zondag 8 november 2009

Voor niets gaat de zon op!

"Als navolger van de Yann & Conrad-stijl (De Onnoembaren) is Laurent Verron toch een buitenbeentje. Je voelt diezelfde parodiërende inslag, je merkt dezelfde flair in het karikaturaal neerzetten van personages en toch is hij anders. Even zwierig qua composities (pagina 13, de spiegeling van de actie), revolutionair in vergelijking met het klassieke genre dat indertijd opdook in de weekbladen Robbedoes en Kuifje. En die frisheid vind je ook terug in het scenario. De sympathieke smeerlap die nergens voor terugdeinst om persoonlijk gewin na te jagen, ten koste van alles en iedereen. Komt hij toch in een lastig parket terecht, dan valt er wel iets te regelen! Alleen moet je er dan rekening mee houden dat Voor niets gaat de zon op! Durand en Verron zijn op dreef, spuwen woordgrapjes en veroorloven zich een verhaal zonder grenzen. Wie neemt wie in het ootje?" Over welke strip gaat het? Zoeken maar:
- Charly 1 HC
- Charly 1 SC
- Charly 2 HC
- Charly 2 SC
- Charly 3 HC
- Charly 3 SC
- Charly 4 HC
- Charly 4 SC
- Charly 5 HC
- Charly 5 SC
- Charly 6 HC
- Charly 6 SC
- Charly 7 HC
- Charly 7 SC
- Charly 8 HC
- Charly 8 SC
- Charly 9 HC
- Charly 9 SC
- Charly 10 HC
- Charly 10 SC
- Jommeke 74
- Jommeke 107
- Maltezer 1
- Sigmund 18

zaterdag 7 november 2009

Een Bushesmens

Wat is ze toch mooi met haar roodkopje. En jaja, een gastrol voor Donald Sutherland. Cloudbusting.
Even met respect dat wonderschone lied aanhalen:
I still dream of Orgonon.
I wake up crying.
You're making rain,
And you're just in reach,
When you and sleep escape me.
You're like my yo-yo
That glowed in the dark.
What made it special
Made it dangerous,
So I bury it
And forget.
But every time it rains,
You're here in my head,
Like the sun coming out
Ooh, I just know that something good is gonna happen.
And I don't know when,
But just saying it could even make it happen.
On top of the world,
Looking over the edge,
You could see them coming.
You looked too small
In their big, black car,
To be a threat to the men in power.
I hid my yo-yo
In the garden.
I can't hide you
From the government.
Oh, God, Daddy
I won't forget,
'Cause every time it rains,
You're here in my head,
Like the sun coming out
Ooh, I just know that something good is gonna to happen.
And I don't know when,
But just saying it could even make it happen.
And every time it rains,
You're here in my head,
Like the sun coming out
Like your son's coming out,
Ooh, I just know that something good is going to happen.
And I don't know when,
But just saying it could even make it happen.
Ooh, just saying it could even make it happen.
We've been cloudbusting daddy
Your sun's coming out. Your son's coming out.
Kate Bush. Cloudbusting.

vrijdag 6 november 2009

Piano-gedachten

Een geanimeerde indruk gebruikmakend van een piano, een mini-levensverhaal verteld. Geen Pixarkwaliteit, best vertederend. Piano.

donderdag 5 november 2009

Variaties op hetzelfde thema

Die lijkt zo weggelopen uit de film, even koelbloedig als Audrey Tautou, met diezelfde bolle wangetjes, je vergeeft haar alle foutjes die ze maakt, slik. Van een beter kaliber, echter minder esthetisch: La valse. Het genie en zijn virtuositeit al leren kennen: Yann Tiersen live. Die kan dus echt muziek maken! En een stukje film is natuurlijk verplichte kost: Amélie.

