Posts tonen met het label William Vance. Alle posts tonen
Posts tonen met het label William Vance. Alle posts tonen

vrijdag 20 januari 2017

Vijftig stripbesprekingen (17)

Hoeveel gagstrips kom je in het leven tegen die je daadwerkelijk continu aan het lachen brengen? Niet die waarbij je geregeld gniffelt om een leuke vondst. Niet die waarbij je een heel boek moet doorworstelen om eens echt te schateren. Al sinds jaar en dag lukt dat Wilms en Raymakers. Sla gewoon het boek open op de eerste pagina. Blijf je daar onbewogen bij, dan kan je meteen vermalen worden tot zuurpruimboesmoes. De kunstige specht, de gulzige kameleon, de slepende lengte van de hond en vooral het vogeltje met een minderwaardigheidscomplex. Zelfs al gaat het er soms boertig aan toe (wat wil je met os Boes die de taak van dierenliefhebbende boerderijhouder op zich neemt) en mag je de auteurs wel eens betichten van kaka-pipi-humor (het gevangen vogeltje), de uitwerking getuigt van een geraffineerde finesse. De vogelverschrikker die flasher wordt, de vlinders en hun scharnierfunctie, de kangoeroe en zijn politionele inbreng. Liefdevol (letterlijk de zwanen), dwaas, kunstig én esthetisch mooi. Dankzij Boes kom je te weten dat ook dieren kunnen genieten van een goeie grap. Zaklopen bij kangoeroes. De ooievaar brengt nieuw leven, in geval van een inktvisje vereist dat vele tussenstops. De pamper moet immers voortdurend ververst worden. Airbags voor bokken die elkaar bekampen. Domme gorilla's. Gevangengenomen in een muizenval? Elk nadeel heb zijn voordeel, Piep weet wel raad. Boes blijf je lezen en herlezen. Hoe repetitief ook, het verveelt niet.
- Boes Integraal 1
- Boes Integraal 2
- Boes 1
- Boes 2
- Brasser - Paul De Valck (1937-2001)
- Canardo 24
- Cycloop Integraal
- F.C. de Kampioenen omnibus 8
- Futura 2
- Garfield (groot A4-formaat - kleur) 125
- Golden City 11
Zalig, die oprispingen van Brian Michael Bendis wanneer hij nog eens volgens het ouwe getrouwe recept van levendige conversaties ook hier stevige dialogen verzint. Een gesprek tussen mens en alien, levensecht, alsnog je er zelf tussen staat. Prachtig hoe de scenarist de rol en het imago van Tony Stark uitspeelt, deze flamboyante playboy speelt meer nog dan Peter Quill in deze aflevering de show. Overtuigd van zijn mannelijkheid loopt deze ruiter op het witte paard bij de groene Gamora een blauwtje. Femme fatale en sexy babe Angela derft de leespret op het einde met haar voorlopig onbegrijpelijke interventie.
- Guardians of the Galaxy 002
- Hartendiefjes, De 1
- Helena integraal luxe
- Jacky Ickx 1 HC
- Jacky Ickx 1 SC
- Kat, De 5
- Kleine Circus, Het
- Koning van de Ribauds, De 2 HC
Valt niets op aan te merken. Met al die onderwerpen reflecteert Lectrr het nieuws van het jaar. Regio- of internationale politiek, het heengaan van (muzikale) beroemdheden, economische achteruitgang, maatschappelijke beslommeringen. Geëngageerd neemt Lectrr het op voor de man in de straat en al degenen die zich niet kunnen verweren. Wat een dikke turf.
- Lectrr 2016 Lectrr steekt
- Magasin General Integraal 1
- Maxentius 1
- Maxentius 2
- Nero - De premières 5
- Nero - De premières luxe (linnen rug)
- Nero - De premières luxe (semileer)
- Onthoofde Arenden gebundeld, De 11
- Peter van Straaten-collectie 17
- P.I.G.S.
