Vijftig stripbesprekingen (20)

Nederland heeft maar weinig goeie realistische tekenaars, Peter Nuyten is daar één van. Wat een supertalent die Giraud als studieobject gebruikte en toch tracht met Apache Junction zijn idool te benaderen. Helaas leest Nuyten ter voorbereiding veel te veel historische boeken die hij absoluut in het te krappe albumformaat wil proppen. Met de continue verwijzingen naar en uitleg over de indianengebruiken remt hij het avontuur grandioos af. Waar Giraud in de Mister Blueberry-cyclus er naadloos in slaagde om het grote verhaal met zijsprongen te verrijken, heeft Nuyten alle moeite om je aandecht gefocust te houden. Een overdaad die schaadt. Een redacteur of co-scenarist hadden Schaduwen in de wind moeten vereenvoudigen of gewoon zorgen dat de beelden meer voor zich zouden spreken. Schaduwen in de wind, grafisch sterk, inhoudelijk sputterend.
- Agent 327 The Making Of 04 HC
- Agent 327 The Making Of 04 Luxe
- Alex Senator 5
- Alleen 10
- Apache Junction 2 SC
- Apache Junction 2 HC
- Batman and Robin 3
- Beestjes 7
- Berentand Integraal 1
- Biep en Zwiep 4
- Blake en Mortimer, De Avonturen van 24
- Blake en Mortimer, De Avonturen van 24 LX
- Bouncer integrale

Je ook altijd afgevraagd waarom dit dodelijke Cutting Edge-spel gespeeld moest worden? Want na drie delen bleef je in het ongewisse. Francesco Dimitri spreekt klare taal en geeft duidelijke antwoorden. Het monsterlijke wordt helemaal uitgeklaard en krijgt wel een heel episch karakter, duidelijk niet aan tijd gebonden. Verrassend op zijn minst. Niet zo verrassend is het spectaculaire tekenwerk van Mario Alberti. Hij blijft weergaloze, grandioze paginacomposities fabriceren, inkt viriel elk blanco blad vol (te overvol). Cutting Edge, stripkunst van een hoog niveau.
- Cutting Edge 3 HC
- Cutting Edge 4 HC
- Cutting Edge 3 SC
- Cutting Edge 4 SC
- Duivel der Zeven Zeeën, De Integraal
- Hauteville House 11
- Flodder 1

Een fatalistische biografie met twee gezichten. In eerste instantie bewandelt Irmina het pad van de hoop. Vol durf trotseert ze als Duitse buitenstaander de Britse maatschappij. Overrompeld door haar ontmoeting met een zwarte docent geraakt ze in vervoering. Volgens de traditie van de gemiste kans worden de ware liefdesemoties nooit getoond. Dus niet enkel Britse gereserveerdheid. Terug in het thuisland keert de situatie helemaal om en wordt Irmina onderdeel van een fascistisch apparaat. Wat dan volgt is de beschrijving van de overleving van een vrouw in een vijandige omgeving, haar lot ondergaand. Zich ongemakkelijk voelend bij de gebeurtenissen (ten opzichte van de Joden), haar vrijgevochten principes volledig de kop in gedrukt door het gewicht van een geïndoctrineerde samenleving. Barbara Yelin blijft oppervlakkig en graaft niet in de ziel van Irmina. Je krijgt immers nooit haar dagboekschrijfsels te zien, al vermoed je heel wat verzuchtingen met de gemiste kansen. Hoe romantisch ook, Irmina blijft Brits afstandelijk, waarbij gevoelens amper worden vrijgegeven. Yelin kiest niet voor een happy end met menselijk geluk, ze ensceneert de repressie van een gehersenspoeld volk. Of dat grootse stripinkt oplevert, neen. Waarschijnlijk omdat Irmina geen helden bevat, geen winnaars. Een verloren leven, dat is wat rest. Gezien de grootte van het project verliest Yelin een deel van haar artistieke interesse. De finesses van in het begin (de elegantie, het mooie profiel met Irmina's gezicht, pagina 17) wordt deels ook door het omslaan van de situatie grauwer en schetsmatiger. Yelin probeert niet om er een kunstwerk van te maken, ze vertelt naar beste kunnen. Je hoort het haar al hardop zeggen in de ooit te verschijnen filmbewerking: "I once had a farm in Africa",het lot van Karen Blixen achterna.
- Irmina
- Keizer die zijn land ontvluchtte, De
- Killer, De Integraal (groot formaat) 1
- Lady Mechanika 1 beurseditie
- Lady Mechanika 2 beurseditie
- Lady Mechanika 3 beurseditie
- Lady S.
- Lady Spitfire 3 HC
- Lady Spitfire 3 SC

Wie is Kristof Berte die zo maar uit het niets zich manifesteert tussen de grote jeugdstripmakers? Qua inventiviteit en uitwerking behaalt de artiest (met de hulp van een co-scenarist) een uiterst hoog niveau. Zelfs al leunt het verhaal dicht aan bij het universum van Monsters en c°, lijken de soldaten op Game Over-blorks, Lise op monstereiland is zo geloofwaardig, creatief en leuk. Alles past perfect met een geknipte balans tussen sérieux en lichtvoetigheid. Misschien is de afhaspeling en afronding op het einde iets te abrupt, het derft de dolle pret niet. Als kind weet je wat te doen na het lezen van Lise op monstereiland: snel wegdromen van nieuwe avonturen.
- Lise op monstereiland 1
- Miauw! 3
- Mikel
- Mooie Momenten Luxe

Een mooie geste van de uitgever om dit album met meer prestige uit te brengen, een hommage aan één van hun pijlers. Terwijl Marc Sleen de eeuwige stripjachtvelden opzoekt, spreken intimi, vrienden, kennissen, bewonderaars hun respect uit voor Sleen. Deze getuigenis is er niet in opgenomen, in extremis: "Peetvader van Het B-Gevaar Marc Sleen is niet meer. Ondanks de 93 lentes was hij toch in de herfst van zijn leven beland en viel maandag het laatste vitale blaadje van de noeste knotwilg. Hij was een graag geziene gast in Het B-Gevaar, kwam soms met trots piepen wanneer hij om de hoek een hapje ging eten en controleerde dan altijd of Nero wel representatief aanwezig was in de winkel die zijn naam droeg. Wat herinner ik me nog goed de manier waarop hij sceptisch en kritisch de ideeën neersabelde waarmee ik Nero telkens in de kijker wilde zetten. Hoe creatief en inventief ook, als er een bevriende collega niet aan een tentoonstelling meewerkte, schoot hij de intentie op voorhand reeds af. Totdat Sleen het resultaat zag en weer glunderde op de zoveelste geslaagde receptie wanneer hij kon doen waar hij het best in was: alle aandacht opeisen. Ja, zijn ego was groot. Maar wat wil je, een man die zo'n verdienstelijk en schitterend oeuvre bijeen getekend heeft en dat dan stilletjes ziet wegkwijnen omdat je uitgever jouw nalatenschap niet naar behoren beheert? Logisch die frustratie. Een frustratie die Het B-Gevaar altijd zal bekampen. Want Het B-Gevaar, de ultieme verjongings- en verouderingsmachine en symbool voor het stripverhaal, zal Nero's naam, Sleens alter ego, blijven promoten. Wij zorgen dat het langer gaat duren en niet zo rap gedaan zal zijn! Desnoods fungeren we als schildknaap voor Ridder Sleen."
- Nero In memoriam-editie Zilveren tranen
- Night of the Living Dead 1 beurseditie
- Night of the Living Dead 2 beurseditie

