Het promopraatje: "Duik met Alex in de wereld van de gladiatoren. Scenario van Éric Teyssier, universiteitsprofessor en een absolute referentie over het onderwerp. De tekeningen van de Belg Marco Venanzi (Roodmasker) vatten perfect de geest van Jacques Martin."
De dag des oordeels, over De reizen van Alex De Gladiatoren: Informatieboek geschreven door een universiteitsdocent die het bestaan van de gladiator in de Romeinse maatschappij kadert en daardoor het romantische beeld dat geportretteerd wordt in talloze films countert. Marco Venanzi illustreert op minder briljante wijze. Zeg eens dat je van strips niets leert! Hoewel, een echt stripverhaal is dit niet.
19-06-2018
6/10
zaterdag 30 juni 2018
vrijdag 29 juni 2018
Gewikt en gewogen (2017): Hedge Fund 1
Het promopraatje: "Hedge Fund omvat de kronieken van de opkomst van Frank Carvale, verzekeringsmakelaar. Hij is de rijzende ster naar de hoogste niveaus van de internationale financiën. Van Hong Kong tot New York is hij de nieuwe, gouden jongen. Maar hij wordt onbewust geleid door een machiavellistische mentor die op zoek is naar wraak."
De dag des oordeels, over Hedge Fund 1: Een combinatie van A sweet smell of success en The wolf of Wall Street. Hoe deel uitmaken van de snelle jongens om anderen hun fortuin af te troggelen. Speculatief het geld elders halen en trachten er zo veel mogelijk winst op te maken. Gehaaid zijn die jongens. Roulot en Sabbah schrijven een financieel plaatje dat perfect in het Largo Wiinch-plaatje zou passen. Alleen is Largo nu al lang geen vreemde eend meer in de beursbijt. De tekeningen van Patrick Hénaff hebben karakter en doorbreken vaak door de compositie de ellenlange dialogen (pagina's 40-41). Niet uitmuntend, wel geknipt.
19-06-2018
7/10
De dag des oordeels, over Hedge Fund 1: Een combinatie van A sweet smell of success en The wolf of Wall Street. Hoe deel uitmaken van de snelle jongens om anderen hun fortuin af te troggelen. Speculatief het geld elders halen en trachten er zo veel mogelijk winst op te maken. Gehaaid zijn die jongens. Roulot en Sabbah schrijven een financieel plaatje dat perfect in het Largo Wiinch-plaatje zou passen. Alleen is Largo nu al lang geen vreemde eend meer in de beursbijt. De tekeningen van Patrick Hénaff hebben karakter en doorbreken vaak door de compositie de ellenlange dialogen (pagina's 40-41). Niet uitmuntend, wel geknipt.
19-06-2018
7/10
donderdag 28 juni 2018
Gewikt en gewogen (28): Aldo
Het promopraatje: "Graphic novel over een asociale en verwarde jongen die zichzelf onsterfelijk waant. Het debuut van Yannick Pelegrin. Afstudeerproject aan de stripopleiding van LUCA School of Arts 2016-2017."
De dag des oordeels, over Aldo: Gelezen en te licht bevonden. Pelegrin, een 'product' van de Luca-beeldverhaal-afdeling uit Brussel, heeft zeker potentieel, hetgeen hij in zijn eersteling wil stoppen, de waan van de eenzaat komt niet sterk genoeg tot uiting. Alsof je een novelle leest opbouwend naar de ultieme onthullende climax, sleept de plot aan en blijft – om het in dit thema te verwoorden – 'eeuwig' duren. Niet altijd even helder zijn Aldo's gedachten, dat geldt evenzeer voor die van Pelegrin. Waarom willen jongeren überhaupt zware thema's (iemands geestesgesteldheid) aankaarten maar daar ze zelf niet volledig rijp voor zijn, je voelt het gebrek aan maturiteit. Pelegrins kijk op de wereld is net als die van Aldo vanuit een te klein ervaringsvenstertje gezien.
