Robert & Bertrand 73 De komeet en het beest (Van Riet - Meul)

Volksgeloof versus wetenschap. En alsof dat nog niet genoeg is, doet Meul er nog een schep L'enfant sauvage bovenop, weliswaar dit keer 'un adulte', twee fenomenen die elkaar aanvullen. Slechterik Sablon heeft superkrachten, hij slaagt erin om op twee plaatsen tegelijkertijd te zijn (stroken 107-108 en 112-113). Extra schaafwerk had een meer afgerond en beter plot kunnen bezorgen.
5/10
Robert & Bertrand 73 De komeet en het beest - 38p - 5.99 €

Robert & Bertrand 72 De Friese elfstedentocht (Van Riet - Meul)

Een achtervolgingsverhaal, een ware schattenjacht, wie is het snelst? Ligt dit echt aan de basis van de definitieve Elfstedentocht? Speurder nummer 17 zorgt voor de running gag, de komische noot die voortdurend gekraakt wordt. Echter in de loop van het verhaal is hij de vervelende stoorzender die de gemaakte evolutie steeds teniet doet. Robert papt aan met de Friese Sietse, een nachtelijke scharrel zich op glad ijs begevend. Hoe zit het dan met zijn onmetelijke liefde voor Evelyne? Vrijheid voor alles.
6/10
Robert & Bertrand 72 De Friese Elfstedentocht - 40p - 5.99 €

Fenix 124: Lustige zwervers 1 (Vandersteen)

Dit is al later Studio Vandersteen-werk, de naïeve spontaneïteit is al uit de tekeningen verdwenen. In het begin is het nog zoeken, de erfenis van de lustige kapoentjes, het gerijm in de teksten (de sprekende kat Krolleke), het onschuldige blinde meisje Fientje en de twee zwervers. Pas halfweg het boek, na een twintigtal gags, vindt Vandersteen zijn draai en focust de auteur zich volledig op de twee edelmoedige mannen die vaak van het kluitje in het riet worden gestuurd, slechts zelden beloond voor hun goede werken. Toch komt loontje vaak om zijn boontje voor al die mensen die hem te grazen willen nemen. Leuk.
6/10
Fenix 124: Lustige zwervers 1 - 40p - 10.00 €

Vijfenzeventig stripbesprekingen 2017 (661 tot en met 735)

In-druk-wek-ken-de luchtscènes, prachtige beelden vanuit die vliegende doodskisten. De overzichtssequenties (pagina's 42-43) lijken zo geplukt van Google Air View, alsof een fotograaf steeds mee op pad is om journalistiek alles op pellicule vast te leggen. Eens er trouwens gevechten losbarsten, waan je je er tussen, zo levensecht geeft Hugault het weer. Neem de beschieting op pagina 35 (kader 5) of de houding iets verder (44-5). En wat dacht je van de glinstering op het water (46-4/5). Wow. Naast het technische aspect bevredigt Hugault ook de mannelijke lustverlangens. Hoewel Angela zich zedig gedraagt, gaat ze toch als een echte pin-up te gepasten tijde uit de kleren. Yann blijft zoeken naar verhaalpistes. In dit deel komt de scenarist er behoorlijk goed uit, al maskeren de prachtige tekeningen van Hugault vaak de leemtes. Paradise birds, dolle pret.
- Acriborea 5
- All New X-Men 009
- Angel Wings 4
- Angel Wings 4 LTD ED
- Atalante 9
- Blauwbloezen, De 61
- Boes Integraal 5

Een mastodont van een strip, een 'graphic novel' in de puurste zin van het woord (elk hoofdstukje is een novelle die een stukje uit het helse leven van Charley Bourne beschrijft) nog voor de term gemeengoed werd en te pas en te onpas gebruikt werd door pseudo-intellectuelen. Het lijkt taai om de bundel van magazinebijdrages (elke episode is met de 4 bladzijden op verschijningsmaat geschreven) te doorworstelen, toch leest de trip door het hellegat als een stoomtrein: robuust en zonder hindernissen in één beweging. Die lotgevallen van Charley zijn zo pakkend geschreven, je kan het je amper voorstellen dat de jongen (17 jaar) nog maar slechts een achttal maanden in de loopgraven verblijft. Je herademt eens Charley door zijn verwondingen naar huis wordt gestuurd om dan het verhaal vanuit een Londens perspectief te beleven. Ook daar was het kommer en kwel met de Duitse luchtaanvallen. Joe Colquhouns tekeningen worden achterin terecht extra bejubeld door scenarist Pat Mills. Zijn toelichting als bonus bij het verhaal geven de artiest de eer die hem toekomt, de herinneringen aan het realiseren van dit tijdloze document plaatsen sommige anekdotes in de verantwoorde context. Niet te missen!
- Charley's oorlog 3
- Claire DeWitt 3 HC
- Claire DeWitt 3 SC
- Cosa Nostra 14
- Donjon Ochtendgloren -84
- Drakenbloed 11
- Er was eens De mens 2
- Er was eens Het leven 1
- Eugène 9
- Fake Vintage Book Covers 3
- Garfield dubbel-album 40
- Garfield dubbel-album 41
- Goblins 2
- Grote dode, De 7
- Hauteville House 12
- Hemel in strijd 1
- Hemel in strijd 2
- Hemel in strijd 3
- Hemel in strijd 4
- honden van Pripyat, De 1
- Kid Lucky, De avonturen van naar Morris 4
- Kort & Triest 5
- Kramikske Integraal 2
- Kramikske Integraal 2 LX

Het dipje van het vorige deel is rechtgezet. Shanja is nog altijd even ondernemend, laat ondanks de voorheen ingelopen vallen zich toch weer in de luren leggen en blijkt eveneens niet gespaard van grootse spionagepraktijken. Een mini Homeland waarbij één seizoen gecomprimeerd wordt in zesenveertig bladzijden. Strak gedaan van Aymond, met sterk efficiënt realistisch tekenwerk.- Lady S 13
- Legendariërs, De 8
- Legendariërs, De 9
- Merlijn De Profeet 1
- Merlijn De Profeet 2
- Merlijn De Profeet 3

Onmogelijk om die heroïsche strijd tussen twee kampen in achtenveertig pagina's helder weer te geven. Zelfs al focussen de scenaristen Falba en Fabbri zich slechts op een segment van D-Day (de bestorming van Pointe du Hoc), het blijkt niet haalbaar om die kleine verhaaltjes van alle spelers te comprimeren. Dus je ondergaat, net als het soldatenvee dat naar de slachtbank wordt geleid. Ondanks de oorlogschaos best indrukwekkend. Knappe tekeningen van Dalla Vechia.
- Operatie Overlord 4 HC
- Operatie Overlord 4 SC
- Operatie Overlord 5 HC
- Operatie Overlord 5 SC
- Orde van de Drakenridders 17
- Orde van de Drakenridders 18

