- Gals! 3
- I love Paris
- Neon Genesis Evangelion 6
maandag 16 maart 2009
zondag 15 maart 2009
Als een gek: Berserk
Hoe moreel verderfelijk het ook is, Miura's grafiek is gespleten uitzinnig: een rijke, verfijnde elegantie die gepaard gaat met viriele, gespierde kracht. De taferelen aan het hof zijn lyrisch, de veldslagen imposant, de 'romantische' scènes betoverend. Voor het oog is het alvast een lust. En ook de bewoordingen krijgen meer diepgang. Blijft hij de volgzame marionet, of volgt hij de raad van Griffith op die duidelijk tegen de prinses uitlegt wat voor hem een gelijke is (130 tm 132)!
- Berserk 6
- Inu Yasha 6
- Het land van Langvergeten 11 HC
- Het land van Langvergeten 11 SC
- Naruto 16
- Berserk 6
- Inu Yasha 6
- Het land van Langvergeten 11 HC
- Het land van Langvergeten 11 SC
- Naruto 16
zaterdag 14 maart 2009
Say Hello to Death Note
Het is toch niet mogelijk dat hiermee de reeks afgesloten wordt? Ten eerste speelt hoofdpersoon Saito maar een marginale rol en wordt alles gefocust op Ozawa. Dramatisch, zo mag je het zeker omschrijven. En ten tweede heb je geen enkel idee welke (klinische) richting de jonge arts uiteindelijk inslaat. Doordat de idealist weinig aan bod komt, kan je moeilijk bepalen in hoeverre hij vergroeit met het systeem en uiteindelijk één van 'hen' wordt. Hij blijft tot het bittere eind strijdvaardig, met uiteenlopende gevolgen als resultaat. Het kruipen in de huid van psychiatrische patiënten, de verbeelding waarmee Syuho Sato uitpakt is akelig reëel. Je ziet hun geestesverschijningen voor je, een gespleten persoonlijkheid met een andere visie! In hoeverre kan je je in hun gedachten plaatsen? Moeilijk. Sterk, maar minder sterk dan de episodes op de afdelingen Oncologie en Neanatologie.
- Beste van mezelf 2
- Death Note 12
- Litteul Kevin 1
- Say hello to Black Jack 12 - Kronieken van de afdeling psychiatrie
- Uchronie 4: New York 1
- Beste van mezelf 2
- Death Note 12
- Litteul Kevin 1
- Say hello to Black Jack 12 - Kronieken van de afdeling psychiatrie
- Uchronie 4: New York 1
vrijdag 13 maart 2009
Extras
Zelfs de eerste reeks nog volledig niet willen en kunnen doorworstelen waardoor de ontknoping mij ontging. Toch het tweede seizoen aangevat. Zo verslavend. Waar alles vrij artificieel overkwam in de voorgaande afleveringen, is het nu behoorlijk meelevend en totaal raak. Ricky Gervais is wederom pijnlijk confronterend en toont de ware Bobo in zijn doen en laten: trachten hip te zijn, schijn-heilig, hypocriet, onderdanig, ... Zijn sitcom is door zijn verschijning bijzonder grappig, FC De Kampioenen waardig. Het verlagen van je eigen waarden om toch je 'droom' te kunnen realiseren! Hoe ver kan je gaan? Behoorlijk ver, toch zeker wanneer je de bijdrages van al de randfiguren meetelt. De overijdele Orlando Bloom wiens aandacht voortdurend gestreeld moet worden en die Maggie absoluut wil binnendraaien. David Bowie als de koelheid zelve het lot van Andy bezingend. Daniel Radcliffe in Potter-toestanden werpt het juk van zich af en wil enkel puberale bevrediging bewerkstelligen. Chris Martin als grote egotripper die enkel denkt aan de promotie van zijn nieuwste album. Ian McKellen maakt van Andy geen mietje. Of toch? Jonathan Ross die Andy uitdaagt om de confrontatie met Robert de Niro aan te gaan. Hilarisch zijn al die minimale bijdrages, geniaal de scripts van Merchant en Gervais. Bovendien zijn de extra's van Extras extra grappig. Bulder mee of verstop je bij tijds achter een hindernis om niet alle gêne live mee te maken.Extras. 2006.
