De film van Ome Willem: Paths of Glory

Glorieus en glorierijk, wat een statement van Stanley Kubrick. Menig kijker zou zich kunnen storen aan de setting ingevuld door anderstalige acteurs. Waarom wil deze Brit überhaupt graven in de Franse oorlogsgeschiedenis? Wilde Kubrick zich plichtbewust aan Humphrey Cobbs houden? Is het niet eenvoudiger meteen het universele karakter van de film te beklemtonen. Deze onverantwoorde situaties deden zich immers aan elk front voor. Donkerrood kleurt deze grijze prent wanneer het recht niet zegeviert. Ondanks het succes van Douglas' enquête wordt aan zijn verzoeken geen gehoor gegeven. Fatalisme troef waarbij de hoge piefen buiten schot blijven. En de arme sukkelaars onderaan de ladder, ach, da's maar slachtvee dat in geval van compromitterende gebeurtenissen geofferd moet worden als voorbeeld. Paths of Glory, een aanklacht die de menselijke ziel blootlegt: lafheid, oprechtheid, verantwoordelijkheid en eerlijkheid in een film vol dreigende grootsheid. Wie De paden van de roem kent, weet waar Jan Bucqouy en Daniël Hulet de mosterd vandaan hebben gehaald. Mosterd niet alleen, ook het gas.
Paths of Glory. 1957. Stanley Kubrick. ****

De film van Ome Willem: Smokin' Aces 2 Assassins' Ball

Die Pesce is geen groot licht. Ordinair (het geval met de priester), bloeddorstig (de breinchirurg) en geestesgestoord (de Tremors). Guy Ritchie kopiëren doe je niet zo maar. Om Lock, stock and two smoking barrels te evenaren moet je van betere huize zijn. Daar heb je visueel inzicht voor nodig, dan moet je de juiste soundtrack erbij plakken en eveneens overtuigende acteurs te zien vinden. Hoewel, acteurs. Bordkartonnen figuren zijn het, spektakelgerichte karikaturen. Zo artificieel. Wie heeft het gemunt op Walter Weed? Tom Berenger op de B-rol! Memorabele inside joke: Lester Tremor zegt dat Walter Weed lijkt op "that dude, the one in Platoon." Die "dude" is Tom Berenger, de kwaadaardige sluipschutter in Oliver Stones film. Het enige waarom je de film wil uitkijken is de reden waarom barbertje moest hangen. Als twee honden vechten om een been, dewelke loopt er dan mee heen? Blijkt het ineens een politieke inslag te hebben. O, wat zijn we moedig, wij Amerikanen, om onszelf zo te durven bekritiseren. De poging om The Usual Suspects de loef af te steken, is lachwekkend.
Smokin' Aces 2 Assassins' Ball. 2010. PJ Pesce. **

De film van Ome Willem: The Expendables 2

Ouwe knarrenspektakel waarbij je je vooral afvraagt wie welke stunt zelf uitvoert. Het begin heeft een zekere gelijkenis met de remake van The A-Team, zat er daar ook niet eentje gevangen die bevrijd moest worden? Uiteindelijk is The Expendables 2 ook een restyling van de B-films uit de 80-er jaren. Niet verwonderlijk met de uitgerangeerde 'acteurs' van toen die nu broederlijk naast elkaar vechten. Indertijd rivalen, nu uit dezelfde geldton grabbelend. Jason Statham is het buitenbeentje. Alles draait rond de gedeclameerde oneliners genre "If I don't get this back, you'll be terminated!" Zoiets moet je vooral tegen Arnold Schwarzenegger zeggen. Niet verwonderlijk dat "I'll be back" ook te horen valt, net als Yippee-ki-yay en er verwezen wordt naar Cobra, Rambo. Veel verhaal zit er niet, als het maar ontploft, knalt en uiteenspat tot het excessieve toe. Mobiel en supersportief zijn de oudgedienden dan wel, hun gehoor ging er duidelijk op achteruit. De technicus van dienst moest blijkbaar de knopjes wagenwijd openzetten om het gemis aan inhoud op te vullen. Kijk je, doe het met oordopjes aan! Jean-Claude van Damme kan na zovele jaren nog steeds geen Engels spreken. Bovendien eigent hij zich de rol van de slechterik toe. Daar gaat de Belgische reputatie. Of mogen we trots zijn op zijn fameuze karatetrap. Een half sterretje meer is voor de golden oldies. Stallone en c° vallen met de vleugeldeur in huis. Al die bloeddorstige vernielzucht (een helikopterpropellor!) voor het goede entertainende doel.
The Expendables 2. 2012. Simon West. **1/2

