Michetz: Kogaratsu 9 (plaat 41)

Uit het negende deel van Kogaratsu De strategie van de spanrupsvlinder, Michetz' mythische en klassieke reeks over de meesterloze samoerai. Plaat 41.
L 33 x H 43. Zwartwit, inkt.
Soms is het beter om hooghartige mensen uit de weg te gaan, ergerlijke uitdagers die plezier halen uit het vernederen van anderen. En d'r is niet altijd een zelfverzekerde ronin in de buurt die de provocaties in eerste instantie negeert om daarna dubbel zo hard terug te slaan. "De strategie van de spanrupsvlinder heeft tot gevolg dat de vleermuis te gronde gaat, niet het insect." Kogaratsu legt het in één enkel zinnetje uit. Vloekt dat niet met de vrije vlinders die voortdurend door de samoerai gevangen worden? Eens zal zijn lot hem ongunstig zijn, het karma dat ons afleidt van de geplaveide levensweg.

Buiten de droom/nachtmerriescène leveren Michetz en Bosse een prachtige samoeraistrip af. Alsof er bijna niets in gebeurt, rustig opbouwend naar de climax die ons het ultieme duel voorschotelt. Door de parallelle koppeling aan het repareren van het zwaard krijg je een ritmisch kloppend geheel. Samen met die sensuele esthetiek en de geschilderde aquarelinkleuring lijkt het zo eenvoudig en is het toch zo rijk!

Michetz: Kogaratsu 9 (plaat 31)

Uit het negende deel van Kogaratsu De strategie van de spanrupsvlinder, Michetz' mythische en klassieke reeks over de meesterloze samoerai. Plaat 31.
L 33 x H 43. Zwartwit, inkt.
Soms is het beter om hooghartige mensen uit de weg te gaan, ergerlijke uitdagers die plezier halen uit het vernederen van anderen. En d'r is niet altijd een zelfverzekerde ronin in de buurt die de provocaties in eerste instantie negeert om daarna dubbel zo hard terug te slaan. "De strategie van de spanrupsvlinder heeft tot gevolg dat de vleermuis te gronde gaat, niet het insect." Kogaratsu legt het in één enkel zinnetje uit. Vloekt dat niet met de vrije vlinders die voortdurend door de samoerai gevangen worden? Eens zal zijn lot hem ongunstig zijn, het karma dat ons afleidt van de geplaveide levensweg.

Buiten de droom/nachtmerriescène leveren Michetz en Bosse een prachtige samoeraistrip af. Alsof er bijna niets in gebeurt, rustig opbouwend naar de climax die ons het ultieme duel voorschotelt. Door de parallelle koppeling aan het repareren van het zwaard krijg je een ritmisch kloppend geheel. Samen met die sensuele esthetiek en de geschilderde aquarelinkleuring lijkt het zo eenvoudig en is het toch zo rijk!

Michetz: Kogaratsu 9 (plaat 24)

Uit het negende deel van Kogaratsu De strategie van de spanrupsvlinder, Michetz' mythische en klassieke reeks over de meesterloze samoerai.
Plaat 24. L 33 x H 43. Zwartwit, inkt.
Soms is het beter om hooghartige mensen uit de weg te gaan, ergerlijke uitdagers die plezier halen uit het vernederen van anderen. En d'r is niet altijd een zelfverzekerde ronin in de buurt die de provocaties in eerste instantie negeert om daarna dubbel zo hard terug te slaan. "De strategie van de spanrupsvlinder heeft tot gevolg dat de vleermuis te gronde gaat, niet het insect." Kogaratsu legt het in één enkel zinnetje uit. Vloekt dat niet met de vrije vlinders die voortdurend door de samoerai gevangen worden? Eens zal zijn lot hem ongunstig zijn, het karma dat ons afleidt van de geplaveide levensweg.

Buiten de droom/nachtmerriescène leveren Michetz en Bosse een prachtige samoeraistrip af. Alsof er bijna niets in gebeurt, rustig opbouwend naar de climax die ons het ultieme duel voorschotelt. Door de parallelle koppeling aan het repareren van het zwaard krijg je een ritmisch kloppend geheel. Samen met die sensuele esthetiek en de geschilderde aquarelinkleuring lijkt het zo eenvoudig en is het toch zo rijk!

Michetz: Kogaratsu 9 (plaat 10)

Uit het negende deel van Kogaratsu De strategie van de spanrupsvlinder, Michetz' mythische en klassieke reeks over de meesterloze samoerai. Plaat 10.
L 33 x H 43. Zwartwit, inkt.
Soms is het beter om hooghartige mensen uit de weg te gaan, ergerlijke uitdagers die plezier halen uit het vernederen van anderen. En d'r is niet altijd een zelfverzekerde ronin in de buurt die de provocaties in eerste instantie negeert om daarna dubbel zo hard terug te slaan. "De strategie van de spanrupsvlinder heeft tot gevolg dat de vleermuis te gronde gaat, niet het insect." Kogaratsu legt het in één enkel zinnetje uit. Vloekt dat niet met de vrije vlinders die voortdurend door de samoerai gevangen worden? Eens zal zijn lot hem ongunstig zijn, het karma dat ons afleidt van de geplaveide levensweg.

Buiten de droom/nachtmerriescène leveren Michetz en Bosse een prachtige samoeraistrip af. Alsof er bijna niets in gebeurt, rustig opbouwend naar de climax die ons het ultieme duel voorschotelt. Door de parallelle koppeling aan het repareren van het zwaard krijg je een ritmisch kloppend geheel. Samen met die sensuele esthetiek en de geschilderde aquarelinkleuring lijkt het zo eenvoudig en is het toch zo rijk!