19-06-2018
6/10
De dag des oordeels, over Aldo: Gelezen en te licht bevonden. Pelegrin, een 'product' van de Luca-beeldverhaal-afdeling uit Brussel, heeft zeker potentieel, hetgeen hij in zijn eersteling wil stoppen, de waan van de eenzaat komt niet sterk genoeg tot uiting. Alsof je een novelle leest opbouwend naar de ultieme onthullende climax, sleept de plot aan en blijft – om het in dit thema te verwoorden – 'eeuwig' duren. Niet altijd even helder zijn Aldo's gedachten, dat geldt evenzeer voor die van Pelegrin. Waarom willen jongeren überhaupt zware thema's (iemands geestesgesteldheid) aankaarten maar daar ze zelf niet volledig rijp voor zijn, je voelt het gebrek aan maturiteit. Pelegrins kijk op de wereld is net als die van Aldo vanuit een te klein ervaringsvenstertje gezien.
19-06-2018
6/10
woensdag 27 juni 2018
Gewikt en gewogen (27): Mazeworld 2
Het promopraatje: "Verlies jezelf in dit vervolg van het episch fantasy-verhaal! Adam Cadman bevindt zich weer ongewild in twee werelden."
De dag des oordeels, over Mazeworld 2: Oubollig maar toch tijdloos, reeds een goede twintig jaar oud. Een man wiens leven aan een zijden draadje hangt. Deels in onze realiteit op de operatietafel in comateuze toestand, deels in de avontuurlijke mazeworld, een labyrint vol slechte intriges. Waarom uitgever Roarrr kiest voor een kleiner formaat is toch onbegrijpelijk. Ransons tekeningen lijden daar gelukkig niet onder, de leesbaarheid wordt niet aangetast. Toch was het voor een Europese markt beter om het niet aan te passen (gezien de prijs). Ook de cover doet Ransons werk (een uitvergroting) geen eer aan. De duistere man is voor de liefhebber van het macabere wel een boeiende thriller.
19-06-2018
7/10
De dag des oordeels, over Mazeworld 2: Oubollig maar toch tijdloos, reeds een goede twintig jaar oud. Een man wiens leven aan een zijden draadje hangt. Deels in onze realiteit op de operatietafel in comateuze toestand, deels in de avontuurlijke mazeworld, een labyrint vol slechte intriges. Waarom uitgever Roarrr kiest voor een kleiner formaat is toch onbegrijpelijk. Ransons tekeningen lijden daar gelukkig niet onder, de leesbaarheid wordt niet aangetast. Toch was het voor een Europese markt beter om het niet aan te passen (gezien de prijs). Ook de cover doet Ransons werk (een uitvergroting) geen eer aan. De duistere man is voor de liefhebber van het macabere wel een boeiende thriller.
19-06-2018
7/10
dinsdag 26 juni 2018
Gewikt en gewogen (26): Roodhaar 4
Het promopraatje: "Roodhaar en Kiley komen op het spoor van een verschrikkelijk wapen, dat door een van de grootste vijanden van de Mandat in gereedheid wordt gebracht. Zijn Roodhaar en Kiley op tijd om een ramp te voorkomen?"
De dag des oordeels, over Roodhaar 4: Popcornstrip waar je vooral verrast wordt door de op de realiteit gebaseerde afwijkende wezens (de Struisbekken), die verwondering blijft à la Leo (Aldebaran) verbazen. Alleen is het avontuur even vluchtig als je geduld voor het volgende deel, je zit er niet echt op te wachten. Het zwevende gewest zweeft meteen in het ijle.
19-06-2018
6/10
De dag des oordeels, over Roodhaar 4: Popcornstrip waar je vooral verrast wordt door de op de realiteit gebaseerde afwijkende wezens (de Struisbekken), die verwondering blijft à la Leo (Aldebaran) verbazen. Alleen is het avontuur even vluchtig als je geduld voor het volgende deel, je zit er niet echt op te wachten. Het zwevende gewest zweeft meteen in het ijle.