- Ravermoon 3
- S1ngle 15
Convard en Adam diepen het gegeven Sneeuw verder uit door rond de oorsprong te fantaseren. Een oorsprong toen Sneeuw nog geen personage van betekenis was. Een oorsprong waarbij het desolate en de wanhoop amper perspectieven bieden. De scenaristen hadden ook gerust met iets totaal nieuw op de proppen kunnen komen, het aandeel Sneeuw blijft beperkt in deze apocalyptische wereld waardoor de instap makkelijker is. Het resultaat: een stevige, goed onderbouwde actiethriller. Tekenaar Fred Vignaux toont karakter en creëert niet De Twaalf maar wel tweeënvijftig mooi gecomponeerde bladzijden. Knap.
- Sneeuw - De oorsprong 1
- Star Wars Rebels 3
- Station Tijd
- Suus & Sas 10
- Te Paard! 1
- Tessa 5
- Tibet - De genezing van Mhusha de slagersdochter Luxe
- Trizia 1
- USA über alles 1 HC
- USA über alles 1 SC
- Violetta 2
In de categorie Elfen- en Dwergenachtige fantasystrips komt deze Walkure verrassender en krachtiger uit de hoek. Ten eerste is er het voordeel van het afgeronde verhaal. In rondjes danst Cordurié niet, het definitieve eindpunt wordt met de laatste pagina bereikt. Ten tweede steekt het tekenwerk met kop en schouder boven dat van voornoemde reeksen uit. Af en toe denk je aan Ralph Meyers prestatie in Asgard. En hoe mooi het portret op de cover ook is, het reflecteert het kunnen van Kovacevic niet. Zelfs al speelt een groot deel van het verhaal zich boven onze hoofden af, al die referenties naar de godenwereld eisen een zekere kennis van zaken, met of zonder ga je verwonderd mee op een groots avontuur. Walkure, een aanwinst.
- Walkure Integraal HC
- Walkure Integraal SC
- Wunderwaffen 6 HC
- Wunderwaffen 6 SC
Mmm. Weer zo'n heerlijke thriller die een tipje van de XIII-sluier licht. Fred Duval kiest voor de voice over-vertelling, Calvin Wax die het verhaal van zijn leven aan Walter Sheridan oprakelt. De plot chronologisch uitstippelen ware beter geweest, gevarieerder zonder al die uitgesponnen beschrijvingen. Het meest geniet je van Corentin Rouges tekeningen die tussen Vance, Giraud, Boucq en Hermann met veel overtuiging de demonische karakters neerzet. In Calvin Wax geen wassenbeeldenpoppen.
- XIII Mystery 10 HC
- XIII Mystery 10 LX Klein
- XIII Mystery 10 LX Groot
- XIII Mystery 10 SC

dinsdag 13 december 2016

Vijftig stripbesprekingen (10)

Pagina 40 geeft mooi de essentie van dit derde deel weer. "Uw mannen zijn gestorven op het veld van eer. Ongeacht hun verdienste, ongeacht het resultaat van de actie." Het daaropvolgende antwoord van de korporaal ruikt naar insubordinerende anarchie, echter voor een niet-militair is dat eerder gezond verstand. Kraktervol getekend, doordrenkt met 'mooie' kleuren, voor zover dat kan in deze bloederige context, en een stijlvol subtiel gebruik van zwart om de sfeer nog grauwer te maken (de lucht op pagina 33).
- 14-18 3
- 100 bullets 23
- Aâma 3
- Alexander de Grote 3
Laat de volgende maar komen. Deze bevat heel wat minder actie, nochtans katapulteert de beginscène je meteen naar een James Bond-universum, met de gebruikelijke kwinkslagintro, het duurt driekwart van het boek eer Alex zich helemaal kan uitleven. De tegenstelling werkgever-werknemer zorgt voor extra spanningen, inderdaad onbegrijpelijk dat de organisatie hem niet meteen bijstaat. Horowitz kent zijn klassiekers en put uit de geschiedenis om deze thriller te stofferen. De omzetting naar beeld is gezien de artistieke beperkingen wel geslaagd. Hop naar het volgende avontuur waar Alex zogezegd tegen wil en dank zal moeten aan deelnemen.