woensdag 4 november 2009

Eindelijk beelden

Durf niet te beweren dat één van de uniekste "kinderboeken" voor volwassenen van 't jaar je niet bekoord heeft: Brendan 1 en Brendan 2. En dat gebaseerd op een tekenfilm. Nooit eerder heb ik gezocht naar beelden. Hier dan toch de trailer: Brendan and the Secret of Kells. Extra speurwerk levert 3 scènes op: fragmenten. Beschamend dat ik daarvoor niet naar de bioscoop ben gesneld!

donderdag 29 oktober 2009

Glad Ijs ontleed: Paul Jesters Familieportret (1)

Natuurlijk mijn favoriet. En het wil lukken, door de setting leek het net of sommige dingen echt voor mezelf van toepassing was. Paul Jester is de terugblik naar een herkenbaar verleden voor iemand uit de provincie. Toen het stadsleven je geest niet vertroebelde en je onschuldig genoot van de dagdagelijkse dingen des levens.
- De cover: jammer genoeg had Tronchet de reeksnaam Jean-Claude Tergal in de tekening geplaatst, waardoor digitaal opkuisen zo goed als onmogelijk is. Normaal loopt de tekening door (ook op de achterkaft), zij het gefilterd door een doorschijnende lichtbruine achtergrond. Dat werd in deze editie gekortwiekt uit praktische overwegingen. Zonde. Je ziet Moekes hand reeds richting Paul uitgaan.
- De titelpagina: Portraits de famille, wordt vanzelfsprekend Het familieportret, zij het in enkelvoud. Moeke heeft Paul terechtgewezen!
- Pag 2: daar staan ze weer. De volwassen Paul versus zijn puberale versie. Is hij niet schattig wanneer Moeke bejubeld wordt?
- Pag 3: de spreuk "Quand je vous ai donné un peu de plaisir, j'en ai beaucoup." Bij gebrek aan een goede Bond zonder Naam-gids is het het thuis tikkende klokje geworden. Zelfs de pointe die eraan gekoppeld was, heb ik met moeite kunnen behouden. Die beschrijving van het huiselijke leven, doet me volledig aan mijn grootmoeder denken. De geordendheid. Het gecrocheerde namaakschilderij (oeps, zoiets hing thuis ook: een Frans Hals!). En zie de gedetineerde sukkelaar zitten, helemaal neerslachtig.
- Pag 4: met ijzeren hand regerend terwijl ze een rubberen handschoen draagt! Een moeder volledig geobsedeerd door reinheid. Heb ik er daarom een afkeer van? Had ik me een ergere fout kunnen bedenken dan Paul Pascal te noemen? Pascal Brutal vertalen/letteren gelijktijdig met Paul jester: uit den boze!
- Pag 5: na de vuiligheid een tweede demon die opdoemt, de wanorde!
- Pag 6: de luiheid. Het driekoppige monster is compleet. Sluipt daar Belgian Asociality in de tekst?
- Pag 7: natuurlijk moet dat tegenpruttelen zijn, maar tegenpeuteren is hier van toepassing! Orwell resoneert: Big Mother is watching you! (ipv "Ma mère dirige vraiment le monde!")
- Pag 8: Au pays d'Héloïse wordt In het land van de mijnen, gepikt van Martin Grays boek, hier toepasbaar vanwege de setting! Bij Jean-Claude in de mijnstreek in het Noorden van Frankrijk, in deze versie vergelijkbaar met de Limburgse mijnstreek. De taxichauffeur vraagt 2,50 Franse Franc, het leek me leuker dat Paul opvangt anderhalve Zbork te moeten betalen. Het maakt diens geestelijke ruimtereis echter. De Armstrong-verwijzing is ook bijgevoegd, net zoals dat er specifieke Franse zaken in de vertaling verdwijnen. "Een plek die iedereen op zijn minst in zijn leven één keer moet bezocht hebben." De terril van Zolder is een natuurgebied geworden. Zelf al een mythisch plekje om te beklimmen. Pauls verwondering is begrijpelijk.
- Pag 9: de grap rond "mineurs" ging verloren. Het woordspel rond mijnwerker/minderjarige viel moeilijk te rijmen met het geheel. Het werd: "Jong en oud. Vader en zoon. Want ieder de zijne werkte mee in de mijnen." Tante Héloïse werd omgedoopt tot Tante Diane. Als dat mijn zus niet is? Nu begrijp je waarom dit het paradijs is voor de jonge Paul.
