Vijftig stripbesprekingen (21)

Uitgever Sherpa blijft inzetten op de onvergetelijke Edmond Baudoin. Heb jij ondertussen zijn oeuvre nog steeds niet ontdekt, dan zal je door deze pareltjes verbluft worden. Echter om er niet zo maar een integrale van te maken, diepte Sherpa nog een in het Nederlands onuitgegeven verhaal uit het archief. De opener Een robijn op de lippen geeft echter een vertekend beeld. Dit is absoluut niet de grote Baudoin die je uit de andere drie kronieken kent. Met een experimentele stijl je documentaireachtig in het leven van één der spelers introduceren om daarna het psychologische lijnenspel ten volle te ontwikkelen. In de sneeuw komen de inktpatronen tot hun recht. Aangrijpend is de ingrijpende tragedie vol opoffering. En toch ontbreekt er de noodzakelijke voeling. De eerste etappe in Baudoins carrière. En toen? Toen kwam het fantastische De eerste reis: een letterlijk explosief wonder vol verbazingwekkende passages.

Of het nu autobiografisch is (boekhouder Baudoin die al het materiële terzijde schuift en beslist zijn artistieke aard verder te ontplooien) of niet, het creatieve aspect en de openbaring ten aanzien van deze ene drastische beslissing om eens niet volgens het netjes afgebakende traject naar het werk te gaan, maar wel even een omweg te maken met de ogen open, werkt bevrijdend. Onvoorstelbaar wat voor bijzondere dingen je allemaal tegenkomt met deze nieuwe ingesteldheid. Symbolisch weergegeven door het openbarstende brein dat samensmelt met de natuur. Geestesverruimend zonder gebruik te hoeven maken van hallucinogene middelen. Baudoin opent de ogen. Baudoin opent jouw ogen. Met deze eerste kom je niet van een kale reis terug. Met een einde dat een nieuw begin aankondigt. Pure strippoëzie. Over Het portret: een wonderbaarlijke zoektocht van een schilder naar de optimale uitwerking van een portret. Hij heeft alle moeite van de wereld om het meisje zowel visueel als psychisch te vatten. Verwondering alom als je genietend Baudoins poëtische vertelling in je opneemt. Van een uitzonderlijk hoogstaand niveau. Klasse.

En over Opa: Het moet vervelend zijn, hier steeds te lezen 'de prachtige poëtische passages waarmee Baudoin zijn albums vult', maar da's nu eenmaal een gevoel dat hij voortdurend oproept. Enerzijds door de zinderende taal waarmee hij de herinneringen beschrijft. Anderzijds door de lyrische beelden die soms abstract, soms realistisch een wazige of scherpe terugblik bezorgend. De fragmentarische flarden waarmee hij die gedachten aan zijn grootvader oproept zijn niet verheven en tonen een eenvoud die ook de man sierde. Subliem is Baudoin wanneer hij ons op de 23ste plaat confronteert met een nog persoonlijker intermezzo, waarbij de artiest geen vat heeft op de verdere verloop. Zijn vertelling wordt verstoord door een actuele gebeurtenis die onrechtstreeks gelinkt is met het verhaal van zijn opa (oorlog). Trouwens, nog zo'n mooi element is de herkenbaarheid van de omgeving. Des te meer Baudoins je leest, des te meer je driedimensionaal in zijn wereld (het dorp, de fontein) vertoeft. Het is dan ook moeilijk om een boek van Baudoin te beoordelen. Want elk album is een onderdeel van zijn universum.
- Angel Wings 3
- Artemis 1
- Asterix 12 dossiereditie
- Brabant Strip Magazine Vakantiealbum Mijnheer Cotdor
- eerste reis en andere verhalen, De
- eerste reis en andere verhalen, De Luxe

Het herkenbare gezinsleven in beeld gebracht. Of je nu twee dochters hebt, twee zonen, een zoon en een dochter of in welke combinatie ook, de kindermond zorgt steeds voor logische flapuitredeneringen die menig volwassene blijven verbazen. Tof gevonden trouwens van de auteur om voor elk blad een andere kleur te gebruiken, precies zo een specifiek tekenblok om met kleuren te tekenen. Niet alle gags komen er helaas even optimaal op uit. In ieder geval wederom origineel net als de ideeënbijdrages van anderen achterin. Helaas te rudimentair getekend, de leuke gags compenseren.
- Familie De Koninck 2
- Familie De Koninck 3
- Frontlinies 1 HC
- Frontlinies 1 SC

Niet eerlijk dat Trillo voor Het Grote Bedrog de Prijs voor Beste Scenario won op het Internationale Stripfestival van Angoulême. Mandrafina verdiende die erkenning evenzeer. De speelsheid en zwarte humor in het verhaal, de artiest in even frivool, even gitzwart dat beiden mekaar omhoog stuwen. Trillo drukt jem eteen met de neus op de feiten: terwijl de vertelling aanvangt, wordt alles onderbroken door ongeoorloofde interventies. Sprekers nemen het woord, leiden je af van de materie om het verhaal in het verhaal extra te duiden. Het grote bedrog is letterlijk nog maar begonnen. In het ootje word je als lezer echter niet genomen,

wel houdt Trillo je hand vast en begeleidt jou naar alle plekjes om het detectivedrama te versterken. Zoals het een filmnoir met bloedmooie femme fatale betaamt, eindigt de plot fataal. Afhankelijk aan welke zijde je staat. Terwijl Trillo je vermaakt, zinneprikkelt Mandrafina met verleidelijke poses. De maagd is een snoepje waar van af kan blijven. Het dubbele lijnenspel in de inkting geeft een lichte dronken indruk. In zwartwit het meest genietbaar (uitgave 2001), gelukkig blijft Het Grote Bedrog in kleur overeind. Lees je boek, je komt niet bedrogen uit.
- grote bedrog, Het (kleur)

Zwaar onderschatte reeks die ondanks de combinatie van detectivethriller (de opheldering rond de diefstal) met het actie-avontuur tijdens een natuurramp veel meer te bieden heeft. Bovenal is het een verhaal van vriendschap, kameraden die voor elkaar in het vuur springen, hier in extremis vertegenwoordigd door het water. Daarnaast de façade "Niets is wat het lijkt" met de schijnheilige opportunist die als voorbeeld dient voor de graaicultuur. En ten slotte het gevecht van de mens met de natuur. Je aanpassen en vechten om te overleven is de boodschap. Ervaring helpt. Lekker rauw getekend,

atypisch voor de reeksen die toentertijd in Robbedoes verschenen. Intelligent qua pagina-opbouw (vloeiende decoupages) alsof tekenen vanzelfsprekend is. Mooi hoe Barbier op pagina 21 (kaders 7-8-9) onderuit gaat, uitglijdend schuins over de pagina. Gewild deze voor Barbier ongewilde gezwinde beweging. De heruitgave met nieuwe kleuren is nog mooier. Knap gedaan van Gorilla om deze reeks terug op te pikken.
- Grote Rivier, De 2
- Hel van het Oostfront, De 4
- Isabellae 4
- Kiekeboes, De Leer strips tekenen met de Kiekeboes
- Klaagzang van de Verloren Gewesten, De Integraal 2
- Laatste Aanval, De