De Orde van de Drakenridders gaat niet altijd over het bekampen van de drakeninvloed, die zo gevreesde veill. Toch niet rechtstreeks. Soms veroorlooft Ange zich meer menselijke uitstapjes, zoals nu. En dat doet een frisse wind waaien. Twee buitenbeentjes uit de orde worden als straf met een karavaan meegestuurd om toezicht te houden op het goede en veilige verloop. Naast het spannende element van de constante dreiging is het vooral het speurderswerk om de verraders te ontmantelen én het eigenzinnige gedrag van de twee protagonisten die Tegengif doorspekken. Andere insteek, rijkere 'queeste'. De fijnzinnigheid vertaalt zich ook in de tekeningen van Boutin-Gagné. Hoekig, met een heel dunne lijn, technisch verfijnd. Waar hij het best mee scoort zijn de vaak zeer rijkgevulde pagina's met een kwappe opbouw (43, 19 kadertjes!), actie (de stille scène op pagina 21) met als summum de doorlopende vechtscène (zo je in 5 segmenten kunnen opdelen). Qua montage en mise-en-scène een lust voor het oog.
- Orde van de Drakenridders 19
- Rechter, De 20
- Ridders van Heliopolis
- Rode Ridder 254 LX (velours)
- Rode Ridder 255 LX (velours)
- Rode Ridder 256
- Rode Ridder 256 LX (linnen rug)
- Rode Ridder 256 LX (velours)

Mooi, de toelichting over Studio Greg aan het Koning Overwinnaarsplein. Met zowel de positieve als de negatieve kanten van Gregs persoonlijkheid die aan bod komen. Eveneens goed als extraatje, de aanvulling met twee korte verhaaltjes die je anders toch nooit te zien krijgt. Dit keer dus wel een goed dossier. Over Het karveel van heb-ik-jou-daar: een reis naar Oz, met onderweg de Yellow Brick Road waarop Roze Bottel en c° allerlei gevaren moeten trotseren en ieder introspectief het beste uit zichzelf moet halen. "En eens te meer is het kwade gestraft en het goede beloond. Vrienden, blijf eenvoudig en wees dankbaar dat het lot ons zoveel moed heeft toebedeeld." Poepsimpel moor o zo inventief. Ware vriendschap. Ware opoffering. Een waar groots avontuur. Met trouwens een sterk begin dat de (nieuwe) lezer mee begeleidt naar Droomland. Over De lange reis naar het Ongerijmde: straf, de grote mensenwereld staat dit keer voor het ongerijmde! En de ongelukkige man Iedersvriend wordt de toegang tot Droomland 'ontzegd' omdat de arme stakker opgeroepen werd om zijn legerdienst te doen. En dat voor een pacifist! Hoe kunnen Roze Bottel en c° hem van dit juk verlossen? Het antimilitarisme druipt van de pagina's, Greg en Dany nemen de gelegenheid te baat het leger in het hemd te zetten. Ze spotten met de verbetenheid waarmee kolonels bevelen afvuren op minder moedwillige soldaten. Voor een keer is de fantasie in deze realiteit (wat wil je) veraf. "Wel, hierdoor komt men in de vervelende Grotemensenwereld waar men veel spreekt zonder iets te zeggen!" Gelukkig staat de dromenpoort voor de juiste personen altijd open. De lange reis naar het Ongerijmde, confronterend. En over Een vogel vloog verloren: de vogel die zijn weg kwijt is (het verloren vliegen), blijkt een ijzeren vliegtuig te zijn met échte mensen aan boord die onverhoeds en totaal onvoorzien in Droomland terecht komen. Ineens wordt de fantasiewereld geïnfecteerd door het realisme van de mens die niet beschikken over enige verbeeldingskracht. Scepticus Roze Bottel ruikt onraad, de Droomlanders daarentegen niet. Hoe kan je je tegen het gedrag van mensen die met beide voeten op de grond leven (en die dus materialistisch zijn ingesteld) wapenen? Roze Bottel probeert maar hij is niet bestand tegen de naïviteit van de Droombewoners. Akelig toch hoe de mens met regels en hebzucht alles verpest. Is deze Een Vogel Vloog Verloren de voorbode van Dany's latere Een verhaal zonder helden. Alleen is de crash hierin minder fatalistisch en storten ze niet neer in de jungle, wel in dromenland.
- Roze Bottel Integraal 1 LX
- Roze Bottel Integraal 2
- Roze Bottel Integraal 2 LX
- Sigmund 27
- Sisters 12
- Ster van de woestijn, De 4

Verwacht niet te veel logica in de wereld van Stoppeltje. Hoe hij die taartjes bereidt in de kookpot van de smiksmakkende kannibalen? Hoe hij van de ene in de andere wereld belandt? Hoe hij door eenvoudige turnoefeningen in ééntweedrie zijn overgewicht kan wegwerken? In een perspectiefloos bestaan (Bailly kiest duidelijk voor vlakke afbeeldingen in twee dimensies, let op de voorstelling van het dorp, pagina 14), moet je je plan kunnen trekken. Al is hulp onderweg altijd wel welkom. Leuke, onschuldige kinderstrip die jaarlijks verschijnt. Telkens er een nieuw deel op de markt komt is het aangesproken lezertje de reeks al ontgroeid!
- Stoppeltje 7
- Stoppeltje 8
- Superior Spider-Man, The 9
- Superior Spider-Man, The 10
- Superior Spider-Man, The 11
- Suske en Wiske Classics 9
- Suske en Wiske Classics 10
- Suske en Wiske Classics 11
- Suske en Wiske Classics 12
- Swamp Thing 9
- Te paard! 2

Schoonheid thuisbezorgd. Op de snelle afhandeling van het einde na reikt dit westernverhaal zo goed als aan de perfectie. Een gestage opbouw, met een herinnering aan de jongere jaren die de relatie met de mogelijke slechterik Birdy netjes kadert. Tex Willer op pad om de kastanjes uit het vuur te halen. Heden en verleden mooi met elkaar verweven. We leren het karakter van Birdy beter kennen. Is de lafaard een echte zielenpoot? En waarom blijft Lily in zijn buurt rondhangen? Deze Tex Willer is nog altijd doordrenkt met wreedheden. Met wraak. In een The revenant-achtige desolaatheid (wil het lukken: eveneens met een wild berengevecht op leven en dood) is de mens op zichzelf aangewezen. Of kan je toch op iemand vertrouwen. Dé troef is Giulio de Vita die zich helemaal heeft teruggevonden, weg van dat Thorgal-universum. Schitterende decors (pagina 2, het landschap en de boot), de openingsscène, wow. Dat heerlijk aangevuld met een sublieme inkleuring (de sneeuw die mee binnenstormt op pagina 36) geeft een bevrediging van alle visuele prikkels. Bestaat de western naast Undertaker? Ja, via Krachtmeting in het Noorden. Wie is de volgende artiest die zich met de Vita moet meten?
- Tex Willer (kleur) 3
- Trent Integraal 3
- Uncanny Avengers 009