Onbekend is onbemind. Een boek dat uit het niets opduikt en tussen de massa even snel weer verdween. Dat hier meteen verandering in moge komen. Nimona is één van de fijnste, leukste en meest frisse jeugdstrip voor jong en oud die in 2016 verscheen. Het ontwapenende meisje dat het hart van zowel de 'slechterik' als de lezer inpalmt, Noelle Stevenson speelt het karakter van de zelfstandige meid goed uit. Eerst brutaal ondernemend, risicovol en onstuimig, met Zwarthart die er een hele kluif aan heeft om haar in het gareel te houden. En terwijl je denkt te sympathiseren met de duistere zijde (Nimona heeft toch morbide kantjes), ontwart Stevenson het mysterieuze bolletje achtergrondgeschiedeniswol van alle partijen. Zoals het een modern sprookje betaamt, niets is wat het lijkt. Met een vleug moraal verdient het verhaal de nodige praal. Staat de Jadewortel immers niet symbolisch voor kernenergie? Terwijl wetenschappers er de nodige krachten proberen aan te onttrekken, wordt de bevolking in het ongewisse gelaten over de nadelen ervan. Noelle Stevenson meet zich geen alledaagse stripstijl aan. Geen Jeff – Bone – Smith, geen klare lijn of Amuletten, noch bombastisch gestoeld op de superheldenspierballen. Wel een beetje losjes de Franse school genre Sfar en Trondheim. Met schoonheidsidealen die er geen zijn (Nimona is mollig elegant). Na de luchtigheid uit de beginfase verandert de toon naar grotesk en fantastisch. Met Nimona ontwaakt er bij uitgever Bloombooks een wondermooie bloem.
- Nimona
- Nocturno 2

Over de eerste helft: verschijnt onopvallend, maar verdient al jouw aandacht. Wat hebben de Fransen toch met hun oorlogsverleden? Veel van hun verhalen hebben betrekking op de periode 40-45. Vaak bombastisch, de wereldgeschiedenis kopiërend, soms intimistisch grote verhalen vertellen over kleine mensen. Zoals Dethorey dat deed in het wondermooie De Pechvogel baadt Rode Schoenen in eenzelfde naïeve, onschuldige sfeer. En toeval of niet, Rode Schoenen werd in een gelijkaardige aquareltechniek geschilderd. Bijna te mooi en te lyrisch om dit nakende drama te illustreren. Want in het begin is het allemaal peis en vree, niets kan de poëzie in de natuur bezoedelen. De hoofdpersonen worden daardoor gemoedelijk geïntroduceerd. Tot het kwade ten tonele verschijnt en de hemel met represaillemaatregelen rood kleurt. En zelfs dan is Cousseau genuanceerd, Werner blijft het symbool van de hoop in deze barre, bange tijden. Uitstekend verteld, prachtig getekend (slechts één stoorzender: de gelijkenis tussen Jules en de verzetsjongen), met een spannende climax die je meteen doet verder lezen. Over deel 2 na de pauze: "De wereld zit slecht in elkaar. Het hoofd van een handvol bazen verklaart oorlogen terwijl het hart van de meeste mensen vrede verlangt." Of wat dacht je van: "7 Juli. 12 Uur. Voor de eerste keer werd de stoofpot van het gezin opgewarmd door vlammen die traag likten aan de vuile kleren die gescheurd waren door de rotsen." Twee staaltjes van poëtische literatuur die het boek verheffen. In het tweede deel is Cousseau ruwer, realistischer, met weinig ruimte voor hoop. Het luchtige uit de beginfase heeft reeds ruime tijd plaats gemaakt voor de wrede opwellingen van de übermensch die zich als untermensch gedraagt. Jammer dat Rode Schoenen niet in de Vrije Vlucht-collectie verscheen. Dan zouden Cousseau en Cuvillier meer erkenning genieten. Helaas mist Cousseau zijn grande finale. Niet zozeer de keuze van de fatalistische afloop, wel vooral de vraagtekens omtrent enkele verzetshiaten. Toch doet dit geen afbreuk aan de pracht, want Rode Schoenen is een schitterend tweeluik.
- Rode Schoenen, De 1 SC
- Rode Schoenen, De 2 SC
- Rode Schoenen, De Integraal
- Ssst... ik lees! Daan vangt een vis

Wow, drie klassebakken aan het werk. Archie Goodwin die op basis van de op voorhand vrijgegeven info tracht de film te reduceren nog voor hij er (bewegende) beelden van heeft gezien. Lees zeker het stukje middenin over de totstandkoming van de strip. Goodwin benadert vrij dicht het origineel! En dan is er de tandem Al Williamson en Carlos Garzon, geniet van de twee ongekleurde facsimile-pagina's achterin waar het zwart gebalanceerd afsteekt. Je herleest en bekijkt de beelden als een volwaardig kunststukje, de geladenheid van een iconische film in een notendop van honderd pagina's geschetst. Zelfs zonder moving pictures is er die beklijvende opwinding. De herinkleuring moderniseert de strip en maakt deze Star Wars tijdlozer dan voorheen.
- Star Wars Classic Remastered Episode V
- Star Wars Filmspecial Episode I
- Star Wars Luke Skywalker 5
- Suske en Wiske 164 (Antwerps dialect) LX
- Suske en Wiske 164 (Antwerps dialect) SC
- Trizia 1 beurseditie

Is schrijver Hubert dezelfde man die het voorgaande deel inkleurde? Terwijl Hubert het zo lyrisch vertelt, onderga je met Matthew Hayward de ene na de andere helse scène. Deze liefhebber van schoonheid wordt voortdurend in zijn enthousiasme getemperd. Zeg maar eerder gefnuikt. Pure pijnlijke waanzin, met als klap op de vuurpijl het schijnheilige van heel de opoffering. Dan probeer je je geest zuiver te houden voor het vaderland (rechtvaardigheid), dan probeer je je lichaam zuiver te houden voor je geliefde, het mag niet baten. Want als hond wordt verwacht dat je mooi in je mandje, zonder tegenspraak, gaat zitten. Waanzinnig wreed. Vertellen zonder woorden, over welk een luxe (pagina 26) kan Hubert beschikken. Voor Etienne Le Roux begon te schitteren in 14-18 maakte hij dit pareltje.
- WW 2.2 6
- XIII Mystery verzamelbox 3

Vijftig stripbesprekingen (19)

Leo en mysterieuze aanzetten, zelfs al komt het verhaal niet op zijn pootjes terecht na de afronding van een cyclus, de premisse is vaak uitermate geslaagd. En bij deze Amazonia is het niet anders. De setting klopt, de sfeer klopt, de karakters kloppen. Spannend geschreven met een dagdagelijkse invalshoek (de klagende vader, de koppelende moeder) en realistisch uitgetekend door Marchal.
- Amazonia 1
- Ambulance 13 Integraal 3
- Arcadia Archief Luxe 37

Een pre-Abeltje van Renaud Dillies (oorspronkelijk uit 2003) waarbij pagina 65 (kader 6) zelfs reeds een voorbode bevat. Tja, soms ligt het geluk voor het rapen en laat je het toch door de vingers glippen (pagina 30). Rice is het rijstkorreltje dat onder een oceaan van verdriet verzwolgen wordt (78). Geen weg wetend met zijn liefde voor de femme fatale, verliest hij Betty, de blues breekt zijn jazz-hart. Melancholisch gaat hij weg, op weg, liefst zo ver mogelijk van de muziek, van de herinnering, van Betty. Anekdotisch verspringt Dillies van personage naar personage. Met centraal Betty en Rice die zich geleidelijk aan terugvinden. Verwacht geen happy end, want ondanks de jazz-anarchie overheerst de fatalistische blues. Kiest Dillies daarom bewust voor harde lijnen in plaats van het veel levendiger potlood? De schets van de covertekening (pagina 80) verstart in inkt. Waarom deze keuze? Betty Blues, mistroostig mooi.
- Betty Blues
- Bob Morane, De nieuwe avonturen van 2
- Boy
- Blueberry Integraal 2
- Blueberry Integraal 3

Lemaire geeft de spionnen een gezicht. Door hun gedragingen wordt een stuk van hun persoonlijkheid gekarakteriseerd (bijvoorbeeld dandy Kim Philby). Bovendien met heel veel ruimte om hun ideologie te verdedigen. Als in een J'accuse worden de spelers ondervraagd over hun motieven, in de hoop een betere wereld te kunnen creëren. Het bewijs werd immers geleverd: ook die Westerlingen offerden heel wat mensen op. Elke revolutie eist haar slachtoffers omdat ze, ondanks alles, de wereld wil veranderen en daarom alle verzet met bloed in de kiem moet smoren. Anthony Burgess vervolledigt: De revolutie is de oplossing niet. En ja, we hadden ongelijk. Even straf, de symbiose van het drama met de geschiedenis. Nogal overweldigend, al die informatie, maar wel bepalend voor de koers die de protagonisten varen. Olivier Neuray is de omzetter van dienst. Hij maakt er geen saaie opsomming van, kadreert goed en componeert evenwichtige pagina's, heeft oog voor detail in de decors en tekent de figuren geloofwaardig. 54 Broadway, in het genre zeer goed.
- Cambridge Five 2