- Pag 10: het ziet er onwaarschijnlijk uit voor de jeugd van tegenwoordig, maar de oertijd leverde zo'n toiletten op met het zwarte gat! Al is Tronchets wanstaltig, toch schuilt er een zekere poëzie in zijn beschrijving. Een knipoog naar Asterix. Het nichterige verhaal: eau de toilette is natuurlijk concreter dan toiletwater. Wat kon ik anders doen?
- Pag 11: blijkbaar is terril niet opgenomen in de Van Dale. Omdat de uitgever rekening houdt met de 'onwetende' Nederlander werd dit woord vervangen door 'steenberg'. M'enfin! In De vicieuze cirkel (gesloten circuit/circuit fermé) loopt mijn vader rond. Nu nog verzamelt hij allerlei prullaria en kan daar onmogelijk afstand van doen. Aandoenlijk. Waar blijft de tijd van de openbare storten, toen je d'r nog kon 'snuisteren' en schatten vinden!
- Pag 12: een slopende moeke, doordat ze alles letterlijk neerhaalt. Maar soms is ze erg zenuw-slopend. En zo leerde ik wat formica is. Formica is een merknaam voor een vezelversterkte kunststof. Het weerkerende thema van de strip is de wereld met Pauls moeke aan het stuur. Hoe zou de wereld er dan uitzien? De Hallen van Bercy worden Het Volkshuis te Brussel, een schandelijk wegvagen van een architectonisch patrimonium!
- Pag 13: "La tournée des bons voeux - Ik verwens al die wensen. Oké, dat Paul beroepsmatig die keuzes voorspelt... D'r is een verschil tussen pompier, pilote de course, cosmonaute, vendeur de drogue en uitgever, stripwinkelier, vertaler en drugsdealer. De eersten zijn véél avontuurlijker! Tonton Alfred heet Nonkel Marc. Als dat mijn broer niet is? Tante Olga daarentegen wordt gekoppeld aan Tante Christiane/Chris. Ook die bestaat echt (als tante).
- Pag 14: Oncle jovial wordt nonkel Marcel (de vader van mijn neef)! Die staat in mijn herinnering altijd te tuinieren.
- Pag 15: de geniepige buren die achter het raam alles in de gaten houden wat er in de straat gebeurt. Demeuleneire, Dobbelaere, Laevens. Foei!
- Pag 16: de zinspeling met de suikerbonen. Zelfs in het Frans voel je een gemis. Net zoals de woordgrapjes in Les blagues de papa. Ik heb het proberen te benaderen, met moeite. Vertaalbaar is het wel, maar de situatie is minder aanvaardbaar (misschien ook omdat die terminologie thuis niet zo gebezigd werd).
- Pag 17: wat je met valse tanden al niet kan doen! Bweuark.
- Pag 18: Vue sur mère - Moeders mooiste. Mère-mer, nog zo'n woordspeling, grrr. Deze pagina moet je vergelijken met de promo-Glad IJs-folder. Voor de reclameflyer werd één pagina vertaald/geletterd ver voor het definitieve werk afgeleverd werd. Vandaar dat er kleine verschillen tussenzitten. Zoeken maar!
- Pag 19: Le lapin de ma grand-mère / Watership down. Wie herinnert zich niet de lieflijke konijntjes toen Art Garfunkel een wereldhit scoorde met Bright eyes. Natuurlijk is het 'leven leiden'. Gezien de lijdensweg was de lange ij beter van toepassing. Dus dit was een bewuste fout!
- Pag 20: toch grappig, die parallellen tussen Witje en Pauls grootmoeder. Big Jim tegenover Major Jim. Voor Action Man er was, mocht elke jongen het (hopelijk) stellen met een Big Jim. Een forse stoere gast die Ken van Barbie zo op zijn bakkes geeft!
- Pag 21: het ijzeren kriuis... Het zit 'm onbewust in de kleine lettertjes. Da's niet bedoeld, die typfout! De Jesters blijken dus te wonen in de Pleinstraat 1, te Houthalen (wel degelijk in de mijnstreek). Da's wat anders dan 59790 Ronchin.
- Pag 22: zie je, da's het geniale van Tronchet. Die vluchtige anekdotes lijken slechts los aan elkaar geplakt, tot hij verrassend de pointe van een ander verhaal wederom koppelt aan iets wat we voorheen gelezen hebben (zijn oma's graf versus het kooitje van Witje).
- Pag 23: Alex en Odilon worden Willy en Lisette. Van al mijn nonkels is Willy de enige die niet in de mijn heeft gewerkt! Het avontuur hebben ze niet beleefd, maar samen zijn ze nog altijd!
- Pag 24: Rijmen met slijmen, onmogelijk te vertalen. Dus slikken maar wat er nu staat!
Ziezo, da's de helft. Morgen of overmorgen meer!

