Fabels-achtig

Zo'n bundel met allemaal verschillende verhalen uit de Fabelwereld is memorabeler dan één groot plot. De gewone weglezertjes vergeet je al gauw, maar sommige oneshots zijn zo fantastisch dat je niet anders kan dan Bill Willingham op te hemelen. Te beginnen met het Jack of Fables-avontuur Zak met botten. We weten ondertussen dat de fabelfiguren ook niet allemaal heilig zijn, d'r lopen evenzeer allerhande opportunisten rond. Een af- of weerspiegeling van de mens dus. De slinkse wijze waarop Jack de duivel uitdaagt en er levensbelangrijk profijt uithaalt, je moet er maar opkomen. Een verhaal met een moraal (bezint eer gij begint) met een wrange epiloog tot gevolg. Vindingrijkheid troef in de voetsporen van zwartkijker Ambrose Bierce. De andere verhalen kunnen er amper aan tippen. Toch merk je dat de schrijver bijzonder geconcentreerd zijn grootse plan verder uittekent (Boy Blue en Roodkapje) om later deze aanzetten te gebruiken en er voort op te borduren. Super is het om Slapend Kasteel-tekenares Linda Medley in deze feeërieke Fables-groep opgenomen te zien worden. Wie trekt er aan het kortste eind in deze Fables Deluxe 2? Een oersterke bundel.
- Dino's 4 **½
- Fables Deluxe 2 ****½
- Fables Deluxe 3 ***½
- Jeremiah 33 SC ***
- Jeremiah 33 HC ***
- Witte Klauw 2 ***½

Het maagdelijke bos voor de tijdvogel

Het Huwelijk sluit het drieluik perfect af. Een Dufaux-reeks die nu eens niet verzandt in de hel en verdoemenis-retoriek. Voor een keertje is er plaats voor hoop na al het oorlogsgeweld. Heeft de normaal doemdenkende scenarist vrede met zichzelf gesloten? Op zich is Het maagdenbos niet zo uitzonderlijk bijzonder. Wanneer je echter rekening houdt met de pracht en praal waarmee Beatrice Tillier met een vrouwelijke toets deze reeks visueel inkleedt, ontstaat er een verbintenis waarbij je kijklustig geniet van de feeërieke inslag. De kleuren vloeien genadeloos in elkaar over, het dierlijke realisme komt volledig tot leven. Huwelijk bezegelt het definitieve lot.
- Conquistador 3 ***
- Maagdenbos, Het 3 ****
Deze prequelreeks lijdt een beetje aan de Magasin General-ziekte: je begint met iets en weet uiteindelijk niet waar het eindigt. Vooral de gezapige manier waarop de auteurs de tijd nemen om bitter weinig te vertellen stilt amper je honger. En toch stoort dat in Ridder Bolster niet, want elk nieuw heroïsch verhaal over deze mythische figuren doet verlangen en teruggrijpen naar de bron. Dus wat doe je dan? Met nog meer plezier het origineel ter hand nemen. Toen de zoektocht naar de Tijdvogel begon. Ridder Bolster, goed.
- Op zoek naar de Tijdvogel Voor de zoektocht 4 ***½