Vijftig stripbesprekingen (18)

Uiterst vermakelijke thriller. Zal de overval lukken? Blengino speelt het spel van geloof, bijgeloof en ongeloof uit. Vooral de wending rondom de beweegredenen zorgt voor een verrassende insteek met een even surprise ontknoping. Deels historisch onderbouwd (Damnatio Memoriae) en verder losjes aangevuld (de introductie van een nieuwe 'cultus'), naar believen geloofwaardig te vinden. Helaas beschikt Blengino met Sarchione niet over een grafische sterkhouder. Functioneel realistisch, dat wel, maar onvoldoende getalenteerd om de plot verder naar hogere regionen te stuwen. De tempel van Artemis, een uitstekende detective.
- 7 Wonderen 4 HC
- 7 Wonderen 4 SC
- 14-18 5

Corbeyran lijkt slechts 'gewoon' een episodisch vervolg te breien aan de fragmentarische belevenissen in de Loopgraven. Je kent ze wel, de kameraadschappelijke verhalen over opoffering, heldendaden, lafheid en verlies. Met nu de toevoeging van gekleurde soldaten waar niet iedereen met open geest tegenover staat. Een ordinaire greep uit de oorlogsverhalentrommel? Tot je die laatste pagina omslaat en je overmand wordt door emotie. Corbeyran raakt de juiste snaar. Het team Le Roux (tekeningen), Chevallier (decors) en Brizard (inkleuring) herscheppen de groezeligheid en waanzin, met de pagina's 42-43 als hoogtepunt. Zo knap, dat zwartwitminimalisme.
- Aâma 4
- Adelaars van Rome, De 5 HC
- Adelaars van Rome, De 5 SC
- Alex 35
- Apache Junction 1 SC
- Bruce J. Hawker Integraal 2
- Buck Danny 55

Toepasselijk en logisch, een conspiracy theory in deze Complot-reeks. Eén van de Kennedy's moet er in dit album aan geloven, Gihef koppelt zijn dood aan de slachtpartij op Hamburger Hill. Een Bob Woodward en Carl Bernstein All the president's men, de snode plannen van de regering (of toch achter de schermen) blootleggend. Eén doortastende journalist graaft diep, al helpen sommige toevalligheden hem soms verder op weg. Eind goed, al goed? Dan ken je de doorwiekste geheime diensten nog niet, het venijn zit soms in de staart. Stéphane Perger zorgt voor een discrepantie: zijn schilderwerk is te mooi om deze thriller uit te beelden. Ze past minder bij het rauwe van dit verhaal. Nochtans zorgt het voor uniformiteit en makt het de waanzin van de junglescènes des te levensechter. Qua composities en bladindeling zorgt hij in De slag om Hamburger Hill voor een professioneel spektakel (36-37, 42-43). 7 voor het verhaal, 8 voor de tekeningen.
- Complot 3 HC
- Complot 3 SC
- Djinn 13
- Dr Watson 1
- Drakenbloed 9
- Drakenbloed 10
- Duiveltjes, De 1
- Een nacht in Rome, Achter de schermen van
- Elfen 10 HC
- Elfen 10 SC

Anarchistisch, op haar eigen benen staand, tegendraads, humeurig, gelukkig niet wereldvreemd, met het hart op de juiste plek. SuperElsje, een ontmoeting met Kim-Jong-Iets, liken en whatsappen, terug naar de Gouden Eeuw. Bij een eerste lezing doorheen de gags razen, daarna nagenieten en savoureren door alles afzonderlijk te herbekijken. Wat een talent, die Valkema. Elsje, een meid die je beter kan bestempelen als rebElsje.
- Elsje 10 HC
- Elsje 10 SC
- Engelsman die niet van vuurwapens houdt, De 3
- Garfield Compleet 2
- Hazes, de stripbiografie 1
- Hazes, de stripbiografie 1 (Mokum-editie)

Zou je het incorporeren in het universum van De zang van de Vampiers, dan ben je Sorel er zelfs erkentelijk voor. Of liet Corbeyran zich misschien inspireren door Guy de Maupassant? Het onopgemerkte boek van Sorel is nochtans zeer verdienstelijk. De auteur zuigt je immers mee in de claustrofobische waanzin van een man die bezeten wordt door een demon annex geest of is het zelfs een buitenaards wezen of zinsbegoocheling, afhankelijk van jouw interpretatie. In het begin afstandelijk, na verloop van tijd wordt de dreiging reëel en wint het waarschijnlijke het van het onwaarschijnlijke. Zou zelfs Sherlock Holmes met zo veel bovennatuurlijke krachten als tegenstander dit mysterie hebben kunnen oplossen? Natuurlijk is er dat vermoeden dat de Maupassant geestesverruimende middelen als bron gebruikte, of keek hij vrij diep in het glas? De verbeeldingskracht is groot, Sorel maakt ze werkelijkheid. Helder en somber tegelijkertijd, Sorel componeert en visualiseert vloeiend. Golven en glooiend dansen de lijnen (pagina 42, kaders 2-3-4) op het papier. Dan eens idyllisch (de trein, 31-1, het stadsbeeld, 31-4), zich richtend op eind 19de eeuwse schilderkunst (Toulouse-Lautrec, pagina 32) om te verdonkeren in het onheil (pagina 51, kaders 1 en 4, hoe de geest vormelijk doorglijdt). De Horla, te lezen.
- Horla, De
- In het land van Horus Integraal 1

Wat zou je toch eens graag in Parijs willen ronddwalen en geheel onverwachts, onbewust zelfs, het pad van de gemotoriseerde Bloks op zijn Solex willen kruisen (pagina 5, kader 5), niet beseffend dat je deel uit maakt van wederom zo'n 'simplistisch' avontuur. Ja, stripperfectie bestaat. En die heet Alain Dodier. Perfecte timing, een goed geconstrueerde plot, personages die leven, humoristisch en hoopgevend. Zelfs het tikkeltje moralisme (abortus) neem je er al te graag bij. Dupuis, zorg alsjeblieft dat alle delen van Bloks afzonderlijk beschikbaar blijven zonder dat er stomme integrales van gemaakt worden.
- Jerome K. Jerome Bloks 25
- Koblenz Integraal
- Marc Sleen in Ons Volkske 2

Kris en Maël kunnen hun geschiedkundige kinderen niet loslaten en brengen je poëtisch in vervoering door wederom terug te keren naar de periode van de Groote Oorlog. Met veel liefde brengen ze de karakters die in hun vel gekropen zijn weer tot leven in deze melancholische kronieken. Dit keer geassisteerd door een schare collega's die op hun manier zich de materie toe-eigenen en toch in hetzelfde (kleur)kader opereren. Met sterke bijdrages van Cuvilier, Edith en Hardoc. Vincent Bailly is de meest rudimentaire, Pourquié eerder de beginneling. Moeder Oorlog Kronieken, meer dan een aanhangsel. Moeder Oorlog Kronieken opent perspectieven voor nog meer kronieken.
- Moeder Oorlog 5
- Narwal

