Vijfenzeventig stripbesprekingen 2017 (661 tot en met 735)

In-druk-wek-ken-de luchtscènes, prachtige beelden vanuit die vliegende doodskisten. De overzichtssequenties (pagina's 42-43) lijken zo geplukt van Google Air View, alsof een fotograaf steeds mee op pad is om journalistiek alles op pellicule vast te leggen. Eens er trouwens gevechten losbarsten, waan je je er tussen, zo levensecht geeft Hugault het weer. Neem de beschieting op pagina 35 (kader 5) of de houding iets verder (44-5). En wat dacht je van de glinstering op het water (46-4/5). Wow. Naast het technische aspect bevredigt Hugault ook de mannelijke lustverlangens. Hoewel Angela zich zedig gedraagt, gaat ze toch als een echte pin-up te gepasten tijde uit de kleren. Yann blijft zoeken naar verhaalpistes. In dit deel komt de scenarist er behoorlijk goed uit, al maskeren de prachtige tekeningen van Hugault vaak de leemtes. Paradise birds, dolle pret.
- Acriborea 5
- All New X-Men 009
- Angel Wings 4
- Angel Wings 4 LTD ED
- Atalante 9
- Blauwbloezen, De 61
- Boes Integraal 5

Een mastodont van een strip, een 'graphic novel' in de puurste zin van het woord (elk hoofdstukje is een novelle die een stukje uit het helse leven van Charley Bourne beschrijft) nog voor de term gemeengoed werd en te pas en te onpas gebruikt werd door pseudo-intellectuelen. Het lijkt taai om de bundel van magazinebijdrages (elke episode is met de 4 bladzijden op verschijningsmaat geschreven) te doorworstelen, toch leest de trip door het hellegat als een stoomtrein: robuust en zonder hindernissen in één beweging. Die lotgevallen van Charley zijn zo pakkend geschreven, je kan het je amper voorstellen dat de jongen (17 jaar) nog maar slechts een achttal maanden in de loopgraven verblijft. Je herademt eens Charley door zijn verwondingen naar huis wordt gestuurd om dan het verhaal vanuit een Londens perspectief te beleven. Ook daar was het kommer en kwel met de Duitse luchtaanvallen. Joe Colquhouns tekeningen worden achterin terecht extra bejubeld door scenarist Pat Mills. Zijn toelichting als bonus bij het verhaal geven de artiest de eer die hem toekomt, de herinneringen aan het realiseren van dit tijdloze document plaatsen sommige anekdotes in de verantwoorde context. Niet te missen!
- Charley's oorlog 3
- Claire DeWitt 3 HC
- Claire DeWitt 3 SC
- Cosa Nostra 14
- Donjon Ochtendgloren -84
- Drakenbloed 11
- Er was eens De mens 2
- Er was eens Het leven 1
- Eugène 9
- Fake Vintage Book Covers 3
- Garfield dubbel-album 40
- Garfield dubbel-album 41
- Goblins 2
- Grote dode, De 7
- Hauteville House 12
- Hemel in strijd 1
- Hemel in strijd 2
- Hemel in strijd 3
- Hemel in strijd 4
- honden van Pripyat, De 1
- Kid Lucky, De avonturen van naar Morris 4
- Kort & Triest 5
- Kramikske Integraal 2
- Kramikske Integraal 2 LX

Het dipje van het vorige deel is rechtgezet. Shanja is nog altijd even ondernemend, laat ondanks de voorheen ingelopen vallen zich toch weer in de luren leggen en blijkt eveneens niet gespaard van grootse spionagepraktijken. Een mini Homeland waarbij één seizoen gecomprimeerd wordt in zesenveertig bladzijden. Strak gedaan van Aymond, met sterk efficiënt realistisch tekenwerk.- Lady S 13
- Legendariërs, De 8
- Legendariërs, De 9
- Merlijn De Profeet 1
- Merlijn De Profeet 2
- Merlijn De Profeet 3

Onmogelijk om die heroïsche strijd tussen twee kampen in achtenveertig pagina's helder weer te geven. Zelfs al focussen de scenaristen Falba en Fabbri zich slechts op een segment van D-Day (de bestorming van Pointe du Hoc), het blijkt niet haalbaar om die kleine verhaaltjes van alle spelers te comprimeren. Dus je ondergaat, net als het soldatenvee dat naar de slachtbank wordt geleid. Ondanks de oorlogschaos best indrukwekkend. Knappe tekeningen van Dalla Vechia.
- Operatie Overlord 4 HC
- Operatie Overlord 4 SC
- Operatie Overlord 5 HC
- Operatie Overlord 5 SC
- Orde van de Drakenridders 17
- Orde van de Drakenridders 18

De Orde van de Drakenridders gaat niet altijd over het bekampen van de drakeninvloed, die zo gevreesde veill. Toch niet rechtstreeks. Soms veroorlooft Ange zich meer menselijke uitstapjes, zoals nu. En dat doet een frisse wind waaien. Twee buitenbeentjes uit de orde worden als straf met een karavaan meegestuurd om toezicht te houden op het goede en veilige verloop. Naast het spannende element van de constante dreiging is het vooral het speurderswerk om de verraders te ontmantelen én het eigenzinnige gedrag van de twee protagonisten die Tegengif doorspekken. Andere insteek, rijkere 'queeste'. De fijnzinnigheid vertaalt zich ook in de tekeningen van Boutin-Gagné. Hoekig, met een heel dunne lijn, technisch verfijnd. Waar hij het best mee scoort zijn de vaak zeer rijkgevulde pagina's met een kwappe opbouw (43, 19 kadertjes!), actie (de stille scène op pagina 21) met als summum de doorlopende vechtscène (zo je in 5 segmenten kunnen opdelen). Qua montage en mise-en-scène een lust voor het oog.
- Orde van de Drakenridders 19
- Rechter, De 20
- Ridders van Heliopolis
- Rode Ridder 254 LX (velours)
- Rode Ridder 255 LX (velours)
- Rode Ridder 256
- Rode Ridder 256 LX (linnen rug)
- Rode Ridder 256 LX (velours)

