Vijftig stripbesprekingen (6)

Het dosssiertje voorin had de uitgever iets professioneler kunnen opmaken, een designer werd hier niet op losgelaten. Deze bundel wil je natuurlijk hebben voor het laatste nooit eerder gepubliceerde verhaal De verschrikkingen van de zwarte jungle. Het is wederom een geschift avontuur met de overdreven romanfiguur docteur Mystère, de onoverwinnelijke archeheld als drager van een even onwaarschijnlijk verhaal. Castelli doet er alles aan om het overdrijven tot kunst te verheffen. De taal is literair pompeus en toch lichtvoetig verhelderend, de dialogen sprankelend lachwekkend, theatraliteit ten top. De voice over die zegt: "Ik moet toegeven dat de ongeletterdheid van Cigale mij soms kan ergeren". Gevolgd door en de daarbij horende uitleg: "Jouw ongeletterdheid ergert mij, Cigale." Dit terwijl de dochter van Lord Brooke voor de onoplettende ogen van iedereen ontvoerd wordt. In die geest doet het de 19de eeuwse romanhelden alle eer aan. Oubollig op een moderne manier. Filippucci voelt zich thuis in dit universum en recreëert met een gelijkaardige souplesse dit overacterende acteursspel. Jammer voor degenen die reeds de eerdere twee delen aanschaften. Geluk voor de ontdekkingsreiziger die voor het eerst al de mysteries van de Docteur gebundeld ziet. Over Milanese mysteries: het interesseert je zelfs niet om te weten wie waar de mosterd vandaan haalde. Is Docteur Mystère een kloon van The League of Extra-Ordinary Gentlemen of niet? Heeft Castelli bewust Alan Moore geplagieerd? Wat doet het ertoe? Want deze strip is puur genieten. In een oubollige schrijf- en tekenstijl worden historische/literaire figuren opgevoerd in een decor van authenticiteit. Met de nodige ironie voel je de finesses waarmee Castelli en Filippucci verhalen en strips parodiëren waar uitgever Lefranc indertijd een patent trachtte op te hebben. Mislukte reeksen als Rouletabille, Fantomas, de Markies, allen refereerden wel eens naar de literatuur, geen van hen kon dit boeiend verwoorden. Deze Italiaanse auteurs weten echter wel van wanten. Met een kort en krachtdadig optreden passeren doodgewaande helden (Quasimodo, Het spook van de Opera), lach je een breuk met Docteur Mystères hilarische deducties en amuseer je je kostelijk met de verrassende plotwendingen. Neem je deze strip echter té au sérieux, dan vrees ik dat het plezier ver te zoeken is. En over De oorlog der werelden: je hebt van die strips waarbij het meteen klikt. Je slaat ze open, leest de eerste regels en geniet van de tekeningen. En hop, je bent vertrokken. Dat geweldige gevoel overviel me bij het ontdekken van deel 1. Argwaan alom met die bijzondere vraag of De oorlog der werelden van hetzelfde kaliber zou zijn. De moeite om te herlezen, heb ik niet gedaan. Castelli en Filippucci moesten het maar afzonderlijk bewijzen. Het begint al steevast op de cover: Authentieke Herinneringen Van Docteur Mystère - Persoonlijk verteld aan de beroemde auteurs Castelli en Filippucci. met daaronder zo'n ogenschijnlijke oude ets (jammer voor de commerce dat ze werd ingekleurd) en het onderschrift 'Bon Dieu de la France, het is de interplanetaire invasie!' schreeuwde Docteur Mystère, met een pistool in z'n hand. Je vraagt het je af: wat is er allemaal van waar. Hoe hebben Castelli en Filippucci deze wereld kunnen creëren die zo levensecht lijkt. Levensecht dan wel alsof de avonturen van de held daadwerkelijk geschreven werden in het begin van de 20ste eeuw. Een vermoeden dat ontkracht door de vele verwijzingen naar hedendaagse science fiction-iconen. De verrassing blootleggen zou een deel van jullie leesplezier wegnemen. Begin daarom terstond aan De oorlog der werelden waarin heerlijke, historische sf-elementen je doen gniffelen en getemperd schaterlachen. Filippucci weet Castellis woorden perfect in herkenbare beelden om te zetten. Ontrafel zelf de grappige knipoogjes in het leven van een onwaarschijnlijke held. H.G. Wells mag trots zijn.
- Baard en Kale, De complete 4
- Baard en Kale, De complete 4 LX
- Batman Arkham City
- Captain America 5
- Carmen McCallum 10
- Docteur Mystère Integraal
- Elfen 9 HC
- Elfen 9 SC
- Enorme angst 3
- Gloria Victis 3

Ongetwijfeld vindt de gemiddelde Guardians-lezer er geen bal aan, maar dit deel is subliem. Skottie Young heeft alle macht in handen door zowel voor het verhaal als de tekeningen in te staan. Raccoon in semisolo, Groot bevindt zich weliswaar nog aan zijn zij, dwars het universum doorkruisend om zijn onschuld te bewijzen. Dat terwijl menig tegenstander hem een kopje kleiner wil maken. Herinner je je Han Solo. Het begint verrassend en het eindigt even verrassend. Grappig, gezwind en gezellig. Het atypische valt meteen op door de stijl. Young is fris en losjes, cartoony perfect passend bij Raccoon. Je zou de combinatie met Beaulieu kunnen bekritiseren, het erg uitgelaten kleurenpalet steekt af, toch werkt het. Dit volledig los te lezen vijfde Guardians of the Galaxy-deel: uitzinnig.
- Guardians of the Galaxy 5
- Lady Mechanica 1
- Lady Mechanica 2
- Lady Mechanica 3
- Legendariërs 5

Wederom een lust voor het oog. Brrémaud kiest het perfecte voorhistorische moment om een belangrijke omwenteling weer te geven (genre Ice Age). Subtiel reikt hij tijdens de actie her en der hints aan voor wat komen gaat. Ondertussen is het genieten van deze realistische survival of the fittest. Heerlijke overzichtsdubbelpagina's gevolgd door moorddadige scènes. Bertolucci toont in Love zijn liefde voor de strip. Het is en blijft een visueel schouwspel waarnaar je bewonderend blijft kijken. Sterk.
- Love 4
- Marie-Leontine