Zal in tijden van zoektochten naar opvolgers van 'uitgestorven' reeksen Ralph Meyer vroegtijdig het Undertaker-veld verlaten om zijn rol als gedoodverfde opvolger voor Blueberry in te lossen? De kans is klein, want in een mum van tijd groeide deze reeks uit tot een verkoopkanon. Geen reden dus om af te wijken van het uitgekiende parcours dat Dorison uitdokterde (hij pretendeerde een verhaallijn van minstens 12 delen te voorzien). Nochtans wordt in deze vierde een hoofdstuk afgesloten. Valt het jou ook op: de wreedheid waarmee alles gepaard gaat. Het sadisme van de dokter, een psychopatische geest die nergens voor terugdeinst gecombineerd met het meedogenloze even wrede karakter van de doodgraver. Bij beiden is er wel 'een hoek af'. Neen, erg subtiel is Dorison niet. Bovendien leest de strip onnatuurlijk, een beetje kunstmatig, alsof het verhaal geen literaire kracht uitstraalt. Is dat een beperking van de schrijver die soms bombastisch uit de hoek komt zonder melodieus te klinken of komt dat door een povere vertaling. Het vloeit niet over. Deadwood mag dan rauw en robuust zijn, je zit naar groots theater te kijken annex te luisteren met hetgeen ze daar declameren. De schaduw van Hippocrates wordt dan ook voornamelijk gedragen door die fenomenale tekeningen van Meyer (met dito inkleuringen).
- Undertaker 4
- Uur U 10
- Zeven detectives
- Zeven pistoleros

Vijfentwintig stripbesprekingen 2017 (501 tot en met 525)

Hugo Cassavetti haalt alles uit de kast om de drie albums te analyseren. Hij had gerust nog verder mogen gaan met het bejubelen van deze cruciale albums. Wie was Generaal Geelkop in het echt? In hoeverre weerspiegelt hij het karakter van Custer. Hoe de strip evolueert, als een docent grijpt de dossierschrijver enkele voorbeelden aan (die gerust in de bijlage opgenomen mochten worden), je hoopt dat een andere artiest ooit rechtstaat om Girauds genialiteit met nog concretere feiten te bevestigen. Over Generaal Geelkop: Blueberry drijft de spanning met zijn overste steeds verder op de spits. De rebel versus de gezagvoerder die onverzettelijk en ten koste van alles zijn dodelijke wil wil doordrijven. Tot in den treure toe, zo erg zelfs dat het irriteert. Moet je echt zo lang wachten op gerechtigheid terwijl Blueberry zich ondertussen uit de naad werkt om net dat stuk crapuul voor verder onheil te behoeden. Tussen discipline en verraad, waar ligt de grens. Generaal Geelkop, een enerverend man in een enerverende achtervolgingsstrip. Over De mijn van Prosit: een klassiek voorbeeld van het Avontuur met een grote A. Klasse hoe in een vrij klassieke periode Charlier en vooral Giraud de traditionele conventies doorbreken en zich -ondanks het keurslijf van de 'brave' western- geëngageerd uiten met een rebelse ex-soldaat die discipline afzweert en toch de functie van sheriff uitvoert! De babelzieke Charlier blijft praatgraag het verloop van het verhaal met uitweidingen ondersteunen, je zal alles geweten hebben. En Giraud, die lijkt over het hele speelveld te vliegen om elke beweging van eender welke hoek te kunnen 'filmen'. Da's pas tekenwerk met ballen, al is Giraud af en toe inconsequent en lijkt Mike Blueberry de ene keer te afgelikt, (pagina 10, kaders 4-5) tegenover de karakterkop naar het einde. De mijn van Prosit, een pioniersverhaal met echte smeerlappen in de hoofdrol. En over Het spook van de goudmijn: Giraud groeit zienderogen en bloeit bewonderenswaardig verder open. Composities en cameraspel, de regisseur heeft de touwtjes strak in handen. Alsof Charlier ten dienste staat van de tekenaar (terwijl je zou veronderstellen dat het omgekeerde waar is) met een dramatische climax tot gevolg. Terwijl je nu zou zeggen dat de strip wars staat van clichématige gebeurtenissen, moet je cultuurhistorisch onderschrijven dat Giraud en Charlier anno 1972 hun tijd ver vooruit waren. Toen cowboys nog echte cowboys waren en in de bergen niet zeurden over gebroken ruggen en op elkaar gingen liggen!
- Amoras, De kronieken van 2
- Amoras, De kronieken van 2 LX (linnen)
- Amoras, De kronieken van 2 LX (semileer)
- Blueberry Integraal 4
- Bouncer Integraal 4

Eindelijk de Griffo die je graag wil zien: in een historisch kader (hoewel Golden Dogs dat ook had, uitstekend begeleid qua inkleuring. Het verhaal leunt akelig genoeg bij het eerste deel van Spiegelingen aan. De schrijver met een mogelijks gespleten persoonlijkheid die een gevaar voor het eigen leven vormt. Met die dualiteit wordt handig intrigerend gespeeld. Is het echt of slechts een hersenspinsel? Rodolphes afhandeling is misschien wat gemakzuchtig, het bevredigt de nieuwsgierigheid. Genieten is het van Griffo's tekeningen in een uiterst toepasselijke achtergrond. In de Nederlandse vertaling meteen twee delen gebundeld, je krijgt geen plaspauze en mag meteen verder duiken in de verdoken uitspattingen van Dickens.
- Dickens & Dickens Integraal

Het eiland is meer dan een thriller. Een gesloten gemeenschap, veilig afgezonderd van de vijandige buitenwereld, krijgt plotsklaps toch bezoek. Terwijl je denkt dat deze persoon, militair zelfs, een geheim meedraagt, blijkt niets te zijn zoals het is. Het eiland is een psychologische thriller over een aards paradijs dat niet enkel van buitenaf bedreigd wordt, inherent zijn er tegenstrijdigheden die voor extra spanning zorgen. Een beetje Shakespeariaans, interessant voer om de ontwikkeling van de personages te analyseren. Lorenzo Palloni werkt het goed uit. Grafisch is de artiest minder sterk, weinig handvast, anatomisch niet altijd even correct, eerder ruw alsof het een storyboard betreft. Maar het tekort aan esthetisch raffinement compenseert hij met ijzersterke kleuren die de eilandvertaling extra pigment geeft. Het eiland, een plek waar je niet graag wil stranden.
- Eiland, Het
- Ekhö 6 SC
- Ekhö 6 HC

Je zou denken dat Filip & Mathilde enkel overleeft bij de gratie van de vele cameo's in het boek. Neem bijvoorbeeld de cover: naast Manneken Pis en de Koninklijke familie ook de karikaturen van Jacques Brel en Toots Thielemans op de cover. Niets is minder waar. Zelfs zonder bekende gezichten heeft Cambré de juiste balans gevonden en vormen de huiselijke beslommeringen van een koningspaar een afspiegeling van wat jan modaal ook dagdagelijks meemaken. De verzuchtingen in het gezin, op een iets majestatischere schaal. Grappig. Vallen her en der te herkennen: Conchita Wurst (pagina 4, kader 9), Sandra Kim (4-4), Charles Michel (4-9), Willem-Alexander en Maxima (5-10), Clifton (8-4), John Cleese (8-6), Mick Jagger en Keith Richards (8-7), Poetin en Merkel (15), Trump (21-9, 34-1), Jani (29-3), Delphine Boël (43-9), de regering (47-9), Biebel (47-9). Nog een pluspunt: met vaste inkter Frodo De Decker zit er uniformiteit in het album.
- Filip en Mathilde 2