Een reis naar Egypte
Met een betere dosering was het niveau gelijker verdeeld, nu kan je opgewekt vaststellen dat zowel schrijver als artiest evolueren en in het derde deel de strip voldoende ruimte geven om de plot volledig te ontwikkelen. Alles wordt klaar en duidelijk zonder al te veel poeha en obscurantisme -waar het net in het eerste deel onder leed- uitgelegd en dat siert het duo. Sensueler dan voorheen en nu wel met de nodige sympathie voor de hoofdpersonages, zelfs het verantwoorde motief laat je niet koud. Zo zie je maar dat je niet meteen van in het begin een reeks moet afschrijven. Om jammer genoeg met een negatieve noot te eindigen: uitgeverij Saga verdient minpunten door de onverzorgde lettering. Het is niet het lettertype, wel de vormgeving binnen de tekstballon. Rara: dewelke van de vijf?
- Canardo 18
- Pyramides 3
- Reizen van Tristan: Carcassonne
- Swamp Thing 3
- Tschaï - De waanzinnige planeet 5
- Canardo 18
- Pyramides 3
- Reizen van Tristan: Carcassonne
- Swamp Thing 3
- Tschaï - De waanzinnige planeet 5
donderdag 12 maart 2009
Johan, de, Rode, Ridder
Johan, de Rode Ridder, moet het opnemen tegen Kludde, de waterdemon, die rondwaart in de moerassen van Temse, de stad in het Waasland, samen met Chuk, de schildknaap van Johan, de Rode Ridder, waar Rodrick, de heer van Temse, samen met Amelberga, de dochter van Heer Rodrick, die een oogje heeft op Johan, de Rode Ridder, de Tuysschers, een gokkersbende, moet trachten te dwarsbomen omdat zij, de Tuysschers, de gokkersbende, het economische systeem in Temse, de stad in het Waasland, ondermijnen. Klinkt natuurlijk ongelooflijk banaal, is ook zo wanneer Biddeloo de lezer als idioten beschouwd en het steeds nodig acht om in bijzinnen te vertellen wie telkenmale welke functie vervult in het verhaal. Het gegeven van wraakneming ligt trouwens vers in het geheugen: De rattenkoning (album 142) teert op hetzelfde principe. Voorspelbaar en flauw.
- Mutanten 1
- Pyramides 1
- Pyramides 2
- Rode Ridder 159
- Sherlock Holmes 2
- Mutanten 1
- Pyramides 1
- Pyramides 2
- Rode Ridder 159
- Sherlock Holmes 2
woensdag 11 maart 2009
20 jaar manga in Europa
Uitgeverij Glénat is zowat pionierend geweest om de Manga in Europa twintig jaar geleden te introduceren. Een investering die duidelijk rendabel bleek, want nu palmt het Oosterse stripverhaal ongeveer 33% van de Franse markt in. Mede aan deze wieg stond Paul Herman, artistiek directeur van Glénat Benelux en in zijn vrije tijd ook groot verzamelaar van klein speelgoed. De relevantie van het laatste nieuwtje? Dat hij zich 'professioneel' vaak meer bezighoudt met het opvullen van nitwitboeken voor speelgoedfanatici en daardoor een budget van Glénat opsoepeert, in plaats van zijn redactionele, artistiekere taak nauwer ter harte te nemen. Dat terzijde. Paul Herman werd dan ook aangesteld als zijnde expert en curator van de expo 20 jaar manga in Europa. Gezien mijn liefde voor het (betere) genre, wil ik steeds het geëxposeerde toetsen aan de werkelijkheid. Heb je slaapproblemen, ga dan langs om te genieten van deze bondige overzichtstentoonstelling. De kans dat je gebeten wordt door dit dynamische medium is klein en zorgt voor opstoten van vermoeidheid. Geen enkele keer voel je je aangetrokken om bij ontdekking verder te graven en nieuwe strippaden te bewandelen. 20 jaar manga in Europa is mak, summier en vluchtiger dan de gemiddelde manga. De stormende Oostenwind die voorbij kon waaien, bleek een klein briesje te zijn!20 jaar manga in Europa. BCB. Zandstraat 40. 1000 Brussel. Van 10 maart tm 07 juni 2009.