Michetz: Kogaratsu 8 (plaat 04)

Uit het achtste deel van Kogaratsu Onder het oog van de maan, Michetz' mythische en klassieke reeks over de meesterloze samoerai. Plaat 24.
L 33 x H 43. Zwartwit, inkt.
Enkele mensen opofferen om een razende oorlog te vermijden? Welke mogelijkheid zou jij kiezen? Het monsterlijke beest dat onder het oog van de maan van gedaante verandert en als een echte weerwolf de ene pion na de andere uitschakelt,

hoe roep je die een halt toe? Voor een keer detective Kogaratsu Holmes die niet enkel toeziet op de verdediging van een getuige, maar die zelf de vuile was wil buitenhangen en de dader(s) moet ontmaskeren. Een fijn suggestief spel van Bosse en Michetz volgt. Even fijnzinnig als voorheen. En bovendien mooi om naar te kijken. Michetz' inkleuring is de kers op de taart.

Batman, het bedrijf

Vrijblijvende amusementsverhaaltjes, die moet je van Grant Morrison niet verwachten. Dat geldt evenzo voor Batman Incorporated. Is het intellectuele spielerei voor een schare die hard fans? Is het een vertelling op het allerhoogste superheldenniveau? Of vergaloppeert de auteur zich met een overdadige cast die moeilijk te situeren valt? Vaak begrijp je de verspringingen in de plot niet en zit je verweesd te staren naar de volgende scène. Morrison eist alertheid, wil dat je meer doet dan enkel consumeren, meer dan passief absorberen. De eindjes vallen moeilijk aan elkaar te knopen (ook omdat het traditionele beeld dat we hebben van Batman door de jaren heen grondig werd uitgebreid, Batmans zoon Damian op kop), vooral omdat de auteur springt van de hak op de tak. Een mankement? Neen, want je geest wordt constant geprikkeld en eist een totale overgave. Er hangt een zweem van magie rond in Batman Incorporated. Groots is de manier waarop Morrison dingen weglaat, niet expliciet vertelt. Een verandering van decor en setting, het is aan jou om dat groot – voor een strip toch – gat in te vullen, bij te fantaseren. Niet zo maar hapklaar, die brok. Uiteindelijk voel en merk je dat er in die chaos een stevige beredeneerde structuur zit. Het niveau ligt meteen een pak hoger dan bij de doorsnee Batman comics. Hoe hij Damian plaatst tussen de moeder en de vader, de klasse waarmee Morrison het verleden reconstrueert. Allesbehalve vrijblijvend. Buiten het openende nulnummer (oorspronkelijk tussen delen 3 en 4 verschenen), dat zeer gestileerd wordt uitgebeeld, ligt een groot deel in het verlengde van de Morrisons partner in crime Frank Quietly-stijl. Soms zelfs aanleunend bij Frank Millers Dark Knight. Ondanks de verschillende artiesten word je niet afgeleid door storende verschillen. Heeft Batman Incorporated überhaupt wel nadelen? Ja, de onopgeloste vragen. Want hoe zit dat nu met de Leviathan? Batman Incorporated, een uitdagende strip.
- Batman Incorporated 1 ****½
- Junior Suske en Wiske 10 **
- Jump 5 (herdruk) ****
- Kogaratsu 13 ***½
- laatste grens, De 1 ***
- nacht in Rome, Een Integraal ****½
- Superman Family Adventures 2 **

Ama

Door de terugval van zestig naar achtenveertig pagina's moet Yann inbinden en dat komt het verhaal niet ten goede. Toch zeker de afronding niet die best wat extra scènes kan gebruiken. Tenzij het de bedoeling was dat dit verhaal alsnog vervolgd zou worden. Ama lijkt eerder de speeltuin van twee auteurs die de grenzen van de erotiek aftasten en zich wellustig geven aan speelse spelletjes (pagina's 20-21). Zoals steeds staan macht en onderdrukking centraal, net als de positie van de vrouw in de maatschappij. Hier met eentje die volledig haar mannetje weet te staan. Michetz laat weer even sierlijk de inkt vloeien op het papier, ravissante rondingen geaccentueerd door een zachte inkleuring. Ama is mooi maar mist de noodzakelijke zachte afronding op het eind, niet deze bruuske stop. Voor wie het niet opmerkte, uitgever Glénat verwisselde bij de productie twee pagina's (net de meest opwindende scène op pagina's 20 en 21). Voor de juiste volgorde dus eerst rechts beginnen lezen.
- Braziliaanse droom, De 2 *½
- Jerom 40 *
- Tako 2 ***½

Tako zip

Een lesje in fijnbesnaarde esthetica. De elegantie waarmee Michetz de pagina's vult, is vergelijkbaar met een licht trippelende en kronkelende ballerina sierlijk en geluidloos bewegend op een houten vloer. Glans en glorie voor de zinderende schoonheid, geen enkele inktvlek ontsiert de pennenstreken. Het versterkt alleen maar het contrast met die drie wrede dames die in hun cocon eerder gaarkoken dan heilzaam te genieten. Yanns Japanse variant op King Lear heeft even Shakespeareaanse proporties. Vol pathos, vol intriges, vol doemdenkend drama. De drie dochters staan centraal in dit theatrale toneelstuk, hun plaatsbepaling binnen de familiale hiërarchie en hun machtsstrijd ondermijnen alle harmonie. Zo zie je maar hoe schoonheid onderdrukt kan worden door wreedheid. Yann heeft dan niet de literaire draagkracht van zijn inspiratiebron (of is het de vertaler die onvoldoende speelt met de taal?), inhoudelijk bezorgt hij Michetz het instrument om te schitteren. Tako 1, King Lear herleeft in Japan.
- Jerom 38 *
- Jerom 39 *
- Tako 1 ****½