Een wondere vrouw

Een verrassende driehoeksverhouding tussen Danielle Wellys, Wonder Woman en Batman. Het duurt een tijdje eer deze laatste om de hoek komt kijken en tussenkomt. Hij is de extra bedreiging die een stok tussen het Hiketeia-wiel steekt. Rucka neemt de tijd om het complexe ritueel duidelijk te verklaren. Eerst met een flashback, dan focussend op Danielles manipulatieve noodkreet. Wat te doen wanneer je weet dat een cruciale beslissing -welke dan ook- je in nauwe schoentjes brengt? Hoe het principe van de voogdijeed precies in elkaar zit, je bent er niet helemaal uit. Maar de tijd die genomen wordt om de twee hoofdrolspelers een (menselijk) gezicht te geven, is in deze 'superhelden'context bewonderenswaardig. Zo zie je maar dat zelfs Wonder Woman je kan verrassen. Diana van Themyscira houdt immers letterlijk voet bij stuk. De cover is daarvan het levende bewijs.
- Commissaris Moordenaar 1 **½
- Commissaris Moordenaar 2 **½
- Commissaris Moordenaar 3 **½
- DirkJan + Bert! de beste grappen tot nu toe ***
- Wonder Woman - De Hiketeia ***½

Tip voor een vip

Niet het venijn maar wel een extra portietje plezier zit 'm in de staart met meteen een aanleiding of knipoog naar een volgend deel. Hoewel Vehlmann veel meer had kunnen doen met deze omhooggevallen held badend in luxe, blijft de scenarist bescheiden en kadert het in een grootse, financieel manipulatieve operatie van één of andere zakenhaai. Een moderne insteek waarbij fortuinlijke spelers de markt naaar hun hand zetten. Vip, Viper, Vipst is een bijzonder leuke en intelligente rechtdoorzee Robbe geworden. Amusant.
- Lois 6 ***
- Miss Endicott **½
- Ontmoeting HC **½
- Ontmoeting SC **½
- Robbedoes en Kwabbernoot 53 ***½

Niet zo mak, Aslak

Een sterke combinatie, het schrijversteam Hub-Weytens zorgt wederom voor een frisse, robuuste, semigrappige vikingstrip vol kleurrijke figuren. Het fantasydecor is het ideale sluitstuk. Michalak vult dat aan met versterkte beelden. Niet alleen door de gevrieerde cast, ook de accuraatheid draagt bij tot de aannemelijke realiteit. Plezierig.
- Aslak 2 ***½
- Black Cat 9 **
- Black Cat 10 **
- Black Cat 11 **
- Geheime Driehoek, De - De Wachters van het Bloed 5 **½
- orakel van de maan, Het 1 ***

Wie zoekt naar euthanasie

Thematische boekjes in geschenkverpakking blijken goed te verkopen. Merk het aantal herdrukken op in het lijstje vooraan van Peter de Wits andere titels. En dus hopla, even grabbelen in de rijke Sigmund-ton om het leven voor mensen die worstelen met -of twijfelen aan- een voortijdig einde toch een hart onder de riem te steken. Hoewel, naast analyses uitgevoerd door neerlands beroemdste psychiater, heb je ook cartoons die trachten om "always te looken on the bright side of death". Soms ironisch, soms sarcastisch, soms zakelijk, soms met beide voeten op de grond, soms confronterend, soms verhelderend. Doodsangsten zal de Wit niet doorstaan hebben om het boekje te vullen, de inspiratie vloeide rijkelijk. Een cadeautip. Met strop graag.
- Huurlingen 2 ***
- Jack the Ripper 1 ***
- O.D.E.SS.A. 1 **
- Ohee 473 *½
- Robin Hobb - De Boeken van de Zieners 6 **
- We Gaan U Eens Lekker Doodmaken ***

