Seinfeld 5.1: The Mango

Wat als je te weten komt dat je vriendin 'het' fakete? Ga je dan elke acte de présence in twijfel trekken?
"The woman had an orgasm under false pretenses. That's sexual perjury!"

Meineed plegen. En dan nog wel over dat onderwerp, wat een schande! Jerry heeft het er duidelijk moeilijk mee en zal alles in het werk stellen om te bewijzen dat hij het wel degelijk kan. En net op dat cruciale moment, dan...
De tip is alvast om bij tijds het juiste fruit te eten: een mango. Een echt werkend afrodisiac? Toch eens proberen.
Seinfeld 5.1 The Mango. Tom Cherones. 1993.

Thorgalse werelden: Kriss

Een te gemakzuchtige aanduiding waarmee de scenarist het zich erg makkelijk maakt. "Wacht. Er komt rook uit de schoorsteen van die boerderij.

Daar woonde mijn vaders vroegere pachter. Hij stierf anderhalve week geleden en had geen familie." Een mini deus ex machina. Wat zo aangenaam is aan deze Kriss, de vlotheid waarmee het geschreven werd. Zonder hoogdravendheid, zonder al te veel complexiteiten. Hoofdbrekens krijg je er niet van (best zelfs niet te veel nadenken over de hiaten, het opduiken van de tovenaarskoning), Kriss en c° belanden steeds in nieuwe verwrongen situaties met een (lesbi)seksuele ondertoon. In vergezichtscènes gebruikt de Vita een filter en lijken de figuren onafgewrkt flou (pagina 3, kader 5). Maar in close-up tekent hij krachtdadig knappe koppen (pagina 25, kader 1). Soms zelfs een zeer menselijke, frêle Kriss (pagina 19 onderaan).
- Marsupilami 26 **½
- Werelden van Thorgal 0 HC **½
- Werelden van Thorgal 0 SC **½
- Werelden van Thorgal 5 Kriss Van Valnor 3 SC ***½
- Werelden van Thorgal 5 Kriss Van Valnor 3 HC ***½

Seinfeld 2.13: The deal

Ooit samen geweest en nu goede vrienden. En ineens begint het door omstandigheden te jeuken. In hoeverre kan je de drang dan weerstaan.

Verleidelijk voorstellen komen op tafel te liggen.
"I mean, really, what is the big deal? We go in there. We're in there for a while. We come right back out here. It's not complicated."
Zo lang je maar op voorhand goede afspraken maakt en elke verbintenis vermijdt.
Seinfeld 2.13 The Deal. Tom Cherones. 1991.

Franquin ten top: Robbedoes' Boeven op de kermis

Een sublieme uitgave die een stukje stripgeschiedenis verheft tot werelderfgoed. Met de overanalyse van de pagina's heb je het gevoel een meesterwerk in handen te hebben, alleen voelde dat niet zo aan bij de kordate lezing ervan vooraan.

Er schort heel wat aan het scenario en de evolutie van de personages. De kortere vertelling (geen doorsnee 48 pagina's) biedt minder mogelijkheden voor uitdieping en levert eerder een abrupt einde op. Net als Sotokiki, da's fysiek misschien dezelfde van in het begin, op het eind komt die heel grimmig uit de hoek. Gelukkig wordt hier redactioneel er ook terecht op gewezen. Al komt de grootste kreet van Franquin zelf! Het leukst zijn de auteurs wanneer ze uitweiden over weetjes, ditjes en datjes die verwijzen naar de toenmalige actualiteit of decorvoorwerpen uit de dagdagelijkse omgeving (meubels). Om uiteindelijk zo ver te gaan en Franquins visionaire gewichtigheid te accentueren, alsof hij bijna 9/11 voorspelde! Desoriënterend is het stukje over de facsimilé-uitgave die anders is dan de publicatie die eerder geschiedde. Met een simpele demonstratie hadden ze makkelijker dat verschil kunnen weergeven, terwijl je nu enkel in het boek vergelijkt. Hopelijk komt Dupuis ertoe om de echt grote klassiekers van Franquin ook zo aan te pakken.
- Aasgieren Box ***½
- Dossier Michel Vaillant 13 Francorchamps **½
- Kid Paddle 13 **½
- Robbedoes en Kwabbernoot Retro 4 Boeven op de kermis ***½
- Yoko Tsuno 26 *½

De kreunende Pappenheimers

Je mag Walter Grootaers een eikel van formaat of een kwal zonder grenzen vinden, van zijn zelfrelativeringsvermogen kunnen behoorlijk wat BV's en andere over het paard getilde would be's heel veel leren.

En dat maakte hem meteen winnaar van deze door de Kreuners opgesmukte Pappenheimshow. De fut zat er niet zo in als bij de eerste aflevering, de overblijvende deelnemers waren iets té geconcentreerd op het spel om nog ad rem te antwoorden bij eventuele zijvragen van Steven. Kennis is minder vereist, wel een nodige dosis geduld om niet te vlug af te drukken. De vraag neemt meestal een bocht van 180° waardoor zelfs doorgewinterde quizzers als Ben Crabbé zich in de val laten lokken. Vermakelijk.