woensdag 28 oktober 2009

Glad IJs - Vunzige Va

Voor wie Vunzige Va op een andere manier wil lezen, kan volgende handleiding gebruiken.
- De naam: Pervers Pépère werd oorspronkelijk in het Nederlands als Koos Voos omgezet. Duidelijk een signaal van boven de Moerdijk, het vozen wordt in de Zuidelijke Nederlanden minder gehanteerd. Iets dat niet assoneert, maar wel allitereert en even vettig klinkt: Vunzige Va. De flasher of streaker die te pas en te onpas zijn jas openstrekt, is vunzig in gedrag, va-derlijk qua leeftijd! De toevoeging van een titel als Zet zijn beste peentje voor, je kan je zo inbeelden welke peen dat is!
- Het titelblad: Het meisje krijgt een wellustig gevormd voorwerp van de Vunzige Kerstman: "Je dis maman". Het etiketje werd veranderd in iets schunnigers.
- Pag 2: Ja, de lettering heb ik ook voor mijn rekening genomen. Een makkie zou je zeggen. Vergeet het maar, de pagina's waarop bijna niks gezegd wordt bevatten nog altijd kleine tekens of onomatopeeën die omgezet dienden te worden. En als je d'r dan eentje had zonder ook maar één letter om te veranderen, dan verloor je de tijd achteraf door pietluttig prulwerk. Eén illustratie die uiteindelijk veel tijd in beslag nam. Enerzijds door het biologie-opzoekingswerk, anderzijds door het minutieus letteren.
- Pag 3: Pas halfweg het boek leek het gepast om een extra meerwaarde te bieden door titels toe te voegen. En liefst titels die betrekking hebben op (één van) de gag(s) op die welbepaalde pagina. Zo wordt een herdruk toch exclusiever. Vunzige Va geeft zichzelf bloot is gezien diens gedrag vanzelfsprekend.
- Pag 4: Vunzige Va's koekje van eigen deeg. Hoe ons oudje de ergernis van een voorbijganger tracht op te roepen, hij komt er veelal zelf bekaaid vanaf.
- Pag 5: Vunzige Vla, richtend naar de komische in de derde gag. De lettering gebeurt in Quark Express. De uitgever bezorgt de visuele fiche in lage resolutie waarop ik dan moet werken. De lage resolutie heeft als nadeel dat je nooit precies de omlijningen kan zien. De gepixeleerde schermafbeelding maakt het moeilijk om 100% zeker te zijn of je iets wel degelijk in het midden geplaatst hebt. Dat zie je aan de boehoe van Toulouse. Gefrustreerd stel je achteraf vast dat het niet netjes gecentreerd staat. Bovendien stond op deze fiche ook nog eens de integrale Franse tekst op de originele tekeningen, waardoor die eerst allemaal weggewerkt dienden te worden. Prulwerk waar je je in principe niet mee bezig zou moeten houden. Wat kan er dan immers gebeuren? Veranderingen die je aanbrengt worden bij de opmaak domweg vergeten, omdat ze de Nederlandse tekst er niet overplakken. Zo is de HA HA in het laatste kadertje niet gecorrigeerd met mijn lettering. Grrr.
