Verantwoord wijn zuipen

In een ideale wereld kon je gewoon de krabbels van Kamagurka uit het boek scheuren zodat je enkel de frivole, verfrissende essentie overhoudt. Was Kamagurka bezopen bij het maken van deze slordige sloddervossencartoons die slechts sporadisch betrekking hebben op de cursiefjes van Hamersma. Terwijl de ene alle lucht en aroma uit de begeestering trekt, niet eens ritueel ontkurkt, schrijft de andere op zeer natuurlijke wijze zich te pletter met geestige en speelse letters die samengesteld zwevende zinnen vormen, telkens afgerond met een verhelderende pointe. Om Hamersma geschriften is het hierin te doen. Zelfs al komt hij wel eens pedant uit de hoek, de zelfrelativering is kenmerkend genoeg om hem terug met beide voeten op de grond te brengen. De naturel waarmee Hamersma je entertaint, staat in schril contrast met de summiere, onesthetische lijnvoering van Kamagurka. Het verschil tussen twee auteurs die er een andere ethiek op nahouden. Negeer of overplak de 'gags' (je kan ongetwijfeld beter) en geniet met volle teugjes van Hamersma's schrijfsels. De hoge score is de beloning voor de schrijver, vanzelfsprekend.
- Machtsspel box 2 **½
- Ohio 1790 **
- Waanzin & wijnzin ****

Agent 421

Terwijl Stephen Desberg anno eenentwintigste eeuw je zes albums lang verveelt met een uitgesponnen Empire USA-plot, propte hij vroeger al die ideeën in één 'éénvoudig' album. Zelfs James Bond kan in zo'n snelvaart al die terroristische acties niet verijdelen. Wat een gedrevenheid in het visuele, wat een minimalisme in hetgeen gezegd wordt. Desberg kiest perfect voor de essentie zonder al te veel poeha en laat de vaar door Eric Maltaite maken met flitsende ensceneringen. Rechttoe rechtaan. Falco, spanning en sensatie zoals het moet. Gelieve bij een heruitgave de kleuren iets bij te schaven.
- 421 7 ****
- Elfquest 1 **
- Maagdenbos, het box ****

Wat komen gaat

Met de aankondiging 1 van 2 weet je op voorhand al dat deze losbrekende hel nog maar een aanzet is en je zal moeten wachten op de ontknoping. Kirkman trapt niet in de val om de gewetenloze klootzak toch even een geweten in te schoppen. Alsof die in een oogwenk eventjes poeslief uit de hoek kan komen! Gedegenereerde eikels blijven voor eens en voor altijd onuitstaanbaar uitschot. Straf trouwens dat het taalgebruik brutaler wordt, vuilbekkerij ten top. Je hebt net twee dikke albums achter de kiezen en het eerste wat je hierna wil, is meer!
- Tomb Raider 1 **½
- Urbanus 159 *
- Walking dead 20 ***½

Op oorlogspad

Een uitstekend contemplatief begin over de impact en de beleving van de dood bij de overlevenden. De betekenis "Ik leef met je mee" krijgt daardoor een extra dimensie. En wat volgt is de 'gebruikelijke' menselijke horror: levende wezens die zich van hun meest inhumane en morbide kant laten zien. De wet van de sterkste geldt. Probeer daar maar eens een stok tussen te steken. Op oorlogspad is weer 'lekker' spannend en beklemmend.
- F.C. De Kampioenen 81 **
- Suske en Wiske Luxe 325 ***
- Walking dead 19 ****

Suske toch

Het gastoptreden van de florist is te nadrukkelijk als portret en steekt af met de andere stripfiguren. Er wordt krampachtig en geforceerd geprobeerd om hem te laten gelijken op een bestaand persoon (wie?) in de stroken 94-95-96, voor de buitenstaander gekke product placement. Net als de stripwinkel van 's Hertogenbosch. Met het succes van Amoras wedt het reguliere team van Suske en Wiske ook op het Krimson-paard. De opperschurk heeft een karakterieel probleem en moet geholpen worden. Sus, Wis en c° doen hun opperste best om hun aartsvijand van de dood te redden. Er wordt net als in Amoras veel van hot naar her gehold zonder dat je het gevoel hebt dat ze hun doel bereiken. Ondanks de geplande afronding eindigt het nogal abrupt. In strook 82 een knipoog naar André van Duins grote bloemkolen.
- Suske en Wiske 102 ***
- Suske en Wiske 326 ***
- Suske en Wiske Luxe 326 ***

Hiroshima

Keiji Nakazawa is door de atoombom geen verbitterd man geworden, wel een gepassioneerd bepleiter van de vrede met alter ego Gen als spreekbuis. Hij verpersoonlijkt de twijfels versus de vernietiging, de wanhoop tegenover de hoop. Hij toont dat je de moed nooit moet opgeven. In Kooplui des doods hekelt de auteur de rode zuivering, met zeker geen goed woord over de Amerikaanse wilsoplegging, de gevolgen van verslavingen. Gen is de jongen die elke depressie bekamt met een onoverbrugbaar optimisme.
- Gen Barrevoets in Hiroshima 8 ***
- pijl van Nemrod, de 7 **½
- verborgen geschiedenis, De 26 **