Respect voor Theo die makkelijk de reeks die hem groot maakte voor het einde vaarwel kon zeggen om meer geld te sprokkelen met De verschrikkelijke Paus en Murena. Neen, plichtsgetrouw (of contractueel) brengt hij wederom een prachtige weergave van een episode uit de Duistere Franse Middeleeuwen. En dat zonder het grafisch af te haspelen. De gratie, de finesses, de toewijding, zo gracieus en plechtstatig, een maagd waardig. Inkleurder Pieri vult perfect aan, een verbroedering die vol sfeer de grandeur bevestigt. En schrijver Richemond mag van geluk spreken over zo'n professioneel op elkaar afgestemd duo te kunnen beschikken. Zijn chronologische reconstructie dwingt evenzeer respect af. Mooi ook hoe de overzichtstekening van de omgeving (een echte aardrijkskundige kaart) de plaats concretiseert. Zo ben je tenminste volledig mee. Het beleg van Orleans, heerlijk voor op je stripboterham.
- Lemen Troon, De 6
- Lone Sloane 1 Luxe
- Miss Deeplane 1
- Mortal Kombat X
- Orakel van de Maan, Het 4

Een zeer mooie herontdekking van het gedichtentalent van Piet Paaltjens, alias François HaverSmidt. Marc Weikamp kiest er inderdaad enkele bijzondere rijmelarijen uit om met de nodige zwarte humor duister in te vullen. Terwijl de woorden zingen, word je overdonderd door een somberheid, een triestige invulling van een macaber romantisch ideaal. Zinnenprikkelend wil je meer van Paaltjes herontdekken. Qua uitvoering en interpretatie zit Weikamp goed, qua grafiek behelpt hij zich met stuntelend anatomisme. Terwijl het kleurgebruik en tekstplaatsing professionaliteit uitstralen (8/10), maken de tekeningen (6/10) het finale plaatje niet waar. Stel je voor, een combinatie van Erik Krieks esthetiek en je hebt een In the pines 2. Heel moedig van Syndikaat (samen met Strip 2000) om dit uit te geven.
- Piet Paaltjens in beeld
- Pinanti United 2

Lupano is duidelijk een buitenbeen in het schrijverslandschap. Sociaal geëngageerd (miserie staat vaak centraal) en zelden met een rooskleurige bril op, de helden in zijn verhalen eindigen niet altijd happy. Ja, Het rechte pad is de voorbode van Krasse Knarren. En toch anders. Het tijdperk, de leeftijd van de protagonisten (jongeren die een toekomst voor zich hebben, een leerproces volgend, tegenover de oudjes met hun vastgeroeste wijsheden). Veel hoofdrolspelers, dus overzichtelijkheid is vereist met al die miniplotjes die uiteindelijk mooi samenkomen. Lupano schrijft het in twee keer 56 pagina's bij elkaar, het hadden er gerust meer mogen zijn om elk personage extra uit te lichten. Toch stoort die 'oppervlakkigheid' niet, je duikt even mee in hun chaotische leven en neemt even snel melancholisch weer afscheid. En net wanneer je hoopt op een betere toekomst voor de jongeren (het afleggen van de eed) wordt zelfs dar geluk onder- en doorbroken, het uit elkaar rijten van een vriendschap na een griezelige nacht waar alleen Marcel de ware toedracht van kent. De agressieve lettering in het Nederlands ontkracht de gezelligheid. Tanco's tekeningen vallen op door variatie. Soms minimalistisch poëtisch (pagina 3, kader 6), dan zwierig viriel à la Augustin (5-4), om soms zeer gedetailleerd lineair lijntjes te trekken (8-1) of in een roes door het decor te vliegen (29-5/6). De kleuren van Lorien maken het af. Het rechte pad, een prachtig tweeluik.
- rechte pad, Het 2 HC
- rechte pad, Het 2 SC
- reis van de Vaders, De - Tweede cyclus 3

De opvolger overstijgt met gemak het origineel. Modern geschreven en toch zo'n klassieke sfeer uitstralen. De suggestiviteit wordt gevoed door beelden, niet door ellenlange beschrijvingen. Het grote verhaal wordt spontaan verteld. Je raast dan ook door de 56 pagina's met weerzinwekkende actie (pagina 46, een misgelopen achtervolging) en doldwaze ensceneringen (de jager wordt zelf wild, 20-21). Deel 1 associeerde je reeds met Jerome K Jerome Bloks, deze opvolger doet niet onder. Spitse dialogen (de eindzin alleen al op het laatste blad), stilzwijgende beelden (pagina 40, kader 9, pure Hitchcock net als de daaropvolgende scène, 41-1), frivoliteiten zoals in 44-2, De manier waarop wij verdachten proberen te ontmaskeren zijn soms bijna onmenselijk,

vervolgd door de 'gruwelijke' ondervraging om Nadines inmenging te temperen. Of wat dacht je van het moment dat Nadine een sigaret in haar hand gestopt krijgt met drastische gevolgen (34-6). Moord in de Jardin du Luxembourg is zo natuurlijk vanzelfsprekend, met Simon van Liemt die Rik en de andere personages meer naar zich toe trekt. De afgeborstelde jongen (12-2) krijgt nog meer karakter (16-5, 16-9). Is dat trouwens de held niet uit Het boek van het lot van Biancarelli op pagina 13, kaders 6 en 7). Zidrou, neem je tijd om nog van die pareltjes te schrijven.
- Rik Ringers, De nieuwe 2
- Rode Baron, De 1 HC

Als dat geen haat-liefde-verhouding oplevert. Je bent immers gefascineerd door die streberige student die over lijken gaat en zich oppermachtig voelt door een zesde zintuig. Is dat het grote geheim van de oppermachtige Rode Baron? Intrigerend. Even fascinerend, de realistische luchtgevechten, levensechte weergaven vol spetterende actie in een dicht-bij-huis-decor. Brugge herken je zo. Maar Carlos Puerta overdrift met het fotorealisme. Soms voelt het meer als een fotoroman aan (de beelden van Berlijn, pagina 11, kader 3) waarop een photoshop-applicatie werd toegepast en het getekende bijna geen rol meer speelt. Alsof Leonardo di Caprio (12-5) of Kenneth Branagh (22-5) herkenbaar door het beeld lopen,

werden zij als referentie gebruikt? Het ziet er te clean uit waardoor het artistieke soms een samenraapsel is van mechanische trucjes. George Pratt gebruikte in Enemy Ace (een verhaal eveneens over de Rode Baron) eenzelfde techniek, met floue, wazige beelden, weliswaar geschilderd! Tussen de kogels door, niet afgeschreven.
- Rode Baron, De 1 SC
- Roodbaard Integraal 8
- Roodbaard Integraal 8 LX
- Smurfen, De Zomerboek 2016 Voetbal
- Smurfen, De Lenteboek 2016 Waar is knutselsmurf?
- Star Wars Filmspecial Episode I beurseditie
- Stieg Larssons Millennium Saga 1
- Suske en Wiske vakantieboek Halloweenspecial 2016
- Tanguy en Laverdure 29 HC
- Tanguy en Laverdure 29 SC
- Thorgal Luxe 35

Ron Schuijt bewijst goed gesleuteld te hebben aan zijn verhaal. Verrassend introduceert hij Lamme Goedzak, opgesloten in een kerker, het teken van verval. De brave man rakelt zijn herinneringen op toen alles nog peis en vree was. Origineel en zelfs spannend, de legendarische held wordt anders ingevuld. Qua tekeningen is Schuijt heel minimalistisch, met één simpele fijne lijn de contouren van personages en decors afbakenend. Dat maakt de platen hol, volumeloos en tweedimensioneel. De strip mist daardoor diepte, evenmin geholpen door de inkleuring die door dit papier erg vaal is. Toch betwist je de kwaliteiten van Schuijt in De twist in het sticht niet.
- Tijl 1
- Tom Poes 2 HC
- Tom Poes 2 SC
- Tom Poes 1 SC
- Tom Poes 1 HC
- Wolven