Waarom? Waarom? Waarom? Expliciet staat er op de cover reeds waarover Onafscheidelijk gaat: een liefde tussen broer en zus die 'misschien' wel te veel van elkaar houden. Je komt in een ongemakkelijke zone terecht. Willen Zidrou en Springer koste wat het kost provocatief het thema van incest aankaarten? Een ongemakkelijk gespreksonderwerp dat ook aandacht verdient? Het voelt eerder aan als een truc om op te vallen in de doorsneestripproductie. Welke journalist zou anders gewag maken van het bestaan van deze taboedoorbrekende strip? Terwijl Onafscheidelijk een prachtig liefdesverhaal is over de onbereikbaarheid van een onmogelijke relatie, want ondanks de passie voor elkaar is zij ge- en verbonden met haar man waar ze twee kinderen mee heeft. Een ge-trouw-heid die ze begrijpelijk niet wil lossen. In deze context voelt dat extra incestpigment als totaal overbodig aan. Er zitten zo veel geraffineerde emoties in die het ongeluk van de twee geliefden extra versterken. De zoon die door heeft dat er meer aan de hand is (pagina 39, kader 5). De man die zich schikt in het lot (54 en 55). De oppervlakkige collega waarmee je het bed deelt, ook al heeft zij hogere verwachtingen (41). In de kleine details is Zidrou groots. En dat geldt ook voor Springer. De onwaarschijnlijke openheid waarmee hij pagina's vol leegte toch vult met relatief weinig kaders, de enscenering en positionering van de camera, het expressieve en tedere in de gevoelens, de kleine accentuerende details (44-5), tussen de kleren de condoomverpakking als symbool voor zijn nonverbintenis met de collega, en dan de laatste erg poëtische sequentie waarbij ze definitief afscheid van hem neemt (55-62). Onafscheidelijk verdient een 9 op 10 qua uitvoering, de familiale liefdesinsteek zwakt het af naar een 7.
- Onafscheidelijk
- Operatie Overlord 2 HC
- Operatie Overlord 2 SC
- Pin-up wings 4
- Prometheus 9

Elk verhaaltje, hoe kort ook, wordt afzonderlijk ingeleid. Meteen ter zake komend, een beetje lyrisch, met af en toe de uitzonderlijke reproductie van een origineel. Voor een artistiek broekventje (ongeveer 25 jaar) is Franquin zijn generatiegenoten ver vooruit. Over De Tank: een klassieker die door iedereen gelezen moet worden, gewoon al om de vertelkracht van Franquin te (h)erkennen. Met een strakke ritmiek van vijftien gelijkvormige kadertjes per bladzijde, Dupuis koos er immers voor om de pagina's te hermonteren op een traditioneel albumformaat, raast de auteur van de ene - voor de protagonisten - onmogelijke scène naar de andere. De grappen, de timing (uitmuntende slapstick), de situatiehumor, de flexibiliteit, de onderlinge interactie tussen de personages, de mimiek (pagina 13: "Tuurlijk! Zie je me niet lachen?") en de tekstuele ondersteuning. Genre (pagina 10): "Hallo! Er rijdt een tank rond in mijn salon. En mijn overgrootmoeder is verscheurd." Gewoonweg hilarisch als je weet wat er zich daar allemaal rond afspeelt. Kwabbernoot is meesterlijk als ondernemende avonturier, alleen laat hij al te vaak alles in het honderd lopen, terwijl Robbedoes het aanhangsel is die de fouten van diens makker moet rechtzetten. En Spip? Die bewijst even belangrijk te zijn bij de uiteindelijke reddingspogingen. Kortom, Robbe, Kwabbernoot en Spip, een gouden trio! Over Robbedoes en het geprefabriceerde huis en Radar de robot: voor eenieder die een les wil in verteltechnieken, Franquin haalt zelfs als jongeling een niveau dat vele opkomende of gevestigde artiesten na een lange carrière niet kunnen evenaren. Al heb je in de beginfase een Franquin die even prettig gestoord Robbedoes en het geprefabriceerde huis in eenzelfde stijl Jijé kopieert, het iets latere Radar is volbloed Franquin met spannende en dynamische scènes. Een bewijs dat tijdloze strips wel degelijk hun kwaliteiten blijven behouden. Over De erfenis: doodeenvoudig. Robbedoes erft, alleen zijn er kapers op de kust die zijn fortuin willen inpalmen. Maar wat houdt die erfenis eigenlijk in? Een explosieve, actievolle, komische slapstickstrip waarbij Franquins beeldtaal zo veel dynamiek uitstraalt. Prachtig, het laatste kadertje van plaat 34 (pagina 67 in deze integrale, kader 10) vanuit vogelperspectief getekend. En dan de daaropvolgende gevechtsscène. Als een tekenfilm de knokpartij voortstuwend. Kan je dit als beginnerswerk beschouwen? Franquin, onwaarschijnlijk wat een talent. Over Robbedoes en de plannen van de robot: een verlengstuk van Radar, de robot, echter is nu niet het mechanische gevaarte het centrale personage, wel een uitgesproken slechterik die hoopt de gekke professor tal van robots te laten produceren om de wereld te veroveren. Franquin anno 1947, wat een stijl!
- Robbedoes en Kwabbernoot door Franquin 9
- Robbedoes en Kwabbernoot door Franquin 10
- Robbedoes en Kwabbernoot door Franquin 11
- Samoerai 10
- Snow 2 Fantomia
- Spynest 3
- Surcouf 3
- Vierenveertig na Ronny
- Walking Dead 22
- Walking Dead 23

Wow, een reis vol pure verwondering, te danken aan die magische kleuren en feeërieke sfeer die Lereculey creëert. Prachtig, hoe majestatisch Azrhör ten tonele verschijnt (pagina 8, kaders 2-3, 9-5). Chauvels scenario plaatst de duistere dwergenwereld in een ander daglicht. Net nadat de eerste queeste is afgerond ligt er een nieuw obstakel op Tridïks weg. Laat dat vervolg maar snel komen.
- Wollodrïn 5
- Wolverine 003

Vijftig stripbesprekingen (17)

Hoeveel gagstrips kom je in het leven tegen die je daadwerkelijk continu aan het lachen brengen? Niet die waarbij je geregeld gniffelt om een leuke vondst. Niet die waarbij je een heel boek moet doorworstelen om eens echt te schateren. Al sinds jaar en dag lukt dat Wilms en Raymakers. Sla gewoon het boek open op de eerste pagina. Blijf je daar onbewogen bij, dan kan je meteen vermalen worden tot zuurpruimboesmoes. De kunstige specht, de gulzige kameleon, de slepende lengte van de hond en vooral het vogeltje met een minderwaardigheidscomplex. Zelfs al gaat het er soms boertig aan toe (wat wil je met os Boes die de taak van dierenliefhebbende boerderijhouder op zich neemt) en mag je de auteurs wel eens betichten van kaka-pipi-humor (het gevangen vogeltje), de uitwerking getuigt van een geraffineerde finesse. De vogelverschrikker die flasher wordt, de vlinders en hun scharnierfunctie, de kangoeroe en zijn politionele inbreng. Liefdevol (letterlijk de zwanen), dwaas, kunstig én esthetisch mooi. Dankzij Boes kom je te weten dat ook dieren kunnen genieten van een goeie grap. Zaklopen bij kangoeroes. De ooievaar brengt nieuw leven, in geval van een inktvisje vereist dat vele tussenstops. De pamper moet immers voortdurend ververst worden. Airbags voor bokken die elkaar bekampen. Domme gorilla's. Gevangengenomen in een muizenval? Elk nadeel heb zijn voordeel, Piep weet wel raad. Boes blijf je lezen en herlezen. Hoe repetitief ook, het verveelt niet.
- Boes Integraal 1
- Boes Integraal 2
- Boes 1
- Boes 2
- Brasser - Paul De Valck (1937-2001)
- Canardo 24
- Cycloop Integraal
- F.C. de Kampioenen omnibus 8
- Futura 2
- Garfield (groot A4-formaat - kleur) 125
- Golden City 11