Een cover die een beetje wegheeft van Over de grenzen van de tijd, een opvallende compositie waarbij je je afvraagt waar de persoon zich bevindt. Ducoudray neemt een niet voor de hand liggend onderwerp, de Russische moeder op zoek naar haar verdwaalde soldatenzoon in de Tsjetsjeense zone. Ondanks haar vernederende positie in de maatschappij recht ze de rug en gaat op zoek naar het allerbelangrijkste in een mensenleven, hetgeen je gebaard hebt. Je moet behoorlijk sterk in je schoenen staan om te ondergaan wat zij meemaakt, om dit traject af te leggen, een oorlogszone betreden en een eerzuchtige 'barbaar' confronteren. Het moedertje is gelukkig niet zo fatalistisch, hoopvol vecht ze voor haar verloren zoon, op haar pad verrassende vrienden makend door haar hartelijke, liefdevolle inborst bewijzend dat er geen vijanden zijn en dat de mens veelal tegen zijn evenbeeld vecht, gelijkgestemden bekampend omdat het je van hogerhand opgedrongen wordt. Intens, pijnlijk (die ontknoping) en rauw poëtisch van een verrassende schoonheid. De geschilderde achterkafttekening is nog liederlijk zacht, binnen overheerst de grauwe, zwarte lijn. Moeder Rusland, zeer mooi.
- Moeder Rusland Integraal
- Moeder Rusland 1
- Moeder Rusland 2
- Mooie Zomers 2

Weer zo een fascinerende invalshoek van Grant Morrison die blijft verrassen. De genialiteit zit hem in de gecompliceerde spielereien, het uitdagen van de lezer door hem/haar in het hemd te zetten. De criticaster bekritiseerd! Wij (de lezers) zijn degenen die het lot van deze helden (mee) bepalen. Vooral wanneer de schrijver terechtgewezen wordt op zijn intellectuele prietpraat. Voor een unieke leeservaring moet je bij Grant Morrison zijn.
- Multiversity 8
- Multiversity 9
- Niklos Koda 14
- Nomaden
- Noortje 15
- Onzichtbare echo's 2
- Op missie 2 (cover Tweede Wereldoorlog van Dace Sietina)
- Op missie 2 (cover Eritrea van Floor de Goede)
- Op missie 2 (cover Kosovo van Marcel Ruijters)
- Op missie 2 (cover Mali van Emma Ringelding)
- Op missie 2 (cover Pakistan van Rob van Barneveld)
- Orakel 4 HC
- Orakel 4 HC
- Oude Bokken 1
- Oude Bokken 2
- Overlevenden 4
- Pim 1
- Pim 2
- Pinkerton 4
- Pornhollywood
- Robert en Bertrand 21 HC
- Robert en Bertrand 22 HC
- Robert en Bertrand 23 HC
- Robert en Bertrand 24 HC
- Robert en Bertrand 25 HC
- Superman Action Comics 3
- Thor 5

Twee fotografenverhalen die gelijktijdig verschijnen, zetten aan tot vergelijken. Max de Radrigues en Wouter Mannaert dompelen zich onder in het leven van pers- en sensatiefotograaf Weegee. Bonin is minder autobiografisch en ontrafelt de Sliding doors-geschiedenis van Walter Benedict. Het speelse van Schijn bedriegt steekt ook in deze The time before de kop op. Walter geniet van zijn verworven kracht en maakt er handig misbruik van. Je verwacht dat de strip een opeenstapeling wordt van zaligmakende egocentrische materiële verbeteringen in Walters leven. Gelukkig wijkt Bonin van dit principe af en focust zich op het vinden van het ultieme geluk. Kan je het verleden beïnvloeden om alsnog de richting van de toekomst positief te beïnvloeden? Elke interventie heeft immers nefaste gevolgen. De apotheose zorgt voor berusting, je onrust wordt net als die van Walter ingetoomd. Een beetje zoals en Frank Capra-film, licht dramatisch met een filosofische kwinkslag afgehandeld. Bonin heeft de scherpe kantjes en stilering van zijn oorspronkelijke Fog-stijl afgevijld. Iets slordiger vliegt hij vaak over de scènes. Enkel het efficiënte vertellen telt. Het doet gelukkig geen afbreuk aan The time before, it's a wonderful life.
- Time before, The
- Travis 10

Vijftig stripbesprekingen (5)

Weer een geslaagde aanvulling in de collectie Robbedoes door. Benoît Feroumont is sterker als schrijver dan als tekenaar. Karikaturale ventjes zijn flexibel, maar een over het algemeen slank Robbedoes-lijfje met daar een reuzegroot hoofd op (idem voor Kwabbernoot, pagina 10, strook 5) is storend. Feroumont rakelt onaangename herinneringen op uit Robbes voorouderlijk verleden, zijn moeder is duidelijk niet degene die je reeds leerde kennen in de Kleine Robbe (eveneens in piccolo-outfit). Animatiefilmachtig creëert Feroumont dynamische slapstick, de beweging wordt verwezenlijkt via tal van actievolle scènes. De trouwmanie van Kwabbernoot is schattig, als dat maar goed afloopt! Steelt de show: IJzerlijm en het herkenbare Brusselse decor. Centraal Station, Ravenstein Galerij, Bozar, de ijzeren brug aan het Zuid Station, het Sint-Pieters Hospitaal in de Marollen. Kwabbernoot gaat trouwen, leutig.
- Psy, De 21
- Quetzalcoatl 7 HC
- Quetzalcoatl 7 SC
- Redemption 1
- Redemption 2
- Reis van de vaders Tweede cyclus Yona 2
- Ridiculand 1

Corentin Rouge heeft het duidelijk voor Zuid-Amerika en de penibele toestanden waar menig bewoners zich in bevinden. Het ijzersterke Juarez dook in de misdaadwereld van de Mexicaanse grens, Rio volgt de godvergeten straatkinderen. Cidade de Deus waarbij overleven op de eerste plaats staat. Helaas niet zo geniaal als Cuervos van Marazano en Durand, Louise Garcia's scenario mist overtuigingskracht. Net als de cover die vluchtig neergepend lijkt te zijn. De klasse van Corentin Rouge druipt van de pagina's, helaas heb je moeite om met de kinderen te sympathiseren. Vandaar 'slechts een drie en een halve ster. Hoe zal het de (b)engeltjes vergaan?
- Rio 1
- Robbedoes door Benoît Feroumont 9
- Rode Duivels, De 5
- Rode Duivels, De (de officiële strip) 3
- Rode Ridder 251
- Rode Ridder 251 LX (linnen rug)
- Rode Ridder 251 LX (semileer)