Vergeet de eerste vier bladzijden en geniet ten volle van deze oorlogsthriller waarbij de context minder belangrijk is. Je weet ondertussen dat je een uchronische geschiedenis leest. Schrijver Blengino is goed op de hoogte van het reilen en zeilen in het militaire apparaat (vooral hoe onderzeeërs belaagd worden) en pent een uitstekende thriller neer: de gedwongen zoektocht naar het verdwenen koffertje in de hoop de vrijheid terug te kunnen verdienen. De odyssee is een huzarenstuk. Del Vecchio tekent met flair en karakter, fijnzinnig efficiënt. En Hubert maakt het met zijn inkleuring esthetisch af. Sterk.
- WW 2.2 5
- zang van de Vampiers, De 16
- Zielenvreter, De 2 SC
- Zielenvreter, De 2 HC

Vijftig stripbesprekingen (18)

Uiterst vermakelijke thriller. Zal de overval lukken? Blengino speelt het spel van geloof, bijgeloof en ongeloof uit. Vooral de wending rondom de beweegredenen zorgt voor een verrassende insteek met een even surprise ontknoping. Deels historisch onderbouwd (Damnatio Memoriae) en verder losjes aangevuld (de introductie van een nieuwe 'cultus'), naar believen geloofwaardig te vinden. Helaas beschikt Blengino met Sarchione niet over een grafische sterkhouder. Functioneel realistisch, dat wel, maar onvoldoende getalenteerd om de plot verder naar hogere regionen te stuwen. De tempel van Artemis, een uitstekende detective.
- 7 Wonderen 4 HC
- 7 Wonderen 4 SC
- 14-18 5

Corbeyran lijkt slechts 'gewoon' een episodisch vervolg te breien aan de fragmentarische belevenissen in de Loopgraven. Je kent ze wel, de kameraadschappelijke verhalen over opoffering, heldendaden, lafheid en verlies. Met nu de toevoeging van gekleurde soldaten waar niet iedereen met open geest tegenover staat. Een ordinaire greep uit de oorlogsverhalentrommel? Tot je die laatste pagina omslaat en je overmand wordt door emotie. Corbeyran raakt de juiste snaar. Het team Le Roux (tekeningen), Chevallier (decors) en Brizard (inkleuring) herscheppen de groezeligheid en waanzin, met de pagina's 42-43 als hoogtepunt. Zo knap, dat zwartwitminimalisme.
- Aâma 4
- Adelaars van Rome, De 5 HC
- Adelaars van Rome, De 5 SC
- Alex 35
- Apache Junction 1 SC
- Bruce J. Hawker Integraal 2
- Buck Danny 55

Toepasselijk en logisch, een conspiracy theory in deze Complot-reeks. Eén van de Kennedy's moet er in dit album aan geloven, Gihef koppelt zijn dood aan de slachtpartij op Hamburger Hill. Een Bob Woodward en Carl Bernstein All the president's men, de snode plannen van de regering (of toch achter de schermen) blootleggend. Eén doortastende journalist graaft diep, al helpen sommige toevalligheden hem soms verder op weg. Eind goed, al goed? Dan ken je de doorwiekste geheime diensten nog niet, het venijn zit soms in de staart. Stéphane Perger zorgt voor een discrepantie: zijn schilderwerk is te mooi om deze thriller uit te beelden. Ze past minder bij het rauwe van dit verhaal. Nochtans zorgt het voor uniformiteit en makt het de waanzin van de junglescènes des te levensechter. Qua composities en bladindeling zorgt hij in De slag om Hamburger Hill voor een professioneel spektakel (36-37, 42-43). 7 voor het verhaal, 8 voor de tekeningen.
- Complot 3 HC
- Complot 3 SC
- Djinn 13
- Dr Watson 1
- Drakenbloed 9
- Drakenbloed 10
- Duiveltjes, De 1
- Een nacht in Rome, Achter de schermen van
- Elfen 10 HC
- Elfen 10 SC

Anarchistisch, op haar eigen benen staand, tegendraads, humeurig, gelukkig niet wereldvreemd, met het hart op de juiste plek. SuperElsje, een ontmoeting met Kim-Jong-Iets, liken en whatsappen, terug naar de Gouden Eeuw. Bij een eerste lezing doorheen de gags razen, daarna nagenieten en savoureren door alles afzonderlijk te herbekijken. Wat een talent, die Valkema. Elsje, een meid die je beter kan bestempelen als rebElsje.
- Elsje 10 HC
- Elsje 10 SC
- Engelsman die niet van vuurwapens houdt, De 3
- Garfield Compleet 2
- Hazes, de stripbiografie 1
- Hazes, de stripbiografie 1 (Mokum-editie)

Zou je het incorporeren in het universum van De zang van de Vampiers, dan ben je Sorel er zelfs erkentelijk voor. Of liet Corbeyran zich misschien inspireren door Guy de Maupassant? Het onopgemerkte boek van Sorel is nochtans zeer verdienstelijk. De auteur zuigt je immers mee in de claustrofobische waanzin van een man die bezeten wordt door een demon annex geest of is het zelfs een buitenaards wezen of zinsbegoocheling, afhankelijk van jouw interpretatie. In het begin afstandelijk, na verloop van tijd wordt de dreiging reëel en wint het waarschijnlijke het van het onwaarschijnlijke. Zou zelfs Sherlock Holmes met zo veel bovennatuurlijke krachten als tegenstander dit mysterie hebben kunnen oplossen? Natuurlijk is er dat vermoeden dat de Maupassant geestesverruimende middelen als bron gebruikte, of keek hij vrij diep in het glas? De verbeeldingskracht is groot, Sorel maakt ze werkelijkheid. Helder en somber tegelijkertijd, Sorel componeert en visualiseert vloeiend. Golven en glooiend dansen de lijnen (pagina 42, kaders 2-3-4) op het papier. Dan eens idyllisch (de trein, 31-1, het stadsbeeld, 31-4), zich richtend op eind 19de eeuwse schilderkunst (Toulouse-Lautrec, pagina 32) om te verdonkeren in het onheil (pagina 51, kaders 1 en 4, hoe de geest vormelijk doorglijdt). De Horla, te lezen.
- Horla, De
- In het land van Horus Integraal 1

Wat zou je toch eens graag in Parijs willen ronddwalen en geheel onverwachts, onbewust zelfs, het pad van de gemotoriseerde Bloks op zijn Solex willen kruisen (pagina 5, kader 5), niet beseffend dat je deel uit maakt van wederom zo'n 'simplistisch' avontuur. Ja, stripperfectie bestaat. En die heet Alain Dodier. Perfecte timing, een goed geconstrueerde plot, personages die leven, humoristisch en hoopgevend. Zelfs het tikkeltje moralisme (abortus) neem je er al te graag bij. Dupuis, zorg alsjeblieft dat alle delen van Bloks afzonderlijk beschikbaar blijven zonder dat er stomme integrales van gemaakt worden.
- Jerome K. Jerome Bloks 25
- Koblenz Integraal
- Marc Sleen in Ons Volkske 2

Kris en Maël kunnen hun geschiedkundige kinderen niet loslaten en brengen je poëtisch in vervoering door wederom terug te keren naar de periode van de Groote Oorlog. Met veel liefde brengen ze de karakters die in hun vel gekropen zijn weer tot leven in deze melancholische kronieken. Dit keer geassisteerd door een schare collega's die op hun manier zich de materie toe-eigenen en toch in hetzelfde (kleur)kader opereren. Met sterke bijdrages van Cuvilier, Edith en Hardoc. Vincent Bailly is de meest rudimentaire, Pourquié eerder de beginneling. Moeder Oorlog Kronieken, meer dan een aanhangsel. Moeder Oorlog Kronieken opent perspectieven voor nog meer kronieken.
- Moeder Oorlog 5
- Narwal