Salamischat

Als dit bedoeld is als kinderstrip, dan schiet Rob van Barneveld recht in de roos. De ongebreidelde fantasie waarmee hij Stevensons Schatteneilandavontuur volledig vult met vreemde en verbazingwekkende creaturen -die heerlijk geschift zijn en allesbehalve angstwekkend- toont dat de auteur lef heeft. De invulling is origineel, weliswaar onwaarschijnlijk, maar dat moet nu eenmaal in onze reguliere wereld waar voorgekauwd wegdromen schering en inslag is. Je kan het zo gek niet bedenken (de heks speelt met vuur) want van Barneveld kiest voor een keer (geregeld) voor de letterlijke interpretatie. Kop noch staart kan je er aan vastknopen, het anarchistische zorgt er immers voor dat de logica ver zoek is. Aan de lezer dan ook om zich volledig te laten leiden in deze schattenjacht. Naïef leuk.
- Inspecteur Blomme 1 **½
- Schat van Salami, De 1 ***½
- Toon Onverbloemd ½
- Vis & Ivo, De **
- Volmaaktheid in wording *½

It's a kind of Magus

Angel Unzueta gebruikt interessante texturen als inkleuring om de achtergronden te vullen. Soms sober efficiënt, soms iets te veel effectbejag waardoor de figuren verzuipen in de te goede bedoelingen (het vertroebelde bos, pagina's 6 en 7). Het oogt eerdoor wel mooier dan het is. Scenarist Skoldo Azpitarte put ook uit het rijke Tempeliersverleden. Met wederom een groots mysterie in het Beloofde land als uitgangsbasis. Na 48 pagina's kennen we de ware toedracht nog steeds niet. Je verwacht dan ook niet dat het slot van dit tweeluik voldoende opheldering zal geven. Da's meteen het enige struikelblok, want Het graf van Lazarus leest spannend weg zonder al te veel Geheime Driehoek-pretentie. Unzueta schuwt de sensualiteit niet. Het nonnetje lijkt welhaast klaar te komen (pagina 9) met een ijzeren nagel in de hand. Als dat maar niet pijnlijk afloopt.
- 20.000 eeuwen onder zee 2 **
- Magus 1 SC ***
- Magus 2 SC ***½
- Magus 3 SC ***½
- Relieken 1 ***
- Tatanka 3 ***
- Uchronie(s) 11 New Beijing 1 **

Woestenij-valk

Daedalus kiest voor een kleiner formaat en dat komt deze geschilderde reeks niet ten goede. De pagina's zien er gekneld uit, de tekeningen dicht bij de rand ademen amper. Je verliest daardoor een ruimtelijk gevoel. Zumsteins tekeningen ogen warm en mooi, een mix van Jean-François Charles (India Dreams) met Hugeault (Boven de wolken). Er zit duidelijk meer dynamiek in dan bij Buck Danny. Toch is Zumstein soms iets te stiefmoederlijk en vult saai met de voice-over de overpeinzingen van de protagonist. En hoewel je hem van heel nabij volgt, voel je je niet helemaal met zijn verhaal verbonden. Misschien ook omdat de auteur switcht van hoofdrolspeler. In eerste instantie volg je immers een (echte) piloot. Structureel had het beter gekund, met een omkaderende (geschiedkundige) introductie, maar al bij al valt de opener van deze Woestijnvalk best mee.
- Glyff 1 **
- Harry Humus 1 ½
- Harry Humus 2 ½
- Rode Ridder, De 237 Luxe (velours) *½
- Woestijnvalk 1 HC ***

