze voor deze laatste) opereert. Wat als binnen de Vampierskolonie er ook een gradatie is tussen goed en kwaad. Nil had dat in het eerste deel reeds bewezen, nu graaft David Munoz in Nils verleden en legt diens(on)dodelijke overgang bloot. Je bent nu voorbij halfweg (een drieluik) en hebt nu al moeite om er afscheid van te nemen. Dit universum vraagt om verdere uitdieping. Manuel Garcia is op één ding na top: voluit getekende lichamen lijken steeds dwergen te zijn (pagina 6, kader 6). Kadrering, decoupage, flashbacks, qua visualisering (samen met de kleur): klasse. Requiem, efficiënt spannend.
- Land van de Vampiers 2 HC
- Land van de Vampiers 2 SC

Een van de mooiste gagstrips die er bestaan. Door de schoonheid wordt de reflecterende spiegel des te grappiger. Herkenbaarheid troef rond zelfvertrouwen, verliefd zijn, leugentjes om bestwil en dies meer. Frank Cho, duidelijk een welopgevoed man. Een verlevendiging van Davids schilderij De dood van Marat (12-1-3). Andere concrete verwijzingen: Gone with the Wind (pagina 13, gag 2, kader 3), Wonder Woman (11-3-3), de hel waar Nixon de plak zwaait (15-2-4), Titanic (16-2-3), Steve Canyon (18-1-2), I believe I can fly (21-1-4), Spy vs Spy uit Mad (20-2-2), Toy Story (31-1-4). Wat doet de cast van 48 Hours in strook 1 van pagina 39? Patiënten in het wild, wild ben je van deze patiënten.
- Liberty Meadows 3

Julien Neel is eindelijk met beide voeten op de grond en doet waar hij het best in is: menselijke relaties kleinschalig portretteren. Wanneer je De Hut begint te lezen, overvalt een gevoel van gelukzalige nostalgie jou, alsof André Geerts en zijn Jojo je weer doen terugkeren naar je jeugd. Lieflijk en innemend goedlachs en wereldverbeterend. Dat zeemzoete vertaalt zich ook in Neels tekeningen, alsof je in een snoepwinkel dat kakofonische van al dat gekleurd lekkers overstelpt wordt, pastelachtig je in een andere wereld wanend. Slechts één moment wijkt Neel af, de theaterregisseur die zijn personages even verplicht uit hun rol te vallen om hun mening over de liefde te declameren. Nochtans was de rest van het boek al de ultieme ode aan dit fantastische fenomeen. Zelfs zonder Oom Tom is De Hut uniek.
- Lou 7
- Lucky Luke, De avonturen van naar Morris 7
- Marc Coucke 1

Het leven zoals het had moeten zijn, zoals het is of zoals het zou kunnen zijn. Jim weet het temporele, vervliegende perfect weer te geven. In een tijd van hectische beslommeringen is er weinig tijd voor onthaasting, reflectie en op zoek naar innerlijke rust. Met enkele kortverhalen drukt de auteur ons met de neus op de feiten. Hoe banaal het leven, onze pogingen om het naar een hoger niveau te verheffen lijken gedoemd om te mislukken. De toon is meteen gezet. De mijmerende vader die in een flitsfragment daar nu alleen zit, zijn gemis uitend. De genestelde man die zich voor één nacht laat verleiden en het fundament van zijn leven ondermijnt, de zekerheid van een relatie op de helling zettend voor een flirt. Het elkaar graag zien door de jaren heen, ondanks het fysieke verval. Hoe overschouw je dat? Mannelijk pragmatisme om het geruststellende cadeau te geven met nefaste gevolgen. Je smartphonefoto's als vervalste reportage van je opgepoetste leven. De vrouw die haar vrouwelijkheid ten volle benut. De bewonderende ontmoeting met een facebookfenomeen, hoe vluchtig kan die zijn. Een vader-zoon-moment. Het belang van virtuele likes. En zo gaat het maar door. Mooie momenten is een waar traktaat van filosofische cursiefjes. Zonder pretentie. Zonder vingerwijzing. Zonder denigrerend te zijn. Zonder afbreuk te doen aan de schoonheid van het leven. Warmte, liefde, verdriet, pijn. Kortom: het leven zoals het had moeten zijn, zoals het is of zoals het zou kunnen zijn.
- Mooie momenten
- Mosselen om half twee
- Moréa 5 HC
- Moréa 5 SC
- Narrenschip 3 HC
- Narrenschip 3 SC