In de categorie sublieme verzinsels overtreffen Midam, Adam en Patelin zich. Behoorlijk seksistisch tonen de heren aan hoe het denkpatroon verschilt tussen mannen en vrouwen. Hoe de ene zus bedoelt terwijl de andere totaal iets anders wil zeggen. Is de avatar uit Game Over zo gemodelleerd volgens het masculiene patroon en hoort de vrouw enkel achter het fornuis, goed voor de was en de plas (pagina 4, de strijkplank). Met feminisme valt zeker niet te spotten. En om de situatie nog erger op de spits te drijven, is zij precies de vertegenwoordiging van het domme blondje. In welk onheil stort ze hem nu weer? Probeer eens niet te lachen, gieren of te gniffelen tijdens deze very bad trip.
- Game Over 15
- Geheime Driehoek, De - Lacrima Christi 2

Zonder Otomo de loef te willen afsteken, creëert Reynès zijn eigen Akira. Kinderen waarop geëxperimenteerd wordt om hun speciale krachten te ontwikkelen, het kan catastrofale gevolgen hebben. Een eeuwenoude beschaving ligt ervan aan de basis, een ontevreden potentiële opvolger legt zich niet neer bij de keuze van de ware. Dan merk je pas hoe explosief iemand kan zijn. Zesenvijftig bladzijden actie en avontuur in een harmonieus geheel, helaas niet in een harmonieuze wereld. Zeer mooi en efficiënt getekend met dito inkleuringen van Reynès (en Vernay).
- Harmony 3 ****
- Hel, De avonturen van 2 SC
- Hel, De avonturen van 2 Dossiereditie
- Janitor, De 5
- Minimensjes Integraal, De 2

Lax laat je net iets te veel in het ongewisse. Toch zeker wat betreft het lot en de drijfveer van Ousmane. Zijn pad werd niet klaar en duidelijk uitgestippeld en lijkt als passant slechts een kleine bijrol te spelen. Nochtans slorpte zijn verschijning een groot deel van de eerste episode op. Bizar. De focus ligt dus meer op hetgeen er met Jean gebeurt. En daar schiet Lax wel treffend raak. Schrijnend onderga je zijn lijdensweg, het optimisme dat gefnuikt wordt. En in tegenstelling tot Paths of Glory gaan de auteurs verder. Veel verder. Moederland wordt daardoor een eerherstel voor allen die onterecht veroordeeld werden. Voor al degenen die de gruwel en ondoordachte beslissingen van hogerhand moesten opvolgen, tegen wil en dank, en bij de minste weigering aan de schandpaal werden genageld tot de dood erop volgde. Wat een intensiteit. Blier vertoeft tussen Loisel en Vincent. De ene een klasse te hoog door zijn elegante sierlijkheid, de andere uit de lagere regionen door zijn slordige losheid. Twijfelde je bij deel 1 nog, met deze tweede schiet Lax in de roos en raakt je diep in het hart.
- Moederland 1
- Moederland 2

Eigenlijk voert Kraehn het vervolg perfect uit, het is alsof je terug naar een oude aflevering van Tramp kijkt, zo getrouw is zijn opvolging. Alleen haalt Jusseaume het allerbeste uit zichzelf en verheft dit - (eerste gedeelte van het) album als zijnde een testament - tot een nog hoger niveau. Wat zijn die tekeningen o zo wondermooi: de bloedrode hemel (pagina's 30 en 31), de deinende zee (9-1), de elegante stilering van de personages die bijna Corto Maltese-achtige proporties aannemen. Het doet pijn om van zo'n groot tekenaar afscheid te nemen. Jammer dat hij de cover ook niet kon schilderen (zachte potloodlijnen in de kleurvlakken). Het interview achterin legt de ziel van deze driedelige Storm op komst bloot. Kraehn heeft het uitstekend gecombineerd: drama, thriller, romantiek, liefde en verraad. Wuthering Heights op zee.
- Tramp 11
- U-Boot 3
- Vasco 27
- Warship Jolly Roger 1
- Warship Jolly Roger 2

Erg eervol, op de cover staat niet eens de naam van de artiest. Michaud is zo'n kind van de Bourgeon-school: rauw realistisch in een historische context. Dus dat past perfect bij deze geschiedkundige inslag. Artistiek alvast geslaagd. De concurrentie echter met het veel modernere Notre Dame waarin de actualisering ervoor zorgde dat het tijdloos is, maakt deze versie stoffig en oubollig. Tragisch fataal schuwt Victor Hugo de ontreddering niet. Iedereen komt wel op zijn of haar manier onvoorzien aan zijn eind. Literair heb je alvast niet de indruk iets lyrisch te lezen, maar als spiegel van de menselijke ziel in een fatalistische omgeving kan dit drama wel tellen. Michaud geeft dat duidelijk weer.
- wereldliteratuur in strip - De klokkenluider van de Notre Dame ***½

Vijftig stripbesprekingen (14)

Daar heeft zich een schrijvend redacteurtje mee gemoeid die best wel denkt een belangrijk aandeel te hebben gespeeld bij de realisatie van Amoras. Wanneer je goed tussen de lijnen leest, vrees je eerder dat de auteurs veeleer opgezadeld werden met een zekere ballast, zaken waren Legendre en Cambre rekening mee moesten houden om aan de fabrieks'eisen' te voldoen. Schuif de uitgeschreven intermezzo's opzij en geniet vooral van het Making of-proces: de schetsen, de storyboards, de illustraties (de portretten van de personages op A4-formaat), dan is dit boek een genot om naar te kijken.
- Amoras The Making of
- Amoras The Making of luxe (linnen)
- Amoras The Making of luxe (velours)
- Angry Birds Movie Comics 1
- Arcadia Archief Luxe 35 Cupido 19
- Bff's 1
- Café Cowala 1 (herdruk)

Een reconstructie van een indrukwekkend leven. Terwijl je Capa associeert met die ene Spaanse burgeroorlogfoto blijkt na verloop van tijd dat deze fotograaf zijn leven voortdurend waagde om eveneens in de vuurlinie te staan samen met de revolutionairen en/of soldaten. Het parcours dat Capa aflegde doen weinigen hem na. Rakel zo'n historisch moment op, hij was erbij. Florent Silloray heeft zich goed gedocumenteerd en legt de puzzelstukjes voor de lezer zelf bij elkaar. Je leert een getormenteerde man kennen, die ene verloren geliefde waar hij nooit over zal komen, zijn daar uit voortgroeiende bindingsangst, zijn onversaagdheid, maar ook Capa's gok- en verspilzucht. De kleine kantjes des levens. Als artiest zorgt Silloray met een monochrome inkleuring voor een retrosfeer, de tekeningen volgen de foto's goed. Eens hij echter niet over een referentie kan beschikken (Capa als kind in de badkuip, pagina 79), zie je zwakte (het te grote hoofd). Capa, de strip, zoals Roberts leven, bewonderenswaardig. Nu op zoek naar de foto's!
- Capa - De Vallende Ster
- Cédric 30
- Champions, The 26
- Dating for Geeks 4
- Dwarf 4
- F.C. De Kampioenen Presenteert Vertongen & Co 15
- Flip 2
- Franka 23 HC
- Franka 23 SC
- Garfield Pocket (kleur) 89
- Guardians of the Galaxy 003