Zalig, die oprispingen van Brian Michael Bendis wanneer hij nog eens volgens het ouwe getrouwe recept van levendige conversaties ook hier stevige dialogen verzint. Een gesprek tussen mens en alien, levensecht, alsnog je er zelf tussen staat. Prachtig hoe de scenarist de rol en het imago van Tony Stark uitspeelt, deze flamboyante playboy speelt meer nog dan Peter Quill in deze aflevering de show. Overtuigd van zijn mannelijkheid loopt deze ruiter op het witte paard bij de groene Gamora een blauwtje. Femme fatale en sexy babe Angela derft de leespret op het einde met haar voorlopig onbegrijpelijke interventie.
- Guardians of the Galaxy 002
- Hartendiefjes, De 1
- Helena integraal luxe
- Jacky Ickx 1 HC
- Jacky Ickx 1 SC
- Kat, De 5
- Kleine Circus, Het
- Koning van de Ribauds, De 2 HC

Valt niets op aan te merken. Met al die onderwerpen reflecteert Lectrr het nieuws van het jaar. Regio- of internationale politiek, het heengaan van (muzikale) beroemdheden, economische achteruitgang, maatschappelijke beslommeringen. Geëngageerd neemt Lectrr het op voor de man in de straat en al degenen die zich niet kunnen verweren. Wat een dikke turf.
- Lectrr 2016 Lectrr steekt
- Magasin General Integraal 1
- Maxentius 1
- Maxentius 2
- Nero - De premières 5
- Nero - De premières luxe (linnen rug)
- Nero - De premières luxe (semileer)
- Onthoofde Arenden gebundeld, De 11
- Peter van Straaten-collectie 17
- P.I.G.S.
- Ravermoon 3
- S1ngle 15

Convard en Adam diepen het gegeven Sneeuw verder uit door rond de oorsprong te fantaseren. Een oorsprong toen Sneeuw nog geen personage van betekenis was. Een oorsprong waarbij het desolate en de wanhoop amper perspectieven bieden. De scenaristen hadden ook gerust met iets totaal nieuw op de proppen kunnen komen, het aandeel Sneeuw blijft beperkt in deze apocalyptische wereld waardoor de instap makkelijker is. Het resultaat: een stevige, goed onderbouwde actiethriller. Tekenaar Fred Vignaux toont karakter en creëert niet De Twaalf maar wel tweeënvijftig mooi gecomponeerde bladzijden. Knap.
- Sneeuw - De oorsprong 1
- Star Wars Rebels 3
- Station Tijd
- Suus & Sas 10
- Te Paard! 1
- Tessa 5
- Tibet - De genezing van Mhusha de slagersdochter Luxe
- Trizia 1
- USA über alles 1 HC
- USA über alles 1 SC
- Violetta 2

In de categorie Elfen- en Dwergenachtige fantasystrips komt deze Walkure verrassender en krachtiger uit de hoek. Ten eerste is er het voordeel van het afgeronde verhaal. In rondjes danst Cordurié niet, het definitieve eindpunt wordt met de laatste pagina bereikt. Ten tweede steekt het tekenwerk met kop en schouder boven dat van voornoemde reeksen uit. Af en toe denk je aan Ralph Meyers prestatie in Asgard. En hoe mooi het portret op de cover ook is, het reflecteert het kunnen van Kovacevic niet. Zelfs al speelt een groot deel van het verhaal zich boven onze hoofden af, al die referenties naar de godenwereld eisen een zekere kennis van zaken, met of zonder ga je verwonderd mee op een groots avontuur. Walkure, een aanwinst.
- Walkure Integraal HC
- Walkure Integraal SC
- Wunderwaffen 6 HC
- Wunderwaffen 6 SC

Mmm. Weer zo'n heerlijke thriller die een tipje van de XIII-sluier licht. Fred Duval kiest voor de voice over-vertelling, Calvin Wax die het verhaal van zijn leven aan Walter Sheridan oprakelt. De plot chronologisch uitstippelen ware beter geweest, gevarieerder zonder al die uitgesponnen beschrijvingen. Het meest geniet je van Corentin Rouges tekeningen die tussen Vance, Giraud, Boucq en Hermann met veel overtuiging de demonische karakters neerzet. In Calvin Wax geen wassenbeeldenpoppen.
- XIII Mystery 10 HC
- XIII Mystery 10 LX Klein
- XIII Mystery 10 LX Groot
- XIII Mystery 10 SC

Vijftig stripbesprekingen (16)

Een bizar en ongemakkelijk boek waarbij André Benn out of the box denkt en traditionele grenzen verlegt. Realistischer dan de detectivereeks Mick Mac Adam, eerder aanleunend bij Woogee, qua sfeerschepping brengt de auteur de cabaretscène eind jaren '20 van de 20ste Eeuw in kaart met Berlijn fungerend als decor. Eentje van uitbuiting en miserie. Nigel Kimberley vindt er zijn weg niet in terug tot hij een buikspreekpop op de kop kan tikken. Eentje die niet op zijn bek is gevallen, de vertegenwoordiging van de cynische kant van Nigels karakter. Nigel gaat via Elmer erg ver, zo ver dat hij zelfs zijn stijve penis bovenhaalt om een welgemanierde dame alsnog de mond te snoeren. Eigenaardig om zoiets vulgairs in het oeuvre van de doorgaans brave Benn tegen te komen. Je kan Nigel moeilijk vatten, weifelend tussen risico's nemen en toch alle bruggen verbranden, of toch maar bij de schoenmakers leest blijven? Alsof Benn puurt uit het eigen gespleten karakter, kanaliseert hij de commentaren via de ongehoorde spreekbuis Nigel annex Elmer. Eentje die geen blad voor de mond neemt en die desnoods in de tegenaanval gaat bij eender welke opmerking. Hoe ver zal Nigel zich in het verderf laten storten? Wrang is alvast het voorgevoel. Door de zwartwituitgave missen de pagina's enig contrast, een gemis om de tekeningen extra te accentueren. Wel een voordeel om van Benns fijne lijn te genieten.
- Advocaat, De 2
- Angelique
- Arcadia Archief 34 Luxe Elmer en ik 1
- Arcadia Archief 36 Luxe Sliert, De 7
- Batman Detective Comics 4 Wrath
- Dwergen 3 HC
- Dwergen 3 SC
- Elmer en ik 1
- Fenix Collectie 114 Vrolijke Bengels 7
- Fenix Collectie 115 Vrolijke Bengels 8
- George Maduro Held van Curaçao tot Madurodam
- Guus Slim, De complete 3 Luxe
- Huurling, De Definitieve editie 2 HC
- Huurling, De Definitieve editie 2 LX

Ondanks de verwittiging voorin dat het om een satirische kroniek gaat vol gedramatiseerde feiten hebben Peet en Varekamp het natuurlijke talent om alles waarschijnlijk echt te laten lijken. Alsof je de geschiedenispil zonder medische voorkennis toch slikt omdat ze zo lekker smaakt zonder er vragen bij te stellen. Waarheidsgetrouw met een korrel zout te nemen. Om tot de befaamde John F Kennedy te komen belichten de auteurs eerst vader Kennedy, notoir rokkenjager en succesvol manipulerend zakenman. Je huivert door het gekonkelfoes in de achterkamertjes en walgt van de immorele attitudes, alleen verzacht die wondermooie esthetiek van Peet en Varekamp (een heerlijke symbiose van lijnen en kleuren) het leed dat de mensheid ondergaat. Anekdotisch en vaak van de hak op de tak springend, het deert niet. De man die president wilde worden is plezant in het zich niet au sérieux nemen-genre.
- Kennedy Files 1 HC
- Kennedy Files 1 SC
- Kiekeboes, De 147
- Kiekeboes, De 147 Luxe
- Kiekeboes, De 147 Superdeluxe
- Lucky Luke (anno 2016) 1