19-06-2018
6/10
maandag 25 juni 2018
Gewikt en gewogen (25): Catamount 2
Het promopraatje: "Jaren later is Catamount een uitmuntende ruiter en schutter dankzij de opleiding van de oude trapper Slungel Pad. Maar zijn lot wordt door elkaar geschud wanneer hij Black Possum tegenkomt. Hij is het Cheyenne-opperhoofd dat verantwoordelijk is voor de afslachting van zijn ouders."
De dag des oordeels, over Catamount 2: De onwaarschijnlijke transformatie. Benjamin Blasco-Martinez heeft de harde inkting ingeruild voor potloodtekeningen (vergelijk de dubbelpagina 12-13 met de schets achterin) aangevuld met een zachte computerinkleuring. Ineens krijgen de figuren meer karakter (pagina 6, kader 2), is de natuursfeer ijzig kil (7-1) en kan hij effecten bewerkstelligen die filmisch goed uitkomen (9-5, het tegenlicht). Het grafische in Catamount mist dan wel de definitieve perfectie, het schittert met viriele levendigheid, het barbaarse Wilde Westen woest en natuurlijk voorstellend. Even gruwelijk en on(t)menselijk(t) als Bouncer, maar net door een minder gestoord uitgangspunt (geen eenarmige helden) des te aannemelijk. In De trein der vervloekten schiet Catamount raak.
19-06-2018
8/10
De dag des oordeels, over Catamount 2: De onwaarschijnlijke transformatie. Benjamin Blasco-Martinez heeft de harde inkting ingeruild voor potloodtekeningen (vergelijk de dubbelpagina 12-13 met de schets achterin) aangevuld met een zachte computerinkleuring. Ineens krijgen de figuren meer karakter (pagina 6, kader 2), is de natuursfeer ijzig kil (7-1) en kan hij effecten bewerkstelligen die filmisch goed uitkomen (9-5, het tegenlicht). Het grafische in Catamount mist dan wel de definitieve perfectie, het schittert met viriele levendigheid, het barbaarse Wilde Westen woest en natuurlijk voorstellend. Even gruwelijk en on(t)menselijk(t) als Bouncer, maar net door een minder gestoord uitgangspunt (geen eenarmige helden) des te aannemelijk. In De trein der vervloekten schiet Catamount raak.
19-06-2018
8/10
zondag 24 juni 2018
Gewikt en gewogen (24): Jos Beaugard
Het promopraatje: "April 1809, ankerplaats van Cádiz. Op het bovendek van de 'Verschrikking', een van die niet meer in gebruik zijnde schepen die werden veranderd in drijvende gevangenissen, ook wel bekend als 'ponton', houdt een Spaanse officier zijn pistool tegen de slaap van luitenant Jos Beaugard, gewond en verzwakt, maar niet bang voor het lot dat hem wacht!"
De dag des oordeels, over Jos Beaugard: Een langspeelfilm, je zet die tijdens het bekijken ook niet op pauze om even op adem te komen. Wanneer stripmakers doelbewust een breuklijn creëren om aan het beleid van de uitgever te voldoen (doorgaans verhalen van 48 pagina's produceren), heb je die natuurlijke opsplitsing bij een integrale editie niet. De eerste helft gaat meteen onvervaard in de andere over. Nochtans kan je die in deze situatie goed ggebruiken want de voice-overkeuze van schrijver Mosdi is behoorlijk vermoeiend. Oké, Jos Beaugard (waarom niet de oorspronkelijke naam Josse Beauregard behouden, het betreft immers een Fransman) is een uitstekende kroniek vol recht-voor-de-raap-avontuur met een onverbeten doordouwer in de hoofdrol. Een rebel toch gedisciplineerd genoeg om enig plichtsbesef aan de dag te leggen en voor het vaderland op te komen, toch zeker als krijgsgevangene. De tekeningen van Majo hebben net als de protagonist karakter en tillen het verhaal naar een hoger niveau. Krijgen we alsnog een 'vervolg' ooit te lezen? Niet noodzakelijk. Op zich staat deze mythe van Jos Beaugard als een huis.