Game Over gaat verder

Dat het luisteren naar je publiek frisse, gevarieerde en grappige ideeën kan opleveren, bewijst deze Game Over telkens weer.

Lekker sadistisch moet je toezien hoe het onze favoriete avatar vergaat. Door het steeds putten uit de creatieve trommel vol bedenksels van de fans blijven de gags van een goed niveau. In dit deel zelfs van een uitstekend niveau (pagina's 5, 26 en 33). Grimlachen geblazen.

- Arcadia Archief Luxe 21: François Jullien 4 ***
- Drakenorde 0 HC ***
- Drakenorde 0 SC ***
- François Jullien 4 ***
- Game Over 8 ***½

Seinfeld 2.12: The Revenge

Wat valt er zoal te lachen? De episode krijgt meer diepgang wanneer je de schrijverscommentaar beluistert/bekijkt bij de extra's achterin.

Larry David legt uit wat hem overkwam toen hij in een verveelde paniekreactie ontslag nam. Gewoon na het weekend teruggaan en doen alsof er niks aan de hand was.
Wraak neemt niet alleen George na het tevergeefse geslijm, ook Jerry en Kramer smeden plannen om de man van het wassalon die hen iets ontvreemd zou hebben, terug te pakken.
- Kramer: "Well Newman jumped last night."
- Jerry: "What? Did you talk to him? What did you say?"
- Kramer: "I said 'Wave when you pass my window.'"
Seinfeld 2.12 The Revenge. Tom Cherones. 1991.

David en... Golias

Is dit dezelfde Lereculey van Arthur en Wollodrin? De man met een eigengereide stijl die op de historische fantasystrip een eigen stempel drukte. Ja en neen.

Hij heeft zijn inktlijn licht aangepast en zorgt voor een verfijndere invulling. Ruw, sierlijk en beweeglijk. Is dit dezelfde Le Tendre van Op zoek naar de Tijdvogel en Tiresias? De man die fantasy een ander gezicht gaf en die de klassieke oudheid ironisch aanpakte. Ja en neen. Le Tendre blijft even uniek andersoortige strips schrijven (zonder dat je dit moet bestempelen als alternatief) met minder voor de hand liggende onderwerpen of plotevoluties. Wat hierin vooral verschilt met andere epossen als Bronzen Tijdperk, Murena, Adelaars van Rome en zelfs Alex is de relatieve lichtheid waarmee Le Tendre het avontuur neerpent. Niet het bombasme of de complexiteit vol tegenstrijdige personages zijn het draagvlak. Wel de eenvoud en klaarheid zonder al te veel verschillende namen van elkaar kruisende figuren die je moet onthouden. Luchtig intelligent zonder simplistisch te zijn. Een sterk begin.
- Agency Interpol 2 **½
- Billy Bob 1 **½
- Golias 1 ****
- StreetKids 1 **½
- Wouter Beke *

De film van Ome Willem: Gotische Gothic

Modebewust laat ook Ken Russell zich drijven door de gangbare klanken van het toendertijdse muzikale gemeengoed. De Britten zaten in een instrumentale synthesizerfase die een nieuwe golf artiesten vortbracht.

Daardoor mag Thomas Dolby van Russell doen waarvoor hij niet in de wieg is gelegd: de filmscore verzorgen. Hij drukt met wanstaltige klanken een iets té nadrukkelijke tijdsgebonden stempel op het geheel. Zo eentje waarvan je verwacht dat bij revisie of remastering dit het eerste onderdeel is waar een nieuwe klankband voor nodig is. De openingsscène met de aankomst van Percy Shelley (Julian Sands) maakt dat meteen duidelijk. Onnatuurlijk blijft het kostuumdrama stilstaan in de jaren tachtig van de XXste eeuw. Ze straalt geene dreiging uit, wel een orale verschrikking. Het is zelfs niet eens de optimale manifestatie van de getoonde decadentie. Dat artificiële zit jammer genoeg ook in het acteerspel en de ontknoping. Het exuberante waarvoor Russell kiest is eerder die van de provocatie dan die van de tragedie. Alle spanning vloeit weg. Alle geloofwaardigheid ook. Bizar en bij wijlen surreëel zijn onvoldoende om het arthousegedeelte acceptabel te maken. Als Germaniststudent dweepte je indertijd met de opvoering van de literaire iconen Byron en Shelley tijdens een nachtelijke uitspatting. Nu ben je niet meer verblind en valt de toen memorabele impressie van zijn sokkel. Deze rommelmarktvondst was duidelijk een miskoop. Je had het beter bij de herinnering laten voortleven.
Gothic. Ken Russell. 1985. *