- Pag 6: Vunzige Va-che qui rit, een makkelijk woordspelletje voor een simpele grap. Het legionairsliedje was à l'improviste. Zo lang er maar worst in voorkomt en het rijmde!
- Pag 7: Verse Vunzige Va, de allusie op 'verse vis' is vlug gemaakt.
- Pag 8: Vunzige Va valt van zijn stokje, letterlijk en figuurlijk.
- Pag 9: Vunzige Va-Ha-Ha, duidelijk om de lach al op voorhand op te wekken.
- Pag 10: Daar valt nu eens echt niks zinnigs over te zeggen.
- Pag 11: Eindelijk scoort Vunzige Va, ook hier, niet alleen letterlijk, ook figuurlijk.
- Pag 12: Vunzige Va pijpt graag, daar hoeft geen tekeningetje bij. Gezien de vele Franse WC-teksten, geeft dat veel vrijheid om d'r ander spul in te stoppen. Bijvoorbeeld Tintin sucks; de rukker zou... kunnen zijn; dek de Decker; het gebroken hartje met initialen; 29 juni een gewone verjaardag?
- Pag 13: Vunzige Va gekiekt, kijk naar het vogeltje, gezien dit een halve fotoroman is. De krant heeft het oorspronkelijk over Il sodomise son berger allemand sous les yeux de ses huit enfants en daarna nog twee variaties op hetzelfde thema. Fritzl leek de geknipte persoon om hem te vervangen op de frontpagina.
- Pag 14: Vunzige Va als spuitgast, wanneer hij naar de spermabank gaat! De namen van boeken op e kast waren vlug veranderd. Het uiteindelijk gekozen magazine dat het meest de lust opwekt heet Valeurs actuelles en wordt van bevriend tekenaar Albert en C°. Niets zo opwindend!
- Pag 15: Vunzige Va heeft er zin in. En blijkbaar inspireert hem dit bepaalde prentenboek enorm.
- Pag 16-17-18: na de Va, nu dus ook Vunzige Ma.
- Pag 19: Vunzige Va laat een ballonnetje op. Inderdaad, Gotlibs humor is niet altijd even verfijnd.
- Pag 20: Vunzige enigmata, ik vermoed gekozen om te verwijzen naar stigmata. En enigma ligt me nauw aan het hart.
- Pag 21: Vunzige Va in de val. In een pre-Dutroux-tijdperk kon duidelijk véél!
- Pag 22-23: te flauw (Op het rechte padvinderspad vond ik wel goed gevonden).
- Pag 24: Vunzige sla, dat blijkt die slakken duidelijk slecht te bevallen.
- Pag 25: Een hondse Vunzige Va. Op z'n hondjes.
- Pag 26: Vunzige Va in het verweer, alluderend naar het verzet in de oorlog, waar onze 'held' zijn invaliditeitskaart aan te danken heeft.
- Pag 27: I'm a lonesome Vunzige Va, met zoiets als titel weet je al hoe het eindigt!
- Pag 28-29: Vunzige kaka. Dat was duidelijk ongeïnspireerd.
- Pag 30: Sneeuwwitje en de zes Vunzige Vakes. Wat is een zoekrobot toch handig. Even surfen en je krijgt de Nederlandstalige equivalent die gezongen werd in onze Disney-versie. Dus het liedje klopt als een bus!