Wat een luxe voor Trondheim en Sfar om te plukken uit de Franse tekentalenten. Yoann mag in zijn eigen kleurrijke stijl de knotsgekke Donjon-wereld bevolken. Eindelijk nog eens een topboek in de reeks die de opwinding van weleer uit de beginfase, toen Herbert van Kwansuis en Marvin je met hun capriolen wisten te vermaken. En al is Grogro's avontuur weer het summum van non-verhalende absurditeiten, de onnozele sloeber komt uiteindelijk toch goed op zijn pootjes terecht. De even komieke nevenfiguren, de geschifte situaties waarin ze belanden en de tegenstanders die ze moeten trotseren, het is lachen geblazen. Dat in combinatie met de even fantasierijke schilderijtjes van Yoann en je hebt een kinderlijk kunstwerkje. Herrie bij de brouwers, monsterlijk goed.
- Donjon Monsters 6

Je hebt het hoofdverhaal waarbij Bill Willingham op verschillende fronten de tweestrijd spannend opvoert (hoe de aanval zou moeten gebeuren, wat de reactie van de fables in de mundanenwereld kan zijn), soms geeft hij de lezer en zichzelf wat rust door zijsprongen te maken via een ontroerend kerstvertelling, een ontluisterende vader-zoon-episode (nochtans een onderdeel van de continuïteit), het magische verhaal rond Het verjaardagsgeheim en het sublieme Brandende vragen. In dit laatste geeft Willingham uitstekend in verhaalvorm antwoord op hekele kwesties die een enkele lezer bezig hield. Genre: Hoe word je opgeleid tot lid van de Muizenpolitie of Wat breit Frau Totenkinder toch? Heerlijk hoe de auteur geen enkele verwachting inlost, maar eigengereid je met een kwinkslag verrast.
- Fables 7

De consumptiemaatschappij uitgehold. Leemans hekelt onze koopdrang en het daardoor onbewust ondermijnen van de kleinhandel door massaal over te schakelen naar internetaankopen. De anagrammen van Boldotcom en Zalando zetten de schuldigen op het voorplan, al blijft ieder natuurlijk verantwoordelijk voor de eigen daden! Zelfs het café van Pascale moet het ontgelden. Laat dus De pakjesoorlog niet aan huis leveren, maar ga deze gewoon in je gespecialiseerde zaak kopen voor ook die met sluiting bedreigd wordt. Dank voor de steun, Hec!
- F.C. de Kampioenen 92
- Fenix Collectie 111 Kari Lente
- Fenix Collectie 112 Kari Lente
- Fenix Collectie 113 Nonkel Zigomar, Snoe en Snolleke
- Fenix Collectie 116 Rob Roy
- Fenix Collectie 117 De nieuwe fratsen van Tijl en de Lamme
- Fenix Collectie 118 Dees Dubbel
- Fenix Collectie 119 Pluk

Als je de 'boekskes' van Charel Cambré volgt zijn Koning Filip en zijn gemalin Mathilde minder wereldvreemd dan je zou vermoeden. Met enige affiniteit volgen ze de hedendaagse politiek, zijn begaan met het lijden van de bevolking of trachten een internationaal probleem pragmatisch te bekijken (oplossen is andere koek). De auteur schuwt de actualiteit niet en zalft toch een beetje de wonden (pagina 36, de aanslagen in Parijs, Trump in Brussel). Daar waar de bundeling van Story-gags wel eens te lijden had aan de wisselvallige inkting en pagina-opbouw, is deze nieuweling uniformer. Alles leest cleaner en dat komt het geheel ten goede. Met gastrollen van Trump, Peter Goossens, premier Michel, Jambon, De Block, de Crem, (onrechtstreeks) Arne Quinze, Maxima en Willem-Alexander, Demis Roussos, Poetin en Clark Kent. Filip & Mathilde, de verzuchtingen van het volk in een notendop.
- Filip en Mathilde
- Druuna Integraal 2
- Druuna Integraal 3
- Jommekescollectie, De 1
- Jommekescollectie, De 2
- Legendariërs, De 6

Leo voor een keer niet in de ruimte, maar met beide voeten op de aardse grond. De situatie is niet zoals ze nu is, enkele machtsverschuivingen hebben plaatsgevonden waardoor andere gezagsdragers nu de plak zwaaien in Frankrijk. Pas na 18 pagina's krijg je via een omweg een correcte omkadering van de veranderde wereldorde. Als er één overeenkomst is met Leo's andere scenario's, de jeugdige naïviteit van de hoofdpersoon. Romane ondergaat bovenal deze queeste en zorgt dat de lezer even verwonderd mee op onderzoek trekt. Dat Fred Simons tekenstijl afwijkt van Leo's gebruikelijke partners is een pluspunt. De overtuiging is er en die prikkelt je nieuwsgierigheid.
- Mermaid Project 1
- Mermaid Project 2
- Meta-Baron 2
- Meta-Baron Integraal 1
- Minimensjes, De Integraal 1
- Musketiers, De 3 (Arcadia)

Hoe. Had Nicolas Barral zich niet gestort op Nestor Burma? Ineens komt Moynot weer opduiken! En Moynot is alvast in topvorm. Het scenario is top, de tekeningen zijn top en de inkleuring is helemaal top. De grijszwarte bril die Tardi opzette, ongetwijfeld het toonbeeld van de groezelige filmnoir, Chantal Quillec overbluft het zelfs niet met technicolour, ze doet het origineel volledig vergeten. In gedempte kleuren met hier en daar heerlijke accenten: de rosse dame, een gele affiche, een rode sjaal of een prachtig retroblauw voor de flashback. Het zaakje tussen Moynot en Quillec loopt gesmeerd. Moynot durft Burma meer volume te geven (pagina 27, kader 5), de tweedimensionale held krijgt een ruimtelijk gezicht. Je ondergaat weliswaar de Vertigo Hitchcock-thriller, Moynot zuigt je via Malet volledig in de kluchtige misdaadplt. Straf.
- Nestor Burma 11
- oog van de Dobermanns, Het 3 HC
- oog van de Dobermanns, Het 3 SC

Over Outcast 3: gestaag brengt Kirkman extra 'leven' in de brouwerij. Hoewel, in deze context mag je eerder spreken over 'extra dood in de brouwerij'. Nu je weet dat het over exorcisme gaat, kan je je afvragen wie nu nog allemaal bezeten is. De zoektocht begint en brengt je bij enkele ogenschijnlijk vreedzame figuren. Elk van de eenzaten is ze wel een buitenstaander. Hoe verder het verhaal evolueert, hoe meer je er van overtuigd bent dat eerder Kyle de buitenstaander, de Outcast is. Hoe intrigerend de vertelling ook, het zijn bovenal de tekeningen van Azaceta én de inkleuring van Breitweiser die Outcast volledig op de kaart zetten en je zintuigen prikkelen. Wat een esthetisch genot. Niet fascinerend mooi. Wel fascinerend én mooi. Over Outcast 4: een retorische vraag, hoe lang kan Robert Kirkman hiermee doorgaan? Afgaande op de oneindigheid van Walking Dead: oneindig. De scenarist geeft weliswaar geleidelijk aan antwoorden op vragen, ondertussen reikt hij wel nieuwe problemen aan waarbij het speelveld alsmaar groter wordt. De sterkte van de reeks is de ruimte die genomen wordt voor stilzwijgende momenten. In zichzelf gekeerde mijmeringen vol twijfels, het (on)geloof van een esoterische realiteit. Of de woordloze interacties die door het inzoomen op bepaalde elementen meer zegt dan duizend woorden (de scène waar Kyle in de derde episode gewaar wordt dat er een dreiging schuilt bij alle omstaanders rondom hem). Outcast, een esthetisch genot via een beklemmende thriller. Een papieren feuilleton.
- Outcast 3
- Outcast 4
- Outcast bundel 2
- Parijs zien... 2
- Rode Ridder, De 252
- Rode Ridder, De LX (linnen rug) 252
- Rode Ridder, De LX (semileer) 252
- Skylanders - Terugkeer van de drakenkoning 2
- Star Wars Darth Vader 4
- Star Wars Darth Vader 5
- Veerman, De
- Veerman, De LX
- Wolvin 6 SC
- Wolvin 6 HC