Waarom? Waarom? Waarom? Expliciet staat er op de cover reeds waarover Onafscheidelijk gaat: een liefde tussen broer en zus die 'misschien' wel te veel van elkaar houden. Je komt in een ongemakkelijke zone terecht. Willen Zidrou en Springer koste wat het kost provocatief het thema van incest aankaarten? Een ongemakkelijk gespreksonderwerp dat ook aandacht verdient? Het voelt eerder aan als een truc om op te vallen in de doorsneestripproductie. Welke journalist zou anders gewag maken van het bestaan van deze taboedoorbrekende strip? Terwijl Onafscheidelijk een prachtig liefdesverhaal is over de onbereikbaarheid van een onmogelijke relatie, want ondanks de passie voor elkaar is zij ge- en verbonden met haar man waar ze twee kinderen mee heeft. Een ge-trouw-heid die ze begrijpelijk niet wil lossen. In deze context voelt dat extra incestpigment als totaal overbodig aan. Er zitten zo veel geraffineerde emoties in die het ongeluk van de twee geliefden extra versterken. De zoon die door heeft dat er meer aan de hand is (pagina 39, kader 5). De man die zich schikt in het lot (54 en 55). De oppervlakkige collega waarmee je het bed deelt, ook al heeft zij hogere verwachtingen (41). In de kleine details is Zidrou groots. En dat geldt ook voor Springer. De onwaarschijnlijke openheid waarmee hij pagina's vol leegte toch vult met relatief weinig kaders, de enscenering en positionering van de camera, het expressieve en tedere in de gevoelens, de kleine accentuerende details (44-5), tussen de kleren de condoomverpakking als symbool voor zijn nonverbintenis met de collega, en dan de laatste erg poëtische sequentie waarbij ze definitief afscheid van hem neemt (55-62). Onafscheidelijk verdient een 9 op 10 qua uitvoering, de familiale liefdesinsteek zwakt het af naar een 7.
- Onafscheidelijk
- Operatie Overlord 2 HC
- Operatie Overlord 2 SC
- Pin-up wings 4
- Prometheus 9

Elk verhaaltje, hoe kort ook, wordt afzonderlijk ingeleid. Meteen ter zake komend, een beetje lyrisch, met af en toe de uitzonderlijke reproductie van een origineel. Voor een artistiek broekventje (ongeveer 25 jaar) is Franquin zijn generatiegenoten ver vooruit. Over De Tank: een klassieker die door iedereen gelezen moet worden, gewoon al om de vertelkracht van Franquin te (h)erkennen. Met een strakke ritmiek van vijftien gelijkvormige kadertjes per bladzijde, Dupuis koos er immers voor om de pagina's te hermonteren op een traditioneel albumformaat, raast de auteur van de ene - voor de protagonisten - onmogelijke scène naar de andere. De grappen, de timing (uitmuntende slapstick), de situatiehumor, de flexibiliteit, de onderlinge interactie tussen de personages, de mimiek (pagina 13: "Tuurlijk! Zie je me niet lachen?") en de tekstuele ondersteuning. Genre (pagina 10): "Hallo! Er rijdt een tank rond in mijn salon. En mijn overgrootmoeder is verscheurd." Gewoonweg hilarisch als je weet wat er zich daar allemaal rond afspeelt. Kwabbernoot is meesterlijk als ondernemende avonturier, alleen laat hij al te vaak alles in het honderd lopen, terwijl Robbedoes het aanhangsel is die de fouten van diens makker moet rechtzetten. En Spip? Die bewijst even belangrijk te zijn bij de uiteindelijke reddingspogingen. Kortom, Robbe, Kwabbernoot en Spip, een gouden trio! Over Robbedoes en het geprefabriceerde huis en Radar de robot: voor eenieder die een les wil in verteltechnieken, Franquin haalt zelfs als jongeling een niveau dat vele opkomende of gevestigde artiesten na een lange carrière niet kunnen evenaren. Al heb je in de beginfase een Franquin die even prettig gestoord Robbedoes en het geprefabriceerde huis in eenzelfde stijl Jijé kopieert, het iets latere Radar is volbloed Franquin met spannende en dynamische scènes. Een bewijs dat tijdloze strips wel degelijk hun kwaliteiten blijven behouden. Over De erfenis: doodeenvoudig. Robbedoes erft, alleen zijn er kapers op de kust die zijn fortuin willen inpalmen. Maar wat houdt die erfenis eigenlijk in? Een explosieve, actievolle, komische slapstickstrip waarbij Franquins beeldtaal zo veel dynamiek uitstraalt. Prachtig, het laatste kadertje van plaat 34 (pagina 67 in deze integrale, kader 10) vanuit vogelperspectief getekend. En dan de daaropvolgende gevechtsscène. Als een tekenfilm de knokpartij voortstuwend. Kan je dit als beginnerswerk beschouwen? Franquin, onwaarschijnlijk wat een talent. Over Robbedoes en de plannen van de robot: een verlengstuk van Radar, de robot, echter is nu niet het mechanische gevaarte het centrale personage, wel een uitgesproken slechterik die hoopt de gekke professor tal van robots te laten produceren om de wereld te veroveren. Franquin anno 1947, wat een stijl!
- Robbedoes en Kwabbernoot door Franquin 9
- Robbedoes en Kwabbernoot door Franquin 10
- Robbedoes en Kwabbernoot door Franquin 11
- Samoerai 10
- Snow 2 Fantomia
- Spynest 3
- Surcouf 3
- Vierenveertig na Ronny
- Walking Dead 22
- Walking Dead 23

Wow, een reis vol pure verwondering, te danken aan die magische kleuren en feeërieke sfeer die Lereculey creëert. Prachtig, hoe majestatisch Azrhör ten tonele verschijnt (pagina 8, kaders 2-3, 9-5). Chauvels scenario plaatst de duistere dwergenwereld in een ander daglicht. Net nadat de eerste queeste is afgerond ligt er een nieuw obstakel op Tridïks weg. Laat dat vervolg maar snel komen.
- Wollodrïn 5
- Wolverine 003

Vijftig stripbesprekingen (15)

Spannende thriller rond de vuurtoren van Alexandrië en de daarbij horende bibliotheek. Twee mannen gaan verplicht samen op pad, elk heeft een eigen beweegreden om het mysterie te ontrafelen. Wie wil trouwens de grote Archimedes uitschakelen en trekt aan de touwtjes van dit complot? "Ben je een vrij man die vecht voor zijn land of een hond die blindelings doet wat zijn meester hem vraagt? Wie wacht op jou tot je thuis komt? Of is de trouw aan de vorst jouw enige doel in het leven? En tegelijk je ketting?" Plichtsgetrouw of zelfbehoud, deze morele kwestie staat centraal voor Ptolemaeus. Over verdwenen wereldwonderen bestaan maar weinig betrouwbare geschriften, dus dat biedt enorm veel mogelijkheden om er op los te fantaseren. De fictie die Blengino bij elkaar schrijft, boeit. Bennato imponeert met de massascènes, krasserig moduleert hij de personages. De inkleuring vult sfeervol aan. De vuurtoren van Alexandrië zet je in vuur en vlam.
- 7 Wonderen, De 3 HC
- 7 Wonderen, De 3 SC
- Amoras De Complete Saga Integraal