- Pag 31: Vunzige Va uit de jungle, George of the Jungle is niet ver af. Phi of het Gulden Getal, na biologisch opzoekingswerk, werd me nu een wiskundig vraagstuk voorgeschoteld. Dat resulteerde in de Gulden Snede!
- Pag 32-33-34: Vunzige Vulva. Soms ontgaat me de humor er ook van.
- Pag 35: Super-Vunzig-Man. Ocharme, tijdens het herlezen een typfout herkennen. een rondslinderend glijmiddel. En nog geen zin verder opgmerkt, hoera. Duidelijk bij de pinken!
- Pag 36-37: Dokter Va en Mister Vunzig. Merk de woordenvloed op, een tsunami! Dit geeft natuurlijk eindelijk wat mogelijkheden om te spelen met taal en referenties zoals: Gorilla's in de mist; Shall it you sausage (zal het u worst wezen); Beat it (viva Michael); Bryan Singer (de man van The usual suspects voor de line-up die volgt); Like a virgin van Madonna; Hamlet; Thriller; de 'ont'knoping; geen doekjes om winden.
- Pag 38: Vunzige Va legt alle kaarten op tafel. In dit geval een verzameling Bidprentjes (waarnaar verwezen wordt op het einde van de voorgaande gag.
- Pag 39: Pervers Pépère a-t-il une âme? wordt De hamvraag: Hoe heilig is Vunzige Va? Zielig, hè? Ik voeg er -om de flauwe titel te compenseren- vlug nog iets rechts onderaan toe dat niet in de Franse editie stond. Voor de hobbyisten.
- Pag 40: Vunzige Va bevecht onrecht, want zo onschuldig zijn pastoors duidelijk niet.
- Pag 41: Vunzige Va die in den hemelen zijt. God trekt een lijntje.
- Pag 42-43: De eerste lezing van Vunzige Va van Nazareth. "Zijn volgelingen volgden Vunzige Va's vriendelijk verzoek..." Daar kik ik op. Voor de rest: typisch Frans gelul waar Gotlib mee uitpakt, al zet hij zichzelf te kijk door constant te beklemtonen hoe artificieel hij de plot rekt. En nog zo'n klassieker: "Begaf Vunzige Va zich op glad ijs?"
- Pag 44-45: De tweede lezing van Vunzige Va van Nazareth. Weinig creativiteit in de slaafse vertaling (Red Bull geeft je vleugels; in de grond zakken van schaamte).
- Pag 46-47: De Vunzige Peetvader, The Godfather. Na biologie en wiskunde was het nu de beurt aan godsdienstwetenschappen om me in te verdiepen. Pseudepigrafen, ze bestaan wel degelijk: Bij de pseudepigrafen van de Bijbel gaat het om religieuze geschriften die door het jodendom en het christendom zijn verworpen vanwege de inhoud ervan die in grote mate strijdig zijn met de (orthodoxe) leer van de respectievelijke godsdiensten. Blijven over: Studio Brussel, de bewuste tekstspiegeling op kadertje 2 van pagina 47; de Ikea-tafelen; Haddock; Guust -Nou moe- Flater en DDT met Zal 't gaan, ja? Pagina 47: geboodschap, zucht.
Tot zover deze lezing. Morgen het eerste deel van Paul Jester 2.