Mooi, de toelichting over Studio Greg aan het Koning Overwinnaarsplein. Met zowel de positieve als de negatieve kanten van Gregs persoonlijkheid die aan bod komen. Eveneens goed als extraatje, de aanvulling met twee korte verhaaltjes die je anders toch nooit te zien krijgt. Dit keer dus wel een goed dossier. Over Het karveel van heb-ik-jou-daar: een reis naar Oz, met onderweg de Yellow Brick Road waarop Roze Bottel en c° allerlei gevaren moeten trotseren en ieder introspectief het beste uit zichzelf moet halen. "En eens te meer is het kwade gestraft en het goede beloond. Vrienden, blijf eenvoudig en wees dankbaar dat het lot ons zoveel moed heeft toebedeeld." Poepsimpel moor o zo inventief. Ware vriendschap. Ware opoffering. Een waar groots avontuur. Met trouwens een sterk begin dat de (nieuwe) lezer mee begeleidt naar Droomland. Over De lange reis naar het Ongerijmde: straf, de grote mensenwereld staat dit keer voor het ongerijmde! En de ongelukkige man Iedersvriend wordt de toegang tot Droomland 'ontzegd' omdat de arme stakker opgeroepen werd om zijn legerdienst te doen. En dat voor een pacifist! Hoe kunnen Roze Bottel en c° hem van dit juk verlossen? Het antimilitarisme druipt van de pagina's, Greg en Dany nemen de gelegenheid te baat het leger in het hemd te zetten. Ze spotten met de verbetenheid waarmee kolonels bevelen afvuren op minder moedwillige soldaten. Voor een keer is de fantasie in deze realiteit (wat wil je) veraf. "Wel, hierdoor komt men in de vervelende Grotemensenwereld waar men veel spreekt zonder iets te zeggen!" Gelukkig staat de dromenpoort voor de juiste personen altijd open. De lange reis naar het Ongerijmde, confronterend. En over Een vogel vloog verloren: de vogel die zijn weg kwijt is (het verloren vliegen), blijkt een ijzeren vliegtuig te zijn met échte mensen aan boord die onverhoeds en totaal onvoorzien in Droomland terecht komen. Ineens wordt de fantasiewereld geïnfecteerd door het realisme van de mens die niet beschikken over enige verbeeldingskracht. Scepticus Roze Bottel ruikt onraad, de Droomlanders daarentegen niet. Hoe kan je je tegen het gedrag van mensen die met beide voeten op de grond leven (en die dus materialistisch zijn ingesteld) wapenen? Roze Bottel probeert maar hij is niet bestand tegen de naïviteit van de Droombewoners. Akelig toch hoe de mens met regels en hebzucht alles verpest. Is deze Een Vogel Vloog Verloren de voorbode van Dany's latere Een verhaal zonder helden. Alleen is de crash hierin minder fatalistisch en storten ze niet neer in de jungle, wel in dromenland.
- Roze Bottel Integraal 1 LX
- Roze Bottel Integraal 2
- Roze Bottel Integraal 2 LX
- Sigmund 27
- Sisters 12
- Ster van de woestijn, De 4

Verwacht niet te veel logica in de wereld van Stoppeltje. Hoe hij die taartjes bereidt in de kookpot van de smiksmakkende kannibalen? Hoe hij van de ene in de andere wereld belandt? Hoe hij door eenvoudige turnoefeningen in ééntweedrie zijn overgewicht kan wegwerken? In een perspectiefloos bestaan (Bailly kiest duidelijk voor vlakke afbeeldingen in twee dimensies, let op de voorstelling van het dorp, pagina 14), moet je je plan kunnen trekken. Al is hulp onderweg altijd wel welkom. Leuke, onschuldige kinderstrip die jaarlijks verschijnt. Telkens er een nieuw deel op de markt komt is het aangesproken lezertje de reeks al ontgroeid!
- Stoppeltje 7
- Stoppeltje 8
- Superior Spider-Man, The 9
- Superior Spider-Man, The 10
- Superior Spider-Man, The 11
- Suske en Wiske Classics 9
- Suske en Wiske Classics 10
- Suske en Wiske Classics 11
- Suske en Wiske Classics 12
- Swamp Thing 9
- Te paard! 2

Schoonheid thuisbezorgd. Op de snelle afhandeling van het einde na reikt dit westernverhaal zo goed als aan de perfectie. Een gestage opbouw, met een herinnering aan de jongere jaren die de relatie met de mogelijke slechterik Birdy netjes kadert. Tex Willer op pad om de kastanjes uit het vuur te halen. Heden en verleden mooi met elkaar verweven. We leren het karakter van Birdy beter kennen. Is de lafaard een echte zielenpoot? En waarom blijft Lily in zijn buurt rondhangen? Deze Tex Willer is nog altijd doordrenkt met wreedheden. Met wraak. In een The revenant-achtige desolaatheid (wil het lukken: eveneens met een wild berengevecht op leven en dood) is de mens op zichzelf aangewezen. Of kan je toch op iemand vertrouwen. Dé troef is Giulio de Vita die zich helemaal heeft teruggevonden, weg van dat Thorgal-universum. Schitterende decors (pagina 2, het landschap en de boot), de openingsscène, wow. Dat heerlijk aangevuld met een sublieme inkleuring (de sneeuw die mee binnenstormt op pagina 36) geeft een bevrediging van alle visuele prikkels. Bestaat de western naast Undertaker? Ja, via Krachtmeting in het Noorden. Wie is de volgende artiest die zich met de Vita moet meten?
- Tex Willer (kleur) 3
- Trent Integraal 3
- Uncanny Avengers 009

Zal in tijden van zoektochten naar opvolgers van 'uitgestorven' reeksen Ralph Meyer vroegtijdig het Undertaker-veld verlaten om zijn rol als gedoodverfde opvolger voor Blueberry in te lossen? De kans is klein, want in een mum van tijd groeide deze reeks uit tot een verkoopkanon. Geen reden dus om af te wijken van het uitgekiende parcours dat Dorison uitdokterde (hij pretendeerde een verhaallijn van minstens 12 delen te voorzien). Nochtans wordt in deze vierde een hoofdstuk afgesloten. Valt het jou ook op: de wreedheid waarmee alles gepaard gaat. Het sadisme van de dokter, een psychopatische geest die nergens voor terugdeinst gecombineerd met het meedogenloze even wrede karakter van de doodgraver. Bij beiden is er wel 'een hoek af'. Neen, erg subtiel is Dorison niet. Bovendien leest de strip onnatuurlijk, een beetje kunstmatig, alsof het verhaal geen literaire kracht uitstraalt. Is dat een beperking van de schrijver die soms bombastisch uit de hoek komt zonder melodieus te klinken of komt dat door een povere vertaling. Het vloeit niet over. Deadwood mag dan rauw en robuust zijn, je zit naar groots theater te kijken annex te luisteren met hetgeen ze daar declameren. De schaduw van Hippocrates wordt dan ook voornamelijk gedragen door die fenomenale tekeningen van Meyer (met dito inkleuringen).
- Undertaker 4
- Uur U 10
- Zeven detectives
- Zeven pistoleros

Vijfentwintig stripbesprekingen 2017 (476 tot en met 500)

Je leest een Leo en toch is het geen Leo. Zo veel dynamischer getekend en ook beweeglijker van pagina-indeling. Bovendien hebben de personages meer volume en zijn ze minder tweedimensionaal. Waar Rodolphe en Leo je ook mee naartoe voeren, Kenya, Namibia of Amazonia, ze met plezier volgen doe je toch. Is the truth out there? Amazoniamusant.
- Agent 327 2 HC
- Agent 327 2 SC
- Amazonia 2
- Atalante De Legende 8