Steve -XIII- Rowland

Zoals het een afzonderlijk te lezen thriller betaamt is ook deze Steve Rowland een spannende episode geworden in de

XIII Mystery-serie. Nury heeft zich goed in de materie ingegraven en toont de feiten duidelijk op een rij gezet te hebben. Deze Steve Rowland nodigt meer dan ooit uit om de basisreeks te herontdekken. Met Guérineau heb je een ervaren actiechauffeur aan het stuur die weet zo'n voorbijrazende tientonner met bravoure te besturen. Efficiëntie ten top.
- Hauteville House 7 **
- Thomas Silane 1 (herdruk, nieuwe cover) **½
- XIII Mystery 5 HC ****
- XIII Mystery 5 SC ****
- XIII Mystery 5 LX ****

Seinfeld 2.11: The Heart Attack

Met een hypochonder in de buurt kan het wel eens voorvallen dat deze zich ongeneeslijk ziek voelt en opgenomen moet worden in het ziekenhuis. George Costanza is de Woody Allen van dienst en mag zich laten oplappen.

Wanneer je wanhopig bent, durf je dit wel eens te zeggen: "It's all over for me. In fact. Let's end it right now. Jerry, kill me, kill me now. I'm begging you. Let's just get it over with. Be a pal. Just take the pillow and put it over my face." Jerry die weet dat het slechts ingebeeld is, speelt het 'spel' mee en neemt prompte een kussen. "What are you doing?! What are you, crazy?!"
Seinfeld 2.12 The Heart Attack. Tom Cherones. 1991.

Lemen BunkerTroon

Richemond schrijft een eigen versie van The game of Thrones met deze overdadig historisch gestoffeerde geschiedschrijving.

De pagina's verzuipen onder de tekstblokken, een kolfje naar de hand van lekkerbekken die in het (Franse) oorlogsverleden willen duiken. een huzarenstuk dat vlot lezen in de weg staat. Het meest verbluffend is Theo's minutieuze tekenspel, gracieus en groots, geen uitdaging (van een wrede veldslag) uit de weg gaand. De Lemen Troon verwordt tot slechts een kijkspektakel omdat Richemand haar academische stempel te fel doordrukt.
- Bunker 5 **
- Dwarf 2 **½
- Lemen Troon 5 ***½
- Michel Vaillant anno 2012 HK 4 ***
- Snoopy - Peanuts compleet 1955 - 1956 ***½

Quizzen en toch thuisblijven (7): Ovidius

Het absurde gaat soms wel erg ver, de komische noot die met ex-militair Mario

ingelast wordt, ontspoort (een granaat in het hondenkapsalon). Daartegenover plaatsen de Pauw en c° voldoende sérieux met Nicks pijnlijke aanvallen (de reden waarom) en Armands uitsluiting. Elke aflevering is steeds gevuld met hartstochtelijk drama. Kan je hier onberoerd bij blijven?
Quiz Me Quick 7: Ovidius. Jan Matthys. 2012.

Een Gouden medaille voor het Bronzen Tijdperk

Zo'n strip maakt je nu eens compleet sprakeloos. Meer nog dan de oogverblindende tekeningen van Delaby voor Murena stimuleert Eric Shanower je visuele perceptie met een prachtig en krachtig realisme.

Groots is het minutieuze invullen van personages en decors. Met simpele arceringen schaduwen weergeven. Met volume gezichten neerpoten. Expressief overtuigend met elk plaatje als een te bewonderen parel. Bovendien gebruikt hij moderne, filmische verteltechnieken (inzoomen, pagina 32) en camerastandpunten die getuigen van een professionele beheersing. Daarenboven is het verhaal zo passioneel dat je niet anders kan dan smachten naar de voortzetting. Geniet van deze schitterende veroveringstocht. Klasse.
- Bronzen Tijdperk 1 ****½
- Largo Winch 18 SC ***
- Largo Winch 18 HC ***
- Largo Winch Luxe Klein 18 ***
- Tessa Intergalactische Agente 3 ***

Game of Thrones 1.10: Fire and Blood

Een seizoenseinde zonder einde, tenzij natuurlijk het kill your darlings-principe. Bloed wordt vergoten, brand woedt.

Eergevoel verplicht de ene om zijn opgelegde post niet te verlaten. Eergevoel verplicht om actie te ondernemen tegen de politieke kuiperijen aan het hof. Offers worden gemaakt om bondgenoten achter zich te scharen.
"Aerys Targaryen, of all the thousand thousand maladies the gods visit on us, madness is the worst. He was a good man, such a charmer. To watch him melt away before my eyes, consumed by dreams of fire and blood."
Verrassende nieuwe spelers komen uit hun nest, letterlijk, en geven zich bloot.
George RR Martin, een schrijver om te koesteren.
Game of Thrones 1.10: Fire and Blood. Alan Taylor. 2011