Magie of werkelijkheid? Artemis Fowl!

Uitgever Daedalus heeft zo'n patent op sprookjesachtige verhalen gecombineerd met obscurantisme: Tir Nan Og en Codex Angelicus. Twee werelden die naast elkaar leven (wij tegenover fantasywezens) met slechts zelden letterlijk voor de mens geziene of zichtbare actie. D'r is er geeneen die kan tippen aan het genie van Artemis Fowl. Gek genoeg heb je meteen sympathie voor deze meesterschurk. Terwijl hij de Elfen/Trollen/Dwergen wil belazeren, verliezen we steeds meer ons goedhartige vertrouwen in dit broekventje. Hoe durft Fowl net een aandoenlijke elf te gijzelen die militaire opdrachten uitvoert om de discrepanties tussen die twee werelden weg te werken! Artemis heeft er uiteindelijk een schitterende, egoïstische reden voor die nu eens niet draait rond persoonlijke verrijking. Emotioneel! Deze verstripping is uitermate intelligent, vif, overdondert annex verwondert je door diens inventiviteit. Al de bedachte wezens met hun mogelijkheden (de graafdwerg) en het ElFBI, je moet het verzinnen! Da's de kracht van Eoin Colfers verbeelding en diens schrijfwijze. De verstripping vult dat fantasierijke gegeven aan. Door het selecte gebruik van de spitse taal en met even krachtdadige tot leven geroepen papieren personages. Artemis Fowl is een unieke strip die vorig jaar wegzonk in de zee van middelmatigheid. Laat hiermee diens blazoen terug opgepoetst worden! Want dit verdient méér.
- Artemis Fowl
- Durbuy - De kleinste stad ter wereld
- Moeder, kom thuis
- Paul Jester 2
- Smurfen 3
- Vunzige Va
- Wegen van de Heer 1
Haal trouwens toeters en bellen boven want met De Wegen van de Heer heb ik net de 8.000ste bespreking toegevoegd op de website van Het B-Gevaar. Nog 5.750 titels te gaan... Ooit.

Miami Vice 5.5 - Borrasca

Een aflevering zonder Don Johnson (wat doet die foto hier dan?), het kan dus duidelijk. Pink Floyd met Dogs of war en Sinead O'Connor met I Want Your Hands On Me. En zeggen dat ze pas in de jaren negentig pionierden met muziek te integreren in TV-reeksen!
"In a marketplace in Little Caribe, two groups of dealers begin a deal [Dogs of War], but there’s a problem. The buyer, De La Cart, has only brought half the money that was agreed upon. He also insults the sellers, calling them peasants. Their retaliation for his arrogance is repaid in a hail of automatic gunfire. After he’s shot down in the street, the seller walks away, dropping a dead chicken on the body."
Miami Vice. Seizoen 5. Aflevering 5. Borrasca. 1988.

dinsdag 27 oktober 2009

John the Fool is back

Begin met het einde en eindig met het begin, Jodorowsky verpakt het verhaal ijzersterk en zorgt ervoor dat we kruipen in het vel van die schlemiel, terecht bestempeld als een detective klasse B, zijnde John Difool. Logisch dat hij met zo'n rotklus -op het eerste zicht makkelijk verdiend geld- opgezadeld zit en hij zich ongewild al nieuwe vijanden maakt. De politie tracht de ware toedracht achter zijn fictieve zelfmoord te achterhalen. Wie wil Difool om zeep helpen. Net als de politie wordt ook de lezer voor de gek gehouden. Difool heeft immers nog belangrijke informatie op zak, een kleinood waar heel wat figuren naar op zoek zijn, een magisch element met immense krachten. Vanaf dan is het hek van de dam en sleuren Jodo en Moebius ons mee in een weergaloze thriller met fantastische proporties. Wil je weten wie John Difool daadwerkelijk is? De Incal zal het jou zeggen en wie weet herken je er elementen van jezelf in. Is de Incal een spiegel? Hoewel het vaak een ruimtelijke, kale bedoening is die Moebius weergeeft, is hij op zijn best in overgearceerde passages waarbij het licht zelfs zonder kleur de omgeving overbelicht (plaat 26). Wat begint als een gewone detective, ontpopt zich tot metafysisch verhaal.
- Conan 3
- Final Incal 1
- Kaliber 6 - Mist op de brug in Bihac
- MW 1
- Okko 5
- Okko Dossier-editie 5
- Pema Ling 5
- Prometheus 1

Miami Vice 5.4 - Bad timing

Het proces, Don Johnson kraaknet in het wit terwijl het verhoor in een duister kot plaatsvindt. Het opmerkelijkst is Melissa Leo op de casting rol: later een belangrijke pion in flikhit Homicide life on the street.
"Crockett is ordered to take time off and recuperate from his ordeal, but his vacation is cut short after when the girl he has just met is kidnapped by 3 homicidal prison escapees."
Miami Vice. Seizoen 5. Aflevering 4. Bad timing. 1988.

