SOS Parodie

Die voorkaft alleen al doet je reikhalzend uitkijken naar de andere vondsten die al parodiërend het Jacobs-patrimonium met eerbied onderuit halen in deze S.O.S. Meteorologen (versus SOS Meteoren. Resumeer je de opzet, dan lig je in een deuk. Hoe komt Pierre Veys erop om Mortimer met een gespleten persoonlijkheid à la Hyde op te zadelen. Ja, ook Stevenson moet er aan geloven. En bij Mortimer is het eerder chronisch, niet afhankelijk van nieuw ingenomen doses. Of de hoofdrol die Olrik dit keer mag spelen als tweederangsfiguur. Daar gaat zijn hardnekkig overambitieus imago. En dan natuurlijk ook Blake die de zelfkant van de maatschappij bewandelt om informatie in te winnen over zijn verdwenen vriend. Een kapitein die thuis is buitengeschopt omdat mama hem liever kwijt is dan rijk. Die kleine, fijne elementjes (de bende uit A clockwork orange van Stanley Kubrick) entertainen verfrissend. Echter de grandeur waarmee Veys en Barral in de vorige delen uitpakten is een beetje afgevijld, minder scherp. Alsof ze een echt verhaal wilden vertellen en niet verder komen dan de optelsom van leuke momenten. Nog meer anarchie, nog meer pastiche heeft Philip en Francis nodig. Alsof nu ideeën gespaard worden voor latere delen. S.O.S. Meteorologen, minder geschater dan voorheen, al merk je bij recapitulatie dat er toch behoorlijk wat te gniffelen viel en je toch meer herinnert van die spielereien. Geniet van Barrals expressieve tekeningen.
- Atalante 6 ***½
- meiden van oom Bob, De **½
- Philip en Francis , De avonturen van 3 ***½

Superman, Malik en Crisse

Anaconda is een sympathiek, nietszeggend niemendalletje. Malik gooit alle clichés op een hoop en propt dat in een beperkte ruimte van 46 bladzijden. Gezien het aantal hoofdrolspelers is er weinig ruimte voor diepgang: de ontsnapte gevangene met zijn verhaal, de anacondajager met zijn verhaal, de wetenschappers met hun verhaal, Maxwell met zijn verhaal, de schattenjagers annex geboefte met hun verhaal. Veel te fragmentarisch ineen gestoken, compact verpakt. Verwondert het jou dat de ultieme confrontatie met de gigantische slang slechts één bladzijde duurt? Malik kent geen grenzen als het gaat om het volstouwen van een kadertje of in het grotere geheel van een pagina. Kleur zou de leesbaarheid beter verdelen. En toch is deze zwartwituitgave mooi genoeg om van Maliks kunnen te genieten.
- Arcadia Archief Luxe 26 Chiwana 3 ***
- Chiwana 3 ***
- Luuna 8 **½
Darwyn Cooke geeft een zeer eigenzinnige, originele invulling van het fenomeen kryptoniet, de enige destructieve stof die Supermans krachten weet te ondermijnen. In de vorm van een voortdurend verspringende detectivethriller leidt de scenarist jou met de hand tot aan het eindpunt. Het is een kluwen van intriges waarbij Superman nog het meest normaal lijkt. Tony Gallo, Lex Luthor en Lois Lane, allen hebben ze wel een geheime agenda. Cooke gaat behoorlijk ver in het vernietigende, Superman die ternauwernood aan de dood ontsnapt, je hapt zelf naar adem tijdens de verschroeiende reddingsmissie, of de fatale daad dienen om de goegemeente wakker te schudden. Niet voor kinderogen bestemd! Niet allen de vertelstructuur is ontwrichtend, ook Tim Sales artistieke stilering heeft niet het gewenste effect. In de voetsporen van rasstoryboarder Darwyn Cooke probeert hij zich te beperken tot het elementaire. Soms slordig, soms buiten proportie, soms inefficiënt, soms te gezocht fragiel. Het einde maakt veel goed, allen ben je onderweg niet genoeg begeesterd. Jammer van deze team up.
- Superman Kryptonite ***