- Alex Rider 1
- Alex Rider 2
- Aquaman 3
- Arman & Ilva 3
- Arthus Trivium 1
- Biebel - De stroken 11
- Block 109 7 HC
- Bollie & Billie 33
- Bruno Brazil Integraal 1
- Carthago 4
- Cross Fire 4 SC
- Erik de Rode integrale editie SC
Nury in vorm met een The Firm-drama. De rechter die tot het uiterste wil gaan om de moeder van een onterecht van verraad veroordeelde te helpen rehabiliteren. Alleen is de vraag: hoe ver ben je bereid om te gaan? Het rechtertje van Melun – na al de ontberingen – duidelijk erg ver. Het rechtertje van Melun, een spannende thriller die vooral door het uitgeschreven minimalisme (geen langdradigheid) uitblinkt.
- Er was eens 5
- Er was eens 6
Wat maakt de ene Eugène-bundel beter dan de andere? De keren dat je het lachkolommetje vaker aanvinkt natuurlijk. Zelfs zonder hoofdrolspeler met een knaller openen, wat een inventieve vogeltjes. Over koetjes en kalfjes praten, vrouwen die geen gevoel voor humor hebben, buienradar checken voor het werk, indian versus dutch summer, altijd politieman willen worden, in welke straat bevind ik mij, een zwarte sidekick zou racistisch zijn en veel meer. Als je het zo leest totaal irrelevant en amper betekenisvol. In Lekker bezig bewijst Jan Dirk Barreveld dat hij vooral goed bezig is.
- Eugène 8
- F.C. de Kampioenen presenteert Vertongen & C° 14
- Flatlands - Tieten met haar
- Game of Thrones Kronieken, A - De Hagenridder 6
- Grote Dode, De 6
Wat een aangenaam weerzien. Dupuis gaf het reeds een keer uit in de jaren negentig, uitgever Gorilla rakelt de reeks terug op twintig jaar na datum. Best wel vreemd gezien er voorlopig geen nieuwe verhalen op stapel liggen. Het origineel gemist? Dan ben je met deze licht herwerkte versie beter af. De inkleuring is geactualiseerd (hoewel het origineel ook al de juiste sfeer in zich had), een ander dossiertje werd bijgevoegd en vooral een nettere druk op lichtglanzend papier maken het zeer genietbaar. Wat een warmte straalt dit uit. Wat meteen in het oog springt zijn het vierde en zesde plaatje op de eerste pagina. Een kruising van Patrice - de Havik - Pellerin met François - Gezellen van de Schemering - Bourgeon. Wie niet houdt van tierlantijntjes, heeft ongelijk. Let op de weerspiegelingen in het water, glinsterend vol maagdelijke onschuld. Met twee brutale koppen die de idyllische droomscène doorprikken. En even verderop Jean Tambour die ten tonele verschijnt. Meteen wekt hij je sympathie op. Scenarist Serge Aillery heeft moeite om de informatie die hij put uit de originele dagboeken van de houtvlotter te kanaliseren. Niet alles is even duidelijk. En toch weet hij een goed beeld te schetsen van het zware werk dat deze mannen moesten uitvoeren en de kuiperijen die ermee gepaard gingen. Listen, valsemunterij, verraad. Gelukkig overwint de kameraadschap. Zalig is het om de beweeglijkheid van Jean-Luc Hiettre te herbeleven. Niet beschaamd om veelvuldig te tekenen (14 kadertjes op pagina 18), intelligent om scènes anders voor te stellen (pagina 19, de ronde cirkels). Jean Tambour is zo'n ouderwetse, tijdloze klassieker die altijd uit de kast gehaald kan worden. Eerst wel zorgen dat je hem erin zet!