Terwijl Frank Miller na verloop van tijd volledig ontspoorde, wist Klaus Janson met de steun van John Romita wél nog eens een mijlpaal af te leveren die even opwindend leest als Dark Knight returns. Heerlijk om te genieten van een hulpeloze en radeloze Steve Rogers die in de hel van Dimensie Z probeert te overleven. En dat met een onwaarschijnlijke partner aan diens zij: de zoon van zijn opperrivaal die Steve ondertussen geadopteerd heeft als ware het zijn eigen bloed. Prachtig de verspringingen in tijd en ruimte, een stukje van Steves schrijnende jeugd ontblotend, de harde overlevingsstrijd van migranten. Uitstekend hoe Zola weergegeven wordt, het dimensionaal dreigend wezen. Viriliteit, artisticiteit, kwaliteit.
- Captain America 002
- Captain America 003
- Captain America 004
- Celestine en de Paarden 4
- Centaurus 2 HC
- Centaurus 2 SC

Aranill en Gmor, die zijn voorbestemd om nog vele avonturen te beleven. Een matige cover (of toch het design) en de veel te grote lettering binnenin doen de strip geen eer aan. Nochtans is deze De eerste missie een heerlijk eenvoudig weglezertje dat gezwind en vlot voortzoeft. Open tekeningen, veel actie en complexloos avontuur, de buddy-strip met slechts één extra pion die de koers en het einde bepaalt. Als introductie zijn deze 128 pagina's zeker interessant, je hoopt zelfs al op een vervolg. Echt groots zijn de tekeningen niet (in de voorkafttekening zit veel meer vrijheid en dynamiek), voldoende om dit popcornverhaal te dragen.
- Dragonero 1 HC
- Dragonero 1 SC
- Dwergen 1 HC
- Dwergen 1 SC
- F.C. De Kampioenen 71 Stickerstrip
- Frontlinies 3 HC
- Frontlinies 3 SC
- Hindenburg 2 HC
- Hindenburg 2 SC
- Jan, Jans en de Kinderen 57
- Jan, Jans en de Kinderen 58
- Joodse Brigade, De 3 + verzamelbox

Een geactualiseerde Blake en Mortimer. Even oubollig als de voornoemde reeks en toch bevat Kaplan en Masson meer dynamiek, is het moderner. Thibert gooit de vertelregisters open door met de pagina-opbouw te spelen, het traditionele schuift hij aan de kant. Ritmisch met veel wisselende camerastandpunten. Het past goed samen. De perfectie zit er nog niet in, soms mist een gag de juiste timing of de ideale pointe. Niet zoals het laatste plaatje, want dan zit Thibert er helemaal op. Kunnen we Hitler redden?, erg leuk entertainend.
- Kaplan & Masson 2
- Kiekeboes, De 146
- Kiekeboes, De 146 Luxe
- Kiekeboes, De 146 Superdeluxe
- Largo Winch 19-20 LX
- Meisje van Paname, Het 1

Het ziet er Leo-achtig uit. Het voelt Leo-achtig aan. En het proeft Leo-achtig en je wil meer. Nochtans kenmerkt Memphis zich door zich te onderscheiden van alles wat Leo produceert: het geeft wél een antwoord op al de mystieke vragen. Rodolphe rondt nihilistisch, eerder zelfs vrij fatalistisch, af waarbij je je best bij de overgebleven situatie neerlegt. Zijn wij Truman Show-gewijs slechts poppen in een poppenkast? "Overlevenden die in een reservaat gedropt werden? Mooi hoe de link wordt gelegd met de algemene fundamentele politieke vrijheid die we bezitten. "Ik heb niet de indruk dat ik vrij ben, maar dat anderen voor mij beslissen." Een combinatie van Invasion of the body snatchers, Westworld, The X-Files en David Lynch. Low profile schrijver Rodolphe zorgt voor een knaller. Marchal brengt met zijn visueel volume extra levendigheid in dit theatrale stuk. No man's land, een waardige afsluiter.
- Memphis 3

Je hebt van die zeldzame parels en dit is er één van. Zidrou raakt je gevoelige snaar en bespeelt je emoties, gelukkig niet op een betuttelende, pathetische manier. Terwijl je een adolsecententerechtwijzing verwacht van een jonge opstandige dame die terechtgewezen wordt, fileert Zidrou de jeugddelinquentie met een vooruitstrevende wisselwerking. Er is nog hoop, geef de jongeren vooral inspraak, creëer betrokkenheid. En dat is niet zo onoverkomelijk. Dorpspolitiek vermenselijkt waarbij het initiatief niet gefnuikt wordt. Ruimte voor reële poëzie is er, niet enkel in geschreven vorm. Zidrou houdt zich gelukkig ver van het paternalistische, hij gunt ieder zijn waarde met de klemtoon op menselijkheid. Alleen degenen die zich niet weten te bevrijden van het strebersideaal blijven gekooid. Dank voor Merci, Zidrou. Dank voor dit boek waarvan je nooit wou dat het lezen ervan ophield. Met een lach en een traan, merci. Het lettertype van de poëzie had mooier gekund.
- Merci

Wat een geschift maar o zo fascinerend universum van Grant Morrison. Nu met een Hellboy-achtige ingeving: hoe zou de wereld er uit zien als het buitenaardse kind 'Superman' in handen van Adolf Hitler was gevallen en aan de basis zou liggen van de New Reichsmen? Een worstelende superheld aan de duistere zijde die een geloofscrisis heeft. Begint hilarisch met Hitler op de pot, een Superman-strip lezend. Eindigt defaitistisch met de val van de Glorie. Jim Lee en stoere, robuuste superhelden, dat is vanzelfsprekend grotesk.
- Multiversity 7
- Night of the Living Dead 1
- Night of the Living Dead 2
- Oktoknopie 7
- Orakel 5 HC
- Orakel 5 SC
- Prins Valiant 26
- Rhonda 2 dossiereditie
- Robbedoes en Kwabbernoot door Franquin 5
- Robbedoes en Kwabbernoot door Franquin 6
- Robbedoes en Kwabbernoot door Franquin 7
- Roodhaar, De Kronieken van 2 dossiereditie
- Slapende Woud, Het
- Smurfen, De vakantieboek De Smurfenspelen
- Stomp 2 LX
- Suske en Wiske Blauwe Reeks LUXE 7
- Suske en Wiske Het Verloren Verleden LX groot
- Suus & Sas 9
- Urbanus Omnibus 5

François Lapierre schrijft een fris en verrassend scenario, een keertje van het geëffende pad afwijkend, out of the box denkend. Een sirene in een meer, de bijzondere bewaakster, een kordate jongedame die met haat haar vijand wil uitroeien. En dat zonder dat je ook maar één ziel opgevreten ziet worden. Net wanneer de plot afgerond is, legt Lapierre de doos van Pandora voor je neus, de ongezonde menselijke nieuwsgierigheid wil die openen. Laat dus dat tweede deel maar snel komen. Patrick Boutin-Gagné is geen groots artiest. Toch maakt hij met zijn specifieke stijl, gecombineerd met dit zielenvretende verhaal, er een bijzondere belevenis van die magie oplevert. Na De wachter is je zielenhonger niet gestild.
- Zielenvreter, De 1 HC
- Zielenvreter, De 1 SC

Vijftig stripbesprekingen (12)