15-06-2017
7/10
De dag des oordeels, over Jos Beaugard: Een langspeelfilm, je zet die tijdens het bekijken ook niet op pauze om even op adem te komen. Wanneer stripmakers doelbewust een breuklijn creëren om aan het beleid van de uitgever te voldoen (doorgaans verhalen van 48 pagina's produceren), heb je die natuurlijke opsplitsing bij een integrale editie niet. De eerste helft gaat meteen onvervaard in de andere over. Nochtans kan je die in deze situatie goed ggebruiken want de voice-overkeuze van schrijver Mosdi is behoorlijk vermoeiend. Oké, Jos Beaugard (waarom niet de oorspronkelijke naam Josse Beauregard behouden, het betreft immers een Fransman) is een uitstekende kroniek vol recht-voor-de-raap-avontuur met een onverbeten doordouwer in de hoofdrol. Een rebel toch gedisciplineerd genoeg om enig plichtsbesef aan de dag te leggen en voor het vaderland op te komen, toch zeker als krijgsgevangene. De tekeningen van Majo hebben net als de protagonist karakter en tillen het verhaal naar een hoger niveau. Krijgen we alsnog een 'vervolg' ooit te lezen? Niet noodzakelijk. Op zich staat deze mythe van Jos Beaugard als een huis.
15-06-2017
7/10
zaterdag 23 juni 2018
Gewikt en gewogen (23): Trizia - Artbook
Het promopraatje: "Wie de eerste twee boeken van Trizia heeft gelezen weet dat Trizia mooi, getalenteerd en intelligent is. Ze kan af en toe een beetje een nerd zijn en doet waar ze zin in heeft, zonder al te veel stil te staan bij de gevolgen. Meestal is ze onschuldig en timide, maar wee degene die haar kwaad maakt!"
De dag des oordeels, over Trizia - Artbook: Wanneer een Nederlandstalige uitgever een Artbook aanbiedt, mag daar wel bijverteld worden dat deze enkel optreedt als distributeur en niet als eigenhandige realisator. Weliswaar woordloos, toch zijn het colofon- en de bedankingspagina's niet in onze geuzentaal. Boerenbedrog. Natuurlijk is het allemaal om de plaatsjes te doen, met een steeds schaars geklede Trizia waarvan het etiketje en dus niet het mandverband uit haar slipje bengelt. Trizia als Red Sonia. Trizia als prinses Leia. Trizia als Trizia buitenproportioneel en poeslief uitdagend. Ontbreekt: een kwijldoekje voor de nerd.
15-06-2017
6/10
De dag des oordeels, over Trizia - Artbook: Wanneer een Nederlandstalige uitgever een Artbook aanbiedt, mag daar wel bijverteld worden dat deze enkel optreedt als distributeur en niet als eigenhandige realisator. Weliswaar woordloos, toch zijn het colofon- en de bedankingspagina's niet in onze geuzentaal. Boerenbedrog. Natuurlijk is het allemaal om de plaatsjes te doen, met een steeds schaars geklede Trizia waarvan het etiketje en dus niet het mandverband uit haar slipje bengelt. Trizia als Red Sonia. Trizia als prinses Leia. Trizia als Trizia buitenproportioneel en poeslief uitdagend. Ontbreekt: een kwijldoekje voor de nerd.
15-06-2017
6/10
vrijdag 22 juni 2018
Gewikt en gewogen (22): Streamliner 2
Het promopraatje: "Het is tijd voor de voorrondes en intriges, in het tweede deel van deze mechanische western. Oude O'Neil vertelt zijn verhaal over Lisa Dora en de oorlog. Billy Joe komt weer in contact met een oude bekende en Cristal probeert te redden wat er te redden valt. Oh ja, er wordt een moppie muziek gespeeld."