Oké, dit is nog niet de ultieme Frederik Peeters die je wil leren kennen, maar Zandkasteel benadert toch de perfectie. Aan goede storytelling geen gebrek. Het in beeld brengen van de verouderingsprocessen is zo akelig geslaagd dat je met elke omslaande bladzijde mee vergrijst en je hart van pure pijn verschrompelt. Terwijl je bij Peeters' andere boeken smacht naar verklaringen voor de absurde en surreële componenten, aanvaard je hierin genre The X-Files, Fringe of welke bovennatuurlijke Lost-aflevering ook de doos van Faraday waaruit niemand kan ontkomen. Eerst verwacht je een traditionele detectivethriller met het net ontdekte lijk. Niet doorhebbend dat de pionnen die van het schaakbord verdwijnen natuurlijk afvallen. Totdat een mogelijke verklaring valt en het aan de overlevenden is om dit al dan niet gracieus in te vullen. Berustend. Bang. Bedroefd. Het gebouwde zandkasteel spoelt door het getijde van de tijd weg. Wondermooi, die tragische melancholie.
- Zandkasteel
- Zandkasteel luxe

Vijftig stripbesprekingen (16)

Een bizar en ongemakkelijk boek waarbij André Benn out of the box denkt en traditionele grenzen verlegt. Realistischer dan de detectivereeks Mick Mac Adam, eerder aanleunend bij Woogee, qua sfeerschepping brengt de auteur de cabaretscène eind jaren '20 van de 20ste Eeuw in kaart met Berlijn fungerend als decor. Eentje van uitbuiting en miserie. Nigel Kimberley vindt er zijn weg niet in terug tot hij een buikspreekpop op de kop kan tikken. Eentje die niet op zijn bek is gevallen, de vertegenwoordiging van de cynische kant van Nigels karakter. Nigel gaat via Elmer erg ver, zo ver dat hij zelfs zijn stijve penis bovenhaalt om een welgemanierde dame alsnog de mond te snoeren. Eigenaardig om zoiets vulgairs in het oeuvre van de doorgaans brave Benn tegen te komen. Je kan Nigel moeilijk vatten, weifelend tussen risico's nemen en toch alle bruggen verbranden, of toch maar bij de schoenmakers leest blijven? Alsof Benn puurt uit het eigen gespleten karakter, kanaliseert hij de commentaren via de ongehoorde spreekbuis Nigel annex Elmer. Eentje die geen blad voor de mond neemt en die desnoods in de tegenaanval gaat bij eender welke opmerking. Hoe ver zal Nigel zich in het verderf laten storten? Wrang is alvast het voorgevoel. Door de zwartwituitgave missen de pagina's enig contrast, een gemis om de tekeningen extra te accentueren. Wel een voordeel om van Benns fijne lijn te genieten.
- Advocaat, De 2
- Angelique
- Arcadia Archief 34 Luxe Elmer en ik 1
- Arcadia Archief 36 Luxe Sliert, De 7
- Batman Detective Comics 4 Wrath
- Dwergen 3 HC
- Dwergen 3 SC
- Elmer en ik 1
- Fenix Collectie 114 Vrolijke Bengels 7
- Fenix Collectie 115 Vrolijke Bengels 8
- George Maduro Held van Curaçao tot Madurodam
- Guus Slim, De complete 3 Luxe
- Huurling, De Definitieve editie 2 HC
- Huurling, De Definitieve editie 2 LX

Ondanks de verwittiging voorin dat het om een satirische kroniek gaat vol gedramatiseerde feiten hebben Peet en Varekamp het natuurlijke talent om alles waarschijnlijk echt te laten lijken. Alsof je de geschiedenispil zonder medische voorkennis toch slikt omdat ze zo lekker smaakt zonder er vragen bij te stellen. Waarheidsgetrouw met een korrel zout te nemen. Om tot de befaamde John F Kennedy te komen belichten de auteurs eerst vader Kennedy, notoir rokkenjager en succesvol manipulerend zakenman. Je huivert door het gekonkelfoes in de achterkamertjes en walgt van de immorele attitudes, alleen verzacht die wondermooie esthetiek van Peet en Varekamp (een heerlijke symbiose van lijnen en kleuren) het leed dat de mensheid ondergaat. Anekdotisch en vaak van de hak op de tak springend, het deert niet. De man die president wilde worden is plezant in het zich niet au sérieux nemen-genre.
- Kennedy Files 1 HC
- Kennedy Files 1 SC
- Kiekeboes, De 147
- Kiekeboes, De 147 Luxe
- Kiekeboes, De 147 Superdeluxe
- Lucky Luke (anno 2016) 1

Over De Kerels van Vlaanderen: een heringekleurde heruitgave biedt de mogelijkheid een strip te verbeteren of te versterken. Wanneer het oorspronkelijke drukmateriaal ontbreekt en je niet enkel zwartwit wil publiceren (al had dat met Bob de Moors werk geen kwaad gekund), is dat de beste optie. Helaas is ze nogal vlak en gaat daardoor het authentieke karakter verloren. De Moor volgt Consciences woorden nauwgezet en wil niets verloren laten gaan. Hierdoor verzandt de strip in ellenlange beschrijvingen die alle dynamiek afremmen. De onafhankelijkheidsstrijd wordt tot in de puntjes beschreven zonder overzichtelijke indringendheid. De Kerels van Vlaanderen is zo'n stukje geschiedschrijving waarvan je zeventig jaar na datum twijfelt of de accuraatheid van de feiten niet te romantisch werd ingevuld. Tover de kleuren weg en geniet vooral van de Moors tekeningen. Over De Leeuw van Vlaanderen: Bob de Moor haalt alles uit de kast om Consciences natiebewuste Slag der Gulden Sporen door een even romantische bril te portretteren. Het Vlaamsche ideaalbeeld van verzettelijke onverzettelijkheid, de strijdbare onderdrukte die vecht voor vrijheid terwijl de opdringerige Fransen steeds meer eisten van dit vruchtbare gebied. Trop is te veel, wat uiteindelijk zal leiden tot de finale revolte. Bob de Moor volgt het verhaal getrouw, pikt de passages uit die oorzaak en gevolg netjes illustreren. Opwerkend naar de climax met natuurlijk dat heroïsche gevecht als culminatiepunt. De Moors klare lijn is zuiver en mooi gebalanceerd tussen zwart en wit. De ensceneringen zijn groots met daar waar nodig waanzinnige decors. Waar Coscience je zonder beelden liet wegdromen en alles aan je eigen fantasie overliet, brengt de Moor nu een loepzuivere uitbeelding vol drama en pathos. Moet ongetwijfeld bij verschijnen erg begeesterend zijn geweest. De Leeuw van Vlaanderen, als tijdsdocument een klassieker. Als klassieker weliswaar gedateerd. Over Sterke Jan: Wow, de facsimile druk van de originele pagina achterin (bladzijde 39) en in het klein erbij de ingekleurde coverversie. In dit opgekuiste boek wordt Bob de Moors werk te clean afgelijnd, een stukje authenticiteit gaat door de nieuwe inkleuring verloren. Alsof een anonieme inkter over de tekeningen is gegaan. De Moor is ondertussen een betere verteller geworden en kan zich al meer beperken in de veelvuldige beschrijvingen. Sterke Jan is daardoor minder een geschiedenisboek, meer een flitsend avontuur over een goedhartig man die opkomt voor rechtvaardigheid. Fijn getekend, relatief goed ingekleurd (op het te perfect opkuisen van de originelen na), een waardige afsluiter van de Middeleeuwse trilogie over Vlaanderen. Te lezen.
- Middeleeuwse Trilogie over Vlaanderen Bob de Moor pakket
- Middeleeuwse Trilogie over Vlaanderen Bob de Moor verzamelbox
- Middeleeuwse Trilogie over Vlaanderen 1
- Middeleeuwse Trilogie over Vlaanderen 2
- Middeleeuwse Trilogie over Vlaanderen 3
- Old Pa Anderson Luxe
- Olivier Schrauwen-collectie 4 29.000 Years of Bad Luck
- Retroworld Integraal 5 HC
- Retroworld Integraal 5 SC