Een dork, een buitenbeentje, een nerd, een geek, gefascineerd door bepaalde materies en zo gebiologeerd door specifieke onderwerpen dat het lijkt alsof de rest van de wereld niet bestaat. Gelukkig manifesteert Lectrr zich niet als uberdork en declameert hij zijn liefde voor de creatieve uitspattingen van anderen met een zeker respect en de nodige spot. Lachen geblazen wanneer hij stereotiepen en vooroordelen van vanzelfsprekende, dagdagelijkse gebeurtenissen (de Nederlander met de caravan op reis) transponeert naar dat universum waar jij mee dweept: een AT-AT die een traditionele oranje kampeerwagen achter zich aansleurt. De legende erbij (Stormtroopers, Hollandse divisie) is de kers op de taart. Star Wars, Star Trek, The Matrix, Ghostbusters, Lord of the Rings, Game of Thrones, The A-Team, Edward Scissorhands, Guardians, Aliens, Godzilla, Batman. Alsjeblieft Lectrr, laat je fantasie nog een keer de vrije loop in een vervolg.
- Hara Kiwi 11½

Sterke vrouwen, je komt ze in het stripmilieu niet zo vaak tegen. Rookie Kid Toussaint zet er eentje met ballen op papier. Eentje die niet alleen haar mannetje staat, eentje die de mannen om haar vinger kan winden, er tegen ingaat en ze vaak zelfs op hun plaats zet, politieagent Loyola voorop. In deze met water doordrenkte Wie zal de regen doen stoppen? weer een detectivethriller waarbij noch de weer- noch andere goden invloed hebben op de ontsluiering van het mysterie. Geen bovennatuurlijke verklaring, geen hocus pocus-voodoo-achtergrond, nochtans in een New Orleans-setting, gewoon met een plausibele ontknoping. Servain blijft met fragiele lijnen de vrouwelijke hoofdpersoon portretteren. Mooi.
- Holly Ann 2
- J.Rom 4 SC
- Jump 12
- Jump 13
- Jump 14
- Moeder Rusland Integraal
- Neanderthaler 3
- Oorlogsvrouwen 4
- Orde van de Drakenridders, De 15

Fred, stop daarmee. Het oppotten van tussendoortjes levert dan wel dikkere magazines op, het wachten maakt de liefhebber horendol. En uitgever Xtra, stop daarmee. Deze compilatie dient ter promotie van het de Heij-meesterschap zonder dat we andere interludiums op ons bord krijgen, ruis dat storend werkt terwijl de melodieuze gezangen van de artiest weerklinken. Hilarisch hoe de Heij tijdens de redactievergadering met teken- en vertelstijlen goochelt. Met kapitein Rob in zee, als Moebius vliegend over de desolate Arzach-vlaktes, hyperrealistisch Max Havelaar evocerend, de Heij een talentvol vat. En altijd weer de steeds opduikende Pulpman die je uit de illusie, fantasie of waan haalt. Met beide voetjes op de grond. Fictief en toch echt. Overdrijven met lekkere wijven, da's de Heij.
- Pulpman 18

Lupano heeft duidelijk moeite om zich te schikken naar de stripconventies. Herhaaldelijk overschrijdt hij de beperking van de 48 aflevering-pagina's zonder te kiezen voor het overtollige. Neen, het levert net extra diepgang op. Deze Het rechte pad vormt reeds de voorbode van Krasse knarren, in deze invulling focust hij zich op rebelse jongeren die het bont maken en het gezag ondermijnen. Ondanks de kwajongensstreken heb je er geen probleem mee om met hen te sympathiseren. Heeft Lupano de intentie de kerels echt het rechte pad op te sturen of blijven het lastige knapen? De pittige dialogen en de krachtige personages met een hoek af dragen het geheel. De tekeningen van Tanco zijn vaak zoals bij medewerkers van Lupano: grillig, door het karikaturale minder realistisch. Het tast de geloofwaardigheid niet aan. Het rechte pad is een De oorlog van de Lulu's met adolescenten in de hoofdrol, intellectueel een trapje hoger.
- Rechte Pad, Het 1 HC
- Rechte Pad, Het 1 SC

Ongecomplexeerde verhalen vertellen was indertijd de boodschap. Hebben zo'n vele jaren na datum-analyses dan wel een reden van bestaan? Hoe bijvoorbeeld de beginscène van Pas op, Kwabbernoot opgehemeld wordt vanwege de persoonlijke auteursinsteek. Ja, zelfs al is het slechts een suggestieve interpretatie van een mogelijke achtergrond uit de privésfeer (Franquin versus Dupuis, hier het ontslag van Kwabbernoot), deze voedingsbodem leidt tot gezonde hineininterpretierende speculatie. Deze integrales zijn mooie boeken die Franquin respectvol behandelen. Mooi vormgegeven ook. Over De dictator en de paddenstoel: een eenvoudig gegeven: breng de Marsupilami terug naar zijn gebruikelijke habitat. Daar draait het verhaal om, ware het niet dat één van de vele Rommelgemse paddenstoelen een nieuw wapen oplevert dat heel het dorp in rep en roer zet (toch minstens vijftien bladzijden!) én bovendien de avonturiers gekneld raken in het dictatoriale land waar neef Wiebeling de scepter zwaait. De vingerwijzing gaat richting Zuid-Amerikaanse regimes, al zit er ook een zekere herkenbaarheid in ten opzichte van bepaalde Duitse principes (de vlag alleen al). De dictator en de paddenstoel, een luchtig slapstick-verhaal zoals vaak bij Franquin, ondanks die klare lijn toch frivool getekend. Over Pas op, Kwabbernoot: alleen al voor die superspectaculaire fietsscène is dit een bijzondere stripmijlpaal. De ongewild doldwaze capriolen van Kwabbernoot leveren vuurwerk op, ze vormen gek genoeg een rustmoment in deze thriller op zoek naar de ware toedracht van die mysterieuze diefstallen. Des te eenvoudiger, des te beter. Want hoe simpel kan het zijn: schurken die Kwabbernoots beeltenis gebruiken om hem in diskrediet te brengen! Of is hij daadwerkelijk naar de duistere kant overgeheveld? Lachen geblazen met een gemoedelijke ontknoping.
- Robbedoes en Kwabbernoot door Franquin 3
- Robbedoes en Kwabbernoot door Franquin 4

Laat dit alsjeblieft niet de laatste Silas Corey zijn. Deze thriller gebouwd rond een manipulatieve, politieke context geeft het avontuur een extra dimensie. In een wereld vol smeerlappen is de hoofdrolspeler even crapuleus, zonder genade zijn recht doen gelden. Meedogenloos hakt hij er met onze goedkeuring op in. Amoreel de tegenstanders uitschakelend om de puntjes op de i te zetten. Dat staat in schril contrast met Sherlock Holmes die steeds tussen de wetslijntjes opereert. Een sterk scenario van Nury, begeleid door uitstekende tekeningen van Alary.
- Silas Corey 4
- Rode Ridder, De 250
- Rode Ridder, De 249 LX (linnen rug)
- Rode Ridder, De 250 LX (linnen rug)
- Rode Ridder, De 249 LX (semileer)
- Rode Ridder, De 250 LX (semileer)

