Een zondags gevoel

Hoe lang is het niet geleden om effectief de hoofdstad uit te trekken, op het 'platteland' te vertoeven zonder al te veel strips bij de hand te nemen, in een omgeving met niets dan rust. Nochtans was het grauwe groezelige weer ideaal om achterstallige albums achterover te slaan in een buurt van Vlaamse katholieke leeuwen. Een uitgebreide namiddaagse ontbijttafel, een verwend zondags diner, in een gewatteerd kribbetje kon je lekker wegdommelen. Een echte relaxatiekuur.

German en wie nog?

Generatieconflicten zijn van alle tijden. Door het ruime gamma aan verschillende personages -jongvolwassenen versus oudvolwassenen versus jeugd- krijg je een erg kleurrijke, gevarieerde cast die precies weergeeft waar het allemaal mis kan lopen. De jongeman onderdrukt door de ouders, die met het gezag moeilijk overweg kan. De jongedame die een tekort aan gezag ervaart en de laksheid van de overjaarse hippies moeilijk weet te appreciëren. De stokoudjes die jongvolwassenen op hun plaats zetten, waardoor deze op hun beurt de pubers terechtwijzen. German en Wij (de weinige namen die je voorlopig onthoudt: Sophie, Dirk-Jan, Calorien) dateert van eind jaren zeventig, begin tachtig en nog steeds is de reeks representatief. Al zitten we met een gemoderniseerder communicatietijdperk, net als toen lukt het ons niet altijd expressief met elkaar om te gaan, een beetje coherent samen te leven. Al die verschillende karakters, met hun eigenheid, die zich koste wat het kost willen manifesteren, zonder al te veel toegevingen. Jammer dat Jannin zich tot het rudimentaire tekenwerk beperkt (een losse, kribbelige stijl) en niet naar een esthetiek grijpt à la Meneer Johan. Tijdloos met een titel die verwijst naar de talloze amusementsmogelijkheden die voorhanden zijn en waaruit het moeilijk kiezen is.
- Breuklijn
- German en Wij 1
- German en Wij 2
- Golden Cup 4
- Rode Ridder 47
- Suske en Wiske 139
- Suske en Wiske 142
- Suske en Wiske 158
- Suske en Wiske 202
- Suske en Wiske 251
- Suske en Wiske Klassiek - Rode Reeks 11
- Suske en Wiske pocket 6

Uitgekleed

Klinkt uitdagend, zo'n titel, waar je alle kanten mee uitkan. Alsof je met je ogen iemand bloedserieus uitkleedt. Zelfs zonder Phil Collins' In the air tonight was de lucht ijl in de omgeving, voorspellend wat gebeuren kon. Dan maar Peter Gabriels Steam laten doorst(r)omen. Hoewel Efterklang, Sigur Ros en andere lyrische prijsbeesten je evenzeer in vervoering brengen. Voor alles een eerste keer!
Of gaat het enkel om die speciale uitvoering van De Geuzen? Prijzige, maar wel verzorgde luxe die het uitstekende werk van Vandersteen voor deze bijzondere reeks extra in de verf zet. Jammer dat er buiten het grotere formaat, de goudopdruk en de velourskaft er geen aanvullende informatie in verwerkt werd met eventuele schetsen. Standaard Uitgeverij houdt het bescheiden, op de 65 euro na! Willy Vandersteen heeft er duidelijk moeite mee om het historische in een volkse context los te koppelen van de folklore, met legenden ermee verweven. Heksen, logisch, vanaf het moment dat je 'anders' was en over bepaalde krachten beschikte, werd je al vlug als dusdanig bestempeld. Echter de inbreng van Khonar en/of de tovertuin van Dostranamus ontkrachten de realistische impact. Het spionageverhaal, het karakter van Flodderbes, de politieke strijd, Vandersteen had voldoende ingrediënten om de 44 bladzijden te vullen. De Geuzen blinkt bovendien ook uit in de betere Vandersteentekeningen. Teruggrijpend naar de klassieke stijl met veel zorg voor de personages en de decors.
- Geuzen 3
- Geuzen 3 luxe
- Gevilde nachten 1: Nakomelingen
- Gevilde nachten 2: De ondergang
- Gevilde nachten 3: De Chrysaliden
- Pornosterren
- Vrijpostige pin-ups