Wow. Kinderlijke magie en een ongebreidelde fantasie, je wordt als volwassene verwend. Deze Wonderlandse Turf-Alice is zo'n speciaal buitenbeentje, de auteur die ondanks het ingesloten Truman Show-gevoel denkt out-of-the-box. Geschifte personages en gekke ontwikkelingen (het uitschakelen van Ambrosius), het lijkt allemaal structuurloos. Of de auteur daadwerkelijk erin zal slagen een coherent geheel af te leveren, doet er zelfs niet toe. Elk boek afzonderlijk is een bijzondere reis in een betoverend universum. Logisch dat de artiest even vernuftig afgeleide producten (onder andere een ganzenbord) liet fabriceren. Wondermooi. Gekwater, gek-water of ge-kwater. Oorspronkelijk was het poëtischer Mallewaatren (Eauxfolles).
- Narrenschip 4 HC
- Narrenschip 4 SC
- Nero bundeling 3
- Oorlog van de Lulu's 4
- Preacher 3
- Queeste van Yin, De 1
- Robert en Bertrand 26 HC
- Rooie Oortjes 47
- Sfinx 2

Het voordeel van 'neutraal' auteur te zijn, is dat je via de personages verschillende meningen kan ventileren, veralgemeende ergernissen van jezelf of zelfs andersdenkenden die het oneens zijn met overpolitiek correcte opinies een forum bieden. Een asielzoeker? Die ziet Sigmund maar al te graag weer vertrekken (pagina 10, strook 2). Weg met de grenzen? Je therapeut weet wel raad (12-2). Het zware leven voor teruggekeerde Syriëstrijders (59-3). Soms kan Sigmund lekker seksistisch uit de hoek komen, al krijgt hij daarna wel op zijn bek of eindigt met een tissue in de hand in bed. Sigmund heeft geen bezwarend geweten. Lees je best met mate, des te groter het genot.
- Sigmund 26
- Storm – De kronieken van Roodhaar 3 HC
- Storm – De kronieken van Roodhaar 3 SC

Vijftig stripbesprekingen (7)

Corbeyran blijft bevestigen en kaart nu de verschrikking van het gifgas in de loopgraven aan. Met daartussenin een kort intermezzo dat zich op het thuisfront afspeelt. Een gruwel waar je in het begin het raden naar hebt, de pijnlijke sleutel krijg je op de laatste pagina in handen gestopt. Is het daadwerkelijk een evolutie in de vertelling dat Corbeyran en Le Roux kiezen voor een meer open invulling met beperkte kaders per pagina. Ook Le Roux werkt ruimtelijk groter waardoor de verfijndheid van diens pen afgevlakt wordt. Een loopgracht te ver, sterk.
- 14-18 4
- Arthus Trivium 2
- Barracuda 6
- Blauwbloezen, De 60
- Bruno Brazil Integraal 2
- Bruno Brazil Integraal 3
- Kramikske Integraal 1
- Kramikske Integraal 1 luxe
- laatste grens, De 3
- Max Miller 3
- Meester-Inquisiteur, De 1 HC
- Meester-Inquisiteur, De 2 HC
- Meester-Inquisiteur, De 1 SC
- Meester-Inquisiteur, De 2 SC
- Miauw 4

Een opzienbarende, moedige en verruimende trip van Servais die je als een volleerde gids rondleidt bij de plekjes waar de wandelende bedevaarders op hun route halt houden. Niet zo maar fotoreproductieve trucjes gebruikend hertekent Servais alle scènes minutieus (op enkele uithangborden en plaatsbepalingen na). Zelfs al is het steriel, toch laat Servais er emotie in sluipen. Via de overlevering van twee overledenen, tijdens de beklimming van de Notre Dame-spitstoren, of de overbezorgdheid rond de novice die al een hele tijd niets meer van zich laat horen. Servais is dan misschien niet de belerende didacticus, toch neemt hij elke gelegenheid te baat hier en daar de nodige alchimistische uitleg te verschaffen. Grappig voor een verhaal waarin het geloof een centrale rol speelt. Maar ook ongeloof is een geloof. Notre-Dame, een bijzonder pad dat bewandeld wordt.
- Op weg naar Compostella 3
- Robert en Bertrand 27 HC
- Robert en Bertrand 28 HC
- Robert en Bertrand 29 HC
- Robert en Bertrand 30 HC
- Sherman 7
- Smurfen 35