Toch wel grappig dat deel één de prijs voor het beste oneshot kreeg op het Festival Polar de Cognac 2014 terwijl nu op het einde al een derde episode wordt aangekondigd. Colman en Maltaite hadden zich best aan dat ene, mythische onderzoek gehouden zonder verder uit te weiden. De glans brokkelt immers af. Het flitsende systeempje om steeds van scène te verwisselen werkte de eerste tachtig pagina's om verwarring én ontzag op te wekken. De identiteit van Stomp (beginnend met diens jeugd) was intrigerend. Het liet de lezer pingpongend van de ene scène in de andere belanden, je verplichtend het heden en het verleden te recreëren. Een cinematografische truc die je niet kan blijven aanhouden. Je hebt meer houvast nodig, meer aanknopingspunten en wat rechtlijnigheid om vooruit te geraken. Ziet Colman door het bos de bomen nog wel? Achtentachtig bladzijden en je dan afvragen wat je gelezen hebt, niet goed. Net nu je hoopte de definitieve tip van de Stompsluier gelicht te zien worden, slaan Colman en Maltaite de bal mis. Deel 2, wazig en stompzinnig.
- Stomp 2
- Tamara 8

Strip 2000, strips met humor. Dat is hier minder van toepassing. De sombere, existentiële belevenis van Tara en haar verlevendigde knuffelbeer Ieme levert hallucinante beelden op met een pijnlijke nasleep. De idylle wordt afgestopt en bezorgt je een wrange nasmaak. Vooral het eerste deel getuigt van maturiteit. Niet 'clean' genoeg om een Erik Kriek te zijn en net iets te vettig om zich als de Nederlandse Paul Pope te profileren. Rik Wielheesen heeft talent en doet er iets gruwelijk moois mee. Kort en krachtig dwaal je even af in de ontwrichte fantasie van een jong meisje. Het tweede verhaaltje Ieme leest eerder als een proloog, het probeersel om de figuren te introduceren. Volgens de aanmaakchronologie best als eerste geplaatst. Nu pakken de auteurs echter meteen uit met zowel het grafische als inhoudelijke hoogtepunt.
- Tara
- Urbanus, De Avonturen van 169
- Vasco 26
- Verdwaald
- Voetbalgek! 11
- Wielergek! 10
- Wolverine 004

Vijftig stripbesprekingen (13)

Grappig, want dit is echt gitzwart materiaal op maat geschreven van een Berthet. Artiest Brüno heeft hem met een patserige cabrio stijlvol ingehaald. Meer nog dan voornoemde bezwijkt hij niet onder de Pin-ups en laat de artiest zich leiden door de overvloedige inkt die Nury laat vloeien. En hoe minimalistisch ook, zonde dat Brüno kiest voor een inkleuring. Zonder zou het extra genieten zijn. Beeld deze maar eens weg! En toch derft het de pret niet, het legt andere klemtonen op. Nury vraagt je vanaf het begin vooral veel geduld. Afwachten geblazen hoe het de crimineel finaal vergaat in de ergste gevangenishel op aarde. R broeit wat als een hen broedend op het ei dat ooit uit moet komen. Letterlijk, want iemand met ambitie wil immers echt uit de Angola State Farms geraken. Liever levend dan dood. Tyler Cross is erg ambitieus en weet zich godzijnietdank te manifesteren als een engeltje annex duiveltje op aarde. Angola, genieten.
- Tyler Cross 2
- Agent 212 29
- Beestjes 5
- Boeken van de Zieners, De Robin Hobb 9
- Campus Stellae 4
- Diep in de Zee 1
- ElfQuest 7
- F.C. De Kampioenen bundel 21
- F.C. De Kampioenen Luisterboek 1
- F.C. De Kampioenen Luisterboek 2
- Fokke & Sukke Thematisch 7 Aan het Examen

Mathieu Reynès heeft goed opgelet bij de productie van Alter Ego en Enorme Angst. Als tekenaar leert hij via andere scenaristen de knepen van het vak en dat zet hij nu zelf om in een eigen harmonieus verhaal. Hoewel volledig gehuld in een waas van mysterie is dat het nu net dat dit eerste deel zo sterk maakt. De lezer ontdekt samen met het hoofdpersonage wat haar overkwam. Een mini X-Men ontbloot zich, over het hoe, wat en waar is het afwachten geblazen. De sterkte zit hem in de 'drive', het opgebouwde ritme raast vooruit, nochtans straalt alles rust uit. Memento scherpt het geheugen en prikkelt de nieuwsgierigheid. Mooi!
- Harmony 1
- Heer Vastenavond van As, De Integraal
- Insecten 3
- Iron Man 004
- Jacques Gipar, Een Avontuur van 1
- Jheronimus Bosch
- Jommeke 280
- Kat, De 4
- Kinky & Cosy 3
- Nero - De Premières 4
- Nero - De Premières 4 (linnen rug)
- Nero - De Premières 4 (semileer)
- Nocturno 1
- Okko 10 Dossiereditie

Robert Kirkman zit al een stadium verder. Voor stripreeksen worden de filmrechten gekocht wanneer studio's er meteen heil in zien. Zelfs al duurt het dan nog jaren vooraleer ze effectief uitgevoerd worden – als ze überhaupt gerealiseerd worden – een stripreeks rendeert net extra door die optie. Kirkman heeft meteen raak met Outcast. Naast de TV-serie is er ook de strip. Of omgekeerd. Gelijktijdig. In hoeverre ze – zoals bij Walking Dead parallel lopen is niet belangrijk. Dé hamvraag is: blijft het stripverhaal Outcast overeind? Ja. Misbruik makend van de episodische opbouw en sluw informatie achterhoudend prikkelt Kirkman de nieuwsgierigheid. Je geduld wordt op de proef gesteld, beetje bij beetje krijg je puzzelstukjes voorgelegd die als vanzelf ook wordt samengesteld. Geen zombiehorror dit keer, wel duiveluitdrijving. Tekenaar Azaceta is naast stylist ook een goed artiest. Stripachtig en toch reëel. Versterkt door een even esthetische inkleuring geniet je van de demonische insteek.
- Outcast 1 HC
- Outcast 1 SC
- Outcast 2 SC
- Philemon 9

Bij de les blijven en best het voorgaande deel herlezen. Gaudin en Peynet creëren verdere verwachtingen en houden het enorm spannend. Pure Fringe-toestanden waarbij het steeds duidelijker wordt dat verschillende dimensies ongewild met elkaar interageren. Daar waar Corbeyran met Uchronie(s) door zijn grootheidswaanzin niet in slaagde, is Gaudin meer bescheiden. Rustig opbouwen, geleidelijk aan puzzelstukjes vrijgeven. Door net de intensiteit kan je je nieuwsgierigheid verder bedwingen. Laat de rest van de thriller maar op je afkomen.
- Phoenix 2
- Pieter de Poorteres Zoekboek 2 Thuis in Theater
- Pioniers van de Nieuwe Wereld, De 20