Over De Kerels van Vlaanderen: een heringekleurde heruitgave biedt de mogelijkheid een strip te verbeteren of te versterken. Wanneer het oorspronkelijke drukmateriaal ontbreekt en je niet enkel zwartwit wil publiceren (al had dat met Bob de Moors werk geen kwaad gekund), is dat de beste optie. Helaas is ze nogal vlak en gaat daardoor het authentieke karakter verloren. De Moor volgt Consciences woorden nauwgezet en wil niets verloren laten gaan. Hierdoor verzandt de strip in ellenlange beschrijvingen die alle dynamiek afremmen. De onafhankelijkheidsstrijd wordt tot in de puntjes beschreven zonder overzichtelijke indringendheid. De Kerels van Vlaanderen is zo'n stukje geschiedschrijving waarvan je zeventig jaar na datum twijfelt of de accuraatheid van de feiten niet te romantisch werd ingevuld. Tover de kleuren weg en geniet vooral van de Moors tekeningen. Over De Leeuw van Vlaanderen: Bob de Moor haalt alles uit de kast om Consciences natiebewuste Slag der Gulden Sporen door een even romantische bril te portretteren. Het Vlaamsche ideaalbeeld van verzettelijke onverzettelijkheid, de strijdbare onderdrukte die vecht voor vrijheid terwijl de opdringerige Fransen steeds meer eisten van dit vruchtbare gebied. Trop is te veel, wat uiteindelijk zal leiden tot de finale revolte. Bob de Moor volgt het verhaal getrouw, pikt de passages uit die oorzaak en gevolg netjes illustreren. Opwerkend naar de climax met natuurlijk dat heroïsche gevecht als culminatiepunt. De Moors klare lijn is zuiver en mooi gebalanceerd tussen zwart en wit. De ensceneringen zijn groots met daar waar nodig waanzinnige decors. Waar Coscience je zonder beelden liet wegdromen en alles aan je eigen fantasie overliet, brengt de Moor nu een loepzuivere uitbeelding vol drama en pathos. Moet ongetwijfeld bij verschijnen erg begeesterend zijn geweest. De Leeuw van Vlaanderen, als tijdsdocument een klassieker. Als klassieker weliswaar gedateerd. Over Sterke Jan: Wow, de facsimile druk van de originele pagina achterin (bladzijde 39) en in het klein erbij de ingekleurde coverversie. In dit opgekuiste boek wordt Bob de Moors werk te clean afgelijnd, een stukje authenticiteit gaat door de nieuwe inkleuring verloren. Alsof een anonieme inkter over de tekeningen is gegaan. De Moor is ondertussen een betere verteller geworden en kan zich al meer beperken in de veelvuldige beschrijvingen. Sterke Jan is daardoor minder een geschiedenisboek, meer een flitsend avontuur over een goedhartig man die opkomt voor rechtvaardigheid. Fijn getekend, relatief goed ingekleurd (op het te perfect opkuisen van de originelen na), een waardige afsluiter van de Middeleeuwse trilogie over Vlaanderen. Te lezen.
- Middeleeuwse Trilogie over Vlaanderen Bob de Moor pakket
- Middeleeuwse Trilogie over Vlaanderen Bob de Moor verzamelbox
- Middeleeuwse Trilogie over Vlaanderen 1
- Middeleeuwse Trilogie over Vlaanderen 2
- Middeleeuwse Trilogie over Vlaanderen 3
- Old Pa Anderson Luxe
- Olivier Schrauwen-collectie 4 29.000 Years of Bad Luck
- Retroworld Integraal 5 HC
- Retroworld Integraal 5 SC

De Marsupilami is terug bij de oorspronkelijke familie ondergebracht waardoor Dupuis-artiesten het beestje rechtenvrij kunnen implementeren in hun universum. Vehlmann wijdt er een heel album aan, door vooral een plausibele verklaring te verzinnen voor de lange afwezigheid binnen de reeks. Door de Zwendelstraal werd dat belangrijk stukje uit hun verleden immers gewist. Vehlmanns uitgangspunten zijn origineel: de melancholie van de Marsu, de herinnering aan de kameraadschap met Robbe en Kwabbernoot koesterend, terwijl frustratie en woede voor hun gedrag indertijd die zijn agressie voedt en motiveert en het oprakelen van Wiebeling. Veel aanzetten die niet bevredigend worden afgerond. Vooral het einde is gemakzuchtig afgehaspeld. Yoann heeft de figuurtjes onder de knie en begint zich helemaal thuis te voelen. De Marsu mag dan woest zijn, jij bent als Robbedoes-lezer tevreden, toch?
- Robbedoes en Kwabbernoot 55
- Sam Integraal 1 luxe
- Simon van de Rivier Integraal 2
- Simon van de Rivier Integraal 3
- Simon van de Rivier Integraal 2 LX
- Simon van de Rivier Integraal 3 LX
- Suicide Squad 1

Tex Willer in Patagonië, je verwacht het niet meteen dat hij tussen Argentinië en Chili zal rondstruinen. Mauro Boselli gooit alle registers open en schrijft een subliem verhaal over trouw, eer, verraad en insubordinatie. Een vriendschap die zwaar onder vuur komt te staan met Tex zich wederom ontplooiend tot guerrillastrijder. Hoe ver reikt de menslievend- of vergevingsgezindheid? Tex, de eeuwige diplomaat, kiest partij. Sterk is de wending iets voorbij halfweg het boek, het moment waarbij het conflict afgerond is. Dan tovert Boselli een vervolg uit de hoed dat heroïsche proporties aanneemt. Normaal leest Tex Willer als amusementspulp, dit is nog een klasse hoger, je zo meeslepend waarbij je zelf in het zadel wil kruipen en je je aan Tex' zijde wil scharen. Het verhaal kan zich makkelijk ontplooien door die even sublieme tekeningen van Pasquale Frisenda. Het begint al meteen met de sfeerbeelden rond het aangevallen legerkamp, alsof zombies uit hun graf opstaan. De fijne lijntjes waarmee hij gezichten afbakent, de groeven portretteert, fijne karakterkoppen neerpennend (Kit Carson, pagina 26, kader 4 en 27-2). Even onopvallend compositorisch (83-5): de ruiter die naar het einde van de pagina rent met als extra richtingaanwijzer de speer. Wordt William Vance zo bejubeld om zijn fantastische decors, Frisenda pakt voortdurend uit met prachtwerk (99-1, 102-1, 112-1). Bijna te mooi om de bladzijden met opengesperde mond aan te gapen. Het spel met zwart en wit zit hem in het bloed. Tex Willer in Patagonië, een western van het allerhoogste niveau.
- Tex Willer Classics 006
- Thorgal 35 HC
- Thorgal 35 SC
- Thor, God of Thunder 006
- Tour de France, Le - De officiële strip
- Urbanus 171
- Urbanus vertelt 23
- Vito 3 ***½