Slechts twee verhalen hierin opgenomen, wél die waarin een jonge, ambitieuze Pellerin zich professioneel manifesteert. Het boek wordt verrassend en rijkelijk aangevuld met een sterk interview en een achter-de-schermen-kijk in de transmissie van Roodbaard naar De Havik. Deze leerschool voor rasartiest Pellerin was dé ideale voedingsbodem om De Havik te creëren. Door een stom toeval kon de artiest zijn vleugels volledig uitslaan, al werd hij in eerste instantie deels door ongelovige Dupuis-redacteuren tegengewerkt. Mooi om te weten te komen waarom Pellerin die bewuste fout van het krukje/tonnetje in de eerste Havik liet staan. De inhoudelijke bespreking van de albums? Over Zwendel in ebbenhout: een hele verandering en verademing met Patrice Pellerin mee aan het roer. Zelfs al is hij de visuele uitvoerder van Charliers schrijfsels, zijn invloed is behoorlijk verheffend. Dynamischer met minder tekstblokken, een goede balans presenterend tussen woord en beeld. Ondanks de beginnersfocus op de mogelijke bevrijding van slaven, krijg je eerst nog een driekwartboek vol strategieën om een bootkonvooi te plunderen. Roodbaard en c°, doortrapte kerels. Zwendel in ebbenhout, een spannend avontuur. Over Opstand in Jamaïca: geld bijeengescharreld en nu de slaven vrijkopen, dé premisse? Dat is buiten de Charlier-waard gerekend die met een weldoordachte kwinkslag zorgt voor een nieuwe wending. De gezochte zwarten zijn ondertussen opstandelingen geworden. Naar goede gewoonte zitten Roodbaard en c° tussen twee vuren. Erik zal de klus moeten klaren. Je kan het je moeilijk voorstellen dat Opstand in Jamaïca nog maar het tweede album is dat Pellerin fabriceerde. Met een zekere accuraatheid toont de auteur reeds een volleerd realist te zijn. Bovendien schaaft hij zichzelf bij en verbetert daar waar de vorige inkleurster nog steken liet vallen. De wederopstanding van een piraat in Opstand in Jamaïca. Meer dan goed.
- Roodbaard Integraal 7
- Roodbaard Integraal 7 luxe

O, ondanks de 19de eeuwse industrialisatie-miserie lekker idyllisch. In eerste instantie combineren Mangin en Dupré Charles Dickens-weeskinderen-tragiek met De oorlog van de Lulu's. Ongemakkelijk wordt het gevoel eens je het einde nadert. De Boeman huist daar waar je hem niet meteen verwacht. Loges en hun verdoken geheimen, het spreekt tot de verbeelding. Mangin doet er geen schep bovenop, ze ontbloot de waanzin die zich achter de muren van zo'n genootschap afspeelt. De overlevingsdrang van de jongeren wordt plots wel erg gefnuikt. Je bent het niet gewoon van Steven Dupré om zo wreed uit de hoek te komen. Gedienstig herschept hij een somber geïndustrialiseerd verleden, met rauwe finesse afwerkend in de decors vol arceringen en lijntjes. De Boeman, bezorgt je een gevoel van onbehagen.
- Roofdierenclub 1
- Sandman 4
- Sisco 9
- Skylanders 4
- Snippers 7
- Sophie, De complete 1 HC
- Sophie, De complete 1 LX

Terwijl het verhaal van de Lusitania in de voorgaande delen reeds verteld werd, leek het onnodig om er nog een extra slot aan te breien. Toch moet je toegeven dat Ordas en Cothias (een sterke tandem) het meer dan behoorlijk afwikkelen. De nagedachtenis van de verdronkenen wordt geëerd met een uitzonderlijke wraakactie, kunnen de verantwoordelijken van deze misdaad bestraft worden? De sterkte van deze reeks is de visuele, losse inbreng van Jack Manini. Hij is zo'n rasartiest à la Michel Durand of Franck Biancarelli die uitdadingen niet schuwen door voortdurend van camerastandpunt te veranderen en pagina's ondanks de klassieke omkadering minder traditioneel op te bouwen. Sterk.
- S.O.S. Lusitania 3 HC
- S.O.S. Lusitania 3 HC
- Star Wars Darth Vader 2
- Star Wars Darth Vader 3
- Star Wars Obi Wan & Anakin 1
- Star Wars Legends volle box 1
- Star Wars Legends volle box 2
- Star Wars Legends lege box
- Star Wars Legends lege box 2
- Star Wars Luke Skywalker 3
- Stoelen aan de kant
- Stoute jongens
- Strijd om het vuur 3

Een sublieme archiefeditie die naast de puik gerestaureerde druk op basis van de originelen ook aanvult met een schitterend dossier (illustratiewerk en achtergrondinformatie omtrent het verhaal). De verklaring voor de stijlbreuk achterin wordt ook op tafel gelegd. Terwijl het einde Bernie Wrightsonachtig is, atypisch ten opzichte van al het voorgaande, weet je nu dat Khing door de stress er de brui aan gaf. Jammer, want Lo Hartog van Banda had blijkbaar een ander einde in petto. Het slot bevredigt alleszins niet, haaks op de premisse (de drieledigheid in het spiegeldoolhof). Exquis expressief en filmisch getekend, alleen daarvoor al een aanrader!
- Student Tijloos HC
- Student Tijloos LX
- Supercrash
- Superior Spider-Man 5
- Superior Spider-Man 6

Een EK in de buurt, inspelen op de actualiteit voor een betere verkoop is de marketingstrategie. Slimme jongens, die van de Standaard. Bruno de Roover en Romano Molenaar in een kleine bijrol (strook 164-165) ter aankondiging van superheld J.Rom, extra reclame komt steeds van pas. Het lederen monster, een verhaal vol geheimen, mislukte therapiesessies, fatale vrouwelijke nieuwsgierigheid en onverwerkte trauma's. Laat de bal maar rollen. Grapjes bij de vleet, een vlot roterende plotmotor, die enkel naar het einde toe sputtert, met een gedreven cast (op een stereotiepe Wiske na).
- Suske en Wiske 335
- Suske en Wiske 336
- Suske en Wiske 334 LX (linnen rug)
- Suske en Wiske 335 LX (linnen rug)
- Suske en Wiske 336 LX (linnen rug)
- Suske en Wiske 334 LX (semileer)
- Suske en Wiske 335 LX (semileer)
- Suske en Wiske 336 LX (semileer)
- Suske en Wiske De blikken blutser LX

Vijftig stripbesprekingen (4)

Moeder en dochter tegelijkertijd zwanger, het komt voor in de beste families. Zelfs al is dit het resultaat van een spreekwoordelijke Babylonische spraakverwarring, toch is het wennen om deze frêle tiener mogelijkerwijs met een volle buik rond te zien lopen. Voor Zidrou en Bosse geen beletsel om er een feest van te maken. De buitenstaanders moeten er maar begrip voor opbrengen. Grapje, mama!, het leven zoals het is in een hedendaags gezin. Tamara, een mee-evoluerende meisjesstrip.
- Suus & Sas 2
- Swamp Thing 8
- Tamara 9
- Tamara 10
- Tanguy & Laverdure 28 HC
- Tanguy & Laverdure 28 SC
- Tennis Kids 2