De dag des oordeels, over : Op zich is 'Fane geen groots artistiek licht, of bestempel hem eerder als gemakzuchtig. Zijn losse stijl doet even vluchtig denken aan het latere lijnenspel van Olivier Vatine, summier, zonder al te veel detail, back to the basics. Het komt slordig over maar is wel superefficiënt. Voor 'Fane is het slechts een instrument om zijn dynamische verhaal te vertellen. In een race, in eerste instantie tegen de tijd, waar het aankomt op snelheid kiest 'Fane voor weinig kaders per blad, veranderende camerastandpunten, steeds wisselende perspectieven. Pittig, pikant en pienter, deel twee verlaat de pitstop met gierende banden.
15-06-2017
7/10
De dag des oordeels, over : Op zich is 'Fane geen groots artistiek licht, of bestempel hem eerder als gemakzuchtig. Zijn losse stijl doet even vluchtig denken aan het latere lijnenspel van Olivier Vatine, summier, zonder al te veel detail, back to the basics. Het komt slordig over maar is wel superefficiënt. Voor 'Fane is het slechts een instrument om zijn dynamische verhaal te vertellen. In een race, in eerste instantie tegen de tijd, waar het aankomt op snelheid kiest 'Fane voor weinig kaders per blad, veranderende camerastandpunten, steeds wisselende perspectieven. Pittig, pikant en pienter, deel twee verlaat de pitstop met gierende banden.
15-06-2017
7/10
donderdag 21 juni 2018
Gewikt en gewogen (21): Streamliner 1
Het promopraatje: "Een verlaten weg in de woestijn, een oud service station en stof dat opdoemt vanuit de verte. Wanneer Billy Joe de deuren opengooit bij de O'Neils, zal niets meer hetzelfde zijn als daarvoor. De leider van de Red Noses gooit een ieders leven overhoop. De meest spectaculaire race ooit wil hij organiseren. Een race, tot aan de dood"
De dag des oordeels, over Streamliner 1: Snelle wagens, stoere jongens, weddenschappen, hete chicks en kordate grieten, laat ze maar komen, die gestroomlijnde Streamliners. Slordig, rudimentair getekend met de nodige flair. Als aanzet vurig, laat de banden maar gieren.
15-06-2017
6/10
De dag des oordeels, over Streamliner 1: Snelle wagens, stoere jongens, weddenschappen, hete chicks en kordate grieten, laat ze maar komen, die gestroomlijnde Streamliners. Slordig, rudimentair getekend met de nodige flair. Als aanzet vurig, laat de banden maar gieren.
15-06-2017
6/10
woensdag 20 juni 2018
Gewikt en gewogen (10 & 20): Alternative facts - Trumps werkelijkheid SC-HC
Het promopraatje: " In Alternative Facts kijken we door de bril van de 45ste president van de USA en zien we hoe hij schijnbaar onoplosbare kwesties in een mum van tijd fikst."
De dag des oordeels, over Alternative facts - Trumps werkelijkheid: Leuke Mad-achtige satire vanuit Nederland geredigeerd, herbeleef hoe Trump de wereld verovert met zijn gemoedelijke, bescheiden, nooit overheersende internationale politiek. NOT. Met constant even kritische gastoptredens van bekende gezichten (van Poetin tot Charles Michel) die mee het beleid bepalen van een gek die zijn gelijke niet kent. Fred de Heij mag het visueel overbrengen met zwaar gesticulerende overacterende figuren is het niet moeilijk om iedereen in het hemd te zetten. Zonder karikaturaal te tekenen zijn de spelers goed herkenbaar. Geslaagd amusant.