Sorry, maar dat originele tweeluik van Marini en Desberg behoort niet alleen tot het beste werk uit hun oeuvre, het is gewoon een kwalitatieve mijlpaal die het predikaat klassieker verdient. Een archeologische rots in de branding die onaangeroerd moet blijven. Logisch dan ook dat je erg wantrouwend en kritisch bent op mogelijke vervolgen of prequels. Zonder de tekeningen van Marini vervliegt al meteen de magie. De schoonheid waarmee de Zwitser je wist te verblinden, wordt vervangen door bravere, meer klassieke lijntekeningen, die weliswaar in kleur eenzelfde gloed uitstralen. Voor een imitator werd niet gekozen, Labiano heeft een eigen eigenzinnige stijl. Zonder de Ster van de Woestijn-kapstok zou je nog genadig zijn, dat hocus pocus-verhaaltje valt dan eventueel nog te pruimen, nu niet. Want ook Desbergs scenario voldoet niet aan de verwachtingen. Meer dan doorsnee - met knipoogjes naar de toekomst - is deze prequel niet. De Nostradamus van Arthus Trivium ware hier meer dan welkom geweest. Was het trouwens Labiano's bedoeling om de geaardheid van de opvolger van de sjamaan suggestief in het midden te laten. In eerste instantie denk je toch dat het een dochter betreft.
- Ster van de Woestijn, De 3
- Trollen van Troy 3 HC
- Trollen van Troy 3 SC
- Trollen van Troy 4 HC
- Trollen van Troy 4 SC
- Trollen van Troy 5 HC
- Trollen van Troy 5 SC

De menselijke hebzucht in een trollennotendop met een inflatie er rijmend bovenop. Wat als goud geen waarde meer heeft omdat er plots zo veel van op de markt voor handen is? Arleston beschrijft het op een eenvoudige manier. Een miniboodschap in je verhaal stoppen, een kwinkslag naar de maatschappij, Goscinny 'bezondigde' zich er in Asterix ook wel eens aan. Was het een bewuste keuze van de vertaler om de twee goudzoekers voorin Slyvjo en Hamyn te noemen? Respectievelijk de voornamen van de uitgevers Silvester en Dark Dragon Books. Van die satirische knipoogjes mochten er meer in gestopt worden. Het goud van de trollen, Arleston en Mourier houden stand.
- Trollen van Troy 21 HC
- Trollen van Troy 21 SC
- Uit de archieven van Willy Vandersteen 21
- Uit de archieven van Willy Vandersteen 22
- Urbanus 170
- Uur U 8 HC
- Uur U 8 SC
- Verborgen Geschiedenis, De 28
- Verdwaalde kogels HC
- Verdwaalde kogels SC

Na twaalf delen een nieuwe invalshoek: die van het vrouwenvoetbal. De dames komen aan de beurt en zetten hun beste voetbalbeentje voor. Deze verfrissende kijk steekt goed af met het voorgaande en levert frisse ideeën op. De jonge deernen bijten beter van zich af dan hun mannelijke collega's. Grappig en expressief, Saive zit hier op zijn plaats. Eindelijk een voetbalgekke strip van niveau.
- Voetbalgek! 12
- Walking Dead 21
- Walter de Wolf 3
- Weegee
- Wielergek! 11
- Wolverine 5

Als je een portie spionage op je bord wil, van Geheime dienst zal je smullen. Verraad, dubbelverraad of spel- en dubbelspel. Een vertelling die na zesenvijftig pagina's blijft verrassen, krijgt extra krediet. Spannend geschreven met voortdurende twists, heerlijk. Altijd interessant trouwens om te vergelijken met de feiten, de Cambridge Five tegelijkertijd lezen kan geen kwaad. De tekeningen zijn nogal stijfjes, erg toepasselijk voor het Britse flegma?
- WW 2.2 3
- WW 2.2 4
- XIII 24 HC
- XIII 24 LX
- XIII 24 SC