- Grote Rivier, De 1
- ik Mik 1
Een kankerpatiënt als uitgangspunt, niet meteen het vrolijkste onderwerp om mee uit te pakken. Zidrou vermijdt de clichés en pakt het complexloos aan. Zita ziet het leven door een positievere bril dan de meeste mensen rondom haar. Vol levensenergie vecht zij wél tegen de tegenslagen die haar pad dwarsbomen. Enkel één ding maakt haar moedeloos: de afstand met haar moeder. Hier slaat de scenarist een beetje de bal mis. Hoe gedeprimeerd ook, een mama laat haar kind in de meeste gevallen niet zo maar met haar ellende alleen achter. Al dient het om met een opwekkende climax uit te pakken, de auteur had beter een ander 'slachtoffer' gekozen. Zelfs een vader was meer plausibel. Ernst is geen tekengenie en roeit met de riemen die hij heeft. Toch ontstaat er een magie tussen artiest en schrijver waardoor Werkloos hartje je niet weerloos maakt. Kale kop: lief en gemoedelijk.
- Kale Kop 1
- Lijk en de Bank, Het
- Louca 1
- Magika 4
- Mauro Caldi 6
O neen. Niet het zoveelste heroprakelen van de gedoofde ster van een mythische held. De Incal, De jeugd van John Difool, Na de Incal, Final Incal, De Metabaronnen, De Kaste van de Metabaronnen, Castaka en nu dit. Net omdat de betrokkenheid van Jodorowsky beperkt is (naar een verhaal van) verrast scenarist Jerry Frissen met een nieuwe kijk op deze universele strijder. Met drie invalshoeken: de Meta-Baron zelf die genoeg heeft van het strijdgewoel, de Techno-Paus en al diens machtsbesoignes én Wilhelm-100, de Techno-admiraal die over lijken gaat. Met Tonto als begenadigd verteller die alles observeerde en nu resumeert. Frissen propt er de totale wereldgeschiedenis in, een reflectie van de gevolgen van religieus fanatisme, onmetelijke hebzucht, de menselijke ondoordachte exploitatie van haar belangrijkste energiebronnen: alles weerspiegelt wat er nu op dit moment heden ten dage misloopt op de planeet Aarde. Moet je Valentin Sécher bestempelen als een Giménez-kloon? Neen. Hij begeeft zich in eenzelfde geschilderd vaarwater, door zijn computeraanpak voegt de artiest extra accuraatheid toe en gebruikt technieken die bij Giménez naar het einde toe slordig overkwamen (pagina 34, kader 5: de wazige slag om actie weer te geven). Wilhelm-100, de Techno-Generaal, verrassend goed.
- Meta-Baron 1
- Miauw 2
Heerlijk, de humor van Parker & Badger maar dan in een gagstrookjesnotendop. Vier grappen per pagina gemiddeld, een waar traktaat. De kampioen der luieriken? Michel. De reddende superheldengel? Michel. De trouwe huisgenoot? Michel. Hoewel, al de voorgaande zaken zijn ook op zijn baasje van toepassing. Wie ligt bij wie onder de slof. Sympathiek sla je met een goed gevoel dit boek dicht. Al ga je met deze tweede niet letterlijk uit de bol, je buik komt wel bol te staan van het lachen.
- Michel de trouwe hond 2
- Mickey De cyclus van de magiërs 5
- Mjöllnir Integrale editie SC
- Narcisse 2
Interessant omdat je nu ook kan kennismaken met het Saboteurs-kortverhaal. Ligt in het verlengde van de reguliere reeks, alleen nu minder een band met de protagonisten. Het interessantst is het dossier, niet vanwege de inhoudelijke schrijfsels, wel de zwartwit-uitgave waarin Jules' sterke tekeningen indruk maken. Een vlezige The dirty dozen gemixt met Inglorious bastards, moedige militaire ondernemers die willen vechten voor een vrije wereld. Hun opponent: de Duitsers. Met onderweg de nodige hindernissen. Vlot verteld, spannend gebracht en uitstekend getekend. De inkleuring is oké, maar had Jules' kunnen beter moeten versterken. Je bouwt een band op met de Partizanen-piraten, mannen die in kleine groep opereren om de tegenstander (meestal Duitsers) het leven zuur te maken. Gelukkig weten de centrale hoofdrolspelers de dans des doods op het juiste moment te ontglippen, ze bezorgen ondertussen wel spannend vertier. Jules' stijl heeft wat weg Ribera's Axel Moonshine, zelfde doorleefde blikken. Alleen is Jules' realisme rauwer, accurater. Ook de tweede plot is even voorspelbaar boeiend. De te verwachten man is niet degene die je denkt. De parallelle opvolging doet de wijzer steeds sneller tikken. Een adrenalinekick.