Het kleurgebruik speelt Willem parten. De combinaties die hij toepast (een pastelachtig geel met een bloeddoorlopen rood) heeft niet eenzelfde indringendheid als in Guarnido's Blacksad. Nochtans met voldoende flair getekend in een iets meer open, cartoony stijl. Geen privédetective als hoofdrolspeler, wel een berooide (nog een overeenkomst) vliegenier met een hekel verleden. Zelfs dat ontbloot de scenarist in het heetst van de strijd, ondertussen kennen we Faulkners gevaarlijkste opponent. En dat opent al perspectieven voor een hopelijk sprankel vervolg.
- Vleugels van de aap, De 1
- Wolverine 006
- Ype 9
- YS, de legende 3 HC
- YS, de legende 3 SC

Een Disney filmstrip die wel kan overleven zonder de film gezien te hebben. Sterker zelfs, deze Zootropolis brengt je volledig in vervoering en laat je sympathiseren met de twee hartverwarmende protagonisten. Vooroordelen staan centraal, met als doorzettingsvermogen, karakter en het feit dat je jezelf net daarom wil bewijzen. Lieflijk getekend (zonder het als zeemzoet te klasseren), alles perfect op elkaar afgestemd. En net wanneer je denkt dat de cirkel rond is, doorbreken de auteurs zelfs dit vooroordeel door er nog een extra finaal einde aan te breien. Een konijn en een vos, je draagt ze als team een warm hart toe.
- Zootropolis

Vijftig stripbesprekingen (15)

Spannende thriller rond de vuurtoren van Alexandrië en de daarbij horende bibliotheek. Twee mannen gaan verplicht samen op pad, elk heeft een eigen beweegreden om het mysterie te ontrafelen. Wie wil trouwens de grote Archimedes uitschakelen en trekt aan de touwtjes van dit complot? "Ben je een vrij man die vecht voor zijn land of een hond die blindelings doet wat zijn meester hem vraagt? Wie wacht op jou tot je thuis komt? Of is de trouw aan de vorst jouw enige doel in het leven? En tegelijk je ketting?" Plichtsgetrouw of zelfbehoud, deze morele kwestie staat centraal voor Ptolemaeus. Over verdwenen wereldwonderen bestaan maar weinig betrouwbare geschriften, dus dat biedt enorm veel mogelijkheden om er op los te fantaseren. De fictie die Blengino bij elkaar schrijft, boeit. Bennato imponeert met de massascènes, krasserig moduleert hij de personages. De inkleuring vult sfeervol aan. De vuurtoren van Alexandrië zet je in vuur en vlam.
- 7 Wonderen, De 3 HC
- 7 Wonderen, De 3 SC
- Amoras De Complete Saga Integraal

Terwijl Frank Miller na verloop van tijd volledig ontspoorde, wist Klaus Janson met de steun van John Romita wél nog eens een mijlpaal af te leveren die even opwindend leest als Dark Knight returns. Heerlijk om te genieten van een hulpeloze en radeloze Steve Rogers die in de hel van Dimensie Z probeert te overleven. En dat met een onwaarschijnlijke partner aan diens zij: de zoon van zijn opperrivaal die Steve ondertussen geadopteerd heeft als ware het zijn eigen bloed. Prachtig de verspringingen in tijd en ruimte, een stukje van Steves schrijnende jeugd ontblotend, de harde overlevingsstrijd van migranten. Uitstekend hoe Zola weergegeven wordt, het dimensionaal dreigend wezen. Viriliteit, artisticiteit, kwaliteit.
- Captain America 002
- Captain America 003
- Captain America 004
- Celestine en de Paarden 4
- Centaurus 2 HC
- Centaurus 2 SC

Aranill en Gmor, die zijn voorbestemd om nog vele avonturen te beleven. Een matige cover (of toch het design) en de veel te grote lettering binnenin doen de strip geen eer aan. Nochtans is deze De eerste missie een heerlijk eenvoudig weglezertje dat gezwind en vlot voortzoeft. Open tekeningen, veel actie en complexloos avontuur, de buddy-strip met slechts één extra pion die de koers en het einde bepaalt. Als introductie zijn deze 128 pagina's zeker interessant, je hoopt zelfs al op een vervolg. Echt groots zijn de tekeningen niet (in de voorkafttekening zit veel meer vrijheid en dynamiek), voldoende om dit popcornverhaal te dragen.
- Dragonero 1 HC
- Dragonero 1 SC
- Dwergen 1 HC
- Dwergen 1 SC
- F.C. De Kampioenen 71 Stickerstrip
- Frontlinies 3 HC
- Frontlinies 3 SC
- Hindenburg 2 HC
- Hindenburg 2 SC
- Jan, Jans en de Kinderen 57
- Jan, Jans en de Kinderen 58
- Joodse Brigade, De 3 + verzamelbox

Een geactualiseerde Blake en Mortimer. Even oubollig als de voornoemde reeks en toch bevat Kaplan en Masson meer dynamiek, is het moderner. Thibert gooit de vertelregisters open door met de pagina-opbouw te spelen, het traditionele schuift hij aan de kant. Ritmisch met veel wisselende camerastandpunten. Het past goed samen. De perfectie zit er nog niet in, soms mist een gag de juiste timing of de ideale pointe. Niet zoals het laatste plaatje, want dan zit Thibert er helemaal op. Kunnen we Hitler redden?, erg leuk entertainend.
- Kaplan & Masson 2
- Kiekeboes, De 146
- Kiekeboes, De 146 Luxe
- Kiekeboes, De 146 Superdeluxe
- Largo Winch 19-20 LX
- Meisje van Paname, Het 1

Het ziet er Leo-achtig uit. Het voelt Leo-achtig aan. En het proeft Leo-achtig en je wil meer. Nochtans kenmerkt Memphis zich door zich te onderscheiden van alles wat Leo produceert: het geeft wél een antwoord op al de mystieke vragen. Rodolphe rondt nihilistisch, eerder zelfs vrij fatalistisch, af waarbij je je best bij de overgebleven situatie neerlegt. Zijn wij Truman Show-gewijs slechts poppen in een poppenkast? "Overlevenden die in een reservaat gedropt werden? Mooi hoe de link wordt gelegd met de algemene fundamentele politieke vrijheid die we bezitten. "Ik heb niet de indruk dat ik vrij ben, maar dat anderen voor mij beslissen." Een combinatie van Invasion of the body snatchers, Westworld, The X-Files en David Lynch. Low profile schrijver Rodolphe zorgt voor een knaller. Marchal brengt met zijn visueel volume extra levendigheid in dit theatrale stuk. No man's land, een waardige afsluiter.
- Memphis 3

Je hebt van die zeldzame parels en dit is er één van. Zidrou raakt je gevoelige snaar en bespeelt je emoties, gelukkig niet op een betuttelende, pathetische manier. Terwijl je een adolsecententerechtwijzing verwacht van een jonge opstandige dame die terechtgewezen wordt, fileert Zidrou de jeugddelinquentie met een vooruitstrevende wisselwerking. Er is nog hoop, geef de jongeren vooral inspraak, creëer betrokkenheid. En dat is niet zo onoverkomelijk. Dorpspolitiek vermenselijkt waarbij het initiatief niet gefnuikt wordt. Ruimte voor reële poëzie is er, niet enkel in geschreven vorm. Zidrou houdt zich gelukkig ver van het paternalistische, hij gunt ieder zijn waarde met de klemtoon op menselijkheid. Alleen degenen die zich niet weten te bevrijden van het strebersideaal blijven gekooid. Dank voor Merci, Zidrou. Dank voor dit boek waarvan je nooit wou dat het lezen ervan ophield. Met een lach en een traan, merci. Het lettertype van de poëzie had mooier gekund.
- Merci