Gelezen en gekeurd
Eigenlijk zou hier de Schatjes-bespreking moeten staan, maar wetende dat je deze Vlaamse klassieker gemakkelijk over het hoofd ziet!
Het Jommekes-Spaans is zo'n internationale taal die je in zuiderse landen kan gebruiken om je verstaanbaar te maken. Menige bestelling zorgde ervoor dat ik alsnog een zakjos frietos in de handen gestopt kreeg. Dat bij mayonaisos een ander loddersausje werd opgekwakt, was me niet meteen duidelijk dat de streekgebonden variant totaal anders smaakte. Vandaar: wil je een multilinguïstische opvoeding voor je kinderen? Stop ze dan een De verborgen tempel in hun frêle pollen. De boeven proesten het uit: "Morgen komen wij aan de oceanos en lados wij alles over in bootos. Wij volgen de kustos, Carottos. Vollos gassos. En nu goed uitkijkos." Zelfs Flip heeft het zwaar te pakken: Wanneer mag ik uit dit kot, potverdikkos!?" Tropos is natuurlijkos teveellos. Eén rijkelijk gevulde bladzijde vergt immers te veel inspanning om telkens er een woordenboek bij te halen! Wel te gek zijn de eerste vijftien bladzijden waarin Flip meedoet aan de grote papegaaienquiz. Spannend, amusant en lekker absurd, licht seksistisch zelfs, van stereotiepen gesproken. De verborgen tempel heeft weinig om het lijf, toch is het een leuke, nonsensikale strip.
- Fokke & Sukke lachen zich gek
- Geheimen: Samsara 2
- Jommeke 70
- Samoerai 3
- Schatjes 2
Het Jommekes-Spaans is zo'n internationale taal die je in zuiderse landen kan gebruiken om je verstaanbaar te maken. Menige bestelling zorgde ervoor dat ik alsnog een zakjos frietos in de handen gestopt kreeg. Dat bij mayonaisos een ander loddersausje werd opgekwakt, was me niet meteen duidelijk dat de streekgebonden variant totaal anders smaakte. Vandaar: wil je een multilinguïstische opvoeding voor je kinderen? Stop ze dan een De verborgen tempel in hun frêle pollen. De boeven proesten het uit: "Morgen komen wij aan de oceanos en lados wij alles over in bootos. Wij volgen de kustos, Carottos. Vollos gassos. En nu goed uitkijkos." Zelfs Flip heeft het zwaar te pakken: Wanneer mag ik uit dit kot, potverdikkos!?" Tropos is natuurlijkos teveellos. Eén rijkelijk gevulde bladzijde vergt immers te veel inspanning om telkens er een woordenboek bij te halen! Wel te gek zijn de eerste vijftien bladzijden waarin Flip meedoet aan de grote papegaaienquiz. Spannend, amusant en lekker absurd, licht seksistisch zelfs, van stereotiepen gesproken. De verborgen tempel heeft weinig om het lijf, toch is het een leuke, nonsensikale strip.
- Fokke & Sukke lachen zich gek
- Geheimen: Samsara 2
- Jommeke 70
- Samoerai 3
- Schatjes 2
dinsdag 10 maart 2009
Gelezen en gekeurd
Oké, viel het in het eerste deel niet zo op, Bone is erg Noord-Nederlands door de expliciete dialectische vertaling van sommige personages (oa Ted). Een struikelblok dat natuurlijk getemperd wordt door het heerlijke vertelspel van Jeff Smith. Hij weet er de schwung in te houden met een adembenemende koeienrace die catastrofale gevolgen heeft. Humor, spanning en avontuur zonder problemen vermengd in een vermakelijk geheel. Bizar hoe de artiest je overmant met zo'n onnozel figuurtje. Hoe hij gevoelens en emoties van het blad laat spatten. De hartjes tonen dan wel een amoureuze gemoedstoestand, het zijn de expressies die het hem doen. Jaloezie, opwinding, woede, nieuwsgierigheid, frustratie. Niets zo moeilijk om dat uit te beelden via een bijna vormloos wezentje. Ja, ik heb een boon voor Bone.