- Partizanen, De integraal 3
- Patience
- Prins Valiant 25
Is dit drieluik daadwerkelijk gedaan? Eigenlijk kan Oscar Martin nog vele pistes bewandelen in deze Mad Maxachtige wereld. Misschien niet op persoonlijk vlak (het terugvinden van zijn familiaal geluk), wel de dreiging van buitenaf in de vorm van de onmenselijke mensheid, die er wel is, maar waartegen geen verzet wordt gepleegd. Toch zeker wanneer ze net ervoor de goegemeente hebben uitgemoord. De traditionele wraakgevoelens volgen niet. Mooi tekenwerk (een prachtige dubbelpagina 54-55), dynamisch weergegeven. De overlevenden van de chaos, sterk in zijn eenvoud.
- Solo 3
- Star Wars Shattered Empire 1
- Star Wars Shattered Empire 2
- Succubus 4 SC
- Suske & Wiske Klassiek Blauwe Reeks Luxe 6
- Suus & Sas 1
- Tomb Raider 6
- Urbanus 167
- wachters van de Maser, De 3
- Wolverine 002
- Ze Jacky Touch 2

donderdag 24 november 2016

Vijftig stripbesprekingen (7)

Corbeyran blijft bevestigen en kaart nu de verschrikking van het gifgas in de loopgraven aan. Met daartussenin een kort intermezzo dat zich op het thuisfront afspeelt. Een gruwel waar je in het begin het raden naar hebt, de pijnlijke sleutel krijg je op de laatste pagina in handen gestopt. Is het daadwerkelijk een evolutie in de vertelling dat Corbeyran en Le Roux kiezen voor een meer open invulling met beperkte kaders per pagina. Ook Le Roux werkt ruimtelijk groter waardoor de verfijndheid van diens pen afgevlakt wordt. Een loopgracht te ver, sterk.
- 14-18 4
- Arthus Trivium 2
- Barracuda 6
- Blauwbloezen, De 60
- Bruno Brazil Integraal 2
- Bruno Brazil Integraal 3
- Kramikske Integraal 1
- Kramikske Integraal 1 luxe
- laatste grens, De 3
- Max Miller 3
- Meester-Inquisiteur, De 1 HC
- Meester-Inquisiteur, De 2 HC
- Meester-Inquisiteur, De 1 SC
- Meester-Inquisiteur, De 2 SC
- Miauw 4
Een opzienbarende, moedige en verruimende trip van Servais die je als een volleerde gids rondleidt bij de plekjes waar de wandelende bedevaarders op hun route halt houden. Niet zo maar fotoreproductieve trucjes gebruikend hertekent Servais alle scènes minutieus (op enkele uithangborden en plaatsbepalingen na). Zelfs al is het steriel, toch laat Servais er emotie in sluipen. Via de overlevering van twee overledenen, tijdens de beklimming van de Notre Dame-spitstoren, of de overbezorgdheid rond de novice die al een hele tijd niets meer van zich laat horen. Servais is dan misschien niet de belerende didacticus, toch neemt hij elke gelegenheid te baat hier en daar de nodige alchimistische uitleg te verschaffen. Grappig voor een verhaal waarin het geloof een centrale rol speelt. Maar ook ongeloof is een geloof. Notre-Dame, een bijzonder pad dat bewandeld wordt.