Eindelijk iets van Alex Maleev vertaald. Het is dan misschien niet zijn beste (lees mooiste) werk, de tekeningen zijn iets afgezwakt, gemakzuchtiger, toch stijgt zijn bijdrage boven de middenmoot uit. Krikt hij Gregg Hurwitz' scenario extra de hoogte in? Feit is dat de invulling van Clayface de man op de kaart zet, een gek met een grondige reden, de uitgestotene die gezien wil worden. Batman bekampt niet alleen zijn tegenstanders, hij ontleedt ze bovendien ook. Dankzij een grondige analyse de psyche en de ziel doorgronden, alleen zo kan je hen verstaan annex verslaan. De wisselwerking met commissaris Gordon is top (een **** waard). Daarna volgt het tweeluik Sprakeloos en Duistere engel, het eerste deel behorend tot de originele uitdaging binnen de uitgeverij om binnen elke stripreeks van hun fonds een woordloze episode op te voeren. Zonder tekst weet Hurwitz toch klaar en duidelijk zijn vluchteling/inwijkeling-verhaal te vertellen. Hoe illegalen uitgebuit worden. Gelukkig komt Bats tussenbeide. De grafiek is helaas niet groots, wel efficiënt en daardoor niet storend (***½). Bombastischer en strak in het pak is Ethan Van Sciver, afgelikt het mindere buitenbeentje. Het is wederom de scenarist die evenwicht brengt en aldus heeft de Manbat-vete toch iets verrassends te bieden (***). Interessante verwijzingen in deeltje 24: Munch (plaat 16) en The Killing (17, kader 2).
- Batman 5 The Dark Knight 4 Klei

Djief pikt er niet de makkelijkste materie uit om aan het papier toe te vertrouwen. Theater, vaudeville, cabaret, dat beweegt, dat danst én dat zingt. Hoe breng je zoiets over? De artiest probeert hardnekkig, hij slaagt er niet in. Treft hem schuld? Schuld is hier niet het juiste woord gezien de levensverwachtingen en de negatieve spiraal waarin Chapman's Paradise zich bevindt, lijkt het net doelbewust dat de auteur kiest om die magie niet over te brengen. En toch is Broadway wonderlijk mooi. De dames zijn zo sierlijk elegant, de glitter en glamour stralen van het papier, de droefenis zet steeds een domper op de voorziene euforie. Dus wacht je op de wederopstanding wanneer het spektakel in het vervolg hopelijk openbarst. Zelfs al heb je nu nog niet de grootse show, glamoureus is Broadway op zijn minst. Zo elegant.
- Broadway - Een straat in Amerika 1

Een echte steampunk-actiethriller opgesplitst in twee delen, al laten de auteurs duidelijk het deurtje open om te kunnen vervolgen. Het eerste deel leest rommelig en vergt toch enige concentratie om de draad niet te verliezen. Door het volgen van verschillende protagonisten op even verschillende locaties blijft het aftasten wie qan welke zijde staat. Jean-Baptiste Hostache weet van wanten en pakt vooral uit met getemperde en zeer sfeervolle kleuren. Het werk aan de kade (pagina's 20-21) met de kist in de lucht hangend, de nachtelijke scènes of de storm op zee, het maskeert zijn iets beperktere kunnen om mensen menselijk weer te geven. De imposante pre-Transformers-verschijning is des te imposanter. Het open einde nodigt meteen uit. Spannend.
- Clockworx 1
- Clockworx 2

De geest van Tolkien waart rond in dit grootse epos. Qua grandeur kan er weinig tegen op. Het verschrikkelijke leger, de koelbloedige vijand, de meest onverschrokken strijder, de ongenaakbare moed, de onovertroffen vriendschap, het misselijkmakende verraad. Bezwerend vol clichés en toch verrassend. Neen, de strijd is nog niet ten einde. Kastennroc komt traag op gang en eindigt in een explosie van geweld. Pathos op zijn best.
- Elfen 11 HC
- Elfen 11 SC

Bravo Morvan, je blijft bevestigen. Bravo Buchet, je uitzonderlijk talent verzekert ee, originele invulling. Dit is tenminste schience fiction van de éénentwintigste eeuw. Ook al ben je wel even de kluts kwijt, want hoe verging het Nävis in de vorige aflevering ook alweer? Geen nood, zonder of met, je blijft onwetend, net omdat Morvan blijft opbouwen. Tegenstanders worden medestanders, medestanders blijken ineens terug vijanden te zijn! Buchet en Morvan razen toepasselijk door de race en ontsluiten stelselmatig enkele geheimen. Helaas is het wederom wachten op de finale ontknoping in deel 14 van deze illegale wedstrijd. Brood en spelen voor het gepeupel ten koste van de moderne gladiatoren.
- Konvooi 13
- Lance Crow Dog Integraal
- Moebius De ogen van de kat
- Moebius De ogen van de kat LX
- Ravian Integraal 3

Wanneer de teksten en dialogen zo vlot, ritmisch of zelfs lyrisch geschreven zijn (ook in vertaling) dan vormen de lange of wollige passages geen struikelblok. Ayroles schrijft natuurlijk en laat de theatraliteit zijn gang gaan. Dat wat betreft de literaire capaciteiten, want Sabels en Galjoenen heeft nog een andere extra troef: die fantastische fantasie van de auteur, even fenomenaal gevisualiseerd door Masbou. Zelfs al is het na een verschijningshiaat (hoe lang geleden verscheen het vorige deel niet?), het plezier en de schoonheid waarmee de auteurs jou prikkelen zijn antipretbedervers. Tegenslagen horen hier niet thuis. Leve de euforie! Leve het schouwtoneel.
- Sabels en Galjoenen 9
- Smikkelen & smullen 1

Carlos Puerta speelt met vuur. Wie herken je nadrukkelijk als zogezegd kameraad Friedrich maar eerder de opponent van Manfred von Richthofen? Benedict Cumberbatch heeft nu ook zijn striprol te pakken. Die expressieve kop is er één uit de duizend. Hoe zit dat nu met het portretrecht? Desalniettemin toch petje af voor het fotorealistisch werk, al die retouches en photoshopgepruts vergt eveneens monnikenwerk. De Rode Baron die zich door het wegblijven van zijn speciale krachten menselijker voelt, dan pas merk je dat die telekinetische hocus pocus nooit nodig was. Donjons en draken, gelukkig geen draak van een strip, wel fascinerend. Een mooi beeld wanneer er over het stadhuis van Cambrai gevlogen wordt (pagina 28).
- Rode Baron, De 3 HC
- Rode Baron, De 3 SC
- Tessa Intergalactische Agente 7