Een zooi, dat konvooi

We kenden het verhaal van het bevrijdingsavontuur reeds uit het eerste deel, dus wat valt er nog over te vertellen? Scenarist Toussaint herkauwt het gegeven op een intelligente manier, welhaast integer en geëmotioneerd. Het boek leest als een halve geschiedenisles met weetjeszijsprongen die dienen om de context te kaderen, op zich helpen deze tekstblokken het verhaal niet helemaal vooruit. Toussaint graaft niet enkel in de modderpoel van de oorlog, hij geeft de protagonisten een gezicht, een identiteit en garandeert een eindtwist die de band met de lezer nog versterkt. Tekenaar Beroy komt met grillige lijnen op de proppen, soms lopen er zelfs zombieachtige wezens in rond, getormenteerd door de oorlogsgruwel. Zijn Brussel is knap. De hoop op een morgen, in het genre een sterk drama.
- Arawn 4 **½
- Konvooi, Het 2 ****
Vandersteen moest van Hergé dan wel het volkse met haar plaaatselijke mythes bannen, toch komt er in de blauwe reeks heel wat magie aan te pas. Hier dankzij de hypnose die hen verplaatst naar het Brugge van de XIIIe eeuw. Wie had verwacht dat dit zo'n groots avontuur zou opleveren in de voetsporen van Marco Polo. En dat allemaal met de Tartaarse helm als centraal gegeven. Vriendschap en verraad. List en trouw. Respect en lafheid. Doorzicht en ondoordacht. De spilfiguur is Lambik die heldhaftig steeds zijn moed bewijst, met voldoende struikelende en stuntelige capriolen die zorgen voor de komische noot. Wie wil op deze manier -ongeschonden- ook niet uit een avontuurlijke droom ontwaken? Wat een klassevol en instructief avontuur.
- Suske en Wiske 114 ****
- Suske en Wiske Klassiek - Blauwe Reeks 3 ****
- Suske & Wiske Klassiek - Blauwe Reeks Laatste Nieuws 3 ****

Goddelijk

Geloof het of niet, maar deze compilatie is hemels en grappiger dan een Press Cartoon-compilatie. Trouwens, wanneer zo'n Brasser erin opduikt, ben je steeds in de wolken. Prachtig hoe Lombardi (49) Adam en Eva het paradijs uitstuurt. Terwijl de man denkt aan dat ene blad om zijn schaamte te bedekken, breekt Eva zich het hoofd welke boomsoort zij moet kiezen, modegewijs. Noë of Noach is duidelijk voor velen een inspiratiebron geweest: weg met de gatenmakende specht (51), de stinkdieren mogen afgezonderd in een apart bootje volgen (43), of hoe de dieren het makkelijkst in een Zoo krijgen (23). Aureool of neusring (59). Adam met de eerste burka naast zich (82). De correcte, intelligente introductie zet je meteen op het juiste spoor.
- Agent 327 The making of 02 De vrouwen van Agent 327 Luxe **
- Goddelijk ****
- Lucky Luke Speciaal album 3 ***½
- Suske en Wiske 321 Luxe (linnen rug) ***½
- Suske en Wiske 321 Luxe (velours) ***½

Re-questor

Mythologische avonturenstrip, Crisse heeft er een patent op. Nu waagt ook Jean-Luc Sala er zich aan, al doet hij dat in het verlengde van voornoemde door een gelijkaardige tekenaar te gebruiken. Saviori valt immers niet ver van de Crisse-boom. En ook inkleurder Bassini gebruikt eenzelfde techniek (ook de aflijningen van personages en decors een tint geven). Gelukkig kopieert het team niet klakkeloos, ze voegen er genoeg aan toe om van De zaak Atlantis een vermakelijk avontuur te maken. Scherpe dialogen, heerlijke theatrale figuren, overgesticulerende acteurs in een averechtse structuur. Pas halfweg het boek ontdek je de ware toedracht van de queeste. Het minpunt is het Wordt vervolgd-eind. Je honger is bijlange niet gestild. Saviori kiest voor een iets te grillige drukte waardoor de tekeningen weinig rust en overzicht uitstralen. Het stijlmaniërisme past wel bij de vertelling. Erg leuk.
- Nacht in Rome, Een 1 SC ****½
- Norah Limoen 2 ***
- Pandamonia Collector's pack 1 ***
- Prins Valiant 20 ***½
- Questor 2 ***½

