Wespendief

Gelezen, gewogen en te licht bevonden. Aimée de Jongh mist de maturiteit om er een echt gekneed zwaarwichtig en beklemmend drama van te maken. De doorleefdheid nodig om Simon Antonisse realistisch gestalte te geven, is niet geloofwaardig. Verdrongen trauma's die nu ineens weer opduiken, in een magisch-realistische context kan je heel wat verdoezelen of oprakelen. Regina is Simons strohalm, een element om zijn leven terug op het juiste spoor te krijgen. Metaforen genoeg in De terugkeer van de wespendief, van wespendief tot Lolita, van ornitholoog (gaat Simon daar uiteindelijk iets mee aanvangen?) tot weerspiegelende zelfmoordneigingen. Is dit allemaal echt of zijn het slechts illusies? Ook de tekeningen missen dat stukje 'af'. De jeugdige onbezonnenheid om een grafische novelle te vertellen haalt het niet van de ontbrekende ervaring en de drang naar perfectionisme. Vergelijk met Losse tongen van Rabaté. Daarvoor is De terugkeer van de wespendief te vluchtig. Gelukkig is de Jongh nog - hoe kan het anders - jong en kan het alleen maar opwaarts gaan. Tenzij je haar nu zo overbejubeld en ze van alle realiteitszin afgeschermd wordt.
- Star Wars In de schaduw van Yavin 1 ***
- Star Wars In de schaduw van Yavin 2 ***
- terugkeer van de wespendief, De ***

Ozymandias

Wow, toch wel een huzarenstuk van schrijver Len Wein om het ware gelaat van Adrian Veidt annex Ozymandias te tonen en de biografie perfect te laten aansluiten met de originele Watchmen. De hoogdravendheid is verantwoord want weerspiegeld net het karakter van melomaan Veidt. De dunne lijn voor de slimste mens op aarde plaatst hem boven iedereen. Zijn Goddelijke wil om schoon schip te maken met deze wereld waar alles voortdurend in het honderd loopt, is verontrustend. De laconieke terugkeer van die ene sleutelzin Who watches de Watchmen weerlegt Ozymandias met forse daden. Ruimte voor discussie is er in zijn monologe bestaan niet. Zijn opgelegde wil wordt wet. En al wie zich daar niet bij neerlegt, moet het ontgelden. Het circulaire spel benadrukt de geometrische structuur. Je loopt voortdurend in het rond om uiteindelijk daar te geraken waar alles begon. Intelligent, visueel knap (de repetitieve, circulaire rondingen) en absoluut aanvullend. Die Before Watchmen, allesbehalve platte commerciële exploitatie.
- Before Watchmen Ozymandias ****
- Carbeau - Barones en bolides 2 SC **½
- Game Over 12 ***½
- Hotel Particulier **½
- Walking dead 18 ***½

Herinneringen aan heroveringen

Je krijgt van hetzelfde laken een pak: uiterst knap realistisch tekenwerk in een nogal steriele omgeving. Oorlogje spelen met indrukwekkende olifanten en mythische wezens (griffioenen). Opgepast dat je niet overrompeld wordt. Het stuk machtswellust blijft de hoofddrijfveer tussen al deze koningen en prinsessen. Het ene kamp is nog wreedaardiger dan het andere. Niets is des menselijks. Mooi kijkboek, jammer dat Miville-Deschênes er zo lang over doet om een vervolg te breien aan deze klassieke kroniek.
- F.C. de Kampioenen presenteert Vertongen & C° 9 **
- Harry Humus 3 **
- Heroveringen 2 ***
- Khaal - Kronieken van een intergalactische keizer 2 ***
- song Called City, A *½
- Tell me lovely little stories **

A game of Gruwel

Michiel van de Vijver geeft een heel eigen invulling aan Monsters en c°. De missies van de stoere geheim agent zijn nogal kleinschalig, echt detectivewerk hoeft G. Ruwel niet af te leveren. Maar samen met assistent Vonk(ie) vormt hij wel een goed komisch duo dat je als vanzelfsprekend weet te entertainen. Geen paniek, een gekwalificeerde jeugdstrip met AVI-kwaliteitsindicatie. Erg leuk.
- Game of Thrones, A 9 **½
- Game of Thrones, A 10 **½
- Geheim agent G.Ruwel 2 ****