De prijs van een album (7.95 euro) maal drie, dus de integrale uitgave komt op hetzelfde neer. Helaas doet Dargaud geen extra moeite om de bundel op te smukken met een deftig dossier. Een introbrief van Rodolphe en drie pagina's schetsvarianten van de covers? Povertjes. Over De vallei van de angst: geen geluk voor eenzaat Trent. Alsof het geleden leed niet voldoende is, 'mag' hij nu ook de held gaan spelen voor de vrouw waar hij een oogje op had. Hoe wreed is het lot. De strip is het mooist wanneer de knalrode mountie door het witte sneeuwlandschap zwerft. Prachtig hoe de kleuren van Alluard afsteken. Rodolphe en Leo trachten te variëren, ze komen vast te zitten in het melige. Een strip met een enorme emotionele en psychologische geladenheid. Over Wild Bill: niet Wild Bill Hickok, wel de gelijkaardig uitziende Wild Bill Turkey speelt als een kalkoen in dit vijfde deel. Het is het verhaal zoals je het kent uit My name is nobody, de oude revolverheld die vreest dan zijn nefast eindigende nachtmerrie bewaarheid zal worden: het laatste duel waarin je het onderspit moet delven. Voorspelbaar en toch verrassend. Leo's stijl leent zich moeilijk voor emoties. En over Land zonder zon: desolaatheid troef met Trent die vecht tegen zijn demonen, de eenzaamheid voorop. Nochtans heeft hij er als vluchtweg zelf voor gekozen. Ondanks de winterse kou straalt Trent als een warme glinsterende ster in dit Land zonder zon. Leo en baby's annex kinderen, het is een combinatie die niet helemaal geslaagd is.
- Trent Integraal 2
- Urbanus Speciaal 15
- Vikings 1
- Warcraft Broederschap van drie
- Wielergek! 12

Vijftien stripbesprekingen 2017 (401 tot en met 415)

Wow. Zelfs al zijn de originele pagina's (het verschil met de vier reproducties is enorm!) slechts in het Frans, je kan ze sowieso met het verhaal voorin vergelijken. Wat leven die tekeningen en verliezen ze aan kracht eens naar boekvorm getransformeerd (in dit geval de kleuren en het glanzende papier). Je krijgt meteen waar voor je geld. Wow. Bovendien is er een dertig pagina's tellend dossier, misschien niet het mooist qua vormgeving, het vult veel verder aan daar waar de gewone softcover-dossierheruitgave stopt. Met integraal het volledige scenario én die uitzonderlijke stroken gerealiseerd ter promotie van de strip voor de potentieel grote Amerikaanse markt. Een origineel van Uderzo in huis halen? Dit is de eenvoudigste manier om dat prijselijk te doen. De stripbespreking van het verhaal is in deze versie slechts bijzaak. Karaktertrekken uitvergroot, het is een Asterix-kenmerk. Of het weerspiegelen van onze algemene aard, neem nu de openingsscène. Des typisch menselijks wanneer de verveling toeslaat beginnen we in een gemeenschap onze irritaties op elkander te ventileren (de ruzie). Of de ijdelheid van de Belgen die hen dwingt om zich met de dappersten der Galliërs te meten. Aangezien er de gemoedelijke spot gedreven wordt met de Belgen, komen de volgende karakteristieken aan bod: allen heten ze wel Vander... (14-5; 19-4); de koffiedrinkers; het taalgebruik (20-6; 21); het eten van worst en preskop (23); de geboorte van friet (25); de allusie op Kuifje (Jansen en Janssen; 31); waterzooi (32); Brusselse spruitjes (34); de witte, kanten vlag (34); de koerier Eddy Merckx (39) en Uderzo's versie van een Breugheliaans schilderij. De satire is echter onvoldoende om het zwakke verhaal te camoufleren. Bewonder die tekeningen!
- Arabier van de toekomst, De 3
- Arcadia Archief Luxe 40 De Libellenpatroelje 3
- Asterix en de Belgen - speciale editie
- Asterix en de Belgen - speciale editie LX
- Champions, The 28

Wie verzint het om zo'n reeksnaam te bedenken? FRNK! Welke bedoeling schuilt er achter dit klinkerloze woord. Het duurt een tijdje eer je er de ware toedracht van kent. Echter geniaal is de vermakelijke vondst. Holderdebolder schrijft Olivier Bocquet een scenario dat even chaotisch lijkt dan Franks ondernemende vlucht. Alleen orkestreert Bocquet met veel finesse en plaatst jou in de huid van de protagonist die gaandeweg (net als ons) ontdekt in welke chaotische, onwaarschijnlijke toestand hij in terecht is gekomen. Het levert een doldwaas avontuur op dat Brice Cossu misschien niet perfect, maar wel uiterst efficiënt in beeld brengt. Vanuit de invloedssfeer van de (Japanse) manga laat Cossu zich grafisch inspireren (pagina 10, kader 5, Franks gelaatsuitdrukking), de combinatie tussen de twee stijlen (Oosters-Westers) is geslaagd en bewijst dat oud (de oertijd) en nieuw (de jongen uit het heden) verrassend goed combineerbaar zijn. Hallelujah voor het gelijktijdig verschijnen van het tweede deel. Begin er maar meteen aan.
- FRNK 1
- Guy Delisle 5 Gegijzeld
- Huurling Definitieve editie, De 3
- Huurling Definitieve editie, De 3 LX
- I.R.$. 18

Vallée en thrillers, dat levert geen vanzelfsprekendheid op, een copy paste resulterend in het zoveelste doorslagje? Neen. Deze moderne The dirty dozen reikt veel verder. Grondig schetst scenarist Nury de politieke context, eerst denk je zelfs de ontketening van een nakende burgeroorlog op de voet te volgen met de achter de schermen opererende manipulatoren. Vol smeerlappen op zoek naar geldgewin. Overeenkomsten met Er was eens zijn er dan ook: het crapuul, de slechteriken waar je uiteindelijk toch mee gaat sympathiseren. De opbouw is zo traag en verloopt gestaag dat eens de actie losbarst je het verhaal in één ruk voorgeschoteld krijgt. Toch niet. Nury houdt voldoende stof achter de hand om de goudkoorts verder op te laaien. Sylvain Vallée heeft met Jean Bastide een uitstekende inkleurder gevonden. Die het karikaturaal komische volledig doet vergeten. Diamanten, een intrigerende strip vol... intriges.
- Katanga 1
- Libellenpatroelje, De 3

'Een thriller in twee delen' met ruimte voor meer, het open einde kan het macabere spel verlengen door mogelijk de grote plas over te steken. Gruwelijk, weerzinwekkend en hopelijk niet al te realistisch, hoewel de mens kennende met zijn geestelijke aberraties is het wel degelijk goed mogelijk dat er zo'n monsters rondliepen. Netjes gegroepeerd dit keer. Steven Dupré laat de inkt rijkelijk vloeien, getuige de zwartomrande pagina's die het sombere Victoriaanse Londen versterken. Qua sfeer zit het alvast goed. Valerie Mangin maakt er een bloeddoorlopen feest van dat menig mensenmaag doet omkeren. En terwijl je denkt dat alles wel op zijn pootjes terechtkomt, haalt ze het allerslechtste in de mens naar boven. 'Een thriller in twee delen', van eufemisme gesproken.
- Roofdierenclub, De 2