Wat een fantastisch avontuur, gelukzaligheid troef. In snelvaart raast Thompson op een trike door het universum en laat de auteur jou genieten van een doldwaze actiekomedie die op verschillende niveaus rijkelijk gelezen kan worden. Als een Asterix, maar dan op speed. Al lijkt het een kinderstrip, woorden als altruïstisch (Al-tru-wiesties?, gevolgd door uitleg) en weltschmerz (eveneens) liggen in de mond, gereed om geïllustreerd te worden. Het spoor van kruimels die Thompson in de ruimte uitlegt, is een genot om te volgen. Centraal: de familie(waarden). Het koesteren van dat gegeven om een eenheid te vormen, het belang van samen zijn. Dat stukje kinderlijke onschuld waar je op latere leeftijd nog naar hunkert. En dat gaat niet alleen om bloedverwanten, ook externe passanten door verrassende ontmoetingen kunnen het gezin verruimen en adoptief uitbreiden. Hoe vertederend is de scène niet op pagina 134 wanneer troost geboden wordt. Craig Thompsons tekeningen zien er grillig uit, druk, met al dat rondzwervend ruimteschroot. Maar d'r zit zo veel energie en sierlijkheid in, zo veel schwung dat de dynamiek je van de ene naar de volgende pagina stuwt. Ruimtekruimels, een unieke strip, een ode aan de eenvoud met boodschap.
- Ruimtekruimels
- Alleen rond de Wereld
- Big Bill Is Dood
- Blueberry, De Jonge Jaren van 21
- Boerke 8
- Celestine en de Paarden 3

Nob is duidelijk een ervaringsdeskundige. Zijn dagdagelijkse belevenissen zijn zo herkenbaar uit het leven gegrepen, gecombineerd met de dagboeken van een 'loser'. Papa's echte voorgeschiedenis ken je na 48 bladzijden nog niet, Nob houdt extra troeven achter de hand om het verleden van de goede man op termijn verder uit te pluizen. De zachte kleuren en vertederende aanpak geven Papa's schatten de schattige glans nodig om je te vermurwen. Dad is meer dan een vaderdagboek.
- Dad 1
- Democratie, Een kleurrijke ode aan het ontstaan van
- Dode Hoek 1
- Douwe Dabbert 8 HC
- Douwe Dabbert 8 SC
- Down Under 3
- Druuna 0
- Druuna 1
- Elsje Maakt Geschiedenis
- F.C. De Kampioenen 89
- Garfield 87
- Garfield 88
- Garfield dubbelalbum 33

Een bijzonder boek dat mag blijven duren en duren. Je kan er geen staart aan vastknopen welke richting Makyo uit wil. Zelfs al blijft hij trouw de richtlijnen in Michel Folco's roman volgen, de wendingen zijn even verrassend als de verschillende hoofdpersonages die ten tonele verschijnen. Eerst denk je aan de wolvenvanger, wordt hij de drager van het verhaal. Dan staat de klompenmaker recht die geluk en ongeluk dicht bij elkaar samensmelten. Of is het de kroost die zich manifesteert als jonge wolven. Zelfs al kan je er geen touw aan vastknopen, vastgekluisterd geniet je van de frisse ongecompliceerde eenvoud waarbij alles natuurlijk in elkaar overvloeit. Federico Nardo leek de zoveelste nieuweling die Makyo als een verlengstuk gebruikt, een ogenschijnlijke debutant die zijn kans mag wagen. Nardo manifesteert zich met bravoure en sleurt je samen met de inkleurder mee in een gezwind avontuur. Ondanks dat er nergens naar verwezen wordt, moet dit vervolgd worden!
- Jonge Wolven

Wow, wat een fantastische reis biedt Alex Alice je aan. Onwaarschijnlijk en toch zo verwonderlijk mooi en aanvaardbaar. Alsof je teruggekatapulteerd wordt naar de pionierstijd van ontdekkingsreizigers, mee de luchtballon of andere vooruitstrevende machine inkruipend hoog de lucht in. Een mooie symbiose van wetenschap en avontuur, de naïeve kinderlijke onstuimigheid, niet stilstaande bij de te trotseren gevaren. De gelukzaligheid en de detectiveachtervolgingswaan uit het eerste deel is een beetje weggeëbd. Nu staat de reis volledig centraal in de hoop Serafijns moeder terug te vinden. Kiest Alice daadwerkelijk voor de zeemzoete oplossing of blijft het traumatiserende drama overheersen? Sterke karakters, fantastische decors, plausibele wendingen, weergaloze tekeningen en zoals het bij een sprookje hoort, een verhaal met een positieve moraal.
- Kasteel van de Sterren, Het 2
- Kiekeboes, De 145
- Kiekeboes, De 145 LX
- Kiekeboes, De 145 LX velours
- Klein Boekje, Een 1 HC
- Klein Boekje, Een 2 HC

Wat heb je nodig om een goeie, gevarieerde strookjesgagstrip te maken? Een knotsgekke even gevarieerde cast. En die ligt in het opvanghuis voor dieren met psychische problemen voor het rapen. Vermenselijkte beesten zijn het die je absurd weten te entertainen. Bovendien brandt Brandy's verschijning zich voortdurend op het netvlies, ze zet je in vuur en vlam. Schattig, amoureus, flatteus en geschift. Voor pillen en praatjes moet je bij Liberty Meadows zijn. Vaak raak.
- Liberty Meadows 1
- Misty Mission 1

Weer zo een fascinerende invalshoek van Grant Morrison die blijft verrassen. De genialiteit zit hem in de gecompliceerde spielereien, het uitdagen van de lezer door hem/haar in het hemd te zetten. De criticaster bekritiseerd! Wij (de lezers) zijn degenen die het lot van deze helden (mee) bepalen. Vooral wanneer de schrijver terechtgewezen wordt op zijn intellectuele prietpraat. Voor een unieke leeservaring moet je bij Grant Morrison zijn.
- Multiversity 8

Tien delen had Hub nodig om zijn hoogtepunt te bereiken. Dit is het meest beklemmende en inhoudelijk sterkste verhaal dat de scenarist/tekenaar uit de mouw heeft geschud. Vooral de verspringingen in tijd zijn verhelderend met Noshin die via flashbacks aan zijn volgeling het verleden oprakelt en tipjes van de sluier oplicht. En dan is er de uiteindelijke ontknoping rond de steeds in mysterie gehulde identiteit van Noburo. De Leegte is finaal opgevuld. Klasse.
- Okko 10
- Onzichtbare Echo's 1
- Promise 3
- Ravian en Laureline 4
- Ravian en Laureline 5
- Reborn 1 HC
- Reborn 1 SC

Een vingerknip van Dufaux en hij krijgt het voor elkaar om met de grootste artiesten samen te werken. Waarom mag deze middelmatige goeroe-schrijver zich uitleven met talloze talenten terwijl er betere scenaristen rondlopen? De typische, bevooroordeelde vraag die enkel ontkracht kan worden na lezing. Ja, Dufaux kan de hocus pocus niet loslaten in deze Indianen-omgeving. Logisch. Daar waar bepaalde rituelen het dagdagelijkse leven bepalen, kan je dit onmogelijk negeren. Ja, Dufaux is de scherprechter tussen goed en kwaad, al stopt hij er dit keer nadrukkelijk veel nuance in. Terwijl je eerder een Django Unchained zou verwachten, vol haat en tegenstellingen (in plaats van zwart-blank hier rood-wit) verzacht de schrijver gemodereerd met veel begrip en liefde die overheersen. Daar waar de scenarist tekortschiet in Betoveringen (een liefdesdrama in een sprookjesachtig fantasy-jasje), bloeit hij in deze Regenwolf helemaal open. Getemperd zijn de contrasten, geliefd zijn de daden. En dat allemaal versterkt door die sublieme tekeningen en dito inkleuringen van Pellejero. Zelfs al is het na zijn Vrije Vlucht-avonturen een zekere systematiek geworden (niet te vergelijken met de nog subliemere schilderijen in het dossier achterin), een routine, het kleurenspel levert een afzonderlijke gloed vol passie op. Regenwolf, een prachtig boek.
- Regenwolf
- Robbedoes en Kwabbernoot door Franquin 1
- Robbedoes en Kwabbernoot door Franquin 2