Wat een geschift maar o zo fascinerend universum van Grant Morrison. Nu met een Hellboy-achtige ingeving: hoe zou de wereld er uit zien als het buitenaardse kind 'Superman' in handen van Adolf Hitler was gevallen en aan de basis zou liggen van de New Reichsmen? Een worstelende superheld aan de duistere zijde die een geloofscrisis heeft. Begint hilarisch met Hitler op de pot, een Superman-strip lezend. Eindigt defaitistisch met de val van de Glorie. Jim Lee en stoere, robuuste superhelden, dat is vanzelfsprekend grotesk.
- Multiversity 7
- Night of the Living Dead 1
- Night of the Living Dead 2
- Oktoknopie 7
- Orakel 5 HC
- Orakel 5 SC
- Prins Valiant 26
- Rhonda 2 dossiereditie
- Robbedoes en Kwabbernoot door Franquin 5
- Robbedoes en Kwabbernoot door Franquin 6
- Robbedoes en Kwabbernoot door Franquin 7
- Roodhaar, De Kronieken van 2 dossiereditie
- Slapende Woud, Het
- Smurfen, De vakantieboek De Smurfenspelen
- Stomp 2 LX
- Suske en Wiske Blauwe Reeks LUXE 7
- Suske en Wiske Het Verloren Verleden LX groot
- Suus & Sas 9
- Urbanus Omnibus 5

François Lapierre schrijft een fris en verrassend scenario, een keertje van het geëffende pad afwijkend, out of the box denkend. Een sirene in een meer, de bijzondere bewaakster, een kordate jongedame die met haat haar vijand wil uitroeien. En dat zonder dat je ook maar één ziel opgevreten ziet worden. Net wanneer de plot afgerond is, legt Lapierre de doos van Pandora voor je neus, de ongezonde menselijke nieuwsgierigheid wil die openen. Laat dus dat tweede deel maar snel komen. Patrick Boutin-Gagné is geen groots artiest. Toch maakt hij met zijn specifieke stijl, gecombineerd met dit zielenvretende verhaal, er een bijzondere belevenis van die magie oplevert. Na De wachter is je zielenhonger niet gestild.
- Zielenvreter, De 1 HC
- Zielenvreter, De 1 SC

Vijftig stripbesprekingen (14)

Daar heeft zich een schrijvend redacteurtje mee gemoeid die best wel denkt een belangrijk aandeel te hebben gespeeld bij de realisatie van Amoras. Wanneer je goed tussen de lijnen leest, vrees je eerder dat de auteurs veeleer opgezadeld werden met een zekere ballast, zaken waren Legendre en Cambre rekening mee moesten houden om aan de fabrieks'eisen' te voldoen. Schuif de uitgeschreven intermezzo's opzij en geniet vooral van het Making of-proces: de schetsen, de storyboards, de illustraties (de portretten van de personages op A4-formaat), dan is dit boek een genot om naar te kijken.
- Amoras The Making of
- Amoras The Making of luxe (linnen)
- Amoras The Making of luxe (velours)
- Angry Birds Movie Comics 1
- Arcadia Archief Luxe 35 Cupido 19
- Bff's 1
- Café Cowala 1 (herdruk)

Een reconstructie van een indrukwekkend leven. Terwijl je Capa associeert met die ene Spaanse burgeroorlogfoto blijkt na verloop van tijd dat deze fotograaf zijn leven voortdurend waagde om eveneens in de vuurlinie te staan samen met de revolutionairen en/of soldaten. Het parcours dat Capa aflegde doen weinigen hem na. Rakel zo'n historisch moment op, hij was erbij. Florent Silloray heeft zich goed gedocumenteerd en legt de puzzelstukjes voor de lezer zelf bij elkaar. Je leert een getormenteerde man kennen, die ene verloren geliefde waar hij nooit over zal komen, zijn daar uit voortgroeiende bindingsangst, zijn onversaagdheid, maar ook Capa's gok- en verspilzucht. De kleine kantjes des levens. Als artiest zorgt Silloray met een monochrome inkleuring voor een retrosfeer, de tekeningen volgen de foto's goed. Eens hij echter niet over een referentie kan beschikken (Capa als kind in de badkuip, pagina 79), zie je zwakte (het te grote hoofd). Capa, de strip, zoals Roberts leven, bewonderenswaardig. Nu op zoek naar de foto's!
- Capa - De Vallende Ster
- Cédric 30
- Champions, The 26
- Dating for Geeks 4
- Dwarf 4
- F.C. De Kampioenen Presenteert Vertongen & Co 15
- Flip 2
- Franka 23 HC
- Franka 23 SC
- Garfield Pocket (kleur) 89
- Guardians of the Galaxy 003

Een dork, een buitenbeentje, een nerd, een geek, gefascineerd door bepaalde materies en zo gebiologeerd door specifieke onderwerpen dat het lijkt alsof de rest van de wereld niet bestaat. Gelukkig manifesteert Lectrr zich niet als uberdork en declameert hij zijn liefde voor de creatieve uitspattingen van anderen met een zeker respect en de nodige spot. Lachen geblazen wanneer hij stereotiepen en vooroordelen van vanzelfsprekende, dagdagelijkse gebeurtenissen (de Nederlander met de caravan op reis) transponeert naar dat universum waar jij mee dweept: een AT-AT die een traditionele oranje kampeerwagen achter zich aansleurt. De legende erbij (Stormtroopers, Hollandse divisie) is de kers op de taart. Star Wars, Star Trek, The Matrix, Ghostbusters, Lord of the Rings, Game of Thrones, The A-Team, Edward Scissorhands, Guardians, Aliens, Godzilla, Batman. Alsjeblieft Lectrr, laat je fantasie nog een keer de vrije loop in een vervolg.
- Hara Kiwi 11½

Sterke vrouwen, je komt ze in het stripmilieu niet zo vaak tegen. Rookie Kid Toussaint zet er eentje met ballen op papier. Eentje die niet alleen haar mannetje staat, eentje die de mannen om haar vinger kan winden, er tegen ingaat en ze vaak zelfs op hun plaats zet, politieagent Loyola voorop. In deze met water doordrenkte Wie zal de regen doen stoppen? weer een detectivethriller waarbij noch de weer- noch andere goden invloed hebben op de ontsluiering van het mysterie. Geen bovennatuurlijke verklaring, geen hocus pocus-voodoo-achtergrond, nochtans in een New Orleans-setting, gewoon met een plausibele ontknoping. Servain blijft met fragiele lijnen de vrouwelijke hoofdpersoon portretteren. Mooi.
- Holly Ann 2
- J.Rom 4 SC
- Jump 12
- Jump 13
- Jump 14
- Moeder Rusland Integraal
- Neanderthaler 3
- Oorlogsvrouwen 4
- Orde van de Drakenridders, De 15

Fred, stop daarmee. Het oppotten van tussendoortjes levert dan wel dikkere magazines op, het wachten maakt de liefhebber horendol. En uitgever Xtra, stop daarmee. Deze compilatie dient ter promotie van het de Heij-meesterschap zonder dat we andere interludiums op ons bord krijgen, ruis dat storend werkt terwijl de melodieuze gezangen van de artiest weerklinken. Hilarisch hoe de Heij tijdens de redactievergadering met teken- en vertelstijlen goochelt. Met kapitein Rob in zee, als Moebius vliegend over de desolate Arzach-vlaktes, hyperrealistisch Max Havelaar evocerend, de Heij een talentvol vat. En altijd weer de steeds opduikende Pulpman die je uit de illusie, fantasie of waan haalt. Met beide voetjes op de grond. Fictief en toch echt. Overdrijven met lekkere wijven, da's de Heij.
- Pulpman 18