De weinig flatterende titel daagt vooral de mannelijke lezer uit en dringt een zekere platvloersheid op. Wat het duo Alcante-Gihef bezielt om samen te werken, is een raadsel. Geen van beiden is een groots schrijverstalent, getuige deze Star Fuckers-optelsom. 1+1 Is niet noodzakelijk 2. Het scenario verspringt en begeleidt de lezer in een bepaalde richting die enkel volgens hun logica te verklaren valt. Tussen komisch en sérieux, je hebt na 48 bladzijden nog steeds niet door waar ze nu de klemtoon op wilden leggen. Noch vlees, noch vis, hoewel de jongedame in kwestie wel degelijk uitpakt met het eerste. Dylan Teague maakt er een vlezige soap van, wat wil een mens meer met neukende sterren. Opvallend, het betreft slechts een eerste deel. Ben jij ook benieuwd wie in een volgende episode de sterren binnen doet? Star Fuckers, ondanks deze bespreking, best oké.
- Starfuckers 1
- Superman Action comics 4

Vijfentwintig stripbesprekingen 2017 (216 tot en met 240)

Veronderstellend dat Scott Snyder het grootste deel van het schrijfwerk op zich genomen heeft, is hij verantwoordelijk voor het hoogdravende Joker-verhaal. De gewelddadige waanzin waarmee Batmans ergste vijand uitpakt, is zo beangstigend reëel, zelfs een grens te ver overschrijdend, die van welvoeglijkheid weliswaar, dat je een aversie krijgt van de macabere, exuberante, dodelijke injecties van die immer lachende clown. Vermoeiend is de hoogdravendheid waarmee The Joker uitpakt. Voor elke handeling wel een woordje uitleg, lees een monoloog zonder ruimte voor weerwoord. Het zorgt ervoor dat je nog langer stilstaat bij het violente karakter. Wat volgt is dan eerder een verademing met vooral Jocks bijdrage die uit de band springt. Hij is de redder in nood die het even in issue 18 overneemt. Knap, beheerst en zonder al te veel tierlantijntjes. Even verwacht je ook van Alex Maleev een uitschieter, helaas infecteren het obscurantisme en de Superman-team-up zijn grafische werk. Dood van de familie, een verwarrende titel, want de derde Batman and Robin heette ook zo.
- All new X-Men 008
- Batman New 52 3 Dood van de familie
- Betty & Dodge Art Book
- Bloem van de Nieuwe Wereld
- Canciones - Federico Garcia Lorca

Andreas wordt voor een keer ingehaald door een opmerkzame lezer. Zich verdiepend in de materie ontdekte deze een steeds weerkerend element, het woord Terminus. Na heel wat opzoekingswerk gaf deze puzzel een onwaarschijnlijk resultaat. Nog voor het Capricornus-epos eindigt, gunt de uitgever jou een oplichtende tip van de sluier, nauw aansluitend bij de titel van het boek. Alleen al daarom weet je waarom je de David lynch van de strip zo graag leest. Want zelfs al ben je slechts de ontvanger van dit openbarende nieuws, hiermee heb je toch het gevoel je weer wat dichter in die Andreas-waanzin te mogen wentelen. Fascinerende ontdekkingen. Terminus is net nog niet het einde. Een viersterrenstrip, en dat zelfs zonder herlezen!
- Capricornus 19
- Cordelia 14
- Esther Verkest 14
- F.C. de Kampioenen 94
- Heiligdom Genese 1
- Heiligdom Genese 2
- Huiver zonder hoop
- Ik ben een Kathaar 6
- Ik wil de koning zijn
- Iron Man 008
- Magic 7 3
- Mermaid Project 3
- rechter, De 19
- Star Wars Classic Remastered Episode VI SC

De grote commerciële fout die de gebroeders Maffre maken is de keuze om een verhaal van 80 bladzijden te vertellen. Hierdoor werk je dubbel zo lang aan een boek en verschijnt er eerder sporadisch een nieuw deel. Uit het oog, uit het hart, voor je het weet is de oorspronkelijke koper jou al volledig vergeten (Undertaker heeft er ondertussen al drie!). Nochtans volledig onterecht, want Stern is één van de uitspringende buitenbeentjes, een atypische western die ondanks eenzelfde uitgangspunt als voornoemde reeks (een doodgraver in de hoofdrol) het basisprincipe zelfs in dit tweede deel volledig negeert. Als er gegraven wordt, is dat eerder in Sterns verleden. De lijken die uit de kast komen hebben daar betrekking op, niet Sterns beroep. Scenarist Frédéric focus zich volledig op de mensenschuwe protagonist, hij die zo ver mogelijk van zijn soortgenoten vandaan wil blijven. Wanneer de poëet noodgedwongen naar de grootstad Kansas moet, is het hek van de dam. De man uit de wildernis beseft maar goed dat de geciviliseerde wereld niet noodzakelijk beschaafd is in De stad der wilden. De kalmte zelve komt de introverte Stern in een spiraal van onnodig geweld terecht. Een beetje te vergelijken met het parcours dat Wigelow moet afleggen in het dubbelluik De minnaar en Gek van vrouwen. Een even hilarische zoektocht, een absurde queeste naar Sterns geliefde literatuur. Net als Wigelow tuint de nietsvermoedende Stern in de eerste de beste vertrouwensval. Het bewijs van de menselijke valsheid is meteen gegeven. Alsof de link met de superstrip van het duo Durand-Rodolphe nog niet expliciet genoeg is, leg je best de covers van de twee delen naast elkaar. Het lijkt erop dat zelfs Julien Maffre zich liet inspireren door Michel Durand. Totaal geschift en weinig vertrouwenswekkend in de medemens, je zou voor minder afgezonderd gaan leven.
- Stern 2

Lee Bermejo stelt je geduld danig op de proef, de climax (of ontknoping) stilt weliswaar de honger, net nu wil je bij het omslaan van de laatste pagina natuurlijk meer. Brood en spelen, het spektakel wordt verzorgd door hedendaagse gladiatoren, Suiciders genoemd. Identiteitsloos staan ze hun mannetje in de arena om roem en geld te vergaren. En dat terwijl ze toch in één klap gewist kunnen worden. Puppets on a string, meer zijn ze niet. Je ondergaat en geniet van het indrukwekkende samenspel tussen Bermejo en Hollingsworth, visueel prikkelend met een krachtig realisme. Bij Matt Hollingsworth krijgt het inkleuren steeds een extra dimensie. Een scenarist of redacteur had Bermejo een beetje kunnen bijsturen qua duidelijkheid in diens intenties, al struikel je daar op het einde niet meer over dankzij die geweldige ontknoping. Suiciders 1, genieten geblazen. Met dit brood en spelen is je honger gestild.
- Suiciders 1
- Uncanny Avengers 008
- Urbanus 174
- Virus 1