Het eeuwige liedje: waar krijg je voor nog geen twintig euro meer dan tweehonderd pagina's leesvoer voorgeschoteld. Goedkoop wil niet zeggen kwalitatief weinig hoogstaand. Uitgeverij Hum maakt voorlopig de goede keuzes, houden zo! Bushwackers of Jayhawkers, een lesje Amerikaanse Burgeroorlog-geschiedenis belicht deze weinig eervolle vrijbuiters. Het verhaal in het verhaal, want terwijl ze op weg zijn naar Glendale om een oude vriend bij te staan, vertelt Pa Tex aan Kit Willer het relaas over die losgeslagen honden. Corrado Mastantuono heeft moeite met paarden en het tekenen van handen. Toch vormt het artistieke duo een eenheid die voor spetterende actie zorgt. De bushwackers van Missouri, kwaliteitspulp.
- Tex Willer 5
- Thomas Silane 8
- Thor 4
- Toch een geluk (Barbara Stok)
- Uncanny Avengers 5
- Uncanny Avengers 6
- Urbanus vertelt Mieleke Melleke Mol 21
- Urbanus vertelt Mieleke Melleke Mol 22
- Urbanus speciaal 14
- Verpleegster, De
- Vierde kracht, De 4 HC
- Vierde kracht, De 4 SC
- Vijfde evangelie, Het 4 HC
- Vijfde evangelie, Het 4 SC
- Vliegenier 1

Deel twee lost de verwachtingen in. Jim legt de puzzelstukjes mooi op hun plaats en dat levert een mooi mozaïek op. De drie protagonisten worden onbewust op weg geholpen, een verbeterde versie van zichzelf vindend met de hulp van Fred. Hoe Fred? Die leeft toch niet meer! En toch begeleidt hij hen vanuit het graf. De wederopstanding is een feit, het moment van inkeer vangt aan. Ondanks de harde levenslessen (relatie, leugens, familie, vrienden) haalt Jim nog een andere belangrijke voedingsbodem aan: cultuur. Via muziek (de accordeon), opera en boeken worden we extra geleid. Het boek in het boek is een feit. Een afspiegeling van Jims werkelijkheid? Tefenkgi heeft niet die flair om alles zoals de meester zelf te verlevendigen, een beetje de tekortkoming van Waar zijn de mooie dagen. Wanneer het boek geen betrekking heeft op je eigen leven, je herkent wel iemand uit je omgeving die je hiermee kan identificeren.
- Waar zijn de mooie dagen HC 1
- Waar zijn de mooie dagen HC 2
- Waar zijn de mooie dagen SC 1
- Waar zijn de mooie dagen SC 2
- Waar zijn de mooie dagen integraal
- Walking Dead, The SC 5
- Walking Dead, The SC 6
- Walking Dead, The SC 7
- Walking Dead, The SC 8
- Walter de Wolf 1
- Walter de Wolf 2
- Wollodrïn volle box 1
- Wollodrïn volle box 2
- Wollodrïn lege box 1
- Wollodrïn lege box 2

Een lekker snoepje, die eerste Wonderball. De Amerikaanse variant van de KinderSurprise waar in dit geval toepasselijk soldaatjes in verstopt zitten, het fysieke geweld is niet ver uit de buurt. Blijkt dat de chocola een specifieke, helende werking heeft op 'good guy' Spadaccini. Je leest het gewapenderhand. De jager is een uitstekende conspiracy theorie-thriller waarbij je het web rond de politieinspecteur voelt aanspannen. Een No way out-gevoel zonder uitweg in het doolhof waarin hij zich bevindt. Rasartiest Colin Wilson maakt het vlezig echt. Duval en Pécau pochen met hun kennis en referenties, ze ontkrachten dat door er telkens ostentatief een voetnootverklaring bij te geven (pagina 17, Florence Nightingale). Geef de lezer de pap in de kinderlijke mond. Irritant. Gelukkig is De jager dat niet.
- Wonderball 1 HC
- Wonderball 1 SC
- Wonderball 2 HC
- Wonderball 2 SC

Nochtans maar vijf episodes hierin opgenomen en toch verdikt dankzij die fantastische schetspagina's van Cliff Chiang. Wat een estheet. Brian Azzarello plaatst Diana in het kader waar ze het best thuishoort: die van de Goden, zonder de tussenkomst van andere (aardse) superhelden. Het wegvallen van Zeus biedt andere familieleden de kans om de hoogste troon op te eisen. Een verrassend en stevig uitgangspunt. Oorlogje voeren met War aan je zij, knap bedacht. Eindigend met het emotionele afscheid: "War, ik hoop dat je in de dood vindt wat je in het leven moest missen... Vrede." Deze Oorlog, in al zijn eenvoud mythisch en metafysisch.
- Wonder Woman 4 Oorlog
- Wouden van Opaal 9 HC
- Wouden van Opaal 9 SC
- WW 2.2 1
- WW 2.2 2
- Zeven Ruiters 1 HC
- Zeven Ruiters 1 SC

Eerst denk je nog, wat een zootje, de weinig overtuigende zombies op de voorkaft (proporties) en ook in de beginfase lijkt alles zo rudimentair, onverzorgd. Petrimaux is nu de vierde die zich aan een Zombies-kroniek waagt. Wil niemand anders zich vastpinnen en wagen aan een reeks die als voorbeeld Walking Dead heeft? Petrimaux tekent schetsmatig Amerikaans, licht geblokt, heel basaal. In dit kader uitermate efficiënt. Zelfs het stokkende vertelritme (Peru bezondigt zich aan beschrijvende reconstructies, pagina 4), je huivert bij het zien van de tiende pagina. Wanneer je volledig meegezogen wordt, en dat gebeurt ook, vlieg je er doorheen en heb je al spijt om afscheid te nemen. De onfortuinlijken, sterk verhaal en sterke tekeningen met een mislukte covertekening als uithangbord.
- Zombies Necrologies 1
- Zonen van El Topo 1

Vijftig stripbesprekingen (3)

Vijftig + vijftig = honderd. Waarom daar geen honderdvijftig van maken?

De superslanke January Jones heeft op de cover wel een erg opvallende boezem. Het zorgt alvast voor extra volume. Eric Heuvel bestempelt zich vaak als een gemiste geschiedenisleraar (gezien zijn finale keuze voor het stripvak), toch brengt hij die historische liefde over naar een groter publiek als scenarioschrijver en tekenaar. Meestal via educatieve weg (De ontdekking, Quaco), hij is echter niet vies om tal van weetjes te proppen in het amusementskader van January Jones. Qua dynamiek (andere camerastandpunten dan in een traditionele klare lijn-strip), humor en actie zit het weer snor. Geen Last Emperor, wel De eerste keizer met een vette knipoog naar Kuifje (pagina 19, kader 11). Eigenaardig, want Heuvel die de Hergé-stijl toch goed beheerst, tekent hier een buitenproportionele Kuifje, eerder gelijkend op een DirkJan (groot onderlijf, zware arm, slankere borst met daarop een te klein hoofd). Het derft de pret niet.
- January Jones 8 SC
- Joep 4
- Joep 5
- Joep 6
- Jommeke 281
- Jommeke 282
- Jommeke 283
- Joodse Brigade 3
- Junior & c° 4
- Kale Kop 2
- Kale Kop 3
- Kalimbo 2