Cyclus ten einde? Meteen wordt de ruimte gecreëerd voor een nieuw avontuur. Mooie bootscènes waarbij Franck Bonnet zich uitleeft op de zeevaartschepen met de stoomboot als uithangbord van het nakende modernisme. Hoe trouwens dit gevaarte onverstoorbaar en onhoorbaar langs de vijandelijke linies kan passeren, een klein geruisloos mirakel.
- Piraten van Barataria, De 9
- Ravian en Laureline 4 LX
- Ravian en Laureline 5 LX

Niet het venijn, wel de klasse zit 'm in de staart. David Ratte gaat gemoedelijk op hetzelfde elan verder, rustig een ogenschijnlijk oppervlakkig verhaal vertellend met dé befaamde Barrabas in de hoofdrol. De commerciële zet om De Reis van de Vaders als dekmantel te gebruiken, voelt niet geslaagd aan. Slechts twee passages waarbij je het pad van Jonas kruist! Tot de grootse finale voor een verrassende krop in de keel zorgt. Knap!
- Reis van de Vaders, De 4
- Spotters
- Superior Spider-Man, The 004

Twee Tros Kompas-'kort'verhalen die nu in de reguliere reeks opgenomen, grafisch en inhoudelijk twee pareltjes. Over Expeditie Robikson: een Wiske met krulletjes in het haar, de lossere tekeningen geven al meteen meer cachet. Van Gucht en Morjaeu op speed met een uiterst actieve en attractieve Lambik die Robinsonse rust wil. Jerom is aandoenlijk als Lang Weekend (in plaats van Vrijdag). Expeditie Robikson heeft zo'n vaart dat je over de pagina's rolt. Met constante gags (Lambik als voetpomp) en woordgrapjes (onbewoonbaar eiland) verveel je je geen seconde. Rijk gevuld en plezant, al was de toevoeging van Arturito niet noodzakelijk. Over Taxi Tata: kort en krachtig, je hebt niet veel pagina's nodig om een uitstekend verhaal te vertellen. 'Het was maar een droom', een gemakkelijk excuus om een strip af te ronden of een onorthodoxe te beëindigen, laat Lambik op die manier nog maar veel nachtmerries beleven. Met een goeie pointe op het eind. Deze sublieme luxe bevat schitterende schetsen van Stallaert achterin. Dynamisch, gedetailleerd, met finesse afgewerkt. Lambik heeft karakter, beweegt en leeft, meer nog dan in de reguliere reeks. De studiomedewerkers amuseren zich duidelijk en dat levert een uitzonderlijk kortverhaal op. Meer van dat.
- Suske en Wiske 334
- Tenniskids 1

Schande, o schande indien je dit pareltje links laat liggen. Rangers over de grens is een waar visueel traktaat met Mario Alberti die eens te meer bewijst dat pulp kunst kan zijn. Met een accurate, losse, dun gefileerde lijn laat hij ongeremd de personages bewegen (een kraakheldere Robert Mitchum op pagina 19, kader 5). Vluchtig, schetsmatig als in een duel waarin de wet van de snelste telt. In die snelheid zit de nodige elegantie, eentje waar Mezzomo (Luka, Ethan Ringler, Mexicana) ook graag mee uitpakt. Alberti is ietsje netter. Ook het verhaal verrast met het ongewone uitgangspunt van de op de achtergrond opererende Tex Willer. Viriliteit troef? Een extra pluim voor de uitstekende inkleuring (het effect op pagina 25, kader 6). Heerlijk.
- Tex Willer kleur 1
- Tony Rabbit - Ronan Rabbit 1
- Uncanny Avengers 004
- Urbanus Vertelt 20
- Victor & Vishnu 5
- Vrouwen in 't Wit 38
- Werelden van Thorgal, De - De Jonge Jaren 4 HC
- Werelden van Thorgal, De - De Jonge Jaren 4 SC
- Wezentrein, De 6
- Ythaq 13 HC

Vijftig stripbesprekingen (11)

Net als dat Gibrat genereus is en het beheer van de Eerlijke lui aan Durieux overlaat, zo erkent de schrijver/artiest de sympathieke geste van diens collega in het nawoord. Met lokale dorpspolitiek doe je op zich geen kwaad, de intriges en intermenselijke gebeurtenissen zijn veelal universeel. Wanneer je echter staatsbelang erbij betrekt, wordt het ineens minder persoonlijk en ontgaat er jou als buitenstaander van alles. Met Chirac is de lezende niet-Fransman minder gediend. Voorts kabbelt het sympathieke leven van Philippe verder met allemaal gezellige mensen om zich heen. Eerlijke lui is een ode aan het alledaagse en een openlijke liefdesverklaring voor literatuur (helaas verkracht door een onpersoonlijke, weinig melodieuze lettering op pagina's 43 en 44). Durieux bevestigt met een zeemzoete grafiek en een warme inkleuring. Best de voorgaande delen erbij nemen.
- Bank, De 4
- Betoveringen 4
- Claire DeWitt 2 HC
- Claire DeWitt 2 SC
- Eerlijke Lui 4

Het is zo eenvoudig: op jacht naar de zogezegd onverslaanbare prooi. Soms wordt dat verteld vanuit het perspectief van het wild, soms volg je de meedogenloze of net gewetensvolle jager die een einde wil breien aan een specifieke tirannie. Lang duurt het niet of je weet met wie je moet sympathiseren. Péru vat je bij de kraag en plaatst je in het juiste kamp. De nobele ontplooiing doet ieders hart wegsmelten en toont dat er in het kleinste hoekje nog hoop is. Teder en innemend, uitstekend verbeeld door Bileau. De laatste Schaduw werpt extra licht op de Elfengeschiedenis. Het beste boek uit de reeks tot nu toe.
- Elfen 8 HC
- Elfen 8 SC

Wie dacht dat Bill Willingham volledig uitverteld was met zijn fabeltjes, schuif dat vooroordeel maar netjes opzij. Terwijl je in het begin het gevoel had dat hij niet helemaal wist welke richting uit te gaan, ja, er was die grote oorlog met de uitzetting van de fabelwezens uit hun rijk, vaak bleef hij echter aan de oppervlakte en maakte hij gebruik van zijsprongen om steeds verfrissend over te komen (de Duizend-en-één-nachten). Nu borduurt hij wel voort en schrijft complexer zonder het overzicht te bewaren. Je zou het als doelbewust kunnen bekijken, maar Jim Fern tekent zo houterig De ballade van Rodney en June. Een logische beslissing omdat het eveneens over de andere zonen van Pinokkio's vader gaat? Mark Buckingham terug op post voor Wolven, heerlijk de zoektocht van Mowgli naar Bigby. Een terug naar de natuur. Het avontuur barst volledig open met Nog lang en gelukkig, een groots sprookje waardig. En Assepoester eist de superheldenrol op in Groot en klein, twee tegenstrijdigheden die perfect kunnen samenvloeien. Net als woord en beeld. Een uitstekende bundel, dit zesde deel.
- Fables Deluxe 6
- F.C. de Kampioenen Vertongen en C° Omnibus 1
- Goud onder de Sneeuw 2