Tanguy en Laverdure

De actualiteitspolitiek is niet ver weg. Eerst krijg je een uitgebreide reconstructie van de gebeurtenissen rond 9/11 (2001), onder andere de aanslag op de Twin Towers. Meteen is de link met Afghanistan gelegd en Al Qaida. Volledig operationeel rollen Tanguy en Laverdure een illegaal netwerk op. Helaas ontbreekt het in dit 27ste deel aan een degelijk, goed geolied verhaal. Operatie Opium geeft het dagdagelijkse leven van vliegeniers op zeer realistische wijze neer (weliswaar met een extra vleug spektakel), aangevuld met hier en daar wat humor. Door echter van de hak op de tak te springen en veel aandacht te besteden aan het technische aspect, vervalt de strip in techneutenpraat. Stroef en vermoeiend. Desondanks wel knap als afspiegeling van het leven zoals het voor een piloot is.
- Als het niet uitkomt moet je het zeggen **½
- Tanguy en Laverdure 27 HC ***
- Tanguy en Laverdure 27 SC ***

Geen west-, wel een oostfront

Mist een beetje overzichtelijkheid. Enige duiding, geografische kaarten van troepenbewegingen, personagevoorstelling, je moet al een tacticus zijn of de Stalingradoorlog kennen om te begrijpen wat zich waar zoal afspeelt. Ostfront is een realistische reconstructie met bestaande personages in de hoofdrol (zo laat Le Henanff toch uitschijnen). Steiner (dezelfde als die van The Cross of Iron?), von Vilshofen en Dinger dingen ongewild om de papieren roem. Uitgekotst door hun eigen bevelhebbers, slachtvee dat zonder verpinken moet vechten tot het bittere eind. Russen, Amerikanen of welke nationaliteit ook, deze Duitsers ondergaan eenzelfde lot als de vijanden die zij bekampen. Le Henanff behelpt zich met iets te veel foto's waardoor het grootste deel lijkt op een kunstmatige photoshopbewerking. Het lijkt daardoor waarheidsgetrouwer door de sneeuwlandschappen en bekoelde koudetemperaturen. Ostfront, een knap relaas dat schreeuwt om een scenarioherziening.
- Mark & Kris ½
- Osfront ***
- Roodbaard 17 ***

Avant la lettre

Uiterst interessant. Striphistorisch is Philemon zeer belangrijk. Wil je een voorbeeld van een auteur die 'out of the box' denkt, lang voor er sprake was van dit fenomeen, binnen een mainstream medium, dan ben je met Fred aan het juiste adres. Het traditionelere weekblad Spirou wou hem geen onderdak bieden, Pilote van Goscinny en c° wel. Nochtans bevat Freds oeuvre behoorlijk wat typisch Belgische kenmerken uit het surrealisme. De geschifte situaties komen reeds in dit eerste verhaaltje voor: een ondergronds circus, hoe gek kan je het niet bedenken? Fred is duidelijk Avant la lettre. Hij is de bron die menig hedendaags artiest van de Franse nouvelle vague voorloopt. Blain, Sfar en Trondheim, zij tappen duidelijk uit het Philemon-vaatje. Erkenning dringt zich daarom op! Avant la lettre, kinderlijk eenvoudig. Speels zoals de figuur van Philemon.
- Philemon 1 ***
- Philemon 5 ****½
- Philemon 11 ****½

Fred Philemon

Waanzinnig, de bedenksels van Fred. Een te (s)temmen piano in de arena met Philemon als toreador. Een wegenbezweerder die fakirgewijs het pad kan doen oplichten. De Zebrabajes, de origineelste cel die je maar kan bedenken. En de schaduwmaker er bovenop! Wat een fantastische fantasie. Zelfs al stellen de verhaaltjes niet zo veel voor, dit is zo kinderlijk inventief leuk.
- Geronimo Stilton 10 ***
- Philemon 4 ****
- Transmetropolitan 8 ***

Donderende kogels

Science fiction is al meteen een ver van mijn bed-show, toch zeker in de pure futuristische vorm. Frederik Peeters doet dat net als Godard en Ribera met hun Axel Moonshine in een menselijker context. Zelfs in extreme buitenaardse toestand omgeven door robotica eist het humane de hoofdrol op. Verloc is een mens van vlees en bloed. Met angsten, verlangens en vooral gebreken. Getraumatiseerd door het verleden is hij een speelbal in deze nieuwe toekomst. Peeters verwacht geduld van de lezer want de bevreemdende situaties waarin de protagonisten zich bevinden, is allesbehalve verhelderend. Aâma bevat Peeters' bijzondere schrijfstijl.
- 100 Bullets 14 **½
- Aâma 1 ***½
- Kiekeboes, de 35 Superdeluxe **½