27-05-2018
7/10
De dag des oordeels, over Alternative facts - Trumps werkelijkheid: Leuke Mad-achtige satire vanuit Nederland geredigeerd, herbeleef hoe Trump de wereld verovert met zijn gemoedelijke, bescheiden, nooit overheersende internationale politiek. NOT. Met constant even kritische gastoptredens van bekende gezichten (van Poetin tot Charles Michel) die mee het beleid bepalen van een gek die zijn gelijke niet kent. Fred de Heij mag het visueel overbrengen met zwaar gesticulerende overacterende figuren is het niet moeilijk om iedereen in het hemd te zetten. Zonder karikaturaal te tekenen zijn de spelers goed herkenbaar. Geslaagd amusant.
27-05-2018
7/10
dinsdag 19 juni 2018
Gewikt en gewogen (19): Star Wars Tussen de sterren 2
Het promopraatje: "De Alliantie blijft zoeken naar een nieuwe geheime basis. Han kent als smokkelaar talloze plekken die het Keizerrijk niet kent. Hij helpt Leia om een schuilplaats uit te zoeken die hij alleen aan Han bekend is. Bij aankomst vinden ze echter een groep moordenaars die hem dood willen hebben!"
De dag des oordeels, over Star Wars Tussen de sterren 2: Hetzelfde team, al vermoed je toch dat het laatste verhaal door iemand anders werd getekend. Duidelijk een stijlbreuk vergeleken met het gladde fotorealisme van Larroca en Delgado. Kan je een levendig avontuur beschrijven met twee harteloze, onmenselijke robots in de hoofdrol? R2-D2 krijgt een glansrol in Wraak van de Astromech. Schitterend ook de verbale intermezzo's van C-3PO. Keizerlijke trots weerspiegelt de offergave van een devoot samoerai. En Het zand is de bron beklemtoont dat zwakkeren in de samenleving beschermd moeten worden.
10-06-2018
9/10
De dag des oordeels, over Star Wars Tussen de sterren 2: Hetzelfde team, al vermoed je toch dat het laatste verhaal door iemand anders werd getekend. Duidelijk een stijlbreuk vergeleken met het gladde fotorealisme van Larroca en Delgado. Kan je een levendig avontuur beschrijven met twee harteloze, onmenselijke robots in de hoofdrol? R2-D2 krijgt een glansrol in Wraak van de Astromech. Schitterend ook de verbale intermezzo's van C-3PO. Keizerlijke trots weerspiegelt de offergave van een devoot samoerai. En Het zand is de bron beklemtoont dat zwakkeren in de samenleving beschermd moeten worden.
10-06-2018
9/10
maandag 18 juni 2018
Gewikt en gewogen (18): Star Wars Tussen de sterren 1
Het promopraatje: "Luke Skywalker is eindelijk alleen met prinses Leia. Dat wilde hij al een hele tijd. Alleen jammer dat het dan net gebeurt als ze stranden op een woestijn eiland! Gelukkig weet Han hen wel te vinden. Ondertussen bundelen Sana en Lando hun krachten op Coruscant omdat er dringend een heleboel kredieten te betalen zijn. Daarom gaan Han en Chewie ook weer smokkelen maar voor een Hutt?"
De dag des oordeels, over Star Wars Tussen de sterren 1: Drie heerlijke Star Wars-verhalen (Rebellen op survival, De dertien kratten en De Hutt-vlucht), konden ze allemaal maar zo origineel en aanvullend op het Lucas-oeuvre zijn. Hoe bewoond is het onherbergzame gebied van een waterplaneet? Zijn er doortraptere smokkelaars dan Han Solo? Ooit van Sana Starros gehoord? En hoe komt het dat Solo een Hutt moet vervoeren. Geen Tirolerhut, vanzelfsprekend. Verrassend, spannend en intelligent. De betere Star Wars, een aanrader.