Indien Papazoglakis zijn scenario wat extra bijgeschaafd had, was dit een perfecte actie-achtervolgingsstrip. Nu zitten er kleine hiaten in, verspringingen die net dat tikkeltje logica missen om je helemaal in het juiste spoor van Harry Octane te racen. Ongetwijfeld omdat de auteur kiest voor een verrassend en onwaarschijnlijk uitgangspunt: Harry als diender achter een gevaarlijke meid aan. Het spel met de flashbacks is prikkelend en stelt je geduld geslaagd op de proef. Vanop afstand genieten is de boodschap. Papazoglakis blijft vooral een automan. Decors, bolides en actie, het gaat hem goed af. Maar in de personages is hij niet altijd even handvast (pagina 29, Willem Dafoe?). Het verlost hem van de foto-vloek: liever vrij dan statisch tekenen. Daarvoor kan je hem feliciteren, hij toont de nodige guts om op zijn gezicht te gaan. In Mystieke bocht vliegt Papazoglakis niet uit de bocht.
- Harry Octane 2 HC
- Harry Octane 2 SC
- Hermanus 4
- Jodocus de Barbaar 4
- Jommeke 279
- Junior Suske en Wiske 11
Petje af voor John Heijink die gedreven zijn wil doordrijft en die – voor Nederlandse normen – met een unieke stijl een space opera orkestreert. Fanatiek en overdadig elke scène volproppen, de verfijndheid missend van klassebak Geoff Darrow. Petje dus af voor de artiest en de chaos die hij creëert annex tentoonspreidt. Een scenarist zou de auteur kunnen helpen om minder te ontsporen.
- Kapitein Kreiss 5 HC
- Kapitein Kreiss 5 SC
- Kathy's Kat 5
- Kid Lucky naar Morris, De avonturen van 3
- Kiekeboes special, De 7
- Kleine Helden
- Koning van de Ribauds, De 1 SC
- Koralovski 1
- Koralovski 2
- Kroniek der Onsterfelijken 6
- Kuiken I, De avonturen van 2
- Man van het jaar 5

In een ruk uitgelezen. Spannend. Intrigerend. Pijnlijk. Hoopvol. Sophie Campbell wroet in de wereld van jongeren die hun plek op deze aardkloot proberen te vinden. Zich trachten te manifesteren zonder omver geblazen te worden. De lezer weet reeds geruime tijd wie de dader is van de aanslag. Honderdvijftig pagina's drijft Campbell de spanning op en komt dan met een climax op de proppen die meteen vraagt naar meer. Knap.
- Natte Maan 6
- Noortje 14

Hij doet het toch maar: met de gezegende leeftijd van 77 toch nog steeds twee albums per jaar produceren. Vaak een stukje troetelkind (Jeremiah)) gecombineerd met een oneshot. En over het niveau valt veelal niet te klagen. Want zelfs al is het voornamelijk routine, de gedrevenheid waarmee hij sfeer en (on)gezelligheid weergeeft gedipt in een bittere saus verdient respect. Yves Huppen heeft tijd genoeg om te sleutelen aan het scenario. Wat houdt Old Pa Hermann ervan over, is hij de grumpy old man die talloze dialogen en plotwisselingen schrapt? Het ziet er zo naar uit, want voor het eerst sinds lang verdwijnt de voice-over-verteller in de Yves H-systematiek. Old Pa Anderson is directer, suggestiever. Complex gemaakt door Hermanns gelijkende hoofdrolspelers. Niet altijd even duidelijk welke politieman opdraaft, voor de rest een lekkere And justice for all-film waarbij de puntjes volgens het privaatrecht (letterlijk: recht zal geschiede) op de i worden gezet. Grimmig wraakzuchtig.
- Old Pa Anderson
- oorlog van de Sambers, De 8
- Reis van de vaders Tweede cyclus Yona 1
- Rode Ridder 249
- SfinX 1
- Sisters 10
- Skylanders 3

Een uitstekend verhaal dat zelfs geen vervolg behoeft. Een civiele opoffering om een oorlog te ontketenen, een slimme zet van ingenieuze legerbedenkers daarboven in hun ivoren toren. Veel tijd om naar adem te happen krijg je niet, Ordas en Cothias razen door het drama. Ook al ken je de personages maar kort, de sympathie voor de slachtoffers is groot. Daar heb je geen twee uur durend James Cameron Titanic-drama voor nodig. Sterk ook de dialogen, mooi op maat geschreven. Blijft over: Jack Manini. Hij is een dynamischer André Benn in dit historisch kader, heel stijlvol en levendig, ontzettend mooi. Met een inkleuring die voor een extra cachet zorgt.
- S.O.S. Lusitania 2 SC
- Space Sleep Syndrome 1
- Star Wars Luke Skywalker 2

Een goed uitgevoerde product placement, daar hoef je niet vies van te zijn. Integendeel, moedig stripmakers aan om het onderste uit de kan te halen. Studio Vandersteen deed het cultureel reeds eerder in De Raap van Rubens, een gedenkwaardige klassieker. Dit team maakt ge/misbruik van het Bosch-jaar om te schilder te laten figureren in een prominente rol. Heerlijk om zijn gedrochten en vreemde wezens uit diens schilderijen tot leven te zien komen in een andere imaginaire wereld die voor velen toch echt lijkt: het Sus en Wis-universum. De aanzet om naar het verleden te reizen is niet bijster origineel, nogal wreed van je beste vrienden om een cruciale herinnering uit je geheugen te willen wissen. Gelukkig is de omkadering er rond wel van het juiste niveau. D'r had gerust méér Bosch mogen inzitten, méér op zijn persoonlijkheid gefocust zijn. Van Gucht leeft zich lekker uit en slaat de lezer met talloze woordgrapjes om de oren. Bij wijlen lachen geblazen. Ook Luc Morjaeu staat scherp en zet zijn beste tekeningen sinds lang neer. Is het een illusie of daadwerkelijk zo? De inkter van dit album heeft méér présence dan die van het vorige. De bibberende Bosch, mannen, graaf voortdurend in de plaatselijke folklore en vergeet net als Vandersteen af en toe niet op wereldreis te gaan. Mooi.
- Suske en Wiske 333
- Suske en Wiske 333 met dossier
- Suske en Wiske 333 LX (linnen rug)
- Suske en Wiske 333 LX (semileer)
- toorn van Fantomas, De 3

Paul Teng kan tekenen. Paul Teng kan zelfs uitstekend tekenen. Waarom associeert hij zich dan met het doodgebloede Tristan uit het Jacques Martin-universum? Gelukkig dat hij daar onderdak heeft gevonden, een keuze waar de artiest duidelijk veel plezier uit put. De ijzeren poort is immers een uitstekend boek geworden waarbij Cornette en Frissen de teugels strak houden en niet verzanden in de Martin-systematiek. In dit deel staat het avontuur centraal en wordt de zeurderige, beschrijvende geschiedenisles wijs verbannen. De dialogen zorgen immers voor de uitleg, geen onnodige bindteksten die alle actie afremmen. Als surplus spannend en boeiend verteld. Vakman Teng is duidelijk in zijn nopjes in deze historische context. Het zorgt voor een opmerkelijk kwalitatieve upgrade van het Tristan-personage.
- Tristan 15
- Uchronie(s) 17 New Beijing 3
- Willems Wereld 17 HC
- Willems Wereld 17 SC
- Ythaq 13 SC