Dodelijke bergen

Bec verdiept zich in een stukje pioniersgeschiedenis. Niet donker genoeg zijn de pagina's die deze zwarte episode uit het verleden moeten voorstellen. De opkomende waanzin krijgt in die 92 platen onvoldoende ruimte om zich te manifesteren. Gelukkig is er de monotone, sombere uitvoering vol groezelige sneeuw die je beklemmend en gedeprimeerd doet wegzinken in de wanhoop. Toch verwachtte je meer gruwel, meer geestelijk verval vooraleer over te gaan tot de monsterlijke beslissing om mensenvlees te eten. Makkelijker gezegd dan gedaan, want hoe zou je zelf ageren in zulke situaties? Spannend is het relaas niet, wel verhelderend met de optimale blitze opvolging van scènes in een psychologische trektocht die uiteindelijk traumatische letsels achterlaat. Mary Graves' verhaal krijgt bovendien een extra staart met een voor haar even verrassende wending. Bec legt daardoor alles op tafel! Death Mountains had gerust langer mogen duren, al zorgen Bec en Brecht er hiermee voor dat de verveling er niet insluipt. Interessant. Artiest Brecht schetst rudimentair, schipperend tussen Derib, Jouvray en zelfs André Taymans. Het werkt in deze dodelijke en dodende bergen.
- Death Mountains 1 ***½
- Death Mountains 2 ***½
- Elsje (A4) 2 ***
- Mega Stripboek 2013 ***
- Mijn muze ligt in de zetel **½

Misses Jones

Zie je daar een blote January Jonesborst op pagina 9? Wie had gedacht dit mooie kippetje ooit te kunnen plukken! Waar zijn de moraalridders van weleer? Lodewijk en Heuvel brengen een fantastische retroavonturenstrip vol actie en verrassende plotwendingen. Met January die holderdebolder en per toeval in het strijdgewoel tuimelt en die -zoals weleer- haar mannetje weet te staan tussen al die gehaaide snoodaards. Ze is de heldin met het hart op de goede plaats. Hoewel je Heuvel meteen koppelt aan Hergés klare lijnstijl (pagina 15, zo geplukt uit Kuifje, de roep naar Milou staat er niet per toeval), toch waart ook de geest van Willy Vandersteen hierin rond. Met figuurtjes die kortere beentjes hebben, waan je je in de lossere beginperiode van Sus en Wis. Sierlijk en dynamisch, weg met de lijmerige stijfheid. Grappig en spannend vol mooie prentjes. De schedel van sultan Mkwawa, een hoogtepunt uit de Nederlandse stripgeschiedenis.
- Agent 327 12 HC ***
- Agent 327 12 SC ***
- January Jones - Big Balloon 2 ****
- January Jones - Don Lawrence Collection 2 HC ****
- January Jones - Don Lawrence Collection 2 SC ****

Millets Angelus

Belachelijk, dit nu gebundeld tweeluik was een onderdeel van Dupuis' collectie Geheimen. Oorspronkelijk werd beslist om het niet te vertalen, nu krijgt het alsnog een Nederlanstalige versie. Mooi is dat natuurlijk, ware het niet dat het specifieke Geheimen-predikaat ontbreekt. De hele reeks werd immers rond scenarist Giroud opgebouwd en dit verzameld tweeluik hoort daarbij, net als al die andere krakers die de scenarist schreef rond (voornamelijk) familiegeheimen. Wanneer je een rommelmarkt bezoekt, ga dan de weddenschap aan om het meest gecommercialiseerde schilderij ooit op eender welk ander draagvlak op te speuren. Op posters, borden, tinnen schotels, houtsnedes of zelfs 3D-beelden, je komt het in alle maten en gewichten tegen. Kitsch tot in de extreemste graad verwezenlijkt. Gegarandeerd win je! Millets Angelus kent in gepopulariseerde vorm een massa kopies. En nu is er dus ook de strip. Geen enkele reproductie zal ooit zo gefundeerd Millets pre-impressionisme evenaren. In eerste instantie ben je je er niet van bewust dat Clovis' fascinatie voor het schilderij verder reikt dan het ontbloten van Dali's obsessie. Je staat enkel stil bij de oppervlakkige gevolgen dat deze speurtocht heeft op Clovis' leven. Maar het graafwerk heeft grotere repercussies! Intelligent, dramatisch en openbarend. Al blijft op het eind toch nog één groot geheim bewaard. Hoe Clovis dat zal oplossen, mag de lezer zelf invullen. Angelus, een straffe strip vol getormenteerde emoties. Om net als Millets boerenkoppel even op het land stil te blijven staan.
- Angelus ****
- Aquablue 13 HC ***½
- Aquablue 13 SC ***½
- Bankgeheimen USA 5 ***
- Tom Carbon - Strip2000 4 ****