De Marsupilami is terug bij de oorspronkelijke familie ondergebracht waardoor Dupuis-artiesten het beestje rechtenvrij kunnen implementeren in hun universum. Vehlmann wijdt er een heel album aan, door vooral een plausibele verklaring te verzinnen voor de lange afwezigheid binnen de reeks. Door de Zwendelstraal werd dat belangrijk stukje uit hun verleden immers gewist. Vehlmanns uitgangspunten zijn origineel: de melancholie van de Marsu, de herinnering aan de kameraadschap met Robbe en Kwabbernoot koesterend, terwijl frustratie en woede voor hun gedrag indertijd die zijn agressie voedt en motiveert en het oprakelen van Wiebeling. Veel aanzetten die niet bevredigend worden afgerond. Vooral het einde is gemakzuchtig afgehaspeld. Yoann heeft de figuurtjes onder de knie en begint zich helemaal thuis te voelen. De Marsu mag dan woest zijn, jij bent als Robbedoes-lezer tevreden, toch?
- Robbedoes en Kwabbernoot 55
- Sam Integraal 1 luxe
- Simon van de Rivier Integraal 2
- Simon van de Rivier Integraal 3
- Simon van de Rivier Integraal 2 LX
- Simon van de Rivier Integraal 3 LX
- Suicide Squad 1

Tex Willer in Patagonië, je verwacht het niet meteen dat hij tussen Argentinië en Chili zal rondstruinen. Mauro Boselli gooit alle registers open en schrijft een subliem verhaal over trouw, eer, verraad en insubordinatie. Een vriendschap die zwaar onder vuur komt te staan met Tex zich wederom ontplooiend tot guerrillastrijder. Hoe ver reikt de menslievend- of vergevingsgezindheid? Tex, de eeuwige diplomaat, kiest partij. Sterk is de wending iets voorbij halfweg het boek, het moment waarbij het conflict afgerond is. Dan tovert Boselli een vervolg uit de hoed dat heroïsche proporties aanneemt. Normaal leest Tex Willer als amusementspulp, dit is nog een klasse hoger, je zo meeslepend waarbij je zelf in het zadel wil kruipen en je je aan Tex' zijde wil scharen. Het verhaal kan zich makkelijk ontplooien door die even sublieme tekeningen van Pasquale Frisenda. Het begint al meteen met de sfeerbeelden rond het aangevallen legerkamp, alsof zombies uit hun graf opstaan. De fijne lijntjes waarmee hij gezichten afbakent, de groeven portretteert, fijne karakterkoppen neerpennend (Kit Carson, pagina 26, kader 4 en 27-2). Even onopvallend compositorisch (83-5): de ruiter die naar het einde van de pagina rent met als extra richtingaanwijzer de speer. Wordt William Vance zo bejubeld om zijn fantastische decors, Frisenda pakt voortdurend uit met prachtwerk (99-1, 102-1, 112-1). Bijna te mooi om de bladzijden met opengesperde mond aan te gapen. Het spel met zwart en wit zit hem in het bloed. Tex Willer in Patagonië, een western van het allerhoogste niveau.
- Tex Willer Classics 006
- Thorgal 35 HC
- Thorgal 35 SC
- Thor, God of Thunder 006
- Tour de France, Le - De officiële strip
- Urbanus 171
- Urbanus vertelt 23
- Vito 3 ***½

Het kleurgebruik speelt Willem parten. De combinaties die hij toepast (een pastelachtig geel met een bloeddoorlopen rood) heeft niet eenzelfde indringendheid als in Guarnido's Blacksad. Nochtans met voldoende flair getekend in een iets meer open, cartoony stijl. Geen privédetective als hoofdrolspeler, wel een berooide (nog een overeenkomst) vliegenier met een hekel verleden. Zelfs dat ontbloot de scenarist in het heetst van de strijd, ondertussen kennen we Faulkners gevaarlijkste opponent. En dat opent al perspectieven voor een hopelijk sprankel vervolg.
- Vleugels van de aap, De 1
- Wolverine 006
- Ype 9
- YS, de legende 3 HC
- YS, de legende 3 SC

Een Disney filmstrip die wel kan overleven zonder de film gezien te hebben. Sterker zelfs, deze Zootropolis brengt je volledig in vervoering en laat je sympathiseren met de twee hartverwarmende protagonisten. Vooroordelen staan centraal, met als doorzettingsvermogen, karakter en het feit dat je jezelf net daarom wil bewijzen. Lieflijk getekend (zonder het als zeemzoet te klasseren), alles perfect op elkaar afgestemd. En net wanneer je denkt dat de cirkel rond is, doorbreken de auteurs zelfs dit vooroordeel door er nog een extra finaal einde aan te breien. Een konijn en een vos, je draagt ze als team een warm hart toe.
- Zootropolis

Vijftig stripbesprekingen (15)

Spannende thriller rond de vuurtoren van Alexandrië en de daarbij horende bibliotheek. Twee mannen gaan verplicht samen op pad, elk heeft een eigen beweegreden om het mysterie te ontrafelen. Wie wil trouwens de grote Archimedes uitschakelen en trekt aan de touwtjes van dit complot? "Ben je een vrij man die vecht voor zijn land of een hond die blindelings doet wat zijn meester hem vraagt? Wie wacht op jou tot je thuis komt? Of is de trouw aan de vorst jouw enige doel in het leven? En tegelijk je ketting?" Plichtsgetrouw of zelfbehoud, deze morele kwestie staat centraal voor Ptolemaeus. Over verdwenen wereldwonderen bestaan maar weinig betrouwbare geschriften, dus dat biedt enorm veel mogelijkheden om er op los te fantaseren. De fictie die Blengino bij elkaar schrijft, boeit. Bennato imponeert met de massascènes, krasserig moduleert hij de personages. De inkleuring vult sfeervol aan. De vuurtoren van Alexandrië zet je in vuur en vlam.
- 7 Wonderen, De 3 HC
- 7 Wonderen, De 3 SC
- Amoras De Complete Saga Integraal

Terwijl Frank Miller na verloop van tijd volledig ontspoorde, wist Klaus Janson met de steun van John Romita wél nog eens een mijlpaal af te leveren die even opwindend leest als Dark Knight returns. Heerlijk om te genieten van een hulpeloze en radeloze Steve Rogers die in de hel van Dimensie Z probeert te overleven. En dat met een onwaarschijnlijke partner aan diens zij: de zoon van zijn opperrivaal die Steve ondertussen geadopteerd heeft als ware het zijn eigen bloed. Prachtig de verspringingen in tijd en ruimte, een stukje van Steves schrijnende jeugd ontblotend, de harde overlevingsstrijd van migranten. Uitstekend hoe Zola weergegeven wordt, het dimensionaal dreigend wezen. Viriliteit, artisticiteit, kwaliteit.
- Captain America 002
- Captain America 003
- Captain America 004
- Celestine en de Paarden 4
- Centaurus 2 HC
- Centaurus 2 SC

Aranill en Gmor, die zijn voorbestemd om nog vele avonturen te beleven. Een matige cover (of toch het design) en de veel te grote lettering binnenin doen de strip geen eer aan. Nochtans is deze De eerste missie een heerlijk eenvoudig weglezertje dat gezwind en vlot voortzoeft. Open tekeningen, veel actie en complexloos avontuur, de buddy-strip met slechts één extra pion die de koers en het einde bepaalt. Als introductie zijn deze 128 pagina's zeker interessant, je hoopt zelfs al op een vervolg. Echt groots zijn de tekeningen niet (in de voorkafttekening zit veel meer vrijheid en dynamiek), voldoende om dit popcornverhaal te dragen.
- Dragonero 1 HC
- Dragonero 1 SC
- Dwergen 1 HC
- Dwergen 1 SC
- F.C. De Kampioenen 71 Stickerstrip
- Frontlinies 3 HC
- Frontlinies 3 SC
- Hindenburg 2 HC
- Hindenburg 2 SC
- Jan, Jans en de Kinderen 57
- Jan, Jans en de Kinderen 58
- Joodse Brigade, De 3 + verzamelbox