Van Ostaijen gemoderniseerd: Bezette Stad

Van interactie gesproken, meteen in groep op wandel rond de KVS-buurt, de metro induikend merkend dat aan de andere kant van het perron een anderskleurige jou, ja jou, uitdagend aanspreekt en ZIJN stad hier opeist. In een rondje kom je nog bij twee andere agerende protestanten terecht, die op hun beurt onze hoofdstad bezetten. Hierbij is het vooral Ellen Schoenaerts' melodieuze weergave van een intimistisch gedicht dat veel bijval heeft en je zinnen raakt.
Na een halfuur ronddobberen en je afvragend of de tippelende dames ook tot het acterende decor behoren, mogen de bezoekers de zaal inpalmen. Braafjes op de stoel. Want eens de lichten gedoofd, spuwen de acteurs voortdurend met verbaal geweld en repeterende slogans hun ongenoegen op deze overgeconsumeerde maatschappij. Een tsunami van woorden doordrenkt je, amper tijd om op adem te komen. De over-vloedige rijm, de spitsvondige assonanties, de beatboxers en rappers deden méér dan 's morgens de dingen begroeten.
Respect voor het geleverde, een indrukwekkende performance.
En toch was er een gemis, het gevoel van begrip. Het niet te vattene, waarbij het razendsnelle vormelijke het inhoudelijke oversteeg. Gelukkig boventiteld, edoch ondermijnd.
Straffe kost, dat wel. Of was dat eerder hetgeen erna verteld werd? Gelukkig zijn er cafés om die bedenkingen achterover te slaan.
Bezette Stad. Ruud Gielens. KVS. 2010.

Opgeruimd staat netjes

Ja, ik haat opruimen. Leg dan alles meteen op de juiste plaats! Of dat nu films, legomannetjes, strips, Smurfen of administratieve rompslomp is, zet dat meteen van de eerste keer op de juiste plaats. Makkelijker gezegd dan gedaan. Tijdens het sorteren, terug in elkaar knutselen met hervonden bouwplannetjes, het gemilimetreerd herschikken van de boekenkast, enkele uitgeleende films (her)bekeken. Met als excuus: 't is om een goeie indruk na te laten. Of dat gelukt is? Met als beloning een Miranto-eus menu. Wordt vervolgd.

Wat een mop: Robocop... (3)

Laat het rampenplan in werking treden. En neen, niet het nachtelijke uur, wel de belachelijke invulling zorgt voor een groteske vertoning. Het toont meteen aan dat Frank Miller zich in een delirium bevond om zo ongegrond absurde dialogen te laten declameren, met of zonder verwijzingen naar zijn strips Ronin en Martha Washington. Een tijdloos wanproduct dat zelfs geen cultstatus verdient.
"Robocop saves the day once more. This time the half man/half robot takes on ruthless developers who want to evict some people on 'their' land."
Robocop 3. Fred Dekker. 1993. 0

Braakneigingen: Robocop 2

In een roes van waanzin teruggegrepen naar de ultieme Robocop box, met nummer twee in de aanslag. Een weinig eervolle bedoening om je tijd daarmee op te vullen. Pijnlijk.
"A corrupt businesswoman seeks to disable Robocop in favor of her own model of cyborg."
Het enige onthoudenswaardige nieuwtje: "Alan Moore was originally offered the chance to write the film, but turned it down." Wat een aanbod!
Robocop 2. Irvin Kershner. 1990. *

Wees zo vriendelijk, spoel terug: Be kind, rewind

Michel Gondry kan niet tippen aan zijn eigenste Spotless mind-creatie, maar weet toch de gevoelige snaar te raken door je op het einde met mooie emoties te overladen. Jack Black en Mos Def zijn het toonbeeld van pedante acteurs die zo de aandacht opeisen dat de film eerder irritant dan plezant wordt. Al zijn de gesweede films (Ghost Busters, Driving Miss Daisy, Men in black) natuurlijk hilarisch, vooral wanneer Gondry ze aaneenrijgt om het productieproces te versnellen.
Da's allemaal fun, de sérieux breekt door naar het einde toe wanneer het ware gevoel eraan te pas komt. Hoe eenvoud iets kan sieren.
"A man whose brain becomes magnetized unintentionally destroys every tape in his friend's video store. In order to satisfy the store's most loyal renter, an aging woman with signs of dementia, the two men set out to remake the lost films."
Be Kind Rewind. Michel Gondry. 2008. ***½

Lie to me 1.6 - Do No Harm

Alles wordt ineens zo persoonlijk, zelfs met Locker die voor het eerst liegt! Kippenvel krijg je telkens in de slotfase. Ryan Adams zingt een schitterende versie van Noel Gallaghers Wonderwall.
"Dr. Lightman and Dr. Foster tackle the case of a missing girl. Torres and Loker focus on whether a North Ugandan woman told the truth in her autobiography about the violence in her country."
Lie to me. Seizoen 1. Aflevering 6. Do No Harm. 2009.