Sluiers ontsluierd

Terwijl er genoeg getalenteerde artiesten rondlopen of zelfs onvertaald in de Franse vijver achterblijven, heeft Casterman ongetwijfeld nog een contractuele verplichting die een voormalige verantwoordelijke met Ersel afsloot zonder echt enige redactionele controle erop uit te voeren. Sluiers 1 was al een ramp, dit tweede deel is in hetzelfde bedje ziek. Wat is er dan mis mee? Pagina 44, kader 1: "Jawohl, herr Kolonel" antwoordt de man links terwijl we daarna pas rechts lezen wat er echt van hem verwacht wordt! Een compositorische flater die geregeld terugkomt. Pagina 43, kaders 1 en 2. Françoise draagt in eerste instantie een allesbedekkend kleed en nog geen kader verder loopt ze in haar gewone pakje rond. Slordigheden die amateurs begaan. Anatomische wanverhoudingen, geen volume, noch diepgang in de tekeningen, een slechte lettering (Ersels eigen geschrift) en een belachelijk lachwekkend verhaal. Alsof de ene pagina afhankelijk van de inspiratie van de dag de andere vrijelijk opvolgt. Pijnlijk.
- Sluiers 2 ½
- Suske en Wiske 23 ***½
- Suske en Wiske 60 ***½
- Suske en Wiske 76 ***½
- Suske en Wiske Klassiek - Rode Reeks 28 ***½

Ringelorende Dierenriem

Zo'n seriemoordenaarsverhaal krijgt nooit de kans om zich volledig te ontwikkelen in de beperkte beschikbare pagina's. Corbeyran speelt daarom op het suggestieve en legt de klemtoon niet op de dader. Hij verlegt de enscenering naar de doorgedreven cop die koste wat het kost de psychopaat wil vatten. Of je nieuwsgierigheid bevredigd wordt? Corbeyran kiest voor een minder plausibele oplossing waarbij de schrijver licht van het aards realisme afdwaalt. Niet meteen iets wat je in deze context verwacht. Het had eenvoudiger en aanvaardbaarder gekund. Goethals heeft sinds zijn Tower-periode zichzelf wat bijgeschaafd en zorgt met een strakke lijn voor een klassiek realisme. De sfeer en het ritme zitten er goed in. De uitdaging van de Ram, van een te genieten begin gesproken.
- Dierenriem 1 ***½
De Siegfried-sage en de Schat van de Nibelungen. Suske, Wiske, Sidonie en Lambik mogen proeven van de mythe dankzij de allegorische figuur de Tijd die hen laat ontwaken in de XIIe eeuw. Werkman Vandersteen blijft nadrukkelijk de arbeider verdedigen: "Ik ben te trots om te leven van de arbeid van anderen! Ik ga in de stad werk zoeken. Arbeid adelt." Op zich geen probleem om via belastingen je gemeenschappelijke bijdrage te leveren. Als die tenminste goed besteed wordt. Weer een mooie parabel met een moraal, al zorgt Vandersteen dat het avontuur hieronder niet bezwijkt. Een verdwijnende schat, twee te verslaan draken die zich niet laten ringeloren en een opdoemende oorlog, van een rijkgevulde episode gesproken. Wat wil je met zo'n Ringelingenschat. Wederom een sterk album.
- Lucky Luke 7 ***
- Suske en Wiske 13 ****
- Suske en Wiske 137 ****
- Suske en Wiske Klassiek - Rode Reeks 17 ****