Jekyll & Hyde

Tja, Two Face is natuurlijk de vermenselijking van de monsterachtige (en tragische) Dr Jekyll en Mister Hyde, met een dubbel uiterlijk die zijn gespleten persoonlijkheid weergeeft. Paul Jenkins graaft dieper in Harvey Dents ziel en geeft er een extra dimensie aan. Verwondert het jou dat Jenkins zich hiermee in het vaarwater van Bruce Wayne begeeft. Jammer dat dit ontluikende stuk pas in het laatste gedeelte van het boek geopenbaard wordt. Het bezorgt Sean Philips (subliem het takkeneffect op plaat 86, zeer knap hoe die portretten verweven zijn met de bomen) de kans om te schitteren, terwijl Jae Lee in de eerste helft zich vooral moet behelpen met duistere decors en invalshoeken (een piëta-scène à la Daredevil Wedergeboorte). Batman - Jekill & Hyde, komt traag op gang, bevredigt naar het eind.
- 40 Hours 2 **
- Batman - Jekyll & Hyde ***
- Sheriff Teddy 3 **½

Batmans Uilenhof

Ongewoon van een reguliere reeks om met zo'n sterk verhaal te verrassen. De herbronning heeft duidelijk deugd gedaan want DC Comics bezorgt de mythische figuur van Batman een nieuw elan. Het hof der uilen is rijk aan openbaringen: scenarist Snyder duikt in het verleden van de Waynes en graaft voor een keer veel verder dan het trauma van de vermoorde ouders. Hij vult aan met nieuwe personages (de ambitieuze burgemeesterskandidaat, al verdwijnt die snel uit het gezichtsveld), een ontwaakte tegenstander (de uilen), verrassende wendingen (omtrent Nightwing). Enige voorkennis is niet vereist, al kan je daardoor sommige 'verschijningen' beter plaatsen (drie Robins!). Het ambitieuze project van Snyder levert een uitstekend resultaat op. Hij wentelt zich in de duistere krochten van de riolen, achterbuurten en zelfs onontgonnen stukjes grond van Gotham City (tussen gebouwen!), extra gemotiveerd door een opgedrongen waanzin. Is het verhaaltje van Het hof der uilen slechts een verzinseltje? Greg Capullo stond lang ten dienste van Todd McFarlane. Met een krachtige (hoekige) dynamiek begeleidt hij Snyders verhaal. Spannend met een te verwachten wordt vervolgd.
- Batman boek 1 Hof der uilen ***½
- Belem 3 ***
- Kiekeboes, de 35 Luxe

L'étranger

Van een onmetelijk nihilisme gesproken, zo kan je de persoonlijkheid van Meursault het best omschrijven. Nergens maalt hij om, door niet wordt hij gepassioneerd. Liefde beantwoordt hij niet, de dood laat hem koud en weekt geen emoties los. Wat een onverschilligheid. Wat een apathie. Het tweede deel van het boek focust zich op Meursaults proces, vergelijkbaar met de absurde enscenering in Max Havelaar van Multatuli. Barbertje moet hangen, al lijkt Meursault zich te schikken in zijn (nood)lot. Alsof hij zoals de Heiland voor de menigte geslachtofferd wordt terwijl Barabas vrijgesproken wordt. Camus verscherpt die onderliggende tegenstrijdigheid door hem te confronteren met de aalmoezenier. Meursault staat in schril contrast met deze gelovige: hij representeert de verloochening, het hier en nu, het non-geloof. Ferrandez is niet afstandelijk genoeg om deze gevoelloze man te portretteren. Waarom hij bovendien enkele aquarelscènes inlast – mooie sfeervolle plaatjes weliswaar – is een raadsel. Ze vloeken of passen niet met de harde realiteit. De vreemdeling: bevreemdend. De mooiste zin uit het boek: "Hij praat nooit om niets te zeggen." Tijd voor een moment van stilte.
- Kiekeboes, de 35 (herziene versie) **½
- Urbanus vertelt 13 **½
- vreemdeling, De (Camus) ***

Eva Medusa

Je mag religieus fanatisme veroordelen, de manier waarop Eva op de brandstapel wordt geplaatst, lijkt desondanks toch de beste oplossing. Enerzijds heb je bewondering voor deze betoverende (jonge)dame, anderzijds besef je maar al te goed waar voor een gevaar haar duivelse verleidingskracht inhoudt. Neen, Eva Medusa is geen katje dat je zonder handschoenen kan aanpakken. Straffer zelfs. Haar bezwerende invloed heeft nefaste gevolgen voor elk van haar bewonderaars. Ze is een vrouw die haar sterke punten weet uit te spelen. Bovendien versterkt door enige kennis van de Zwarte Magie. Ook jij geraakt uiteindelijk in haar ban. Ana Miralles' tekeningen zijn zwoel zweterig, luchtig pervers en licht sensueel. Erotiek ten top.
- Eva Medusa ****
- Eva Medusa ****
- Eva Medusa ***½