Scenarist Di Giorgio heeft via Samoerai een goudader ontdekt. Deze ontgon hij reeds verder via Samoerai Legenden en nu opent hij een andere Oosterse deur via Sensei. En meteen is het raak. Vax staat duidelijk steviger in de schoenen dan Genèt en toont kwalitatief zijn mannetje te staan. Met fijne, summiere lijnen de gezichten afbakenend, in de decors (de natuur) soms zelfs iets te minimalistisch. Bertrand Denoulet is in zijn element om de sfeer in kleur te creëren. Uniformiteit is er alleszins. Toch had het nog iets stijlvoller, esthetischer gekund. Di Giorgio voedt zich voorlopig niet met Japanse sagen en legenden en houdt gelukkig beide voeten netjes op de aardse grond. De school van de eenzame wolven, sterk.
- Senseï 1
- Sherlock Holmes De Kronieken van Moriarty 1
- Storm Dossiereditie 29
- Storm De Kronieken van Roodhaar 2 HC
- Storm De Kronieken van Roodhaar 2 SC
- Urbanus, De Avonturen van 168
- Veertigers 1
- Worstelrepubliek, De LX
- Wunderwaffen 5 HC
- Wunderwaffen 5 SC

Van een ander kaliber dan Charley's War hoewel het een gelijkaardige anti-oorlogswaanzin predikt. Aan de hand van resolute militairen die letterlijk verzet aantekenen tegen de absurde bevelschriften van hogerhand. Hoe buiten schot blijven en zorgen dat je uit handen blijft van de militaire politie wanneer je aan het muiten slaat. Het verhaal van de tien kleine negertjes: zal er uiteindelijk eentje de eindmeet halen? Aangrijpend geschreven met een sterke climax. Tekenaar Babouche komt uit de vluchtige animatie-sector. De figuurtjes zijn rond en hebben meer tekenfilmallures. Soms zelfs oppervlakkig zwak (pagina 63, kader 9). Toch zorgt dat voor een onstuimige viriliteit, nodig om het gezwinde storyboard finaal vooruit te stuwen.
- Zwanenzang 2

Vijftig stripbesprekingen (9)

Ongetwijfeld Marc Legendres beste scenario in jaren. Heerlijk, dat sprook- en spookjesachtige karakter volgepropt met vooroordelen. Prachtige dialogen (pagina 3, kader 1-4): "Niettegenstaande U een bespottelijke parodie lijkt, kan ik me niet van de indruk ontdoen dat U een Schot bent?" Heerlijke oneliners als "Wie hoopt dat dit avontuur eindigt met een levensles heeft het mis" (36-5) en moraliserende kwinkslagen (38-5). "Het fenomeen vrije meningsuiting is razend populair onder dommeriken." Dat alles in een nauwsluitend stripjasje dat perfect past. Wilbert van der Steen levert weer perfectie af. Vloeiend orkestrerend, spelende met de bladspiegel (over de reling reeds het volgende plaatje beschrijvend, pagina 6) of je ontregelend met een onwaarschijnlijke verandering van camerastandpunt (pagina 10, kaders 1-2, een kwartslag in de kamer). Statisch hoort niet in van der Steens vocabularium thuis, alles beweegt, zo vloeiend. Zowel de personages als de pagina-opbouw. Ayak + Por is Hilda minder chaotisch. Uitstekend gecomponeerd.
- Ayak & por 3
- Batman The Dark Knight 3

Petje af voor deze herinterpretatie door Geoff Johns. Bij aanvang denk je meteen: wat voor zin heeft het nog om een verhaal te bedenken over een figuur maar alles al over gezegd is geweest. Mispoes. Johns start terug bij nul, actualiseert (mobiele telefoons bestaan al) maar ontwikkelt een nieuwe plot die zich akelig dicht bij het origineel nestelt van Batman Year One. Bruce Wayne die zich een plaats in de Gothamse misdaadwereld opeist met Alfred die meer militaristische dan opdienersstreekjes heeft. Agent Gordon die de idealen nastreeft en allesbehalve corrupt is. Broer en zus Dent die de stad van het gespuis willen verlossen en grote kuis houden. En de zeer innemende Killer Croc. Johns schrijft hiermee geschiedenis, verrassend en spannend. Gary Frank is soms hoekig, houterig. Toch hebben de figuren volume en dynamiek. Een meer duistere, gestileerdere inkleuring had deze Earth One helemaal afgemaakt. Uitzonderlijk: de verwijzing naar René Magritte. Nochtans, zo surreëel is Earth One niet.
- Batman Earth One Boek 2

Het multimediale project (een theatervoorstelling, de projectie van animatiefilms annex livebegeleiding door de band Yuko) krijgt nu ook een papieren versie. Om het origineel zo dicht mogelijk te benaderen, werd ook de CD van Yuko bij het album gevoegd, lezen op het ritme van de muziek is echter niet vanzelfsprekend. Vooral omdat de woordloze vertellingen sneller vooruit glijden. Extra duiding krijg je via het aanvullende dossier dat je wel de nodige info verschaft over het beschreven (of eerder be'tekende') dier. Het gemis van tekst in de beeld-verhalen laat zich voelen, niet altijd zijn de overgangen klaar en duidelijk en mis je versterkende woorden. Vooral olifant Jenny lijkt daaronder te lijden. De meer rudimentaire tekeningen van Klochkov helpen de geloofwaardigheid ook niet vooruit. Gracia's Jackie wel. Sterke decoupages, indringend zwartwitgebruik en grotendeels goed aanvullende kleuren. Ook het echtheidsgehalte bij Adriaenssens Stubby zit goed. De sfeer zit er volledig in. Cher ami, maak nieuwe a(ni)micalevrienden.
- Cher Ami
- Chlorophyl integraal 2

Een criminele bende waarvan de reputatie onlosmakelijk verbonden is met de cowboy die sneller schiet dan zijn schaduw. De Daltons moeten het voortdurend ontgelden telkens ze het tegen Lucky Luke opnemen. Je zou je voor minder omdraaien in het graf. Trouwens, beroept Morris zich na een dodelijke confrontatie zich niet op de neven van de Daltons! Olivier Visonneau pakt het realistischer aan en geeft de jongens een hart en ziel. Ook hierin moeten de broe(de)rs het ontgelden wanneer het recht dat zij uitdragen niet zegeviert. Onrecht viel hen reeds thuis ten deel. Een zuipende vader met losse handjes. Terwijl de oudste recht wil doen gelden, blijkt ook dat een illusie te zijn. De opvoeding, de omgeving, de maatschappij, alles vormt de voedingsbodem voor het leven dat de broertjes uiteindelijk zullen leiden, psychologisch door Visonneau goed onderbouwd. Atypisch voor een serieuze, realistische western is de vlotte tekenstijl van Jesús Alonso. Schetsmtig, cartoony, alsof het de realiteit ontkracht en verzacht. En toch werkt het, het rauwe, harde en harteloze blijft overeind. De eerste dode, een sterke thriller.
- Daltons, De 1
- Dirkjan 22
- dood van Stalin, De
- Eeuw der schimmen 6
- Elsje 3