De one million dollar man: Action Comics n° 1

Inderdaad, wat de gek ervoor betaalt. Het persbericht van ComicConnect.com verklaart:
They said it couldn’t be done. They said that no comic book—no matter how rare—would ever sell for $1,000,000. This week, they were proven wrong. And in the midst of a recession, no less!
That’s because ComicConnect.com, one of the industry’s leading online auction/consignment sites, just sold an extremely rare, top-condition copy of the world’s most coveted comic book for exactly $1,000,000. That figure is more than three times higher than the prior record-holder, also set by ComicConnect.com.
That comic book, of course, is Action Comics #1, which marked the debut of Superman in 1938 and promptly changed the course of pop culture forever.
This particular copy has been in a private collection for more than 15 years, and it’s likely to disappear again once it’s been turned over to its new owner. However, ComicConnect.com will allow the media to view it briefly in its New York City showroom (873 Broadway, Suite 201, 212-895-3999). The showroom is also home to ComicConnect.com’s affiliate, Metropolis Collectibles (metropoliscomics.com), the largest vintage comic book dealer in the world.
"It’s the Holy Grail of comic books," says founder Stephen Fishler, one of the leading experts on collectible comics.
"Before Action Comics #1, there was no such thing as a superhero or a man who could fly," notes Fishler, who created the 10-point grading scale which today is used universally to evaluate the condition of comic books.
"It’s the single most important event in comic book history," adds ComicConnect.com co-owner and COO, Vincent Zurzolo.
Only about 100 copies Action Comics #1 remain in existence, and of those 100, only two have received a grading of 8.0 (Very Fine) or higher. This particular book is one of them, making it among the rarest of the rare.
Up until now, the record-holder was another Action Comics #1, this one with a grading of 6.0. It sold on ComicConnect.com for $317,200 in 2009.
According to the Overstreet Price Guide to Comic Books—the industry bible—Action Comics #1 is indisputably the highest-valued comic book of all time. In second place is Detective Comics #27, which marked the first appearance of Batman in 1939. An Action Comics #1 graded 8.0 or higher is priced about 25% higher than a comparable Detective Comics #27.
Until last week, some collectors weren’t aware of the existence of this million dollar copy. Fishler, however, knew it well, because 15 years ago, he sold it for $150,000.
But why the big jump in price?
"High-grade copies are rarely, rarely offered for sale," explains Zurzolo. "When they do come on the market, you can expect to see a big leap in value."
"I knew that someday, there would be a seven figure comic book sale, and I dreamed of being part of that historic moment. But I didn’t think it would happen so soon, particularly given the current state of the economy."
Imagine: back in 1938, this very comic book sold for ten cents, its sole purpose to entertain a child. 72 years later, some very fortunate adult is willing to spend $1,000,000 for the privilege of owning it—something most experts believed would never happen.
"Is it worth it?" says Fishler. "Absolutely. There is nothing else like it."
In een poging wat meer achtergrondinformatie los te peuteren, je vraagt je immers af of die transactie daadwerkelijk gebeurt, verder gezocht naar concrete details:
"Fishler said it transpired minutes after the issue was put on sale at around 10:30 a.m. Eastern time (1530 GMT). He said that the seller was a “well known individual” in New York with a pedigree collection, and that the buyer was a known customer who previously bought an Action Comics No. 1 of lesser grade.
The previous comic book record was set last year when John Dolmayan, drummer for the rock band System of a Down, paid $317,000 for an Action Comics No. 1 issue. Attempts to reach him for comment on Monday’s sale were not immediately successful."
Voor een interessant overzicht, dat nu geactualiseerd moet worden, kan je terecht via deze slideshow: De 10 duurste comics. En opgelet. "Comic book auction enthusiasts -- especially those with way too much money -- should also note that the impressive Heritage Comics and Comics Art auction is coming up this Thursday as well, with a whole host of Golden and Silver Age rarities ready go.
The items for sale include an 8.0 copy of "Detective Comics" #27, the first appearance of Batman, which another site had predicted only this morning could break the all-time record for the most expensive comic. Best of luck with that now!"

Afschrikwekkend of niet?