10-06-2018
8/10
De dag des oordeels, over Star Wars Tussen de sterren 1: Drie heerlijke Star Wars-verhalen (Rebellen op survival, De dertien kratten en De Hutt-vlucht), konden ze allemaal maar zo origineel en aanvullend op het Lucas-oeuvre zijn. Hoe bewoond is het onherbergzame gebied van een waterplaneet? Zijn er doortraptere smokkelaars dan Han Solo? Ooit van Sana Starros gehoord? En hoe komt het dat Solo een Hutt moet vervoeren. Geen Tirolerhut, vanzelfsprekend. Verrassend, spannend en intelligent. De betere Star Wars, een aanrader.
10-06-2018
8/10
zondag 17 juni 2018
Gewikt en gewogen (5 & 17): Lonesome 1 HC-SC
Het promopraatje: "Kansas, januari 1861. De Amerikaanse Burgeroorlog staat op uitbreken. Langs de grens met de staat Missouri zaaien de duistere predikant Markham en zijn volgelingen terreur. Maar een eenzame cowboy zit hen op de hielen. Wraaklust drijft de anonieme ruiter, van de besneeuwde vlakten van het Midwesten naar de grauwe achterbuurten van New York. Wat volgt is een helse confrontatie, op de grens van het bovennatuurlijke en de horror."
De dag des oordeels, over Lonesome 1: Death Canyon – Lonesome : 1 – 0. Een duel gewonnen dankzij originaliteit, dynamiek en durf. Terwijl Swolfs braafjes het verhaal van de ruiter zonder naam recycleert, word je aangenaam verrast door het leven in de doodse valleibrouwerij. Swolfs slooft zich extra uit om het historisch te kaderen, in se een belangwekkend uitgangspunt. Alleen te doorzichtig om effectief gewichtig te zijn. Je kan herkauwen en toch nivelleren. Swolfs beperkt zich tot het eerste.
10-06-2018
6/10
De dag des oordeels, over Lonesome 1: Death Canyon – Lonesome : 1 – 0. Een duel gewonnen dankzij originaliteit, dynamiek en durf. Terwijl Swolfs braafjes het verhaal van de ruiter zonder naam recycleert, word je aangenaam verrast door het leven in de doodse valleibrouwerij. Swolfs slooft zich extra uit om het historisch te kaderen, in se een belangwekkend uitgangspunt. Alleen te doorzichtig om effectief gewichtig te zijn. Je kan herkauwen en toch nivelleren. Swolfs beperkt zich tot het eerste.
10-06-2018
6/10
zaterdag 16 juni 2018
Gewikt en gewogen (16): Voetbalgek 15
Het promopraatje: "Om de vier jaar staat Marcel Vangool voor dezelfde uitdaging: hoe erbij geraken op het WK Voetbal? Maar deze keer hoeft hij het niet ver te gaan zoeken: hij wordt analist voor een klein radiostation en reist mee af naar Rusland, waar het stenen uit de grond vriest."
De dag des oordeels, over Voetbalgek 15: Tja, zoiets moet je natuurlijk net uitgeven voor het begin van een groot toernooi. Net goed genoeg gecamoufleerd om niet door een of andere voetbalbond aangeklaagd te worden. De schitterende vondsten in het hoofd van Cazanove missen ook op papier het spreekwoordelijke doel. De meest herkenbare figuur staat op de achterkaft. Als dat maar geen presidentieel proces oplevert.
10-06-2018
5/10
De dag des oordeels, over Voetbalgek 15: Tja, zoiets moet je natuurlijk net uitgeven voor het begin van een groot toernooi. Net goed genoeg gecamoufleerd om niet door een of andere voetbalbond aangeklaagd te worden. De schitterende vondsten in het hoofd van Cazanove missen ook op papier het spreekwoordelijke doel. De meest herkenbare figuur staat op de achterkaft. Als dat maar geen presidentieel proces oplevert.
10-06-2018
5/10
Abonneren op:
Posts (Atom)