De beste kronieken die er rond Excalibur bestaan. Istin neemt de tijd om de legende van het zwaard bewaarheid te zien worden. Vooreerst moet een hele – legendarische – weg afgelegd worden met een tegenstelling tussen de religieuze kerk en het heidens geloof als voedingsbodem. De gezant van God die de traditionele waarden wil uitroeien door machtshebbers tegen elkaar op te zetten. Brion is een uitstekend landschapsschilder. De weidse scènes, de levendige natuur, alleen met de mens die der in rondloopt ziet het er minder natuur-lijk uit. Majestueus en kleurrijk, een mooi gezongen vierde lied.
- Excalibur Kronieken 4 HC
- Excalibur Kronieken 4 SC
- Frontlinies 2 HC
- Frontlinies 2 SC
- Game Over 14
- Garfield Pocket (kleur) 92
- Garfield Pocket (kleur) 93
- Gelukkige tijden
- Hand van Pangboche, De 2

Reynès is volwassen geworden. Qua tekeningen zat het al snor, nu kneedde hij ook het scenario lang genoeg en zet de plot volledig naar zijn hand. Eigenlijk weinig op aan te merken, buiten dat je nieuwsgierigheid verder wordt geprikkeld. Goede karakterontwikkeling, een intrigerend verhaal, sterke tekeningen. Kortom, Harmony is een harmonieus geheel.
- Harmony 2
- Homs – Cabin Fever

Verrassend, een integrale die teruggrijpt naar het origineel, ongedrukte zwartwit-tekenwerk van een artiest in plaats van te kiezen voor de reproductie van de eerste kleurenedities. In deze versie kan je de grootse glorie van Jijé ontdekken en bewonderen. Genieten is het alvast van de inkt'vlakken/lijnen' waarmee de auteur speelt. De reden van deze keuze lees je in het dossier, net als de interessante omkadering rondom Jijé's vrijheid het verhaal te sturen naar eender welke richting where the wind blows. Go with the flow was duidelijk zijn leuze, zich moeilijk kunnen binden aan een vooropgezet plan. Over Golden creek: Jijé duidelijk van alle markten thuis. Na de cartooneske Robbedoes-stijl waagt hij zich ook aan het realisme. Een gestileerd realisme weliswaar. En wat een mooi gebalanceerd zwartwitwerk, zo duidelijk leesbaar in contrast met het groezelige, meer gedetailleerde Blueberry-aspect van Giraud. Jijé ontvoogdt zich van Red Ryder en heeft meteen zijn grip op een eigen western met Mexicaanse roots. Rechtschapen vecht de eervolle Jerry tegen het gespuis dat de gewone mens het gewone dagelijkse leven dwarsboomt. Toch is Spring niet zo naïef dat hij zich voortdurend in de luren laat leggen. Zestig jaar oud en nog steeds zo veel klasse. Te ontdekken. Over Yucca Ranch: je kan de ergernis van scenarist Rosy begrijpen wanneer Jijé zich niet strikt aan het voluit geschreven verhaal houdt en via bochtenwerk de schrijfintenties aan zijn laars lapt. Het plezier van de artiest zit hem in de kijk op Pancho, vooroordelen ten opzichte van deze Mexicaan met Indianenroots voeden de angst en het wantrouwen. Zelfs Spring is er onderhevig aan. (On)Bewust schermt Jijé met (anti)racisme, vooruitstrevend. Yucca Ranch, Jijé te paard in volle galop.
- Jerry Spring, De Complete 1
- Jerry Spring, De Complete 1 lx
- J.Rom 4 LX (linnen rug)
- J.Rom 4 LX (kunstleer)
- Koralovski 3

IJzersterk verhaal van Céka, een piste die een andere kijk op de ontdekking van Amerika geeft. Efficiënt zonder al te veel poeha met een mooie romantische inkleding waarbij de vriendschap het haalt op de veroveringsdrang. Neen, verwacht geen biografie over Columbus, Céka zet dé man van het jaar 1492 centraal, een andere dan die je normaal zou verwachten. Dé ster van dit boek is echter Tandiang. Met een geheel eigen stijl imponeert hij met schilderachtige, natuurlijke taferelen. Soms met hele fijne dunne lijntjes (pagina 14, kader 7), vaak met karaktervolle realistische decors (6-1) en vooral levensecht geportretteerd door die schitterende aanvullende inkleuring. De lucht (18-8 of 19-4), het strand (21-2 en 3), technicolor op papier. Wow.
- Man van het jaar 6
- Middeleeuwse trilogie over Vlaanderen 1
- Middeleeuwse trilogie over Vlaanderen 2
- Operatie overloard 1 HC
- Operatie overloard 1 SC
- Philemon 8

Een afgescheiden verhaal getekend door Peter Snejbjerg, One Man's War, de achtergrond van Starr ontrafeld. Snejbjerg kan heel gestileerd uit de hoek komen (plaat 25, kader 4, het schaduwspel in de wagen), alleen spiegelt hij zich te vaak aan Dillons stijl waardoor alles gereduceerd wordt tot een lijnenspel. Echt doorworstelen (tenzij de massa's taalfouten) moet je niet, Preacher leest als een pulpstrippende trein. Dillon en Ennis overschrijden de grenzen van het fatsoen, totdat je aan de special The story of you-know-who komt, prachtig getekend door Richard Case, met een innemend, sterk, schrijnend portret van een jongen wiens leefwereld niet zo rooskleurig is dat hij geleid wordt tot zelfmoord. Onder impuls van zijn omgeving, vader, moeder, school en zijn zogezegd beste vriend. Ondanks deze indringende, begrijpelijke blik deelt Ennis een extra mokerslag uit met de mening van een nabestaande. Meer dan een doordenkertje is haar reactie. Meer dan een vuistslag aan al degenen die Kurt Cobain wilden imiteren. Een parel van een kortverhaal dat een 9 op 10 verdient. Ook The good old boys wijkt even van het priesterlijke pad af, een Deliverance waarin Ennis lekker kan spotten met de clichés van de stoere held en de femme fatale. Ezquera tekent Europees, Jijé en Gir achterna.
- Preacher 4
- Sam Integraal 1
- Scott Leblanc 4
- Sliert, De 7
- Space Gangsters 1
- Spoedgeval 1
- Sprookjes van Grimm zonder woorden
- Star Trek 1
- Star Wars C-3PO
- Star Wars Chewbacca 1
- Star Wars Chewbacca 2

Designer Howard Chaykin houdt zich in en tekent meer traditioneel volgens de opgelegde regels. In zijn eigen reeksen spat normaal de vernieuwing van de pagina's af. Hier echter een optimale invulling van de stripreconstructie. Roy Thomas volgt zeer getrouw de film en versterkt hier en daar door voice over achtergrondelementen of commentaren toe te voegen, wat in de films niet gedaan wordt (of die je normaliter via de doorlopende actie te zien krijgt). Chaykin bevestigt met fijngevoeligheid. Een pruillip van Prinses Leia, een gorilla-achtige Chewbakka, een jaloerse Luke, een flirtende Han en een zeurende C3PO. Het collectief van personages is even aanstekelijk als in de film. Het recreëren van die opwinding: geslaagd!
- Star Wars Classic Remastered IV HC
- Star Wars Classic Remastered IV SC
- Star Wars Classic Remastered V HC
- Star Wars Classic Remastered V SC
- Star Wars Obi Wan 2
- Star Wars Prinses Leia 2
- Star Wars Rebels 2