Lupano heeft duidelijk moeite om zich te schikken naar de stripconventies. Herhaaldelijk overschrijdt hij de beperking van de 48 aflevering-pagina's zonder te kiezen voor het overtollige. Neen, het levert net extra diepgang op. Deze Het rechte pad vormt reeds de voorbode van Krasse knarren, in deze invulling focust hij zich op rebelse jongeren die het bont maken en het gezag ondermijnen. Ondanks de kwajongensstreken heb je er geen probleem mee om met hen te sympathiseren. Heeft Lupano de intentie de kerels echt het rechte pad op te sturen of blijven het lastige knapen? De pittige dialogen en de krachtige personages met een hoek af dragen het geheel. De tekeningen van Tanco zijn vaak zoals bij medewerkers van Lupano: grillig, door het karikaturale minder realistisch. Het tast de geloofwaardigheid niet aan. Het rechte pad is een De oorlog van de Lulu's met adolescenten in de hoofdrol, intellectueel een trapje hoger.
- Rechte Pad, Het 1 HC
- Rechte Pad, Het 1 SC

Ongecomplexeerde verhalen vertellen was indertijd de boodschap. Hebben zo'n vele jaren na datum-analyses dan wel een reden van bestaan? Hoe bijvoorbeeld de beginscène van Pas op, Kwabbernoot opgehemeld wordt vanwege de persoonlijke auteursinsteek. Ja, zelfs al is het slechts een suggestieve interpretatie van een mogelijke achtergrond uit de privésfeer (Franquin versus Dupuis, hier het ontslag van Kwabbernoot), deze voedingsbodem leidt tot gezonde hineininterpretierende speculatie. Deze integrales zijn mooie boeken die Franquin respectvol behandelen. Mooi vormgegeven ook. Over De dictator en de paddenstoel: een eenvoudig gegeven: breng de Marsupilami terug naar zijn gebruikelijke habitat. Daar draait het verhaal om, ware het niet dat één van de vele Rommelgemse paddenstoelen een nieuw wapen oplevert dat heel het dorp in rep en roer zet (toch minstens vijftien bladzijden!) én bovendien de avonturiers gekneld raken in het dictatoriale land waar neef Wiebeling de scepter zwaait. De vingerwijzing gaat richting Zuid-Amerikaanse regimes, al zit er ook een zekere herkenbaarheid in ten opzichte van bepaalde Duitse principes (de vlag alleen al). De dictator en de paddenstoel, een luchtig slapstick-verhaal zoals vaak bij Franquin, ondanks die klare lijn toch frivool getekend. Over Pas op, Kwabbernoot: alleen al voor die superspectaculaire fietsscène is dit een bijzondere stripmijlpaal. De ongewild doldwaze capriolen van Kwabbernoot leveren vuurwerk op, ze vormen gek genoeg een rustmoment in deze thriller op zoek naar de ware toedracht van die mysterieuze diefstallen. Des te eenvoudiger, des te beter. Want hoe simpel kan het zijn: schurken die Kwabbernoots beeltenis gebruiken om hem in diskrediet te brengen! Of is hij daadwerkelijk naar de duistere kant overgeheveld? Lachen geblazen met een gemoedelijke ontknoping.
- Robbedoes en Kwabbernoot door Franquin 3
- Robbedoes en Kwabbernoot door Franquin 4

Laat dit alsjeblieft niet de laatste Silas Corey zijn. Deze thriller gebouwd rond een manipulatieve, politieke context geeft het avontuur een extra dimensie. In een wereld vol smeerlappen is de hoofdrolspeler even crapuleus, zonder genade zijn recht doen gelden. Meedogenloos hakt hij er met onze goedkeuring op in. Amoreel de tegenstanders uitschakelend om de puntjes op de i te zetten. Dat staat in schril contrast met Sherlock Holmes die steeds tussen de wetslijntjes opereert. Een sterk scenario van Nury, begeleid door uitstekende tekeningen van Alary.
- Silas Corey 4
- Rode Ridder, De 250
- Rode Ridder, De 249 LX (linnen rug)
- Rode Ridder, De 250 LX (linnen rug)
- Rode Ridder, De 249 LX (semileer)
- Rode Ridder, De 250 LX (semileer)

Toch wel grappig dat deel één de prijs voor het beste oneshot kreeg op het Festival Polar de Cognac 2014 terwijl nu op het einde al een derde episode wordt aangekondigd. Colman en Maltaite hadden zich best aan dat ene, mythische onderzoek gehouden zonder verder uit te weiden. De glans brokkelt immers af. Het flitsende systeempje om steeds van scène te verwisselen werkte de eerste tachtig pagina's om verwarring én ontzag op te wekken. De identiteit van Stomp (beginnend met diens jeugd) was intrigerend. Het liet de lezer pingpongend van de ene scène in de andere belanden, je verplichtend het heden en het verleden te recreëren. Een cinematografische truc die je niet kan blijven aanhouden. Je hebt meer houvast nodig, meer aanknopingspunten en wat rechtlijnigheid om vooruit te geraken. Ziet Colman door het bos de bomen nog wel? Achtentachtig bladzijden en je dan afvragen wat je gelezen hebt, niet goed. Net nu je hoopte de definitieve tip van de Stompsluier gelicht te zien worden, slaan Colman en Maltaite de bal mis. Deel 2, wazig en stompzinnig.
- Stomp 2
- Tamara 8

Strip 2000, strips met humor. Dat is hier minder van toepassing. De sombere, existentiële belevenis van Tara en haar verlevendigde knuffelbeer Ieme levert hallucinante beelden op met een pijnlijke nasleep. De idylle wordt afgestopt en bezorgt je een wrange nasmaak. Vooral het eerste deel getuigt van maturiteit. Niet 'clean' genoeg om een Erik Kriek te zijn en net iets te vettig om zich als de Nederlandse Paul Pope te profileren. Rik Wielheesen heeft talent en doet er iets gruwelijk moois mee. Kort en krachtig dwaal je even af in de ontwrichte fantasie van een jong meisje. Het tweede verhaaltje Ieme leest eerder als een proloog, het probeersel om de figuren te introduceren. Volgens de aanmaakchronologie best als eerste geplaatst. Nu pakken de auteurs echter meteen uit met zowel het grafische als inhoudelijke hoogtepunt.
- Tara
- Urbanus, De Avonturen van 169
- Vasco 26
- Verdwaald
- Voetbalgek! 11
- Wielergek! 10
- Wolverine 004

Vijftig stripbesprekingen (13)

Grappig, want dit is echt gitzwart materiaal op maat geschreven van een Berthet. Artiest Brüno heeft hem met een patserige cabrio stijlvol ingehaald. Meer nog dan voornoemde bezwijkt hij niet onder de Pin-ups en laat de artiest zich leiden door de overvloedige inkt die Nury laat vloeien. En hoe minimalistisch ook, zonde dat Brüno kiest voor een inkleuring. Zonder zou het extra genieten zijn. Beeld deze maar eens weg! En toch derft het de pret niet, het legt andere klemtonen op. Nury vraagt je vanaf het begin vooral veel geduld. Afwachten geblazen hoe het de crimineel finaal vergaat in de ergste gevangenishel op aarde. R broeit wat als een hen broedend op het ei dat ooit uit moet komen. Letterlijk, want iemand met ambitie wil immers echt uit de Angola State Farms geraken. Liever levend dan dood. Tyler Cross is erg ambitieus en weet zich godzijnietdank te manifesteren als een engeltje annex duiveltje op aarde. Angola, genieten.
- Tyler Cross 2
- Agent 212 29
- Beestjes 5
- Boeken van de Zieners, De Robin Hobb 9
- Campus Stellae 4
- Diep in de Zee 1
- ElfQuest 7
- F.C. De Kampioenen bundel 21
- F.C. De Kampioenen Luisterboek 1
- F.C. De Kampioenen Luisterboek 2
- Fokke & Sukke Thematisch 7 Aan het Examen