Kan alles echt beter (2)

Te veel van het goede om allemaal achtereen te bekijken, waardoor je lachspieren het amper aankunnen om de woordenstroom van Uytterhoeven en c° nog te verwerken. Hilarisch, de Computerles in het West-Vlaams (kereke were, ruute 98) met de aimabele Gilbert; Jo met de Banjo in De shoplijn; in het begin wanneer Mark premier Dehaene interviewt, lachen en gieren; Het gerechtelijk verslag, van onze reporter ter plaatse, eindelijk iemand die duidelijk wijst op het verschil tussen efficiënt en effectief! Verbale creativiteit door inventieve oratoren.
Alles kan beter. The best of 3.

De fillem van Ome Willem: blind vertrouwen in Zatôichi

In tegenstelling tot de visuele pracht geëtaleerd in Crouching tiger, Hero en The house of the flying daggers, is Kitano's evocatie van een historisch en heroïsch verleden veel meer getemperd. Alsof je een klassieker van Kurosawa bekijkt door een gekleurde bril. Via een kolorieke cast worden verschillende hoofdrolspelers in één ruimte (het dorp) samengebracht, met als voornaamste doel vergelding voor het geleden leed. De soberheid waarbij je niet overdonderd wordt door een betoverende fotografie. De personages zijn belangrijk met hun inherente spanningen en de hoogoplaaiende emoties. Dat allemaal mooi gecounterd met een heerlijke portie humor. Kitano doorprikt de sérieux en overdrijft geregeld of bouwt pure slapstick in (de zwaardvechtles, de dorpsgek).
Toch is Zatôichi even oogstrelend. Er zit zo'n sierlijke schoonheid waarmee het rondspattende bloed het beeld soms vult. Weliswaar overdreven, maar met een accurate finesse toegevoegd, alsof er een ballet wordt uitgevoerd. Een klassefilm met een bizar, spectaculair en zeer onnatuurlijk einde, waarover gerapporteerd wordt op IMDB: "The end dance sequence is a tribute to many of the popular Japanese films, in which the Hollywood-style happy ending was followed by a sudden "burst into song". He wanted to attempt this, but in a different type of way. Kitano combined traditional Kabuki theatre clog-dancing with "the latest African-American tap style".
Voor wie van Usagi Yojimbo houdt, je merkt waar al die legendes vandaan komen. Zoek de parallellen met het blinde zwaardvarken, Gennosuke, ... Distilleer Japanse fenomenen en herken de dualiteit van een man/vrouw (transseksueel), de twee 'zusjes', een beetje reflecterend in Urasawa's Monster. Fascinerend.
Zatôichi. Takeshi Kitano. 2003. ****

Scorsese - Di Caprio 2: Shutter Island

Casterman had reeds vorig jaar de strip Shutter Island op de Nederlandse markt moeten uitbrengen. Met een afgewerkte vertaling/lettering stond hen verder niks in de weg, of toch? De internationale rechtenkwestie verhinderde alsnog de druk. De Franse Castermantak die nauw verwant is met een polaruitgeverij mocht vrijelijk alle literaire titels uit hun fonds laten bewerken tot Franse strip. Maar eens de taalgrens overschreden, moesten nieuwe condities afgedwongen worden, wat voor deze Amerikaanse titel niet lukte. Toch zeker met een nakende film in het vooruitschiet.
Je vraagt je af hoe Christian De Metter de suggestiviteit van de roman heeft verwerkt. Het ambiguë einde met een evenzeer interpreteerbaar slot. Wat is nu werkelijk echt? Zoiets lijkt welhaast onmogelijk om getekend op papier te zetten. Kauwt hij voor, maakt hij voor de lezer een keuze?
Voor wie een Silence of the lambs verwacht, Shutter Island speelt zich af op een ander niveau. Evenzeer een psychologische thriller, zonder al te veel afschrikwekkende beelden. Je ondergaat mee de speurtocht naar de waarheid. Alleen weet je niet met wiens hoofd het meest gedold wordt. Di Caprio geeft het claustrofobische uitstekend weer, iets wat uiteindelijk tot waanzin kan leiden.
Het mooist zijn de beelden, toch zeker wanneer Scorsese in de droomscènes met tal van symbolen het scherm kleurt (leven, dood, verdorrende bladen, liefde, haat, angst, ontvankelijkheid).
In de prachtige Leboeuf zaal van Bozar was het verrast genieten van een sterke film. Al was/is The departed nog altijd onklopbaar.
Shutter Island. Martin Scorsese. 2010. ***½

Al Sus & Wis wat de klok slaat

- Suske en Wiske 255 De mompelende mummie
- Suske en Wiske 255 Luxe
- Suske en Wiske 256 De vogels der Goden
- Suske en Wiske 267 Lilli Natal
- Suske en Wiske pocket 2