Een geactualiseerde Blake en Mortimer. Even oubollig als de voornoemde reeks en toch bevat Kaplan en Masson meer dynamiek, is het moderner. Thibert gooit de vertelregisters open door met de pagina-opbouw te spelen, het traditionele schuift hij aan de kant. Ritmisch met veel wisselende camerastandpunten. Het past goed samen. De perfectie zit er nog niet in, soms mist een gag de juiste timing of de ideale pointe. Niet zoals het laatste plaatje, want dan zit Thibert er helemaal op. Kunnen we Hitler redden?, erg leuk entertainend.
- Kaplan & Masson 2
- Kiekeboes, De 146
- Kiekeboes, De 146 Luxe
- Kiekeboes, De 146 Superdeluxe
- Largo Winch 19-20 LX
- Meisje van Paname, Het 1

Het ziet er Leo-achtig uit. Het voelt Leo-achtig aan. En het proeft Leo-achtig en je wil meer. Nochtans kenmerkt Memphis zich door zich te onderscheiden van alles wat Leo produceert: het geeft wél een antwoord op al de mystieke vragen. Rodolphe rondt nihilistisch, eerder zelfs vrij fatalistisch, af waarbij je je best bij de overgebleven situatie neerlegt. Zijn wij Truman Show-gewijs slechts poppen in een poppenkast? "Overlevenden die in een reservaat gedropt werden? Mooi hoe de link wordt gelegd met de algemene fundamentele politieke vrijheid die we bezitten. "Ik heb niet de indruk dat ik vrij ben, maar dat anderen voor mij beslissen." Een combinatie van Invasion of the body snatchers, Westworld, The X-Files en David Lynch. Low profile schrijver Rodolphe zorgt voor een knaller. Marchal brengt met zijn visueel volume extra levendigheid in dit theatrale stuk. No man's land, een waardige afsluiter.
- Memphis 3

Je hebt van die zeldzame parels en dit is er één van. Zidrou raakt je gevoelige snaar en bespeelt je emoties, gelukkig niet op een betuttelende, pathetische manier. Terwijl je een adolsecententerechtwijzing verwacht van een jonge opstandige dame die terechtgewezen wordt, fileert Zidrou de jeugddelinquentie met een vooruitstrevende wisselwerking. Er is nog hoop, geef de jongeren vooral inspraak, creëer betrokkenheid. En dat is niet zo onoverkomelijk. Dorpspolitiek vermenselijkt waarbij het initiatief niet gefnuikt wordt. Ruimte voor reële poëzie is er, niet enkel in geschreven vorm. Zidrou houdt zich gelukkig ver van het paternalistische, hij gunt ieder zijn waarde met de klemtoon op menselijkheid. Alleen degenen die zich niet weten te bevrijden van het strebersideaal blijven gekooid. Dank voor Merci, Zidrou. Dank voor dit boek waarvan je nooit wou dat het lezen ervan ophield. Met een lach en een traan, merci. Het lettertype van de poëzie had mooier gekund.
- Merci

Wat een geschift maar o zo fascinerend universum van Grant Morrison. Nu met een Hellboy-achtige ingeving: hoe zou de wereld er uit zien als het buitenaardse kind 'Superman' in handen van Adolf Hitler was gevallen en aan de basis zou liggen van de New Reichsmen? Een worstelende superheld aan de duistere zijde die een geloofscrisis heeft. Begint hilarisch met Hitler op de pot, een Superman-strip lezend. Eindigt defaitistisch met de val van de Glorie. Jim Lee en stoere, robuuste superhelden, dat is vanzelfsprekend grotesk.
- Multiversity 7
- Night of the Living Dead 1
- Night of the Living Dead 2
- Oktoknopie 7
- Orakel 5 HC
- Orakel 5 SC
- Prins Valiant 26
- Rhonda 2 dossiereditie
- Robbedoes en Kwabbernoot door Franquin 5
- Robbedoes en Kwabbernoot door Franquin 6
- Robbedoes en Kwabbernoot door Franquin 7
- Roodhaar, De Kronieken van 2 dossiereditie
- Slapende Woud, Het
- Smurfen, De vakantieboek De Smurfenspelen
- Stomp 2 LX
- Suske en Wiske Blauwe Reeks LUXE 7
- Suske en Wiske Het Verloren Verleden LX groot
- Suus & Sas 9
- Urbanus Omnibus 5

François Lapierre schrijft een fris en verrassend scenario, een keertje van het geëffende pad afwijkend, out of the box denkend. Een sirene in een meer, de bijzondere bewaakster, een kordate jongedame die met haat haar vijand wil uitroeien. En dat zonder dat je ook maar één ziel opgevreten ziet worden. Net wanneer de plot afgerond is, legt Lapierre de doos van Pandora voor je neus, de ongezonde menselijke nieuwsgierigheid wil die openen. Laat dus dat tweede deel maar snel komen. Patrick Boutin-Gagné is geen groots artiest. Toch maakt hij met zijn specifieke stijl, gecombineerd met dit zielenvretende verhaal, er een bijzondere belevenis van die magie oplevert. Na De wachter is je zielenhonger niet gestild.
- Zielenvreter, De 1 HC
- Zielenvreter, De 1 SC

Vijftig stripbesprekingen (13)

Grappig, want dit is echt gitzwart materiaal op maat geschreven van een Berthet. Artiest Brüno heeft hem met een patserige cabrio stijlvol ingehaald. Meer nog dan voornoemde bezwijkt hij niet onder de Pin-ups en laat de artiest zich leiden door de overvloedige inkt die Nury laat vloeien. En hoe minimalistisch ook, zonde dat Brüno kiest voor een inkleuring. Zonder zou het extra genieten zijn. Beeld deze maar eens weg! En toch derft het de pret niet, het legt andere klemtonen op. Nury vraagt je vanaf het begin vooral veel geduld. Afwachten geblazen hoe het de crimineel finaal vergaat in de ergste gevangenishel op aarde. R broeit wat als een hen broedend op het ei dat ooit uit moet komen. Letterlijk, want iemand met ambitie wil immers echt uit de Angola State Farms geraken. Liever levend dan dood. Tyler Cross is erg ambitieus en weet zich godzijnietdank te manifesteren als een engeltje annex duiveltje op aarde. Angola, genieten.
- Tyler Cross 2
- Agent 212 29
- Beestjes 5
- Boeken van de Zieners, De Robin Hobb 9
- Campus Stellae 4
- Diep in de Zee 1
- ElfQuest 7
- F.C. De Kampioenen bundel 21
- F.C. De Kampioenen Luisterboek 1
- F.C. De Kampioenen Luisterboek 2
- Fokke & Sukke Thematisch 7 Aan het Examen

Mathieu Reynès heeft goed opgelet bij de productie van Alter Ego en Enorme Angst. Als tekenaar leert hij via andere scenaristen de knepen van het vak en dat zet hij nu zelf om in een eigen harmonieus verhaal. Hoewel volledig gehuld in een waas van mysterie is dat het nu net dat dit eerste deel zo sterk maakt. De lezer ontdekt samen met het hoofdpersonage wat haar overkwam. Een mini X-Men ontbloot zich, over het hoe, wat en waar is het afwachten geblazen. De sterkte zit hem in de 'drive', het opgebouwde ritme raast vooruit, nochtans straalt alles rust uit. Memento scherpt het geheugen en prikkelt de nieuwsgierigheid. Mooi!
- Harmony 1
- Heer Vastenavond van As, De Integraal
- Insecten 3
- Iron Man 004
- Jacques Gipar, Een Avontuur van 1
- Jheronimus Bosch
- Jommeke 280
- Kat, De 4
- Kinky & Cosy 3
- Nero - De Premières 4
- Nero - De Premières 4 (linnen rug)
- Nero - De Premières 4 (semileer)
- Nocturno 1
- Okko 10 Dossiereditie