Mathieu Reynès heeft goed opgelet bij de productie van Alter Ego en Enorme Angst. Als tekenaar leert hij via andere scenaristen de knepen van het vak en dat zet hij nu zelf om in een eigen harmonieus verhaal. Hoewel volledig gehuld in een waas van mysterie is dat het nu net dat dit eerste deel zo sterk maakt. De lezer ontdekt samen met het hoofdpersonage wat haar overkwam. Een mini X-Men ontbloot zich, over het hoe, wat en waar is het afwachten geblazen. De sterkte zit hem in de 'drive', het opgebouwde ritme raast vooruit, nochtans straalt alles rust uit. Memento scherpt het geheugen en prikkelt de nieuwsgierigheid. Mooi!
- Harmony 1
- Heer Vastenavond van As, De Integraal
- Insecten 3
- Iron Man 004
- Jacques Gipar, Een Avontuur van 1
- Jheronimus Bosch
- Jommeke 280
- Kat, De 4
- Kinky & Cosy 3
- Nero - De Premières 4
- Nero - De Premières 4 (linnen rug)
- Nero - De Premières 4 (semileer)
- Nocturno 1
- Okko 10 Dossiereditie

Robert Kirkman zit al een stadium verder. Voor stripreeksen worden de filmrechten gekocht wanneer studio's er meteen heil in zien. Zelfs al duurt het dan nog jaren vooraleer ze effectief uitgevoerd worden – als ze überhaupt gerealiseerd worden – een stripreeks rendeert net extra door die optie. Kirkman heeft meteen raak met Outcast. Naast de TV-serie is er ook de strip. Of omgekeerd. Gelijktijdig. In hoeverre ze – zoals bij Walking Dead parallel lopen is niet belangrijk. Dé hamvraag is: blijft het stripverhaal Outcast overeind? Ja. Misbruik makend van de episodische opbouw en sluw informatie achterhoudend prikkelt Kirkman de nieuwsgierigheid. Je geduld wordt op de proef gesteld, beetje bij beetje krijg je puzzelstukjes voorgelegd die als vanzelf ook wordt samengesteld. Geen zombiehorror dit keer, wel duiveluitdrijving. Tekenaar Azaceta is naast stylist ook een goed artiest. Stripachtig en toch reëel. Versterkt door een even esthetische inkleuring geniet je van de demonische insteek.
- Outcast 1 HC
- Outcast 1 SC
- Outcast 2 SC
- Philemon 9

Bij de les blijven en best het voorgaande deel herlezen. Gaudin en Peynet creëren verdere verwachtingen en houden het enorm spannend. Pure Fringe-toestanden waarbij het steeds duidelijker wordt dat verschillende dimensies ongewild met elkaar interageren. Daar waar Corbeyran met Uchronie(s) door zijn grootheidswaanzin niet in slaagde, is Gaudin meer bescheiden. Rustig opbouwen, geleidelijk aan puzzelstukjes vrijgeven. Door net de intensiteit kan je je nieuwsgierigheid verder bedwingen. Laat de rest van de thriller maar op je afkomen.
- Phoenix 2
- Pieter de Poorteres Zoekboek 2 Thuis in Theater
- Pioniers van de Nieuwe Wereld, De 20

Cyclus ten einde? Meteen wordt de ruimte gecreëerd voor een nieuw avontuur. Mooie bootscènes waarbij Franck Bonnet zich uitleeft op de zeevaartschepen met de stoomboot als uithangbord van het nakende modernisme. Hoe trouwens dit gevaarte onverstoorbaar en onhoorbaar langs de vijandelijke linies kan passeren, een klein geruisloos mirakel.
- Piraten van Barataria, De 9
- Ravian en Laureline 4 LX
- Ravian en Laureline 5 LX

Niet het venijn, wel de klasse zit 'm in de staart. David Ratte gaat gemoedelijk op hetzelfde elan verder, rustig een ogenschijnlijk oppervlakkig verhaal vertellend met dé befaamde Barrabas in de hoofdrol. De commerciële zet om De Reis van de Vaders als dekmantel te gebruiken, voelt niet geslaagd aan. Slechts twee passages waarbij je het pad van Jonas kruist! Tot de grootse finale voor een verrassende krop in de keel zorgt. Knap!
- Reis van de Vaders, De 4
- Spotters
- Superior Spider-Man, The 004

Twee Tros Kompas-'kort'verhalen die nu in de reguliere reeks opgenomen, grafisch en inhoudelijk twee pareltjes. Over Expeditie Robikson: een Wiske met krulletjes in het haar, de lossere tekeningen geven al meteen meer cachet. Van Gucht en Morjaeu op speed met een uiterst actieve en attractieve Lambik die Robinsonse rust wil. Jerom is aandoenlijk als Lang Weekend (in plaats van Vrijdag). Expeditie Robikson heeft zo'n vaart dat je over de pagina's rolt. Met constante gags (Lambik als voetpomp) en woordgrapjes (onbewoonbaar eiland) verveel je je geen seconde. Rijk gevuld en plezant, al was de toevoeging van Arturito niet noodzakelijk. Over Taxi Tata: kort en krachtig, je hebt niet veel pagina's nodig om een uitstekend verhaal te vertellen. 'Het was maar een droom', een gemakkelijk excuus om een strip af te ronden of een onorthodoxe te beëindigen, laat Lambik op die manier nog maar veel nachtmerries beleven. Met een goeie pointe op het eind. Deze sublieme luxe bevat schitterende schetsen van Stallaert achterin. Dynamisch, gedetailleerd, met finesse afgewerkt. Lambik heeft karakter, beweegt en leeft, meer nog dan in de reguliere reeks. De studiomedewerkers amuseren zich duidelijk en dat levert een uitzonderlijk kortverhaal op. Meer van dat.
- Suske en Wiske 334
- Tenniskids 1

Schande, o schande indien je dit pareltje links laat liggen. Rangers over de grens is een waar visueel traktaat met Mario Alberti die eens te meer bewijst dat pulp kunst kan zijn. Met een accurate, losse, dun gefileerde lijn laat hij ongeremd de personages bewegen (een kraakheldere Robert Mitchum op pagina 19, kader 5). Vluchtig, schetsmatig als in een duel waarin de wet van de snelste telt. In die snelheid zit de nodige elegantie, eentje waar Mezzomo (Luka, Ethan Ringler, Mexicana) ook graag mee uitpakt. Alberti is ietsje netter. Ook het verhaal verrast met het ongewone uitgangspunt van de op de achtergrond opererende Tex Willer. Viriliteit troef? Een extra pluim voor de uitstekende inkleuring (het effect op pagina 25, kader 6). Heerlijk.
- Tex Willer kleur 1
- Tony Rabbit - Ronan Rabbit 1
- Uncanny Avengers 004
- Urbanus Vertelt 20
- Victor & Vishnu 5
- Vrouwen in 't Wit 38
- Werelden van Thorgal, De - De Jonge Jaren 4 HC
- Werelden van Thorgal, De - De Jonge Jaren 4 SC
- Wezentrein, De 6
- Ythaq 13 HC