Mag kommer en kwel ook een keer benadrukt worden? Een draak van een strip. Veelal korte strookjes over het wel en wee in een Zoo. Een kiekenkot, een varkensstal, een kippenren, een apenkooi, kortom de gemiddelde dierlijke werkvloer waarbij menig deelnemer zich beestig gedraagt. Het meest elementaire wordt door Abe Borst genegeerd: degelijk tekenwerk. Dit is de povere lijntrekkerij van een artiest die de principes van esthetica niet beheerst, pijnlijk gestuntel en geklungel waarbij geen enkel (noch menselijk, noch dierlijk) anatomisch correct is. Al doende leert men? Toch liever eerst een degelijke opleiding volgen. Bizar het engagement van Strip 2000 om dit uit te geven. Idem voor de redactie van Kids Week die met de ogen dicht dit amateurisme een spreekbuis geeft. Logisch dat je dan over de grappen heen leest. Met zo'n uiterlijk is innerlijk niets grappig.
- Zoo & zo 1

Vijftig stripbesprekingen (20)

Nederland heeft maar weinig goeie realistische tekenaars, Peter Nuyten is daar één van. Wat een supertalent die Giraud als studieobject gebruikte en toch tracht met Apache Junction zijn idool te benaderen. Helaas leest Nuyten ter voorbereiding veel te veel historische boeken die hij absoluut in het te krappe albumformaat wil proppen. Met de continue verwijzingen naar en uitleg over de indianengebruiken remt hij het avontuur grandioos af. Waar Giraud in de Mister Blueberry-cyclus er naadloos in slaagde om het grote verhaal met zijsprongen te verrijken, heeft Nuyten alle moeite om je aandecht gefocust te houden. Een overdaad die schaadt. Een redacteur of co-scenarist hadden Schaduwen in de wind moeten vereenvoudigen of gewoon zorgen dat de beelden meer voor zich zouden spreken. Schaduwen in de wind, grafisch sterk, inhoudelijk sputterend.
- Agent 327 The Making Of 04 HC
- Agent 327 The Making Of 04 Luxe
- Alex Senator 5
- Alleen 10
- Apache Junction 2 SC
- Apache Junction 2 HC
- Batman and Robin 3
- Beestjes 7
- Berentand Integraal 1
- Biep en Zwiep 4
- Blake en Mortimer, De Avonturen van 24
- Blake en Mortimer, De Avonturen van 24 LX
- Bouncer integrale

Je ook altijd afgevraagd waarom dit dodelijke Cutting Edge-spel gespeeld moest worden? Want na drie delen bleef je in het ongewisse. Francesco Dimitri spreekt klare taal en geeft duidelijke antwoorden. Het monsterlijke wordt helemaal uitgeklaard en krijgt wel een heel episch karakter, duidelijk niet aan tijd gebonden. Verrassend op zijn minst. Niet zo verrassend is het spectaculaire tekenwerk van Mario Alberti. Hij blijft weergaloze, grandioze paginacomposities fabriceren, inkt viriel elk blanco blad vol (te overvol). Cutting Edge, stripkunst van een hoog niveau.
- Cutting Edge 3 HC
- Cutting Edge 4 HC
- Cutting Edge 3 SC
- Cutting Edge 4 SC
- Duivel der Zeven Zeeën, De Integraal
- Hauteville House 11
- Flodder 1

Een fatalistische biografie met twee gezichten. In eerste instantie bewandelt Irmina het pad van de hoop. Vol durf trotseert ze als Duitse buitenstaander de Britse maatschappij. Overrompeld door haar ontmoeting met een zwarte docent geraakt ze in vervoering. Volgens de traditie van de gemiste kans worden de ware liefdesemoties nooit getoond. Dus niet enkel Britse gereserveerdheid. Terug in het thuisland keert de situatie helemaal om en wordt Irmina onderdeel van een fascistisch apparaat. Wat dan volgt is de beschrijving van de overleving van een vrouw in een vijandige omgeving, haar lot ondergaand. Zich ongemakkelijk voelend bij de gebeurtenissen (ten opzichte van de Joden), haar vrijgevochten principes volledig de kop in gedrukt door het gewicht van een geïndoctrineerde samenleving. Barbara Yelin blijft oppervlakkig en graaft niet in de ziel van Irmina. Je krijgt immers nooit haar dagboekschrijfsels te zien, al vermoed je heel wat verzuchtingen met de gemiste kansen. Hoe romantisch ook, Irmina blijft Brits afstandelijk, waarbij gevoelens amper worden vrijgegeven. Yelin kiest niet voor een happy end met menselijk geluk, ze ensceneert de repressie van een gehersenspoeld volk. Of dat grootse stripinkt oplevert, neen. Waarschijnlijk omdat Irmina geen helden bevat, geen winnaars. Een verloren leven, dat is wat rest. Gezien de grootte van het project verliest Yelin een deel van haar artistieke interesse. De finesses van in het begin (de elegantie, het mooie profiel met Irmina's gezicht, pagina 17) wordt deels ook door het omslaan van de situatie grauwer en schetsmatiger. Yelin probeert niet om er een kunstwerk van te maken, ze vertelt naar beste kunnen. Je hoort het haar al hardop zeggen in de ooit te verschijnen filmbewerking: "I once had a farm in Africa",het lot van Karen Blixen achterna.
- Irmina
- Keizer die zijn land ontvluchtte, De
- Killer, De Integraal (groot formaat) 1
- Lady Mechanika 1 beurseditie
- Lady Mechanika 2 beurseditie
- Lady Mechanika 3 beurseditie
- Lady S.
- Lady Spitfire 3 HC
- Lady Spitfire 3 SC

Wie is Kristof Berte die zo maar uit het niets zich manifesteert tussen de grote jeugdstripmakers? Qua inventiviteit en uitwerking behaalt de artiest (met de hulp van een co-scenarist) een uiterst hoog niveau. Zelfs al leunt het verhaal dicht aan bij het universum van Monsters en c°, lijken de soldaten op Game Over-blorks, Lise op monstereiland is zo geloofwaardig, creatief en leuk. Alles past perfect met een geknipte balans tussen sérieux en lichtvoetigheid. Misschien is de afhaspeling en afronding op het einde iets te abrupt, het derft de dolle pret niet. Als kind weet je wat te doen na het lezen van Lise op monstereiland: snel wegdromen van nieuwe avonturen.
- Lise op monstereiland 1
- Miauw! 3
- Mikel
- Mooie Momenten Luxe

