Bloederige lafaards

En altijd maar die fragmentarische mallemolen waarin Delitte de lezer zet, rondjes draaiend om amper een bestemming te bereiken. Een kermisattractie, meer niet? Het duurt een tijd vooraleer je op een paard de juiste plek hebt gevonden op het thrillerplatform, echter halfweg besef je dat ondanks de roterende beweging Delitte van plan is wél een bestemming te bereiken. Het zaakje stinkt, niet alleen naar lijkengeur, en zorgt voor mogelijke pistes. De verdachtmakingen kan jij ondertussen ook al hard maken, al wordt de verwijzing naar de uitgeweken Jack the Ripper eingszins verontrustend. De dubbelpagina's 30-31 en 46-47 zijn in vergelijking met 16-17 niet functioneel en plezieren vooral de artiest die zich op een groot doek uitleeft. Zelfs al 'leest' het als bladvulling, mooi is het wel om zien.
- Bloed van Lafaards, Het 1 ***
- Johnny Goodbye - eerste reeks 2 ***
- Serge 2 *½

Batmans Uilenhof

Ongewoon van een reguliere reeks om met zo'n sterk verhaal te verrassen. De herbronning heeft duidelijk deugd gedaan want DC Comics bezorgt de mythische figuur van Batman een nieuw elan. Het hof der uilen is rijk aan openbaringen: scenarist Snyder duikt in het verleden van de Waynes en graaft voor een keer veel verder dan het trauma van de vermoorde ouders. Hij vult aan met nieuwe personages (de ambitieuze burgemeesterskandidaat, al verdwijnt die snel uit het gezichtsveld), een ontwaakte tegenstander (de uilen), verrassende wendingen (omtrent Nightwing). Enige voorkennis is niet vereist, al kan je daardoor sommige 'verschijningen' beter plaatsen (drie Robins!). Het ambitieuze project van Snyder levert een uitstekend resultaat op. Hij wentelt zich in de duistere krochten van de riolen, achterbuurten en zelfs onontgonnen stukjes grond van Gotham City (tussen gebouwen!), extra gemotiveerd door een opgedrongen waanzin. Is het verhaaltje van Het hof der uilen slechts een verzinseltje? Greg Capullo stond lang ten dienste van Todd McFarlane. Met een krachtige (hoekige) dynamiek begeleidt hij Snyders verhaal. Spannend met een te verwachten wordt vervolgd.
- Batman boek 1 Hof der uilen ***½
- Belem 3 ***
- Kiekeboes, de 35 Luxe

Boten, piraten, barbaren en pelikanen

Een goeie carrièrezet van Guy Michel, de schepen van het fantastische uit Drakenbloed vervangen door de realistische kaapvaarderij van Surcouf. Hij is de centrale held met tegenover hem een vijandige tegenstander. Ogenschijnlijk een onschuldig journalist die alle informatie bijeenscharrelt en Surcoufs levenswandel reconstrueert om ten slotte een definitief slot aan diens leven te breien. Nazaatscenarist Erick Surcouf wordt bijgestaan door Delalande. Boeiend verteld, al gaan ze vluchtig over de verschillende episodes van Surcoufs leven. Daar hadden ze gerust meer bladzijden aan mogen spenderen. En Guy Michel? Die voelt zich als een vis in het piratenwater. De geboorte van een legende, knap.
- Black Crow vertelt 2 ***
- Conan - de weg der koningen 3 ***
- pelikaanprotocol, Het 2 **½
- Surcouf 1 ***½