Altijd dubieus, verhalen over vermeende collaborateurs. Tot welk kamp behoren ze? Is hun ja-knikken en heulen met de duivel te verantwoorden. Perna en Bedouel slagen erin Kersten noch op het schavot, noch op een pied de stal te plaatsen. Met een innemende, iets afstandelijker onderzoek graven ze in het verleden om Kersten eerherstel te bezorgen. De man in de schaduw van Himmler heeft de geschiedenis toch lichtjes kunnen veranderen en wist menig mensenlevens te redden. Goed verteld. Bedouels droge realisme had gestileerder mogen zijn, binnen diens beperkingen klaart hij de klus zonder met al te veel pluimen te gaan lopen. Kersten - De lijfarts van Himmler, een interessant geschiedenisdocument.
- Kersten
- Kiekeboes Special 8
- Klein Boekje, Een 1 HC
- Klein Boekje, Een 1 HC

Camelia bevrijdt zich uit haar kooi op zoek naar de passie, geïntrigeerd door een ongekende aantrekkingskracht in de 'gedaante' van een mysterieuze schrijver. En ze is duidelijk niet alleen. Vallend en opstaand trapt ze in de val, een goede leerschool naar een nieuwe volwassenheid. Predikt Jim meer vrijheid of confronteert hij de lezer met de ingekapselde wereld waar geen ruimte meer is voor avontuur. Camelia bloeit open en mijmert er heerlijk op los. Met antwoorden kan ze een nieuwe toekomst aanvangen. Het tweeluik openbaart zich verder, het slot is bevredigend. Dit klein boekje is een groot volwassen boek geworden. Met een betere tekenaar was het nóg beter geweest.
- Klein Boekje, Een 2 HC
- Klein Boekje, Een 2 SC
- Kookaburra K 2 HC
- Kookaburra K 2 SC
- Kookaburra Universe 3 HC
- Kookaburra Universe 3 SC
- Kristallen Zwaard Zwarte Zorya 1
- Kristallen Zwaard Zwarte Zorya 2
- Kunnen we het niet over iets leukers hebben?
- Land van Langvergeten 15 HC
- Land van Langvergeten 15 SC
- Lanfeust Odyssey 7 HC
- Lanfeust Odyssey 7 SC
- Lefranc 27

Wat kan Frank Cho toch sensueel en expressief tekenen met volume. Het gezicht van Brandy (laatste kader van de tweede strook op pagina 43). Een knotsgekke east (een dierenverblijf waar iedereen met een mening – ook de geschifte beesten – rondloopt. Cho durft wel eens te verrassen door de cast tijdelijk uit te breiden (Grizzly Bear is een variant op Bear Grylls) ef een absurde zijsprong in te lassen (een koe die als grootste fan een TV-persoonlijkheid ontvoert). Knotsgek geschift, lief, intelligent en bovenal grappig.
- Liberty Meadows 2
- Loki Integraal HC
- Loki Integraal SC
- Louca 2
- Louca 3

Het makkelijkst is deze uitdaging aan te vallen en het negatieve aspect op het voorplan te plaatsen: de inkleuring. Bonhomme schrijft realistisch en tekent semi-karikaturaal (wat wil je met een personage als Lucky Luke). Het is Bonhommes inkleuring die daartussen zweeft. Bewust niet de kleurvlakken van Morris imiterend, daarentegen evenmin kiezend voor een waarheidsgetrouwe weergave (pagina 27, de roze gloed op de volledige postkoets). Welhaast een surreële invulling voor dit soort verhaal. En dat botst met het levensechte karakter van de strip. Dobberend tussen Dead Wood en My name is nobody verwacht je voorspelbaarheid. En al ben je grotendeels overtuigd te weten welke richting Bonhomme uitgaat, toch slaagt hij erin verrassend uit te pakken. Met iets meer klemtoon op tragiek, veel redenen om te lachen zijn er niet, het drama spat van de pagina's. De moordenaar van Lucky Luke, bijna perfect. Een heringekleurde versie door Cerise (Jerome Bloks) zou wonderen doen.
- Lucky Luke door Bonhomme
- Lucky Luke 31 (anno 2016)
- Lucky Luke 34 (anno 2016)
- Lucky Luke 38 (anno 2016)
- Lucky Luke 50 (anno 2016)
- Lucky Luke 58 (anno 2016)
- Lucky Luke 61 (anno 2016)

Ruim driekwart is de vertelling rond Ma Dalton hilarisch. De manier waarop de resterende broers stikjaloers zijn op moederskindje Averell. Waarom wisselt Goscinny ineens het geweer van schouder? De zo gemoedelijke dame wordt plotsklaps – volgens de traditie van 'De appel valt niet ver van de boom' – zelf de centrale crimineel, terwijl Ma voorheen behoorlijk zachtaardig door het leven ging. Vergeet het mindere einde en geniet van deze innemende verschijning, de tweestrijd tussen Sweetie de kat (Tweety!) en Rataplan de hond, de competitiedrang tussen de broers om in de gunst van mamaatje te komen en Lucky Luke die voor een keer het onderspit moet delven. Ma Dalton, een geweldige toevoeging aan de cast, eentje die je ongetwijfeld zal terugzien.
- Lucky Luke 68 (anno 2016)
- Magic 7 1
- Magic 7 2
- Mandalay 4

De verbintenis tussen Hanco Kolk en Kim vormt geen geslaagd huwelijk. Nochtans is de premisse zeer intrigerend en uitdagend. Iemand (of een heel universum) kijkt over onze schouders mee en ervaart gelijkaardige dingen, wel in een versneld tempo. Wat als die twee interageren? Wat als er een uitwisseling van gevoelens ontstaat? Fascinerend, maar o zo moeilijk om dit op papier om te zetten. Bewust kiezen voor tegenstrijdige tekenstijlen voor de parallelle werelden is één ding, het geslaagd overbrengen een ander. Toch zeker wanneer er bovenop zich nog een andere entiteit zich op het einde manifesteert. Eentje die dan weer wél door Kolk geïllustreerd wordt (de blauwe lijn). Kolk zag het niet zitten alles zelf optimaal in beeld te brengen en liet Kim los op de helft van de materie, en dat terwijl je je net in eenzelfde kleurenuniversum bevindt. Ontwrichtend. Bovendien overwoekert Kims stijl vanaf de helft het hele drama en wordt de herinnering aan Kolk weggewist. Noch vlees, noch vis is het resultaat, de hooggespannen verwachtingen worden niet ingelost. De man van nu kan zich noch nu, noch in de toekomst waarmaken.
- Man van nu, De
- Mauro Caldi 7
- Michel Vaillant 5 HC
- Michel Vaillant 5 SC

Vijftig stripbesprekingen (2)

Hoe zet je het fifties-weekend best verder in? Door nog eens vijftig besprekingen aan de site toe te voegen natuurlijk. Deze selectie bevat duidelijk meer toppers, klik verder en ontdek wat je gemist hebt.