Een mooie geste van de uitgever om dit album met meer prestige uit te brengen, een hommage aan één van hun pijlers. Terwijl Marc Sleen de eeuwige stripjachtvelden opzoekt, spreken intimi, vrienden, kennissen, bewonderaars hun respect uit voor Sleen. Deze getuigenis is er niet in opgenomen, in extremis: "Peetvader van Het B-Gevaar Marc Sleen is niet meer. Ondanks de 93 lentes was hij toch in de herfst van zijn leven beland en viel maandag het laatste vitale blaadje van de noeste knotwilg. Hij was een graag geziene gast in Het B-Gevaar, kwam soms met trots piepen wanneer hij om de hoek een hapje ging eten en controleerde dan altijd of Nero wel representatief aanwezig was in de winkel die zijn naam droeg. Wat herinner ik me nog goed de manier waarop hij sceptisch en kritisch de ideeën neersabelde waarmee ik Nero telkens in de kijker wilde zetten. Hoe creatief en inventief ook, als er een bevriende collega niet aan een tentoonstelling meewerkte, schoot hij de intentie op voorhand reeds af. Totdat Sleen het resultaat zag en weer glunderde op de zoveelste geslaagde receptie wanneer hij kon doen waar hij het best in was: alle aandacht opeisen. Ja, zijn ego was groot. Maar wat wil je, een man die zo'n verdienstelijk en schitterend oeuvre bijeen getekend heeft en dat dan stilletjes ziet wegkwijnen omdat je uitgever jouw nalatenschap niet naar behoren beheert? Logisch die frustratie. Een frustratie die Het B-Gevaar altijd zal bekampen. Want Het B-Gevaar, de ultieme verjongings- en verouderingsmachine en symbool voor het stripverhaal, zal Nero's naam, Sleens alter ego, blijven promoten. Wij zorgen dat het langer gaat duren en niet zo rap gedaan zal zijn! Desnoods fungeren we als schildknaap voor Ridder Sleen."
- Nero In memoriam-editie Zilveren tranen
- Night of the Living Dead 1 beurseditie
- Night of the Living Dead 2 beurseditie

Onbekend is onbemind. Een boek dat uit het niets opduikt en tussen de massa even snel weer verdween. Dat hier meteen verandering in moge komen. Nimona is één van de fijnste, leukste en meest frisse jeugdstrip voor jong en oud die in 2016 verscheen. Het ontwapenende meisje dat het hart van zowel de 'slechterik' als de lezer inpalmt, Noelle Stevenson speelt het karakter van de zelfstandige meid goed uit. Eerst brutaal ondernemend, risicovol en onstuimig, met Zwarthart die er een hele kluif aan heeft om haar in het gareel te houden. En terwijl je denkt te sympathiseren met de duistere zijde (Nimona heeft toch morbide kantjes), ontwart Stevenson het mysterieuze bolletje achtergrondgeschiedeniswol van alle partijen. Zoals het een modern sprookje betaamt, niets is wat het lijkt. Met een vleug moraal verdient het verhaal de nodige praal. Staat de Jadewortel immers niet symbolisch voor kernenergie? Terwijl wetenschappers er de nodige krachten proberen aan te onttrekken, wordt de bevolking in het ongewisse gelaten over de nadelen ervan. Noelle Stevenson meet zich geen alledaagse stripstijl aan. Geen Jeff – Bone – Smith, geen klare lijn of Amuletten, noch bombastisch gestoeld op de superheldenspierballen. Wel een beetje losjes de Franse school genre Sfar en Trondheim. Met schoonheidsidealen die er geen zijn (Nimona is mollig elegant). Na de luchtigheid uit de beginfase verandert de toon naar grotesk en fantastisch. Met Nimona ontwaakt er bij uitgever Bloombooks een wondermooie bloem.
- Nimona
- Nocturno 2

Over de eerste helft: verschijnt onopvallend, maar verdient al jouw aandacht. Wat hebben de Fransen toch met hun oorlogsverleden? Veel van hun verhalen hebben betrekking op de periode 40-45. Vaak bombastisch, de wereldgeschiedenis kopiërend, soms intimistisch grote verhalen vertellen over kleine mensen. Zoals Dethorey dat deed in het wondermooie De Pechvogel baadt Rode Schoenen in eenzelfde naïeve, onschuldige sfeer. En toeval of niet, Rode Schoenen werd in een gelijkaardige aquareltechniek geschilderd. Bijna te mooi en te lyrisch om dit nakende drama te illustreren. Want in het begin is het allemaal peis en vree, niets kan de poëzie in de natuur bezoedelen. De hoofdpersonen worden daardoor gemoedelijk geïntroduceerd. Tot het kwade ten tonele verschijnt en de hemel met represaillemaatregelen rood kleurt. En zelfs dan is Cousseau genuanceerd, Werner blijft het symbool van de hoop in deze barre, bange tijden. Uitstekend verteld, prachtig getekend (slechts één stoorzender: de gelijkenis tussen Jules en de verzetsjongen), met een spannende climax die je meteen doet verder lezen. Over deel 2 na de pauze: "De wereld zit slecht in elkaar. Het hoofd van een handvol bazen verklaart oorlogen terwijl het hart van de meeste mensen vrede verlangt." Of wat dacht je van: "7 Juli. 12 Uur. Voor de eerste keer werd de stoofpot van het gezin opgewarmd door vlammen die traag likten aan de vuile kleren die gescheurd waren door de rotsen." Twee staaltjes van poëtische literatuur die het boek verheffen. In het tweede deel is Cousseau ruwer, realistischer, met weinig ruimte voor hoop. Het luchtige uit de beginfase heeft reeds ruime tijd plaats gemaakt voor de wrede opwellingen van de übermensch die zich als untermensch gedraagt. Jammer dat Rode Schoenen niet in de Vrije Vlucht-collectie verscheen. Dan zouden Cousseau en Cuvillier meer erkenning genieten. Helaas mist Cousseau zijn grande finale. Niet zozeer de keuze van de fatalistische afloop, wel vooral de vraagtekens omtrent enkele verzetshiaten. Toch doet dit geen afbreuk aan de pracht, want Rode Schoenen is een schitterend tweeluik.
- Rode Schoenen, De 1 SC
- Rode Schoenen, De 2 SC
- Rode Schoenen, De Integraal
- Ssst... ik lees! Daan vangt een vis

Wow, drie klassebakken aan het werk. Archie Goodwin die op basis van de op voorhand vrijgegeven info tracht de film te reduceren nog voor hij er (bewegende) beelden van heeft gezien. Lees zeker het stukje middenin over de totstandkoming van de strip. Goodwin benadert vrij dicht het origineel! En dan is er de tandem Al Williamson en Carlos Garzon, geniet van de twee ongekleurde facsimile-pagina's achterin waar het zwart gebalanceerd afsteekt. Je herleest en bekijkt de beelden als een volwaardig kunststukje, de geladenheid van een iconische film in een notendop van honderd pagina's geschetst. Zelfs zonder moving pictures is er die beklijvende opwinding. De herinkleuring moderniseert de strip en maakt deze Star Wars tijdlozer dan voorheen.
- Star Wars Classic Remastered Episode V
- Star Wars Filmspecial Episode I
- Star Wars Luke Skywalker 5
- Suske en Wiske 164 (Antwerps dialect) LX
- Suske en Wiske 164 (Antwerps dialect) SC
- Trizia 1 beurseditie