- Op weg naar Compostella 3
- Robert en Bertrand 27 HC
- Robert en Bertrand 28 HC
- Robert en Bertrand 29 HC
- Robert en Bertrand 30 HC
- Sherman 7
- Smurfen 35
Sorry, maar dat originele tweeluik van Marini en Desberg behoort niet alleen tot het beste werk uit hun oeuvre, het is gewoon een kwalitatieve mijlpaal die het predikaat klassieker verdient. Een archeologische rots in de branding die onaangeroerd moet blijven. Logisch dan ook dat je erg wantrouwend en kritisch bent op mogelijke vervolgen of prequels. Zonder de tekeningen van Marini vervliegt al meteen de magie. De schoonheid waarmee de Zwitser je wist te verblinden, wordt vervangen door bravere, meer klassieke lijntekeningen, die weliswaar in kleur eenzelfde gloed uitstralen. Voor een imitator werd niet gekozen, Labiano heeft een eigen eigenzinnige stijl. Zonder de Ster van de Woestijn-kapstok zou je nog genadig zijn, dat hocus pocus-verhaaltje valt dan eventueel nog te pruimen, nu niet. Want ook Desbergs scenario voldoet niet aan de verwachtingen. Meer dan doorsnee - met knipoogjes naar de toekomst - is deze prequel niet. De Nostradamus van Arthus Trivium ware hier meer dan welkom geweest. Was het trouwens Labiano's bedoeling om de geaardheid van de opvolger van de sjamaan suggestief in het midden te laten. In eerste instantie denk je toch dat het een dochter betreft.
- Ster van de Woestijn, De 3
- Trollen van Troy 3 HC
- Trollen van Troy 3 SC
- Trollen van Troy 4 HC
- Trollen van Troy 4 SC
- Trollen van Troy 5 HC
- Trollen van Troy 5 SC
De menselijke hebzucht in een trollennotendop met een inflatie er rijmend bovenop. Wat als goud geen waarde meer heeft omdat er plots zo veel van op de markt voor handen is? Arleston beschrijft het op een eenvoudige manier. Een miniboodschap in je verhaal stoppen, een kwinkslag naar de maatschappij, Goscinny 'bezondigde' zich er in Asterix ook wel eens aan. Was het een bewuste keuze van de vertaler om de twee goudzoekers voorin Slyvjo en Hamyn te noemen? Respectievelijk de voornamen van de uitgevers Silvester en Dark Dragon Books. Van die satirische knipoogjes mochten er meer in gestopt worden. Het goud van de trollen, Arleston en Mourier houden stand.
- Trollen van Troy 21 HC
- Trollen van Troy 21 SC
- Uit de archieven van Willy Vandersteen 21
- Uit de archieven van Willy Vandersteen 22
- Urbanus 170
- Uur U 8 HC
- Uur U 8 SC
- Verborgen Geschiedenis, De 28
- Verdwaalde kogels HC
- Verdwaalde kogels SC
Na twaalf delen een nieuwe invalshoek: die van het vrouwenvoetbal. De dames komen aan de beurt en zetten hun beste voetbalbeentje voor. Deze verfrissende kijk steekt goed af met het voorgaande en levert frisse ideeën op. De jonge deernen bijten beter van zich af dan hun mannelijke collega's. Grappig en expressief, Saive zit hier op zijn plaats. Eindelijk een voetbalgekke strip van niveau.
- Voetbalgek! 12
- Walking Dead 21
- Walter de Wolf 3
- Weegee
- Wielergek! 11
- Wolverine 5
Als je een portie spionage op je bord wil, van Geheime dienst zal je smullen. Verraad, dubbelverraad of spel- en dubbelspel. Een vertelling die na zesenvijftig pagina's blijft verrassen, krijgt extra krediet. Spannend geschreven met voortdurende twists, heerlijk. Altijd interessant trouwens om te vergelijken met de feiten, de Cambridge Five tegelijkertijd lezen kan geen kwaad. De tekeningen zijn nogal stijfjes, erg toepasselijk voor het Britse flegma?
- WW 2.2 3
- WW 2.2 4
- XIII 24 HC
- XIII 24 LX
- XIII 24 SC