Pedrosa neemt in Eenzame harten letterlijk zijn eerste Vrije Vlucht, de onderdanigheid van het dagelijkse juk van zich afwerpend. Hierin is hij als auteur net niet volwassen genoeg om het helemaal naar zijn hand te zetten, extra kneden aan het scenario ware beter geweest. De bevrijdende weg die Paul afloopt, zorgt tenminste voor dat keerpunt in zijn leven. Weliswaar verplicht om weg te lopen en onder te duiken, hoe hij op de cruise-boot terechtkomt is een raadsel. Alle kleuren van de regenboog passeren de Pedrosa-revue, mede door de onvoorziene trip op doktersvoorschrift. Poëtisch, luchtig en toch hoopgevend ondanks het drama. Eenzaam draag je Paul in je hart.
- Dwarf 4
- Edelweiss 1 SC
- Edelweiss 2 SC
- Edelweiss 3 SC
- Eefje Wentelteefje 1
- Eenzame Harten

Zowaar een 16+ label als keuring! Om te spreken van een heerlijk niemendalletje is te oneerbiedig voor Guedins terugblik op diens explorerende seksuele jeugdjaren. Hij zet de deur niet op een kier, wel troont de artiest je via de garagepoort naar diens innigste erotische zielenroerselen. De eerste keer is meer dan een niemendalletje. Het is een openhartige, perverse, licht beschamende spiegel die de auteur onomwonden voorhoudt, soms zichzelf in het hemd zettend, soms de herinnering van een nieuw hoofdstuk in de ontwikkelingsfase koesterend. Guedins stijl is rauw, met veel krassige lijnen de contouren en schaduwen vormend. Haast vlezig. Niet realistisch perfect, evenmin glooiend esthetisch als een Charles Burns. Wél een verdienste is diens visuele sublimatie. Met conceptuele verbeelding een vrouw verheerlijkend als een Venus van Milo of de vagina en de penis iets expressiever weergeven, verder reikend dan de traditionele mossel en wortel. Amusant.
- Eerste keer, De
- Elfquest 7
- Engel/Duvel 2
- FC De Kampioenen 90
- FC De Kampioenen 91
- FC De Kampioenen Vertongen en c° 14
- FC De Kampioenen Vertongen en c° 16
- FC De Kampioenen Vertongen en c° 17
- FC Schwalbe 1
- Flash 4
- Flip 3
- Franka 24 DLX
- Fucking Hell

Weinig gags maar wel van de bovenste plank. Vaak zijn de sprakeloze zonder woorden het sterkst. Hoe Odie geniet van een sneeuwpop in de vorm van een bot te maken en ze dan zo fier als een gieter onder te graven. Zalig de 'simpelen' van geest. Of Garfield die Liz' mobiele telefoon gebruikt om met Jon af te spreken. Alle klassieke Garfield-clichés toch fris gebracht met daarbovenop telkens een originele hoofding waar je vrolijk van wordt. Lachen geblazen.
- Garfield (groot A4-formaat - kleur) 122
- Garfield (groot A4-formaat - kleur) 123
- Garfield pocket (kleur) 91
- Geronimo Stilton 12
- Gold of the Dead 1

Hoe meer je van Het Gouden Kompas leest, des te meer Philip Pullman je in welke uitvoering ook in zijn ban krijgt. Die fantastische tastbare – weliswaar zo goed als onzichtbare – wereld ligt voor het grijpen zonder dat we er ons bewust van zijn. Jeugdige onbezonnenheid slaagt erin zich daar een plaats te veroveren. Lyra is naïef en gelukkig ondernemend genoeg om ons doorheen dit Noorderlicht te loodsen. Een onwaarschijnlijk en toch aannemelijk verhaal volgt. Clément Oubrerie illustreert volgens de vrije normen van menig stripschool, zich weinig aantrekkend van visuele consistentie (al ooit zo'n ijsbeer gezien, pagina 17?). Sluit deze stijl dichter aan bij die kinderlijke onschuld?
- Gouden Kompas, Het Noorderlicht 1
- Gouden Kompas, Het Noorderlicht 1 LX
- Gouden Kompas, Het Noorderlicht 2
- Gouden Kompas, Het Noorderlicht 2 LX
- G Raf Zerk 32
- Guardians of the galaxy 4

Pfff. Hoe lang moet je nu weer wachten op het vervolg van dit avontuur? Het verplicht je wel bij tijd en stond de voorgaande albums terug vast te pakken om te genieten van Pellerins geweldige tekeningen en de daarbij horende met perfecte symbiose toegevoegde inkleuring. Passie, avontuur, verraad, geheime opdrachten én actie, alles zit er in. Met klasse geschreven. Pellerin bevestigt door zichzelf te kopiëren. Zijn clichés vervelen niet. Meer hoeft dat niet te zijn.
- Haas 6 HC
- Haas 6 SC
- Havik 9 HC
- Havik 9 SC

De Franse cinema heeft er een patent op babbelzieke praatfilms te maken, zwaar of lichte psychologische drama's die de larmoyante sentimentaliteit van het dagelijkse leven bevestigen of uitvergroten. Menige woordenwisselingen beklemtonen de onderlinge relationele hindernissen tussen man en vrouw, vriend en vijand, ouder en kroost. Jim is duidelijk geen kind van die gewichtige aanpak. Hij biedt vooral stiltes en ruimtelijke scènes waar de geladenheid gedragen wordt door de 'luchtigere' (romantische) sfeer. Ook in Helena is het weer pathos troef met een verliefde man die zijn onbereikbare ideaalbeeld alsnog probeert te veroveren. De niet te doorgronden liefde van een man voor een fatalistische vrouw die zich er volledig bij heeft neergelegd steeds voor de verkeerde mannen te kiezen. Terwijl er een zweem van Indecent proposal hangt, heeft Simon er geen probleem mee om te proberen Helena's aanhankelijkheid te kopen. Sterk is wederom Jims spel om het begin meteen het einde (van het eerste deel) als loop te laten vormen, de cirkel is rond, en de verrassing te openbaren rond het mogelijke succes dat nu toch voor het grijpen ligt. Of is het slechts een illusie? Met Lounis Chabane heeft Jim het verlengstuk van zichzelf gevonden. De artiest heeft net niet die Jimse accuraatheid, hij benadert zeer getrouw. Tel daar Delphines inkleuring bij op en je hebt een tweede Een nacht in Rome. Bijna.
- Helena 1 HC
- Helena 1 SC
- Helena 2 HC
- Helena 2 SC
- Hindenburg 1 HC
- Hindenburg 1 SC
- In de geest van Gaudi