Is schrijver Hubert dezelfde man die het voorgaande deel inkleurde? Terwijl Hubert het zo lyrisch vertelt, onderga je met Matthew Hayward de ene na de andere helse scène. Deze liefhebber van schoonheid wordt voortdurend in zijn enthousiasme getemperd. Zeg maar eerder gefnuikt. Pure pijnlijke waanzin, met als klap op de vuurpijl het schijnheilige van heel de opoffering. Dan probeer je je geest zuiver te houden voor het vaderland (rechtvaardigheid), dan probeer je je lichaam zuiver te houden voor je geliefde, het mag niet baten. Want als hond wordt verwacht dat je mooi in je mandje, zonder tegenspraak, gaat zitten. Waanzinnig wreed. Vertellen zonder woorden, over welk een luxe (pagina 26) kan Hubert beschikken. Voor Etienne Le Roux begon te schitteren in 14-18 maakte hij dit pareltje.
- WW 2.2 6
- XIII Mystery verzamelbox 3

Vijftig stripbesprekingen (17)

Hoeveel gagstrips kom je in het leven tegen die je daadwerkelijk continu aan het lachen brengen? Niet die waarbij je geregeld gniffelt om een leuke vondst. Niet die waarbij je een heel boek moet doorworstelen om eens echt te schateren. Al sinds jaar en dag lukt dat Wilms en Raymakers. Sla gewoon het boek open op de eerste pagina. Blijf je daar onbewogen bij, dan kan je meteen vermalen worden tot zuurpruimboesmoes. De kunstige specht, de gulzige kameleon, de slepende lengte van de hond en vooral het vogeltje met een minderwaardigheidscomplex. Zelfs al gaat het er soms boertig aan toe (wat wil je met os Boes die de taak van dierenliefhebbende boerderijhouder op zich neemt) en mag je de auteurs wel eens betichten van kaka-pipi-humor (het gevangen vogeltje), de uitwerking getuigt van een geraffineerde finesse. De vogelverschrikker die flasher wordt, de vlinders en hun scharnierfunctie, de kangoeroe en zijn politionele inbreng. Liefdevol (letterlijk de zwanen), dwaas, kunstig én esthetisch mooi. Dankzij Boes kom je te weten dat ook dieren kunnen genieten van een goeie grap. Zaklopen bij kangoeroes. De ooievaar brengt nieuw leven, in geval van een inktvisje vereist dat vele tussenstops. De pamper moet immers voortdurend ververst worden. Airbags voor bokken die elkaar bekampen. Domme gorilla's. Gevangengenomen in een muizenval? Elk nadeel heb zijn voordeel, Piep weet wel raad. Boes blijf je lezen en herlezen. Hoe repetitief ook, het verveelt niet.
- Boes Integraal 1
- Boes Integraal 2
- Boes 1
- Boes 2
- Brasser - Paul De Valck (1937-2001)
- Canardo 24
- Cycloop Integraal
- F.C. de Kampioenen omnibus 8
- Futura 2
- Garfield (groot A4-formaat - kleur) 125
- Golden City 11

Zalig, die oprispingen van Brian Michael Bendis wanneer hij nog eens volgens het ouwe getrouwe recept van levendige conversaties ook hier stevige dialogen verzint. Een gesprek tussen mens en alien, levensecht, alsnog je er zelf tussen staat. Prachtig hoe de scenarist de rol en het imago van Tony Stark uitspeelt, deze flamboyante playboy speelt meer nog dan Peter Quill in deze aflevering de show. Overtuigd van zijn mannelijkheid loopt deze ruiter op het witte paard bij de groene Gamora een blauwtje. Femme fatale en sexy babe Angela derft de leespret op het einde met haar voorlopig onbegrijpelijke interventie.
- Guardians of the Galaxy 002
- Hartendiefjes, De 1
- Helena integraal luxe
- Jacky Ickx 1 HC
- Jacky Ickx 1 SC
- Kat, De 5
- Kleine Circus, Het
- Koning van de Ribauds, De 2 HC

Valt niets op aan te merken. Met al die onderwerpen reflecteert Lectrr het nieuws van het jaar. Regio- of internationale politiek, het heengaan van (muzikale) beroemdheden, economische achteruitgang, maatschappelijke beslommeringen. Geëngageerd neemt Lectrr het op voor de man in de straat en al degenen die zich niet kunnen verweren. Wat een dikke turf.
- Lectrr 2016 Lectrr steekt
- Magasin General Integraal 1
- Maxentius 1
- Maxentius 2
- Nero - De premières 5
- Nero - De premières luxe (linnen rug)
- Nero - De premières luxe (semileer)
- Onthoofde Arenden gebundeld, De 11
- Peter van Straaten-collectie 17
- P.I.G.S.
- Ravermoon 3
- S1ngle 15

Convard en Adam diepen het gegeven Sneeuw verder uit door rond de oorsprong te fantaseren. Een oorsprong toen Sneeuw nog geen personage van betekenis was. Een oorsprong waarbij het desolate en de wanhoop amper perspectieven bieden. De scenaristen hadden ook gerust met iets totaal nieuw op de proppen kunnen komen, het aandeel Sneeuw blijft beperkt in deze apocalyptische wereld waardoor de instap makkelijker is. Het resultaat: een stevige, goed onderbouwde actiethriller. Tekenaar Fred Vignaux toont karakter en creëert niet De Twaalf maar wel tweeënvijftig mooi gecomponeerde bladzijden. Knap.
- Sneeuw - De oorsprong 1
- Star Wars Rebels 3
- Station Tijd
- Suus & Sas 10
- Te Paard! 1
- Tessa 5
- Tibet - De genezing van Mhusha de slagersdochter Luxe
- Trizia 1
- USA über alles 1 HC
- USA über alles 1 SC
- Violetta 2

In de categorie Elfen- en Dwergenachtige fantasystrips komt deze Walkure verrassender en krachtiger uit de hoek. Ten eerste is er het voordeel van het afgeronde verhaal. In rondjes danst Cordurié niet, het definitieve eindpunt wordt met de laatste pagina bereikt. Ten tweede steekt het tekenwerk met kop en schouder boven dat van voornoemde reeksen uit. Af en toe denk je aan Ralph Meyers prestatie in Asgard. En hoe mooi het portret op de cover ook is, het reflecteert het kunnen van Kovacevic niet. Zelfs al speelt een groot deel van het verhaal zich boven onze hoofden af, al die referenties naar de godenwereld eisen een zekere kennis van zaken, met of zonder ga je verwonderd mee op een groots avontuur. Walkure, een aanwinst.
- Walkure Integraal HC
- Walkure Integraal SC
- Wunderwaffen 6 HC
- Wunderwaffen 6 SC

Mmm. Weer zo'n heerlijke thriller die een tipje van de XIII-sluier licht. Fred Duval kiest voor de voice over-vertelling, Calvin Wax die het verhaal van zijn leven aan Walter Sheridan oprakelt. De plot chronologisch uitstippelen ware beter geweest, gevarieerder zonder al die uitgesponnen beschrijvingen. Het meest geniet je van Corentin Rouges tekeningen die tussen Vance, Giraud, Boucq en Hermann met veel overtuiging de demonische karakters neerzet. In Calvin Wax geen wassenbeeldenpoppen.
- XIII Mystery 10 HC
- XIII Mystery 10 LX Klein
- XIII Mystery 10 LX Groot
- XIII Mystery 10 SC