De film van Ome Willem: Ali G Indahouse

West Side Staines versus de East Side. Het lijkt in de beginfase wel een kopie van Baz Luhrmanns Romeo en Juliet, de twee rivaliserende gangs vechtend om een stukje turf. "Life is the most precious gift that Jah has given us" om daarna een geweer ter hand te nemen en er op los te schieten. Martin Freeman als lid van de gang, getalenteerd het hiphoptaaltje citerend. "This is what Kentucky is for the chickens." Seksisme, subtiele vulgariteiten zal je hier niet in vinden. Sacha Baron Cohan is de ongeletterde idioot die van zijn mentale achterstand een wapen maakt. Zalig de simpelen van geest: "I is spasticated", zelfs uit zijn mond klinkt het natuurlijk. Het mannetje van de straat die eventjes politiek mag bedrijven, al is dat enkel voor de schone partijschijn. De idealist blijft geloven in een betere wereld. Volgens zijn normzen weliswaar. Hilarisch om die oerserieuze Britse acteurs in hun mooi gestreken hemd te zien staan. Eén woord: RESCEPT. Ali G oog in oog met een vertegenwoordiger uit Kazachtstan. Als dat Borat niet is. Ali G Indahouse, een verhaal met een vertrouwenswekkende moraal. Toffe soundtrack.
Ali G Indahouse. 2002. Mark Mylod. ***1/2

De film van Ome Willem: World Invasion Battle Los Angeles

Stoer soldaatje spelen en vechten tegen een buitenaardsee vijand, daar draait het allemaal om. Amerika kan die dreiging goed gebruiken, al was het maar om de wapenrace weer op te voeren. Fase 1: de protagonisten beter leren kennen. Fase 2: de dreiging (na een half uur hebben de opponenten een 'gezicht'). Fase 3: het overleven. Fase 4: de slachtoffers. Fase 5: het al dan niet overleven. Dit is nu eens handige IMDB-informatie. "The film is inspired by the real life incident known as the Battle of Los Angeles, during World War II. On the night of 24-25 February 1942, unidentified aircraft were allegedly spotted in the airspace above Los Angeles. Suspecting it to be the Japanese, a blackout of the city was ordered and over 1,440 rounds of anti-aircraft ammunition was fired. Upon finding no evidence of the existence of any enemy aircraft, the incident was declared to be a "false alarm". The event has since been chalked up to as being a result of "war nerves", likely triggered by a lost weather balloon and exacerbated by stray flares and shell bursts from adjoining anti-aircraft batteries." Een leuk weetje waar je niet bepaald een spektakelfilm zoals deze van moet maken. Ideaal voor een Orson Welles-hoorspel.
World Invasion Battle Los Angeles doet denken aan District 9, deze laatste haalde interessantere racistische motieven aan, iets dat minder spektakelwaarde heeft.
World Invasion: Battle Los Angeles. 2011. Jonathan Liebesman. **1/2

De film van Ome Willem: Mirror Mirror

De generiek is het mooist, een prachtig stukje animatiefilm. Precies porseleinen popjes in een Brendan-achtig decor. Eigenlijk hadden ze best deze formule aangehouden, in plaats van sommige miscaste acteurs op te voeren. Armie Hammer is hier duidelijk niet op zijn plaats. Net als Sneeuwwitje (Lily Collins is voor even de Audrey Hepburn in de 21ste eeuw). Ze zou beter de naam Sneeuwwatje dragen. Doe eens de vergelijkende test: Nederlandse, Vlaamse of Engelse opvoering. De eerste is niet om aan te horen. Eén taal en toch zo'n onderling verschil. De spiegel zorgt voor een interessant nieuw inzicht. Een parallelle slechte wereld waar een andere waarheid schuilt. De idee achter de kleine dwergen met een grootse moed wordt toepasselijk uitgespeeld. Dé vergissing is het belachelijk lachwekkend naspel, de kers op Tarsem Singhs taart is zijn Bollywood climax. Als zelfs Sean Bean zich zondigt aan playbacken. Yack.
Mirror Mirror. 2012. Tarsem Singh. ***

De film van Ome Willem: Hansel & Gretel: Witch Hunters

Bonifay amuseerde zich met zijn verstripte interpretatie van waar sprookjes vandaan komen. Hans en Grietje zit/zat daar niet bij. Mocht het ooit zo ver komen, dan kan je maar hopen dat hij zich hier niet door laat inspireren. Wirkola's film is een gedrochtje, lelijke heksen incluis. Enkel de generiek heeft iets aanschouwelijks, hoe gruwelijk ook. Zo lang het bloed maar rijkelijk vloeit. Famke Janssen is de flaming femme fatale die het vuur aan de lont steekt. Vroeger waren geschminkte heksen lelijk, nu is Femke dat getransformeerd ook nog. Lelijk, niet angstaanjagend. Peter Stormare (sheriff Berringer) is de typische karikatuur van de kortzichtige rechtse zak. Helaas zit er de kans in dat dit een vervolg krijgt. Van hieruit: geen zegen daarvoor. Dertig jaar geleden deed George Lucas een veel indrukwekkender achtervolgingsrace op de Ewok-planeet tussen de bomen.
Hansel & Gretel: Witch Hunters. 2013. Tommy Wirkola. **