- Bone 2
- Brabant StripMagazine 157
- Duivel der zeven zeeën 2
- No comment
- O'Boys 1
- Rode Ridder 148
- Bone 2
- Brabant StripMagazine 157
- Duivel der zeven zeeën 2
- No comment
- O'Boys 1
- Rode Ridder 148
maandag 9 maart 2009
Gelezen en gekeurd
Je kan een tegenstander maar één keer uitschakelen, tenzij wederopstanding tot de mogelijkheden behoort. De keiharde strijd tussen twee figuren -de met ijzeren hand regerende Big Boss en de frêle Lili- zou moeten eindigen op het moment dat één van beiden het loodje moet leggen. Hier echter verliest Dugand de grip op de werkelijkheid: een transcendentale uit-het-lichaam-treding maakt het de misdaadkoning mogelijk om zich als een parasiet vast te klampen aan gewillige lichamen. Dit biedt iets te veel makkelijke mogelijkheden, net terwijl die fascinerende vete tussen twee tegenstanders van een totaal verschillend kaliber elkaar als mensen bevechten. Het David tegen Goliath-principe, op politionele schaal. Het wapengekletter, de rondvliegende kogels, je waant je in een stormachtige aflevering van één of andere politiereeks (The SHIELD) waarbij de steeds weerkerende slechterik over een arsenaal wapens én advocaten beschikt, waardoor deze steeds buiten schot blijft. Gelukkig zijn er steeds rechtgeaarde agenten die hun idealisme niet verliezen en erin vliegen. Levert gegarandeerd een totaalspektakel op. Nogmaals: jammer van de hokus pokus, maar wat een fantastische uitbeelding van Denys! Spannend.
- Brabant StripMagazine 156
- Ellis Group 3
- Lars 1
- Necromancy 1
- Necromancy 2
- Nicky Saxx 5
- Precinct 77 3
- Rubine 11
- Skydoll 1
- Skydoll 2
- Brabant StripMagazine 156
- Ellis Group 3
- Lars 1
- Necromancy 1
- Necromancy 2
- Nicky Saxx 5
- Precinct 77 3
- Rubine 11
- Skydoll 1
- Skydoll 2
zondag 8 maart 2009
Gelezen en gekeurd
Deze eerste bundel van de twaalfdelige Amerikaanse minireeks concentreert zich op de reconstructie van de dood van de Comedian. In de eerste plaats via het onderzoek van Rorschach, meteen een schot in de roos wat betreft sympathiekste held, maar ook via de flashbacks en herinneringen van alle groepsleden van de Crimebusters. In hoeverre is de dood van deze ruige superheld echt een verlies? Gaandeweg wordt hij geportretteerd als een fascistische, egoïstische klootzak die niet beter verdiende. Staat opgeruimd netjes? Moore maakt er een intrigerende detective van waarbij je een stroom van informatie op je afgevuurd krijgt die je met moeite kan verwerken. De filmische, geruisloze actiescènes zijn welgekome rustpunten om je te laten bijbenen. Echter veel tijd om te recupereren krijg je niet, het onderzoek gaat verder. Gibbons beeldt dat allemaal uit inj een strak ritme, meestal de pagina's indelend in negen gelijke vakken. Alsof het een wiskundig stelsel is, met hier en daar een afwijking om meer/minder ruimte te creëren. Zijn lange, uitgerokken figuren stammen uit de periode van de klassieke superheldenstrip, geaccentueerd door die felle, hyperoubollige inkleuring. Jammer, want met een zachtere aanvulling, had de strip intenser kunnen zijn. Feit is: Moore zuigt je mee in zijn geheel dat je meteen totaal wil absorberen.
- Bessy 3
- Bessy 4
- Bessy 5
- Bolt
- Dieter Lumpen 2
- Horus van Nekhen 1 HC
- Horus van Nekhen 1 SC
- Rode Ridder 199
- Watchmen 1
- Watchmen 2
- Bessy 3
- Bessy 4
- Bessy 5
- Bolt
- Dieter Lumpen 2
- Horus van Nekhen 1 HC
- Horus van Nekhen 1 SC
- Rode Ridder 199
- Watchmen 1
- Watchmen 2
vrijdag 6 maart 2009
donderdag 5 maart 2009
woensdag 4 maart 2009
maandag 2 maart 2009
Abonneren op:
Posts (Atom)