Hoera, Erik Kriek op zijn best. Sombere, duistere misdaadverhalen gebaseerd op Muder Ballads zonder het gevoel te hebben dat het gaat om trouwe verstrippingen. Kriek maakt er erg leesbare en genietbare avonturen van. Met een vaak wijzigende opbouw en vol verstrengelde flashbacks volgt hij het pad naar de vaak verrassende pointe. Gedragen door een even macabere zwartwittechniek, esthetisch 'afgezwakt' (eerder versterkt) door een perfecte monotone inkleuring. De geest van Ambroce Bierce waart rond door deze crimigangen. Slachtoffer, dader, dubbelganger of manipulator, soms is niets wat het lijkt. In the Pines, een prachtig boek.
- In the Pines HC
- In the Pines LX
- In the Pines SC
- Iron Man 5
- Iron Man 6
- IR$ 17

Aangekondigd als een trilogie, maar naarmate de reeks vordert begrijp je maar al te zeer dat Raule en Gabor nog meer te vertellen hebben. Toch betreffende de afkomst van Isabellae, een Westers ogende deerne die die in China rondwaart. Het verdwijnen van haar vaderlijke geest is een gemis voor de reeks, zijn aanwezigheid zorgde toch voor extra spanning. Toch vangt de scenariste dat op door de confrontatie met de verdwenen zus niet blijvend uit te stellen. De confrontatie opent nieuwe perspectieven. Dat het vervolg maar vlug volgen. Toffe reeks.
- Isabellae 3
- Jacques Gipar 2
- January Jones 8 HC

Vijftig stripbesprekingen (1)

Vulkanen lijken vaak slapend ongevaarlijk, soms worden ze echter actief en spuien hun bloedstollende, gloeiende lava. Een natuurgeweld met kwalijke gevolgen. Om mijn besprekingen als dusdanig te omschrijven is natuurlijk overdreven. Maar het ontwaken is tijdelijk een feit. Speciaal voor het 3-dagen-opendeur-feestgedruis van Het B-Gevaar op 20, 21 en 22 oktober: eindelijk vijftig nieuwe besprekingen, doorklikken is de boodschap. Zo over All New X-Men:

Kijk. En dan komt er zo'n flits Brian Michael Bendis tevoorschijn die ervoor zorgt dat deze mutantentrafiek menselijker proporties aanneemt dan degenen die niet geboren werden met een speciale kracht. De eerste geniale flard valt te lezen in het ruimteschip. Wanneer Jean Grey open en bloot zegt waar het allemaal op staat. In deeltje 15 gooit Bendis alle registers open door de relaties verder uit te puren. Soms met woorden, vaak zonder. Intens mooi, ver van al het vechtgeweld dat de Marvelreeksen vaak overwoekert.
- 40 Hours 3
- 100 bullets 23
- 100 bullets 24
- 100 bullets 25
- Abadaringi
- Africa Dreams 4
- Alfa - Eerste wapenfeiten 3
- All New X-Men 4
- All New X-Men 5
- All New X-Men 6

Kinderverhaaltjes met een glimmend laagje stroperige moraal, daar ben je natuurlijk voor te vinden. Vooral het sublieme Red de relvogel waarbij Red in de huid kruipt van een journalist op zoek naar een zoveelste primeur. De informatieverstrekker interpreteert en maakt het nieuws met als extra hoofding boven zijn artikel Zijn we veilig. Zo creëer je een onveiligheidsgevoel zonder dat er een oorzakelijk verband is, een terreurmaatschappij waar iedereen neurotisch rondloopt. Echter wanneer niets van dit suggestieve alles blijkt waar te zijn, wat moet je dan nog geloven? Stel je voor dat het grote nieuws van een échte aankomende wervelende storm iedereen aangelangt en je plotsklaps geen krediet meer hebt. Het lesje op pagina 34 is dan ook tekenend. Een ander pareltje is De prinses en de clown. De vrolijke vreugde, het speelse spel van het vissen naar een onbekende partner tijdens een verkleedpartij. Wat is Red toch zo charmant als clown met een screwballcomedy-apotheose als afronding van het avondje uit. De kater de dag erop is de kers op de taart die je erbij neemt. Alleen al die twee kortverhaaltjes overstijgen het niveau van alle voorgaande titels uit de reeks samen.
- Angry Birds Movie Comics 2
- Antarcides 4
- Antarctica 3
- Bank, De 5
- Batman Detective Comics 3 Keizer Pinguin
- Beestjes 6
- Berentand 4
- Berlin Avenue
- Beverpatroelje, De complete Integraal 4
- Beverpatroelje, De complete Integraal LX 4
- Bff's 2
- Biep & Zwiep 3

Grote Blacksad-liefhebbers hebben dit boek reeds opgepikt bij het verschijnen in het Frans. Uiteindelijk draait het voornamelijk rond Guarnido's ravissante tekeningen en was de bijkomende uitleg niet noodzakelijk. Om toch de Blacksad-honger te kunnen stillen kiest Dargaud alsnog voor een Nederlandstalige versie, zonder aanpassingen of actualisering (het oorspronkelijke boek dateert van begin jaren 2000). Je rijpt mee in het ontstaansproces van de schrijver en de tekenaar. Beginnend met een diepte-interview de nieuwbakken reeks extra belichtend. Soms vraag je je af waarom sommige commentaren niet uitvoeriger geïllustreerd worden. Logisch, want na het gesprek volgt de 'making of' met wafeltjes, layouts, probeersels, schetsen, kleurenexperimenten en de nodige uitleg ter verduidelijking. Kijk je de ogen uit en geniet. Bij een cursus Leer strips lezen kan dit boek illustratief fantastisch werk verrichten. De lettering van de commentaren pasten er minder bij.
- Blacksad 0 Achter de schermen HC
- Blacksad 0 Achter de schermen LX
- Blacksad 0 Achter de schermen SC
- Block 109 7 HC
- Block 109 7 SC

Jean-Yves Delitte eindelijk terug op het rechte pad. Zonder al te veel bochtenwerk een rechttoe rechtaan thriller waarbij beide partijen aan bod komen. Zijn trucje om wederom twee splash pages te incorporeren (14-15 en 32-33) kan de auteur niet laten, het imponeert perfect getimed met een retroLondense sfeer die je eeuwen terug doet wanen. De samenzwering combineert Jack the Ripper met het obligate royalistische gekonkelfoes. Het ene als dekmantel, het andere als detective. Spannend.
- Bloed van lafaards, Het 3
- Bloedkoninginnen: Fredegonde 1
- Bloedvijanden 2
- Buck Danny Classic 3
- Bruce J Hawker Integraal 1