maandag 26 oktober 2009

Orbital

Optimisme alom voor deel 2. "Had scenarist Runberg Kleokalt, Mezoke, Ifken en Schwigo Morrs echt niet gewoon Jan, Piet, Joris en Corneel kunnen noemen? De complexiteit van al die namen en personages maakte het er niet makkelijker om. Wie behoort tot welke groep? Waar komt deze of gene vandaan? Toch heb je daar uiteindelijk niet zo'n last van. Wat in het eerste deel moeilijk lag -eveneens de namen van rassen, planeten en figuren- ebt hier weg doordat alles zich concentreert rond de ultieme confrontatie. Je voelt de dreiging gaandeweg groeien, de spanning stijgt ten top en de climax is bevredigend. Orbital 2 is een spannende actiestrip met mooi tekenwerk, vooral wanneer Pelle explosieve silhouetten toont bij lichtgevende uitbarstingen." Doet deel 3 het even goed?
- Battle Angel Alita 9
- Franka 20 Dlx
- Franka 20 HC
- Franka 20 SC
- Herinneringen 2 (Taniguchi)
- Orbital 3
- Urbanus 135

Miami Vice 5.3 - Heart of Night

Met Joe Cocker op de achtergrond betwijfel je de juiste muziekkeuze. Naar het einde wordt dat rechtgezet met een vrolijke Joan Armatrading.
"Castillo grapples with his emotions while protecting his ex-wife from a drug kingpin who’s trying to kill her and her current husband."
De foto hiernaast is niet van de Hulk!
Miami Vice. Seizoen 5. Aflevering 3. Heart of Night. 1988.

zondag 25 oktober 2009

Van Rusland naar de samoerai!

Vatine laat nog eens van zich horen: "Op zich een vergeet-me-weltje pulpverhaal dat zo achter de kiezen zit. En toch stoort dat niet want Vatine en Jian Yi bezorgen je een heerlijk halfuurtje wegleesplezier met mooie beelden (de warme opener) en een sterke visuele decoupage. Vatine heeft Jian Yi duidelijk strak bij de hand gehouden. Soms is de artieste zelfs te krachtig in de 'illustraties' (de olifant- en junglescène op 40-41) waardoor je ontgoocheld bent wanneer ze slects gewoon voor efficiëntie gaat. Spannend." Zo hoef je naar de eerste titel in het volgende rijtje niet door te klikken.
- 9 tijgers 1
- Apostata 1
- Boven de wolken Box
- Champions 16
- Cowboy John 1
- Hiroshima - Gen Barrevoets 4
- Ibicus Integraal
- Ibicus pakket
- Lefranc 20
- Legenden van Troy - Tykko 1 HC
- Legenden van Troy - Tykoo 1 SC
- Monsters vs Aliens 2
- Opaal 1 HC
- Opaal 1 SC
- Smurfen 1
- Smurfen 5
- Sombrero Zwarte Reeks 138
- Sombrero Zwarte Reeks 142
- Verborgen Geschiedenis 12
- Wouden van Opaal 1 HC
- Wouden van Opaal 1 SC

Miami Vice 5.2 - Redemption in Blood

Spannend nu de confrotatie Crockett/Burnett zich voordoet met Ricardo Tubbs die Sonny terug op aarde wil. Matt Frewer is de acteur die opvalt, altijd in het geheugen blijven steken als Max Headroom (Paranomia). En terwijl de vervaagde herinneringen terug een plaats verwerven, schalt Peter Gabriels Don't give up door de boxen. Zullen zijn politievrienden klaarstaan and has he got friends?
"As drug lord Crocket's memory gradually returns. Tubbs feels his partner has gone bad and must be destroyed. "
Miami Vice. Seizoen 5. Aflevering 2. Redemption in Blood. 1988.