Robert Kirkman zit al een stadium verder. Voor stripreeksen worden de filmrechten gekocht wanneer studio's er meteen heil in zien. Zelfs al duurt het dan nog jaren vooraleer ze effectief uitgevoerd worden – als ze überhaupt gerealiseerd worden – een stripreeks rendeert net extra door die optie. Kirkman heeft meteen raak met Outcast. Naast de TV-serie is er ook de strip. Of omgekeerd. Gelijktijdig. In hoeverre ze – zoals bij Walking Dead parallel lopen is niet belangrijk. Dé hamvraag is: blijft het stripverhaal Outcast overeind? Ja. Misbruik makend van de episodische opbouw en sluw informatie achterhoudend prikkelt Kirkman de nieuwsgierigheid. Je geduld wordt op de proef gesteld, beetje bij beetje krijg je puzzelstukjes voorgelegd die als vanzelf ook wordt samengesteld. Geen zombiehorror dit keer, wel duiveluitdrijving. Tekenaar Azaceta is naast stylist ook een goed artiest. Stripachtig en toch reëel. Versterkt door een even esthetische inkleuring geniet je van de demonische insteek.
- Outcast 1 HC
- Outcast 1 SC
- Outcast 2 SC
- Philemon 9

Bij de les blijven en best het voorgaande deel herlezen. Gaudin en Peynet creëren verdere verwachtingen en houden het enorm spannend. Pure Fringe-toestanden waarbij het steeds duidelijker wordt dat verschillende dimensies ongewild met elkaar interageren. Daar waar Corbeyran met Uchronie(s) door zijn grootheidswaanzin niet in slaagde, is Gaudin meer bescheiden. Rustig opbouwen, geleidelijk aan puzzelstukjes vrijgeven. Door net de intensiteit kan je je nieuwsgierigheid verder bedwingen. Laat de rest van de thriller maar op je afkomen.
- Phoenix 2
- Pieter de Poorteres Zoekboek 2 Thuis in Theater
- Pioniers van de Nieuwe Wereld, De 20

Cyclus ten einde? Meteen wordt de ruimte gecreëerd voor een nieuw avontuur. Mooie bootscènes waarbij Franck Bonnet zich uitleeft op de zeevaartschepen met de stoomboot als uithangbord van het nakende modernisme. Hoe trouwens dit gevaarte onverstoorbaar en onhoorbaar langs de vijandelijke linies kan passeren, een klein geruisloos mirakel.
- Piraten van Barataria, De 9
- Ravian en Laureline 4 LX
- Ravian en Laureline 5 LX

Niet het venijn, wel de klasse zit 'm in de staart. David Ratte gaat gemoedelijk op hetzelfde elan verder, rustig een ogenschijnlijk oppervlakkig verhaal vertellend met dé befaamde Barrabas in de hoofdrol. De commerciële zet om De Reis van de Vaders als dekmantel te gebruiken, voelt niet geslaagd aan. Slechts twee passages waarbij je het pad van Jonas kruist! Tot de grootse finale voor een verrassende krop in de keel zorgt. Knap!
- Reis van de Vaders, De 4
- Spotters
- Superior Spider-Man, The 004

Twee Tros Kompas-'kort'verhalen die nu in de reguliere reeks opgenomen, grafisch en inhoudelijk twee pareltjes. Over Expeditie Robikson: een Wiske met krulletjes in het haar, de lossere tekeningen geven al meteen meer cachet. Van Gucht en Morjaeu op speed met een uiterst actieve en attractieve Lambik die Robinsonse rust wil. Jerom is aandoenlijk als Lang Weekend (in plaats van Vrijdag). Expeditie Robikson heeft zo'n vaart dat je over de pagina's rolt. Met constante gags (Lambik als voetpomp) en woordgrapjes (onbewoonbaar eiland) verveel je je geen seconde. Rijk gevuld en plezant, al was de toevoeging van Arturito niet noodzakelijk. Over Taxi Tata: kort en krachtig, je hebt niet veel pagina's nodig om een uitstekend verhaal te vertellen. 'Het was maar een droom', een gemakkelijk excuus om een strip af te ronden of een onorthodoxe te beëindigen, laat Lambik op die manier nog maar veel nachtmerries beleven. Met een goeie pointe op het eind. Deze sublieme luxe bevat schitterende schetsen van Stallaert achterin. Dynamisch, gedetailleerd, met finesse afgewerkt. Lambik heeft karakter, beweegt en leeft, meer nog dan in de reguliere reeks. De studiomedewerkers amuseren zich duidelijk en dat levert een uitzonderlijk kortverhaal op. Meer van dat.
- Suske en Wiske 334
- Tenniskids 1

Schande, o schande indien je dit pareltje links laat liggen. Rangers over de grens is een waar visueel traktaat met Mario Alberti die eens te meer bewijst dat pulp kunst kan zijn. Met een accurate, losse, dun gefileerde lijn laat hij ongeremd de personages bewegen (een kraakheldere Robert Mitchum op pagina 19, kader 5). Vluchtig, schetsmatig als in een duel waarin de wet van de snelste telt. In die snelheid zit de nodige elegantie, eentje waar Mezzomo (Luka, Ethan Ringler, Mexicana) ook graag mee uitpakt. Alberti is ietsje netter. Ook het verhaal verrast met het ongewone uitgangspunt van de op de achtergrond opererende Tex Willer. Viriliteit troef? Een extra pluim voor de uitstekende inkleuring (het effect op pagina 25, kader 6). Heerlijk.
- Tex Willer kleur 1
- Tony Rabbit - Ronan Rabbit 1
- Uncanny Avengers 004
- Urbanus Vertelt 20
- Victor & Vishnu 5
- Vrouwen in 't Wit 38
- Werelden van Thorgal, De - De Jonge Jaren 4 HC
- Werelden van Thorgal, De - De Jonge Jaren 4 SC
- Wezentrein, De 6
- Ythaq 13 HC

Vijftig stripbesprekingen (12)

Wat een fantastisch avontuur, gelukzaligheid troef. In snelvaart raast Thompson op een trike door het universum en laat de auteur jou genieten van een doldwaze actiekomedie die op verschillende niveaus rijkelijk gelezen kan worden. Als een Asterix, maar dan op speed. Al lijkt het een kinderstrip, woorden als altruïstisch (Al-tru-wiesties?, gevolgd door uitleg) en weltschmerz (eveneens) liggen in de mond, gereed om geïllustreerd te worden. Het spoor van kruimels die Thompson in de ruimte uitlegt, is een genot om te volgen. Centraal: de familie(waarden). Het koesteren van dat gegeven om een eenheid te vormen, het belang van samen zijn. Dat stukje kinderlijke onschuld waar je op latere leeftijd nog naar hunkert. En dat gaat niet alleen om bloedverwanten, ook externe passanten door verrassende ontmoetingen kunnen het gezin verruimen en adoptief uitbreiden. Hoe vertederend is de scène niet op pagina 134 wanneer troost geboden wordt. Craig Thompsons tekeningen zien er grillig uit, druk, met al dat rondzwervend ruimteschroot. Maar d'r zit zo veel energie en sierlijkheid in, zo veel schwung dat de dynamiek je van de ene naar de volgende pagina stuwt. Ruimtekruimels, een unieke strip, een ode aan de eenvoud met boodschap.
- Ruimtekruimels
- Alleen rond de Wereld
- Big Bill Is Dood
- Blueberry, De Jonge Jaren van 21
- Boerke 8
- Celestine en de Paarden 3

Nob is duidelijk een ervaringsdeskundige. Zijn dagdagelijkse belevenissen zijn zo herkenbaar uit het leven gegrepen, gecombineerd met de dagboeken van een 'loser'. Papa's echte voorgeschiedenis ken je na 48 bladzijden nog niet, Nob houdt extra troeven achter de hand om het verleden van de goede man op termijn verder uit te pluizen. De zachte kleuren en vertederende aanpak geven Papa's schatten de schattige glans nodig om je te vermurwen. Dad is meer dan een vaderdagboek.
- Dad 1
- Democratie, Een kleurrijke ode aan het ontstaan van
- Dode Hoek 1
- Douwe Dabbert 8 HC
- Douwe Dabbert 8 SC
- Down Under 3
- Druuna 0
- Druuna 1
- Elsje Maakt Geschiedenis
- F.C. De Kampioenen 89
- Garfield 87
- Garfield 88
- Garfield dubbelalbum 33