Munuera danst elegant en vloeiend over de pagina's, iets te vluchtig zelfs. Na vier delen wordt het reeds routine en mis je hier en daar finesse in de afwerking. Alsof de artiest het meteen direct op de pagina inkt zonder voorbereidende schets. Qua verhalen verzinnen en uitschrijven mag Munuera zich plaatsen naast Goscinny. Dit straalt volledig de sfeer en humor van de grote Asterixen uit. De running gag rond de mogelijke aanspreekwijze bij edelmannen, het vertelseltje over de levensgevaarlijke krokodil (of toch niet) en onvergetelijk Carapepino die de oplossingen voor het grijpen heeft (de tweede helft van pagina 31) en ze toch niet opmerkt! Bovendien haalt het vaderinstinct van de auteur het. Stoere piraterij, daar ben je niet bang voor. "Maar als mijn dochter kucht of koorts heeft, dan raak ik meteen in paniek." Deze Het goud van San Brandamo is goud waard.
- Campbells 4 ****
- Chimère(s) 1887 4
- Claire 27
- Complot 2 HC
- Complot 2 SC
- Cor Morelli Open dossier 1 HC
- Cor Morelli Open dossier 1 SC
- Corentin 1
- Cupido 35

Bijlange niet meer zo fris, grappig en vertederend als het eerste deel, toch geniet je van Familiegeheimen dankzij Nobs lieflijke, zachte tekeningen, heerlijk ingekleurd. Het 'harde' leven van een alleenstaande vader die zich opoffert voor de opvoeding van zijn vier dochters.
- Dad 2
- Democratie
- Dokus 22
- Doomsday 22220 2
- Douwe Dabbert 9 HC
- Douwe Dabbert 9 SC
- Duplex
- Dwergen 2 HC
- Dwergen 2 HC

Eindelijk: de nieuwe Travis, Carmen, Zang van de Vampiers én het Narrenschip

September en oktober lijken wel de maanden waarin uitgever Talent een heropstanding maakt. Vele van door hen gestarte titels krijgen dat tweede aanvullende leven. Gelukkig veel beter uitgegeven (met een mooiere vormgeving, druk en lettering) én met de garantie dat het afgewerkt wordt.
Wat staat er op de planning?
September:

- 14-18 4
- Carmen Mc Callum 10
- Excalibur Kronieken 4 HC
- Frontlinies 1 HC
- Frontlinies 2 HC
- Meester-Inquisiteurs 1 SC
- Meester-Inquisiteurs 2 SC
- Orakel 5 HC
- Travis 10
Oktober:
- 7 Wonderen 4 HC
- Complot 3 HC
- Eeuw der Schimmen 16
- Excalibur Kronieken 4 SC
- Frontlinies 1 SC
- Frontlinies 2 SC
- Man van het Jaar 6
- Narrenschip 4 HC
- Orakel 5 SC
- Vito 3
- Zang van de Vampiers 16

Zo onthaalde ik het eerste deel: Adembenemend, zo moet je dit eerste deel bestempelen. Grijpt meteen naar de keel, houdt je van 't begin tot het eind in de ban met slechts één verwachting: onmiddellijk dat tweede deel ter hand nemen. De actie in woordloze sequenties wordt filmisch voorgesteld via rijkelijke kaders. In het beste geval zelfs vijftien op een pagina! De lezer wordt voortdurend getrakteerd alsof de auteurs zich niet inhouden om een scène extra neer te schrijven/tekenen, wat hen meer werk oplevert. Guerineau springt net als Corbeyran gul om met zijn talenten. En al lijken de figuren in lengte gekrompen of ingekort, de statiek verdwijnt achter het dynamisme. Schaduwen is een ijzersterk, nieuwsgierig begin van een spannend feuilleton. Al weet je nog niet veel, je slikt het als zoete koek.

De zin of onzin van vertalen

Om de zelf vertaalde Cambridge Five te kunnen bespreken, was het dringend tijd het boek terug te herlezen om een frisse beoordeling neer te pennen. Wanneer je dan taalfouten tegenkomt (op pagina 6, kader 7: "weldegelijk" aan elkaar geschreven) of woordherhalingen opmerkt (pagina 6, kader 3, twee maal "Ik herinner me" zeer kort na elkaar) en vooral bij "doe het ligt uit" (14-9), twijfel je of er bij de transcriptie niets is misgelopen. Ben je ergens gestruikeld, was je onoplettend of heeft de letteraar iets onvoorzien aangepast? Verificatie met de oorspronkelijk doorgestuurde tekst is de boodschap. En wat blijkt? Elke zin is zowat veranderd, aangepast, herschreven. Ten goede? Zeker niet wanneer er fouten insluipen. Bovendien vraag je je af waarom je dit betaalde werk moet verrichten wanneer iemand anders met de hakbijl toch alle zinnen doorklieft en herschrijft?
In de periode bij Casterman dat ik de geletterde eindteksten van anderen nalas, moest je het reeds gedane werk respecteren en greep je enkel in bij flagrante fouten. Hier zet de redacteur de tekst naar zijn/haar hand, met een blender alle letterwoorden mixend waardoor de opgelegde regels ongetwijfeld beter gevolgd worden. Echt?

Omdat dit niet gecommuniceerd werd, komt nu pas die pijnlijke vaststelling dat ook Universal Wat Two zo verhaspeld werd. Ik weet waarom ik "Hou voor 'n keer je mond" laat volgen door "En geef me een dikke knuffel." en niet "Hou voor 'n keer je mond. En hou me in je armen" schrijf. Niet enkel omdat een mogelijk einde nadert en zo'n omhelzing alsnog troost kan bieden, wel om te vermijden dat je het woord houden direct na elkaar onnodig herhaalt. Over die interpretaties kan je blijven struikelen. Feit is dat je je afvraagt of het wel zin heeft om in die context nog verder boeken te vertalen?

Vernieuwde planning Daedalus

Met de veranderingen binnen hun distributeur hadden menig titels van Daedalus vertraging opgelopen. Op 17 augustus verschijnen:
- Aspis 4
- Collectie 1800 Dr Watson 1
- Dwergen 2 SC
- Elfen 9 SC
- Meester-Inquisiteurs 1 HC
- Meester-Inquisiteurs 2 HC
- Narrenschip 3 SC
- Spynest 3
Kan Aspis de verwachtingen van deel 3 inlossen?
Een thriller waarvan het plezier afdruipt, dat is Aspis. Vermakelijk amusement zonder plat te zijn. Het contrast tussen de hoofdrolspelers maakt het extra genietbaar. Enerzijds de kordate, feministische vrijgevochten dame haar professionele plek in een nog conservatieve maatschappij opeisend. Anderzijds de flirterige, slungelende betweter die toch iets meer is dan een nalopertje. Je verwacht in Twee Noord-Franse indianen niet meteen een ontknoping annex oplossing voor de verdwijning van de geestesbroer. Het gebruikelijke tweeluik wordt op natuurlijke wijze verlengd met de échte dreiging waar zelfs de politie en voormalig baas achter zit. Superleuk met achterin een goed, begeleidend dossier.