Een bijzonder boek dat mag blijven duren en duren. Je kan er geen staart aan vastknopen welke richting Makyo uit wil. Zelfs al blijft hij trouw de richtlijnen in Michel Folco's roman volgen, de wendingen zijn even verrassend als de verschillende hoofdpersonages die ten tonele verschijnen. Eerst denk je aan de wolvenvanger, wordt hij de drager van het verhaal. Dan staat de klompenmaker recht die geluk en ongeluk dicht bij elkaar samensmelten. Of is het de kroost die zich manifesteert als jonge wolven. Zelfs al kan je er geen touw aan vastknopen, vastgekluisterd geniet je van de frisse ongecompliceerde eenvoud waarbij alles natuurlijk in elkaar overvloeit. Federico Nardo leek de zoveelste nieuweling die Makyo als een verlengstuk gebruikt, een ogenschijnlijke debutant die zijn kans mag wagen. Nardo manifesteert zich met bravoure en sleurt je samen met de inkleurder mee in een gezwind avontuur. Ondanks dat er nergens naar verwezen wordt, moet dit vervolgd worden!
- Jonge Wolven

Wow, wat een fantastische reis biedt Alex Alice je aan. Onwaarschijnlijk en toch zo verwonderlijk mooi en aanvaardbaar. Alsof je teruggekatapulteerd wordt naar de pionierstijd van ontdekkingsreizigers, mee de luchtballon of andere vooruitstrevende machine inkruipend hoog de lucht in. Een mooie symbiose van wetenschap en avontuur, de naïeve kinderlijke onstuimigheid, niet stilstaande bij de te trotseren gevaren. De gelukzaligheid en de detectiveachtervolgingswaan uit het eerste deel is een beetje weggeëbd. Nu staat de reis volledig centraal in de hoop Serafijns moeder terug te vinden. Kiest Alice daadwerkelijk voor de zeemzoete oplossing of blijft het traumatiserende drama overheersen? Sterke karakters, fantastische decors, plausibele wendingen, weergaloze tekeningen en zoals het bij een sprookje hoort, een verhaal met een positieve moraal.
- Kasteel van de Sterren, Het 2
- Kiekeboes, De 145
- Kiekeboes, De 145 LX
- Kiekeboes, De 145 LX velours
- Klein Boekje, Een 1 HC
- Klein Boekje, Een 2 HC

Wat heb je nodig om een goeie, gevarieerde strookjesgagstrip te maken? Een knotsgekke even gevarieerde cast. En die ligt in het opvanghuis voor dieren met psychische problemen voor het rapen. Vermenselijkte beesten zijn het die je absurd weten te entertainen. Bovendien brandt Brandy's verschijning zich voortdurend op het netvlies, ze zet je in vuur en vlam. Schattig, amoureus, flatteus en geschift. Voor pillen en praatjes moet je bij Liberty Meadows zijn. Vaak raak.
- Liberty Meadows 1
- Misty Mission 1

Weer zo een fascinerende invalshoek van Grant Morrison die blijft verrassen. De genialiteit zit hem in de gecompliceerde spielereien, het uitdagen van de lezer door hem/haar in het hemd te zetten. De criticaster bekritiseerd! Wij (de lezers) zijn degenen die het lot van deze helden (mee) bepalen. Vooral wanneer de schrijver terechtgewezen wordt op zijn intellectuele prietpraat. Voor een unieke leeservaring moet je bij Grant Morrison zijn.
- Multiversity 8

Tien delen had Hub nodig om zijn hoogtepunt te bereiken. Dit is het meest beklemmende en inhoudelijk sterkste verhaal dat de scenarist/tekenaar uit de mouw heeft geschud. Vooral de verspringingen in tijd zijn verhelderend met Noshin die via flashbacks aan zijn volgeling het verleden oprakelt en tipjes van de sluier oplicht. En dan is er de uiteindelijke ontknoping rond de steeds in mysterie gehulde identiteit van Noburo. De Leegte is finaal opgevuld. Klasse.
- Okko 10
- Onzichtbare Echo's 1
- Promise 3
- Ravian en Laureline 4
- Ravian en Laureline 5
- Reborn 1 HC
- Reborn 1 SC

Een vingerknip van Dufaux en hij krijgt het voor elkaar om met de grootste artiesten samen te werken. Waarom mag deze middelmatige goeroe-schrijver zich uitleven met talloze talenten terwijl er betere scenaristen rondlopen? De typische, bevooroordeelde vraag die enkel ontkracht kan worden na lezing. Ja, Dufaux kan de hocus pocus niet loslaten in deze Indianen-omgeving. Logisch. Daar waar bepaalde rituelen het dagdagelijkse leven bepalen, kan je dit onmogelijk negeren. Ja, Dufaux is de scherprechter tussen goed en kwaad, al stopt hij er dit keer nadrukkelijk veel nuance in. Terwijl je eerder een Django Unchained zou verwachten, vol haat en tegenstellingen (in plaats van zwart-blank hier rood-wit) verzacht de schrijver gemodereerd met veel begrip en liefde die overheersen. Daar waar de scenarist tekortschiet in Betoveringen (een liefdesdrama in een sprookjesachtig fantasy-jasje), bloeit hij in deze Regenwolf helemaal open. Getemperd zijn de contrasten, geliefd zijn de daden. En dat allemaal versterkt door die sublieme tekeningen en dito inkleuringen van Pellejero. Zelfs al is het na zijn Vrije Vlucht-avonturen een zekere systematiek geworden (niet te vergelijken met de nog subliemere schilderijen in het dossier achterin), een routine, het kleurenspel levert een afzonderlijke gloed vol passie op. Regenwolf, een prachtig boek.
- Regenwolf
- Robbedoes en Kwabbernoot door Franquin 1
- Robbedoes en Kwabbernoot door Franquin 2

Scenarist Di Giorgio heeft via Samoerai een goudader ontdekt. Deze ontgon hij reeds verder via Samoerai Legenden en nu opent hij een andere Oosterse deur via Sensei. En meteen is het raak. Vax staat duidelijk steviger in de schoenen dan Genèt en toont kwalitatief zijn mannetje te staan. Met fijne, summiere lijnen de gezichten afbakenend, in de decors (de natuur) soms zelfs iets te minimalistisch. Bertrand Denoulet is in zijn element om de sfeer in kleur te creëren. Uniformiteit is er alleszins. Toch had het nog iets stijlvoller, esthetischer gekund. Di Giorgio voedt zich voorlopig niet met Japanse sagen en legenden en houdt gelukkig beide voeten netjes op de aardse grond. De school van de eenzame wolven, sterk.
- Senseï 1
- Sherlock Holmes De Kronieken van Moriarty 1
- Storm Dossiereditie 29
- Storm De Kronieken van Roodhaar 2 HC
- Storm De Kronieken van Roodhaar 2 SC
- Urbanus, De Avonturen van 168
- Veertigers 1
- Worstelrepubliek, De LX
- Wunderwaffen 5 HC
- Wunderwaffen 5 SC

Van een ander kaliber dan Charley's War hoewel het een gelijkaardige anti-oorlogswaanzin predikt. Aan de hand van resolute militairen die letterlijk verzet aantekenen tegen de absurde bevelschriften van hogerhand. Hoe buiten schot blijven en zorgen dat je uit handen blijft van de militaire politie wanneer je aan het muiten slaat. Het verhaal van de tien kleine negertjes: zal er uiteindelijk eentje de eindmeet halen? Aangrijpend geschreven met een sterke climax. Tekenaar Babouche komt uit de vluchtige animatie-sector. De figuurtjes zijn rond en hebben meer tekenfilmallures. Soms zelfs oppervlakkig zwak (pagina 63, kader 9). Toch zorgt dat voor een onstuimige viriliteit, nodig om het gezwinde storyboard finaal vooruit te stuwen.
- Zwanenzang 2